OPINIÓN E COMENTARIO

QUE É FACER -LUZ DE GAS- NUNHA RELACIÓN?

 

María Esclapez é psicóloga, sexóloga, terapeuta de parellas e autora do libro ‘Quérome, quéroche’. E como tantas outras persoas, ela tamén viviu experiencias traumáticas nas súas relacións de parella, tóxicas e dependentes, ata atopar a forma de saír desa dinámica. “Despois de ver e vivir moitos vínculos tóxicos, sei que só son iso: vínculos que se reflicten en comportamentos. Non existen as persoas tóxicas, senón persoas con historias e aprendizaxes que emiten comportamentos tóxicos”, describe Esclapez, que comparte en redes sociais, consellos sobre psicoloxía e trucos para manter relacións afectivas sas.

“Todo o que aprendemos ao longo da vida de maneira consciente ou inconsciente cambia a nosa maneira de vivilas, mesmo se o que aprendemos facémolo dentro da mesma relación. O ser humano é como unha esponxa, aprende comportamentos, situacións, palabras, imaxes, formas de pensar e mesmo actitudes”, explica a experta. E conclúe: “Moitas veces, estas vivencias pódense chegar a converter en auténticos traumas. Nas relacións cos pais, as amizades ou a parella, calquera vivencia que supoña un sufrimento emocional ou físico considérase traumática porque afecta a parte íntima e afectiva da persoa. Este tipo de traumas serán os que máis adiante poidan condicionar o tipo de vínculo nunha relación, que poderá ser tóxico ou non”.

A HISTORIA DUN ERRO QUE AMEAZA A NOSA CIVILIZACIÓN

 

Unha botella de plástico pode tardar ata mil anos en descompoñerse. Unha, mil anos. E cada minuto véndense un millón de botellas de plástico no mundo. Cada minuto, un millón. Uns datos vertixinosos que chocan co uso que lle damos a este material e que se traducen nuns dos maiores problemas ambientais aos que se enfronta o ser humano. “Hai unha cousa que unha civilización intelixente xamais debería facer con semellante material, con semellante tecnoloxía, e é utilizala para fabricar cousas deseñadas para converterse en lixo”, sentencia o economista Manuel Maqueda.

Licenciado en Economía pola Universidade Complutense de Madrid e en Dereito pola UNED, Maqueda é o primeiro profesor de Economía Circular e Rexenerativa en Harvard. Este experto en contaminación por plásticos é fundador de varias ONG e empresas sociais e tamén codirector de ‘Albatross’, un documental que expón a situación destas aves mariñas acosadas pola inxestión do lixo plástico no océano Pacífico. Nun mundo con excedente de información, o profesor aposta por buscar solucións desde o pensamento sistémico e advirte da aceleración silenciosa dos problemas aos que nos enfrontamos. “En principio, parece que non ocorre nada e, de súpeto, catapún. O cambio climático, a perda de biodiversidade… Todas as alteracións que hai nos ecosistemas son funcións exponenciais”, avisa o experto.

Os esforzos de Manuel Maqueda céntranse en deixar un mundo mellor ás próximas xeracións: “O meu traballo, na educación e nas ONG, ten ese obxectivo: ser un bo devanceiro e facer honra a este tempo tan especial e tan importante que nos tocou vivir”.

O SUPERPODER DO REINO VEXETAL

 

“Para a ciencia o quecemento global é o maior problema ao que se enfrontou a humanidade ao longo da súa historia, é preciso que todo o mundo tome consciencia do que está a suceder e faga aquilo que estea na súa man”. O científico Stefano Mancuso é profesor, escritor e botánico especializado en neurobioloxía vexetal. A súa paixón pola natureza e a súa dedicación para comprender o mundo a través dela levoulle a importantes descubrimentos e a entender que “deberiamos imitar a súa incrible capacidade para crear comunidades pois só a través do traballo en equipo e a solidariedade podemos superar os desafíos aos que nos enfrontamos”.

Un enfoque que desafía as ideas convencionais sobre a intelixencia e a conciencia das plantas demostrando que son seres complexos e adaptables. Ademais das súas investigacións, Mancuso é fundador do Laboratorio Internacional de Neurobioloxía Vexetal en Florencia, un centro líder na investigación das capacidades cognitivas das plantas. O seu traballo baséase na idea de que as plantas teñen sistemas sensoriais moito máis sofisticados o que as converte nunha solución eficaz para campos como a saúde, a sustentabilidade e a tecnoloxía.

