Blogia
vgomez

NOTICIAS DAS CIENCIAS

AMONITES

AMONITES

Amonites é o nome popular dos ammonoideos, unha subclase dos moluscos cefalópodos desaparecidos, dos que formaría parte hoxe a lura e onde os parentes máis próximos serían os argonautas e os nautilus, que viviron nos mares dende o período Devónico (Era Paleozoica ou Primaria) e o Certácico (Era Mesozoica ou Secundaria).

Externamente posuía unha cuncha fina (único que podemos ver dos fósiles) cunha ornamentación moi marcada, constituída por costelas. Estaba dividida en dúas partes: unha tabicada onde almacenaba os gases para controlar a flotación e outra onde se aloxaba a parte branda, cunha coroa de tentáculos na cabeza que saían pola abertura da cuncha.

A noticia é que na pasada semana atopáron na Antártida arxentina un cemiterio de fósiles de amonites, de entre 20 cm e 1,7 m. Esto permitirá coñecer un pouco mellor o que foron estes fascinantes e curiosasos moluscos.

 

 

 

 

TIANYULONG CONFUCIUSI

TIANYULONG CONFUCIUSI

                                                       Recreación do "Tianyulong confuciusi" (Nature)

A revista "Nature" publica esta semana o achadego dos restos fósiles dun Tianyulong confuciusi, un dinosaurio con plumas.

Este dinsosaurio pertence ao grupo dos Ornithischia, que viviron entre hai 144 e 90 millóns de anos, no Cretácico Inferior.

Era bípedo, herbívoro e de pequeno tamaño (non superando os 1,3 m de longo). O caso concreto do fósil era xove e de 70 cm.

Foi atopado nunha mina na provincia china de Liaoning.

O achádego abre máis teorías sobre estes dinosaurios dos que se pensan que descenden as aves.

OS ANEIS DE SATURNO

OS ANEIS DE SATURNO

Saturno (Foto: Astromia.com)

Cada 15 anos aos aneis de Saturno, dun espesor duns 100 m, practícaranlle un xogo de maxia moi curioso: desaparecer. Si, pois dende estas datas ata o 4 de setembro, os aneis irán, pouco a pouco desaparecendo. A desparición é en realidade unha falta de visión dos aneis dende a Terra por un cruce do plano a medida de que sSturno xira ao redor do Sol, o que provoca que se coloquen de canto á Terra.

Hose sabémolo, pero cando Galileo o víu (1612) non soupo por que sucedía.

A SONDA KEPLER

A SONDA KEPLER

Lanzamento do foguete Delta 2, que leva a sonda Kepler (Foto: EFE/NASA)

Na pasada noite, segundo confirma a NASA, foi lanzado con éxito dende a base de Cabo Cañaveral (Florida, EEUU) o foguete Delta 2 que leva unha sonda, denominada Kepler (Johannes Kepler foi un  astrónomo e matemático alemán, coñecido fundamentalmente polas leis sobre os movementos dos planetas sobre a súa órbita ao redor do Sol).

A misión desta sonda, cunha duración prevista de tres anos e medio, é a busca doutros planetas como a Terra (planetas rochosos e con auga en forma líquida). A cámara coa que vai provista a sonda Kepker (que pode funcionar maís do tempo previsto para a misión) observará con maior atención máis de 100.000 estrelas, que son similares ao Sol, na rexión de  Cygnus Lyra da Vía Láctea.

¡Boa viaxe!

RAREZAS DA NATUREZA

RAREZAS DA NATUREZA

Fotografía publicada por The Guardian da fotografía feita poloCaptain Erik Rue /Caters News Agency Ltd

A natureza ofrécenos cousas raras. Neste caso trátase dun golfiño albino, de cor rosado.

O albinismo é unha condición xenética na que hai ausencia conxénita de pigmentación nos ollos, pel e pelo no seres humanos e animais causados pola mutación nos xenes.

Foi visto en compaña doutros golfiños grises no lago Calcasieu, no sur de EE.UU. Non se coñece outro caso. Os máis parecidos son os rosados, que non son albinos e viven na conca do río Amazonas, en Suramérica.

¡Ver para ... !

OCO

OCO

OCO (Observatorio Orbital do Carbono). Ese é o nome do novo satélite medioambiental que acaba de ser lanzado pola NASA, concretamenta a pasada noite. Para poñelo en órbita empregouse un foguete taurus.

OCO transporta a bordo novos espectrómetros calibrados para medir a cantidade de luz solar reflectida que é absorbida polo dióxido de carbono e o osíxeno molecular, permitindo así realizar medidas globais precisas do dióxido de carbono na atmosfera da Terra.

OCO describirá unha órbita case-polar a 438 millas de altitude cun período de revisita de 16 días durante 2 anos.

Coa información obtida poderanse facer pronósticos máis fiables dos cambios futuros na abundancia e a distribución do CO2 na atmosfera e o efecto que estes cambios poidan ter no clima.

 

ÚLTIMA HORA : O foguete Taurus XL que debía poñer en órbita o OCO sufríu un problema, polo que o satélite caeu no océano Pacífico, preto da Antártida, estragando a misión, cun custe de 210 millóns de €.

 

LULIN

LULIN

Fred. L. Whipple, pioneiro na investigación de cometas, dicía sobre eles: "Os cometas, esas lixosas bolas de neve que se vaporizan ao pasar preto do Sol ..."

Lulin é o alias do cometa C/2007 N3. Foi descuberto no ano 2007 por Quanzhi Ye e Chi Sheng Lin . Estudios realizados, aínda que se coñece pouco del, indican que dá unha volta ao redor do Sol cada 28,5 milóns de anos. A súa procedencia... das zonas remotas: o cinturon de Kuiper e a Nube de OOrt.

Este cometa estase aproximando á Terra, e o próximo martes 24 (véndose próximo a Saturno), atoparase no punto máis preto a nós (a 60 millóns de km), polo que será fácil observalo con binoculares. Actualmente a súa magnitude é 7 e de mellorar pasaría a 5 (canto máis baixa magnitude máis brillo) debe ser visible a simple vista, sempre lonxe de zonas con contaminación lumínica e un par de horas antes do amencer. Para a súa localización atópase entre as pinzas de Escorpio e Libra , preto da estrela Beta Scorpi.

 

 

 

AUGA EN MARTE?

AUGA EN MARTE?

Ante estas imaxes, que teñen moitas interpretacións, parecen indicar a presenza de auga líquida no planeta Marte. As imaxes foron tomadas pola sonda Phoenix da NASA. Na imaxe parece apreciarse que a parte inferior da nave está salpicada do que parece auga.

Segundo a revista New Scientist indica que en Marte hai sales percloradas, que poden manter auga líquida a temperaturas baixo cero, actuando como un anticonxelante, facendo posible a existencia de grandes cantidades deste líquido baixo o chan do planeta.

¡Aínda queda moito por investigar!