OPINIÓN E COMENTARIO

DEBEMOS REPENSAR AS NOSAS RELACIÓNS CO PLANETA E CO RESTO DAS ESPECIES

 

“Enfrontámonos á sexta extinción masiva do planeta e nin sequera ocupa titulares”, alerta o sociólogo e economista Jeremy Rifkin. Estudoso da economía colaborativa e do impacto da tecnoloxía na sociedade, a chamada de atención de Rifkin adxunta un eloxio ás novas xeracións: “É a primeira vez que unha xeración ao completo, os millenials e a xeración Z, sae ás rúas e identifícase como especie en perigo de extinción e ve ao resto de seres vivos como parte desa familia revolucionaria”.

Arquitecto da teoría da Terceira Revolución Industrial, na que analiza minuciosamente o impacto económico, ambiental, social e cultural das novas tecnoloxías na economía mundial, Rifkin é un dos divulgadores contemporáneos máis influentes. Licenciado en Economía na Wharton School da Universidade de Pensilvania, onde actualmente é docente, e en Asuntos Internacionais na Fletchen School of Law and Diplomacy da Tufts University, Jeremy Rifkin é tamén fundador e presidente da Fundación para o estudo de Tendencias Económicas e exerceu de asesor e conselleiro para multitude de gobernos así como para o Parlamento Europeo en materias de medio ambiente, tecnoloxía e seguridade enerxética.

Autor prolífico, destacan as súas obras ‘A Terceira Revolución Industrial’, ‘A civilización empática’ ou ‘O Green New Deal global’. No seu último traballo, ‘A era da resiliencia’, analiza as transformacións sociais e económicas que debemos acoller para asegurar a nosa supervivencia na Terra.

CINE: INDIANA JONES E O DIAL DO DESTINO

 

Esta fin de semana chega aso cines Indiana Jones e o dial do destino. Esta é  a quinta película da franquicia Indiana Jones, a saber:

1984: Indiana Jones e o templo maldito

1981: Indiana Jones e a busca da arca perdida

1989: Indiana Jones e a última cruzada

2008: Indiana Jones e  o reino da caveira de cristal

Trátase da primeira película da franquía que non está dirixida por Steven Spielberg nin escrita por George Lucas, e ambos actúan como produtores executivos. 

Esta é a súa ficha técnica:

Título orixinal: Indiana Jones and the Dial of Destinyaka

Ano: 2023

Duración: 154 min

País: Estados Unidos

Xénero: Aventuras

Dirección: James Mangold

Guión: Jez Butterworth, John-Henry Butterworth, James Mangold. Personaxes: George Lucas, Philip Kaufman

Montaxe: Michael Kahn

Reparto: Harrison Ford, Phoebe Waller-Bridge, Mads Mikkelsen, John Rhys-Davies, Antonio Banderas…

Música: John Williams

Fotografía: Phedon Papamichael

Produtora: Amblin Entertainment, Lucasfilm, Paramount Pictures

Distribuidora: Walt Disney Pictures

Sinopse: O arqueólogo Indiana Jones deberá emprender outra aventura contra o tempo para tentar recuperar un dial lendario que pode cambiar o curso da historia. Acompañado pola súa afillada, Jones pronto se atopa enfrontándose a Jürgen Voller, un ex nazi que traballa para a NASA.

Xa 39 anos vendo a Harrison Ford. Toda unha vida! Ford, a punto de cumprir 81 anos, despídese de Indiana Jones coa dignidade que se merece como heroe. 

Punto e final con nostalxía!

FOTOGRAFÍA: O PODER DOS PEQUENOS GRITOS

 

“A fotografía conta historias e fala de sentimentos. Quixen tratar o sufrimento alleo con moita dignidade e moito respecto, porque, para min, o acto de fotografar é un acto de amor”. A fotógrafa Isabel Muñoz leva décadas retratando o atlas humano que nos rodea, acompañando a dor allea e buscando o sentido ao que facemos. Desde os seus primeiros pasos na Escola Photocentro de Madrid e posteriores estudos en Estados Unidos, percorreu o mundo a través das emocións, con imaxes icónicas de danza, artes marciais, tribos ancestrais e urbanas, en busca das orixes e a comprensión do comportamento humano.

