OPINIÓN E COMENTARIO

POR QUE TEMOS QUE FALAR MÁIS DE RACISMO?

 

A infancia do exfutbolista, pensador e activista Lilian Thuram estivo marcada por dous acontecementos. Por unha banda, a súa nai e cabeza de familia tivo que migrar soa desde as Antillas a París para conseguir un futuro mellor para os seus cinco fillos, a quen deixou ao coidado de si mesmos e despois reuniu con gran esforzo, converténdose na superheroína de Thuram. O outro evento que marcou a traxectoria do deportista foi a primeira vez que lle chamaron “negro de merda”, con nove anos, e descubriu o racismo.

 A súa carreira como futbolista profesional (con éxitos en equipos como o AS Mónaco, Parma, Juventus, FC Barcelona e Selección Nacional de Francia, coa que gañou a Copa do Mundo de 1998) deu paso á súa dedicación ao activismo, a defensa da igualdade e a loita contra a discriminación, a través da súa fundación, Educación contra o Racismo. Nos últimos anos, Thuram (autor do libro ‘O pensamento branco’) dedicouse a concienciar a mozos e adultos sobre a orixe estrutural e histórica do racismo, as micro violencias cotiás e discursos de odio que segue permitindo a sociedade contra distintos colectivos (xenofobia, machismo, homofobia e aporofobia) e o cambio posible a través da educación.

QUE É A APRENDIZAXE SERVIZO?

 

Este vídeo forma parte de Reinicia o teu mundo.

Descubrir o consumo excesivo que se fai do plástico, investigar as súas consecuencias no planeta e tomar decisións para poder axudar a mellorar esta situación son algúns dos pasos do enfoque metodolóxico do Aprendizaxe servizo que leva a cabo neste módulo. E ti, sabes como podes axudar a mellorar a túa contorna desde a escola?

A CAPITÁ DE FÚTBOL AFGÁ QUE CAMBIOU O SEU DESTINO

Khalida Popal naceu en Cabul (Afganistán) e, a pesar das violacións de dereitos humanos impostas polos talibán, medrou nunha familia progresista que impulsou e apoiou o seu soño: converterse en futbolista profesional. Nin os insultos, nin as pedras, nin o acoso impediron que constituíse e fose capitá da primeira Selección Nacional Feminina de Afganistán. Un equipo de fútbol que utilizou para dar voz ás mulleres silenciadas do seu país e gañar títulos deportivos.

Cando as ameazas de morte puxeron en perigo a súa vida e a da súa familia, viuse obrigada a fuxir de Afganistán e vivir como refuxiada en Europa. Desde alí contemplou con horror a segunda subida ao poder dos talibán en 2021, cando miles de persoas tentaban alcanzar as fronteiras e os avións para escapar dunha morte segura. Entre aqueles que estaban sinalados como obxectivos dos talibán atopábanse os membros dos equipos de fútbol femininos: nenas, mulleres e as súas familias que non sobrevivirían en Afganistán.

Popal liderou un equipo internacional de avogados, mediadores e ex xogadores que xestionaron as peticións de asilo en distintos países. Grazas a este esforzo colectivo, a través da gran familia deportiva mundial, conseguiuse salvar a vida de preto de 300 persoas.

Hoxe, a ex futbolista é a fundadora e directora da organización Girl Power, unha asociación que emprega o deporte para apoiar a refuxiados e migrantes, con actividades en toda Europa e Oriente Medio. Tamén colabora con Right to Dream, unha academia que ofrece oportunidades no fútbol e outros deportes aos mozos, e imparte conferencias na FIFA, UEFA, Nacións Unidas e Conferencias da Paz e Deporte para continuar a súa mensaxe sobre a defensa dos dereitos das mulleres. Esta é a historia de como un balón de fútbol e unhas botas impulsaron a igualdade en Afganistán.

A FILOSOFÍA LÚDICA

 

A Filosofía Lúdica é un enfoque metodolóxico que ofrece a posibilidade de xogar a pensar e pensar xogando. A Filosofía Lúdica que fomentan a reflexión e o desenvolvemento do pensamento crítico, ético e creativo.

A QUE SOA A BANDA SONORA DA TÚA VIDA?

 

Imaxina que puideses elixir cada mañá como queres ser, de que maneira gustaríache relacionarte cos demais e como facer unha boa xestión das emocións. Para a psicóloga Elizabeth Clapés é posible se habitamos o presente e prestamos atención ao que o noso corpo está a dicirnos e por que. No noso día a día temos unha gran cantidade de pensamentos e sentimentos, cruzámonos con multitude de persoas e experimentamos todo tipo de situacións. Identificalas e saber distinguir as que podemos cambiar das que non é clave para deixar de vivir en piloto automático e facernos responsables do noso propio benestar.

“A ansiedade dinos que algo non vai ben: que hai un traballo que nos está afectando para mal, que alguén nos está xerando malestar, que hai unha decisión que temos que tomar e non somos capaces… Calquera cousa que o noso corpo interpreta que nos está facendo dano”, sostén. Escoitar o que o noso corpo vén dicirnos é comprender que a ansiedade non é máis que un mecanismo de alerta diante situacións que nos resultan ameazantes. Por iso, Clapés insiste na importancia de facer exercicios de introspección para conectar coa capacidade reflexiva que ten a mente de ser consciente dos nosos estados físicos e emocionais.