Nos seus libros e conferencias o experto convídanos a sentirnos parte do reino vexetal e a ter presente que non somos alleos nin estamos por encima de ningún ser vivo: “A idea de ser mellor é unha idea humana porque no momento no que pensas que es mellor que outro ser vivo, deixa de ser o teu igual e convértese en alguén a quen podes usar para os teus propios fins. A única maneira que temos de prosperar é cooperar a través da humildade”.

HABILIDADES FUNDAMENTAIS PARA UNHA NOVA ERA

 

Yuval Noah Harari é considerado como un dos pensadores máis influentes e recoñecidos do século XXI pola súa capacidade para articular conceptos complexos e abordar con naturalidade temas transcendentais, converténdose nun dos intelectuais máis destacados da nosa era. O seu enfoque único, que combina a historia, a filosofía e a ética coa investigación científica, reflíctese nunha prosa cativadora que desafía as narrativas tradicionais e expón preguntas profundas sobre a natureza humana, a evolución e o futuro da nosa especie.

Harari foi obxecto de debates intelectuais en todo o mundo provocando reconsideracións significativas na nosa sociedade. Para o historiador é decisivo seguir formándose e adaptándose aos cambios porque a única certeza respecto ao futuro é que vai haber cada vez máis cambios, máis grandes e máis rápido: “A aptitude máis importante é ter a mente aberta e ser capaz de reinventarse unha e outra vez ao longo da vida. A clave para adaptarse ao novo mundo é esquecer o que crees que sabes e dicir ‘non o sei”.

Cun sorriso “realista” lémbranos a importancia da reflexión existencial na nosa vida cotiá, onde o tempo percíbese cada vez como algo máis escaso e valioso, e é fundamental que nos tomemos ese tempo para ser conscientes das consecuencias das nosas accións e decisións, tanto a nivel individual como colectivo. Un xesto que recoñece tanto noso poder como seres humanos para tomar decisións e actuar, como a nosa responsabilidade de facelo de maneira ética tendo en conta a cooperación como parte crucial deste cambio. Será só a través da cooperación e do traballo en equipo cando poderemos superar as divisións e conflitos que nos separan e avanzar cara a un futuro máis inclusivo e sostible para todos: “Nós fixemos do mundo o que é e por tanto podemos cambialo se cambiamos a historia e cooperamos. Enfrontámonos a grandes desafíos pero aínda temos moito poder para facerlles fronte e é a nosa responsabilidade impedir que fagamos estupideces. Hai que ser realista e facer algo respecto diso”.

Aclamado con numerosos premios e recoñecementos polos seus valores nas charlas e clases como profesor, así como polo seu traballo como historiador e escritor, incluído o Premio Polonsky á Creatividade e a Orixinalidade no Campo das Humanidades (2012) e o Premio Internacional da Paz de Cataluña (2019). Harari combina o seu interese pola historia cunha apertura mental para comprender a complexidade da condición humana e explorar o misterio da nosa existencia. A súa triloxía ‘Sapiens’, ‘Homo Deus’ e ‘21 leccións do S.XXI’, así como o seu último libro para mozos, ‘Imparables’, teñen un impacto significativo no campo da historia e o pensamento humano, e seguen presentes entre os libros máis vendidos do mundo.

CULTURA E NATURA: UNHA RELACIÓN INDIVISIBLE

 

O seu traballo como informático, encerrado entre as catro paredes dunha oficina, non o facían feliz. Juan Goñi decidiu aos 40 anos dar un envorco radical á súa vida e dedicarse á súa verdadeira paixón: a natureza e os bosques. Desde hai 15 anos traballa como guía de natureza na preciosa contorna natural do Valle de Baztán, no Pirineo navarro. Defínese a si mesmo como “un romántico exaltado e conmovido pola beleza do mundo natural”. Un “conmovido que trata de conmover” aos centos de persoas que guía por “os seus bosques”, como el chámaos. Para el, a natureza ten que ver coa expresión da emoción, coa admiración, a cultura e a espiritualidade: “A natureza, bela como ningunha outra cousa, creou aos seres humanos para amarse a si mesma, porque somos o único ser que pode conmoverse ante a beleza dunha folla ou ao contemplar unha noite estrelada”.

Goñi é guía de natureza, pero tamén poeta e escritor. Os seus libros (‘Os bosques que levo dentro’ e ‘Raíces, trinos e todo o demais’, ambos da editorial Tundra), son un canto á reflexión e ao deleite coa beleza do mundo natural desde a prosa poética. O seu lema: “Coñecer para respectar. Respectar para amar. Amar para defender“. E o seu maior anhelo: sementar unha emoción en cada corazón para que algún día medre un frondoso bosque de amor cara á natureza.