 O seu traballo sobre “A Besta”, o tren de inmigrantes que cruza a fronteira entre México e Estados Unidos, a súa serie sobre o tráfico e escravitude infantil en países asiáticos e a súa denuncia fotográfica sobre a violencia exercida contra mulleres e nenos na República Democrática do Congo, en colaboración con Caddy Adzuba, son algúns exemplos do poder transformador da fotografía.

 Nos últimos anos, o seu traballo lanza unha mensaxe de concienciación ambiental, tanto nas súas fotografías sobre a contaminación do mar, como na súa experimentación técnica coa impresión en “coralotipias” e “nacarotipias”. A obra de Isabel Muñoz percorreu o mundo a través de numerosas exposicións e forma parte de coleccións museísticas permanentes, como o Museo Nacional Centro de Arte Reina Sofía, a Fundación Canle, ambas as en Madrid, o Contemporary Arts Museum de Houston ou a Maison Européenne da Photographie de París. Recibiu, entre outros galardóns, varios World Press Photo e PHotoEspaña, Medalla ao Mérito das Belas Artes 2009 e Premio Nacional de Fotografía 2016. En 2022 converteuse na primeira fotógrafa nomeada membro da Real Academia de Belas Artes de San Fernando.

O HUMOR É A NOSA SABEDORÍA

 

“Hoxe existe unha moda do non sentir, do non involucrarme demasiado, de medir todo o que digo e o que fago… un xogo moi estratega afastado da humanidade e do que o ser humano debe desenvolver. Eu creo que o espazo da vulnerabilidade, do arriscarme a perder nese sentir, do arriscarme á dor e dicir estou triste ou estou cansa é un dereito básico que hai que recuperar”. Para a psicóloga e escritora Pilar Xordo, a vida é unha viaxe en continua remodelación desde a pausa, a honestidade e a observación. Permitirnos ser e recoñecer como estamos é un desafío nunha sociedade na que se positiviza todo demasiado, e á súa vez, un requisito fundamental para aumentar os niveis de conciencia.

A experta sente que a psicoloxía como ciencia xa non dá abasto para explicar o que lle pasa ao ser humano, “quedou moza”: “Os psicólogos temos que estudar algo que na facultade non nos ensinaron, que é agregar á psicoloxía como ciencia o tema do propósito da vida. Reencontrarnos coa espiritualidade como unha forma de coñecemento é reencontrarnos connosco mesmos. É volver ao ser e deixar de mirar só o ter e o facer que son as grandes dúas fontes que nos ensinaron como causas de identidade”, afirma.

Pilar Xordo é psicóloga clínica, divulgadora e investigadora e ao longo da súa prolífica carreira penetrouse en temas como a educación, a familia, a sexualidade, os estereotipos de xénero ou a crise de valores entre outros. Ademais, é autora dunha extensa obra, imparte charlas por todo o mundo e colabora con diversos medios de comunicación. Xordo foi elixida unha das cen mulleres líderes de Chile e é creadora e presidenta da Fundación Cancro Vida que dá soporte e visibiliza a realidade da enfermidade.

SEN EDUCACIÓN NON HAI FUTURO

 

O amor incondicional e o darse conta realmente de que o outro existe foron as grandes leccións de case un século de vida. Aos seus 97 anos, o escritor e xornalista Abrasha Rotenberg, continúa con curiosidade, ilusión e un brillo na mirada que relatan a súa maneira de habitar o mundo. A súa historia está marcada por unha traxectoria chea de desafíos e superacións que reflicten a súa determinación e espírito libre: “Todo o que non sexa seguido de algo que poida facer o ben debe ser excluído da túa vida. Respecto ao outro aínda que eu non pense o mesmo e respecto o dereito de reflexionar sobre calquera tema sen necesidade de someterche ao que o ambiente, a lei ou o que dirixe pensan. Ser independente sempre nas túas ideas é a base, sen iso estás perdido”.

Naceu en Ucraína nunha época de cambios e turbulencia pero foi en Arxentina onde creceu e comezou a forxar o seu camiño cun lema presente: “Un fracaso só é a apertura doutras posibilidades”. Unha vida dacabalo entre as letras e a economía, e unha paixón pola literatura como alimento que expandiu a súa perspectiva ante unha cuestión vital: a educación. “Temos que reformularnos que quere dicir educación. Eu creo que tecnoloxía, si, pero sen alma, non, tecnoloxía soa non significa ‘benestar’. Educación para aprender a gozar da vida e non ser soamente instrumentos mecánicos de coñecemento, temos que ser seres humanos con coñecementos e sensibilidade”, reflexiona.