Elizabeth Clapés é psicóloga e está especializada no ámbito da sexología clínica e as relacións de parella. Actualmente dedícase á divulgación da psicoloxía en redes sociais e a acompañar a persoas no seu proceso terapéutico. Nos seus libros ‘Querida eu’ e ‘Ata que te caias ben’ expón a saúde mental como unha prioridade vital para aceptarnos, coidarnos e crear relacións sas cos demais, primeiro e principalmente connosco mesmos.

O CEREBRO MATEMÁTICO

 

“A maneira en que o cerebro xera o pensamento é un dos grandes misterios da ciencia”, asegura o neurocientífico Stanislas Dehaene, que dedicou a súa vida a decodificar como funciona a mente humana.

 Matemático de formación, Dehanae é pioneiro da neurociencia da linguaxe verbal e a cognición matemática. Desde finais dos anos 80 está á fronte da unidade de Neurociencia Cognitiva do Instituto Nacional de Saúde e Investigación Médica francés e, actualmente, tamén lidera o NeuroSpin Brain Imaging Center de París. O científico defende que o cerebro dun bebé é mellor que un supercomputador: “Un bebé está dotado de razón, de lóxica, de matemática, desde que nace”. O seu traballo valeulle multitude de recoñecementos, entre os que se atopa o prestixioso Brain Prize, coñecido como o "Nobel da neurociencia".

 Dehanae busca as raíces do noso instinto matemático, examina os circuítos da lectura, indaga a maneira na que aprendemos e investiga, en definitiva, que fai tan especial aos seres humanos. Autor de numerosos libros nos que expón os resultados das súas investigacións ao gran público, acaba de publicar ‘Con vostedes… o noso cerebro!’, onde comparte os descubrimentos históricos das ciencias do cerebro, desde a Antigüedad ata os nosos días.

QUE É FACER -LUZ DE GAS- NUNHA RELACIÓN?

 

María Esclapez é psicóloga, sexóloga, terapeuta de parellas e autora do libro ‘Quérome, quéroche’. E como tantas outras persoas, ela tamén viviu experiencias traumáticas nas súas relacións de parella, tóxicas e dependentes, ata atopar a forma de saír desa dinámica. “Despois de ver e vivir moitos vínculos tóxicos, sei que só son iso: vínculos que se reflicten en comportamentos. Non existen as persoas tóxicas, senón persoas con historias e aprendizaxes que emiten comportamentos tóxicos”, describe Esclapez, que comparte en redes sociais, consellos sobre psicoloxía e trucos para manter relacións afectivas sas.

“Todo o que aprendemos ao longo da vida de maneira consciente ou inconsciente cambia a nosa maneira de vivilas, mesmo se o que aprendemos facémolo dentro da mesma relación. O ser humano é como unha esponxa, aprende comportamentos, situacións, palabras, imaxes, formas de pensar e mesmo actitudes”, explica a experta. E conclúe: “Moitas veces, estas vivencias pódense chegar a converter en auténticos traumas. Nas relacións cos pais, as amizades ou a parella, calquera vivencia que supoña un sufrimento emocional ou físico considérase traumática porque afecta a parte íntima e afectiva da persoa. Este tipo de traumas serán os que máis adiante poidan condicionar o tipo de vínculo nunha relación, que poderá ser tóxico ou non”.

A HISTORIA DUN ERRO QUE AMEAZA A NOSA CIVILIZACIÓN

 

Unha botella de plástico pode tardar ata mil anos en descompoñerse. Unha, mil anos. E cada minuto véndense un millón de botellas de plástico no mundo. Cada minuto, un millón. Uns datos vertixinosos que chocan co uso que lle damos a este material e que se traducen nuns dos maiores problemas ambientais aos que se enfronta o ser humano. “Hai unha cousa que unha civilización intelixente xamais debería facer con semellante material, con semellante tecnoloxía, e é utilizala para fabricar cousas deseñadas para converterse en lixo”, sentencia o economista Manuel Maqueda.

Licenciado en Economía pola Universidade Complutense de Madrid e en Dereito pola UNED, Maqueda é o primeiro profesor de Economía Circular e Rexenerativa en Harvard. Este experto en contaminación por plásticos é fundador de varias ONG e empresas sociais e tamén codirector de ‘Albatross’, un documental que expón a situación destas aves mariñas acosadas pola inxestión do lixo plástico no océano Pacífico. Nun mundo con excedente de información, o profesor aposta por buscar solucións desde o pensamento sistémico e advirte da aceleración silenciosa dos problemas aos que nos enfrontamos. “En principio, parece que non ocorre nada e, de súpeto, catapún. O cambio climático, a perda de biodiversidade… Todas as alteracións que hai nos ecosistemas son funcións exponenciais”, avisa o experto.

Os esforzos de Manuel Maqueda céntranse en deixar un mundo mellor ás próximas xeracións: “O meu traballo, na educación e nas ONG, ten ese obxectivo: ser un bo devanceiro e facer honra a este tempo tan especial e tan importante que nos tocou vivir”.