CINCO PRINCIPIOS DA FILOSOFÍA BUDISTA PARA A TÚA VIDA

 

Thubten Wangchen é un monxe budista tibetano cuxa vida está dedicada á procura da paz e a liberdade, tanto para o seu propio pobo tibetano como para o mundo en xeral. Desde moi novo viuse obrigado a abandonar o seu fogar e buscar refuxio nas rúas da India debido á difícil situación no Tíbet. Unha experiencia que lonxe de detelo, abriu o seu corazón fortalecendo unha profunda conexión co budismo e a súa mensaxe de compaixón e sabedoría.

A educación e a disciplina foron as súas principais ferramentas para encarnar os grandes principios da filosofía budista: a compaixón, a sabedoría, a pureza, a paz e a prosperidade: “Todos queremos prosperar e ter saúde. Todos temos proxectos, grandes ou pequenos. Se tes unha motivación pura, estás en paz, tes sabedoría e compaixón, ao final o resultado é a prosperidade e o éxito. Todo sairá ben, aínda que haxa pequenos problemas polo medio, aínda que haxa celos ou envexa… Non penses niso, esquéceo. Ti concéntrate nos teus proxectos e o demais chegará”.

Na actualidade é director fundador da Casa do Tíbet en Barcelona, un fito importante na súa vida e un lugar de encontro para a comunidade espiritual. Wangchen é un exemplo inspirador que converteu os seus desafíos persoais nun chamado á compaixón e ao amor. A súa vida é un recordatorio poderoso de que, mesmo no medio da adversidade, pódese atopar significado e propósito ao traballar polo benestar dos demais coa esperanza de crear un mundo máis xusto.

A INTELIXENCIA ARTICIAL NECESITA PERFÍS DE HUMANIDADES

 

Que é a intelixencia artificial e como funciona? Quitarannos as máquinas o traballo? Que papel xogará a ética no futuro da tecnoloxía? Como se pode aplicar a intelixencia artificial á educación? Por que a intelixencia artificial necesita perfís de humanidades? Todas estas preguntas, e moitas máis, respóndeas Cristina Aranda, filóloga experta en intelixencia artificial. Segundo afirma: “A intelixencia artificial non che vai a quitar o traballo, pero si o fará unha persoa que entenda como funciona a intelixencia artificial”. E engade: “A intelixencia artificial está no noso día a día, depende de nós como utilizala de forma positiva en todos os ámbitos, como o da educación”.

Cristina Aranda é doutora en Lingüística Teórica e Aplicada pola Universidade Autónoma de Madrid e o Instituto Universitario de Investigación Ortega e Gasset. Licenciouse en Filoloxía Hispánica na Universidade Autónoma de Madrid. E que fai unha lingüista no mundo da tecnoloxía máis avanzada? O seu traballo céntrase no chamado “Procesamento da linguaxe natural”, que se basea en facer entender ás máquinas “o noso marabilloso, complexo e belo sistema de comunicación: a linguaxe humana”, explica. Tamén é cofundadora e líder de  Mujeres Tech,​ unha entidade sen ánimo de lucro que promove a presenza de mulleres no ámbito dixital; e cofundadora de  Big Onion, un equipo de solucionadores de tecnoloxía disruptiva (Data, Intelixencia Artificial e Blockchain, entre outras). É especialista en solucións tecnolóxicas aplicadas de Lingüística, innovación e transformación cultural de empresas.

UN LIBRO PARA O VERÁN: "COA MAN ESQUERDA"

 

Xabier Quiroga Díaz (Saviñao-Lugo, 1961) é un dos meus escritores favoritos en lingua galega. Das moitas obras oublicadas lin O cabo do mundo (2009) e A casa do nazi (2017).

Este ano saiu o seu último traballo, Coa man esquerda, unha alfaia literaria basada nun feito real.

Sinopse: En Lisboa, fronte á foz do Texo, un escritor retirado recibe un sobre que contén unha nota e un cartafol cheo de follas atropeladamente manuscritas. Nelas, un vello moribundo que moraba nunha residencia de anciáns asolada pola pandemia conta os desacougantes sucesos que viviu sendo neno na súa casa afastada da aldea e que o marcaron para sempre. Esa especie de confesión ou legado do vello servirá para, ademais de liberarse dun pesado lastre, descubrir un segredo que o escritor non sabía de si mesmo.

Recoméndovolo!