Coa súa pluma chea de sabedoría acumulada ao longo dos anos, Rotenberg atopou na escritura un medio para compartir os seus profundos pensamentos, e a pesar das dificultades que o tempo impuxo, a súa paixón por contar historias e o seu amor polas palabras nunca diminuíron. Un acto creativo de inspiración e perseveranza no que atoparemos as palabras de alguén que experimentou os altibaixos da vida e retrata na escritura unha forma de eternidade.

A CIENCIA É HUMANISTA

 

“Ciencia e humanismo deberían ir da man na educación, desde a máis tenra infancia”, salienta o historiador da ciencia José Manuel Sánchez Ron. Licenciado en Ciencias Físicas pola Universidade Complutense de Madrid e doutor pola Universidade de Londres, Sánchez Ron é catedrático emérito de Historia da Ciencia na Universidade Autónoma de Madrid.

Entre os premios que recibiu destacan o Premio Nacional de Ensaio (2015) e o Julián Marías á carreira científica en Humanidades da Comunidad de Madrid (2016). Membro da Real Academia Española desde 2003, é tamén académico numerario da Académie Internationale d’Histoire deas Sciences de París, e académico correspondente da Real Academia de Ciencias Exactas, Físicas e Naturais. É autor de máis de 80 títulos de divulgación científica, entre os que destacan ‘Marie Curie e o seu tempo’, ‘O xardín de Newton’, ‘O poder da ciencia’ e ‘Querido Isaac, querido Albert’. Este último é unha bela recompilación de cartas escritas por algúns dos máis renombrados científicos e científicas da historia.

OS TRES PRINCIPIOS UNIVERSAIS DA QUÍMICA

 

Deborah García Bello é química, investigadora e divulgadora científica, que descubriu a súa vocación pola ciencia grazas á influencia dun profesor. Desde entón buscou as palabras e a converxencia entre ciencia e humanidades para describir o mundo coa precisión da química e achegar o coñecemento entre as chamadas "dúas culturas".

A súa investigación actual céntrase na ciencia de materiais no Centro de Investigacións Científicas Avanzadas (CICA) da Universidade da Coruña, especializándose na semiótica —ou significado— dos materiais empregados na arte contemporánea.

O seu traballo de divulgación comezou co blogue científico " Dimetilsulfuro", en honra ao composto que describe o cheiro a mar, que despois pasou a chamarse Deborah Ciencia, nome que se converteu nunha icona da comunicación científica en prensa, radio e televisión. A súa traxectoria foi recoñecida con varios galardóns, como o Premio Bitácoras 2014 como Mellor Blog de Ciencia en España, Premio Tesla de Divulgación Científica 2016, Premio Prisma de Divulgación 2017 polo seu libro ’Todo é cuestión de química’, ou o Premio de xornalismo científico ANEABE 2021 polo seu traballo divulgativo sobre os plásticos. Entre as súas obras destacan ’Que se lle van as vitaminas!’, ’Non tocar’ e ’A química do belo’.

A METÁFORA DA PEDRA DE OURO E O COLAPSO

Licenciado en Física e Matemáticas e doutor en Física Teórica, Antonio Turiel traballa como Investigador Científico no Instituto de Ciencias do Mar do Consello Superior de Investigacións Científicas (CSIC). Desde hai máis de dúas décadas especializouse no esgotamento dos recursos naturais e dos combustibles fósiles e as consecuencias de escaseza de certas materias primas na futura organización socioeconómica da sociedade.

A través do seu blog The Oil Crash, Turiel comparte o seu coñecemento e reflexións sobre os retos da transición enerxética, os límites do modelo de enerxía renovable eléctrica industrial e a imposibilidade dun desenvolvemento baseado no crecemento infinito nun planeta de recursos finitos, ideas que ampliou nos libros ’Petrocalipsis’ e ’Sen enerxía’. "As renovables poden producir moitísima enerxía, e eu creo que ademais son a clave do futuro enerxético, tanto pola loita contra o cambio climático como pola adaptación ao descenso enerxético. O que pasa é que as enerxías renovables teñen as súas limitacións. Non son todopoderosas, non o poden facer todo. Aínda que certamente van cubrir unha parte importante do noso consumo enerxético, van facer falta facer máis cousas que simplemente poñer sistemas renovables", conclúe o autor.