Blogia
vgomez

OPINIÓN E COMENTARIO

ALGÚN DÍA TODOS SEREMOS PALABRAS



A protagonista desta historia é unha nena tímida e con voz crebada que, como querendo abrazar a súa antípoda, pasou a infancia soñándose artista. Os contos nocturnos, o amor polas palabras e o apoio familiar trazaron o camiño. Así, Victoria Siedlecki atopou o seu lugar na narración oral escénica. “Aí tiña a liberdade de elixir o que dicía, de decidir como e onde o facía, e podía reproducir cada día esa felicidade que sentía cando polas noites a nosa nai ou o noso pai contábannos unha historia”, recoñece a contacontos.

Esta artista multidisciplinar formouse en ballet, interpretación e canto na Escola de Teatro Musical de Julio Bocca, en Arxentina. E desde hai máis de dúas décadas reside en España, onde chegou para ampliar os seus estudos de baile e flamenco. As historias que habitan en Vitoria Siedlecki reveláronse primeiro a través do corpo, da danza, para máis tarde configurarse e fortalecerse na narración oral. “Teño o corpo todo cheo de palabras”, recita con emoción a actriz.

Despuntou co seu espectáculo ‘Relatos eróticos’, un monólogo no que interpretaba textos de Cortázar, Benedetti ou pasaxes pouco coñecidas de ‘As mil e unha noites’, e que se perpetuou durante oito tempadas na carteleira teatral española, achegando os contos a máis de 50.000 persoas. Actualmente, colabora con diversos medios de comunicación, imparte talleres e continúa con representacións en España e América Latina. Experta en comunicación non verbal, dirixe ‘A Escola de Contacontos’ en Madrid, onde ensina a contar e forma a narradores orais; e é cofundadora de ‘Zelwa Storytelling’, unha consultora que traslada a súa experiencia nos escenarios á comunicación de organizacións e equipos. “Todo o mundo pode aprender a contar contos”, sentenza Siedlecki, apontoando así a aquela nena  apocada e de garganta fráxil que converteu a arte de contar contos nunha forma de vida.

A DANZA DAS ABELLAS

 

O apicultor e mestre Gerardo Pérez teno claro: o amor á natureza vén polo coñecemento. “Todos os animais son marabillosos, ata o verme máis  asqueroso. Todos son incribles... se os coñeces”, afirma. El empezou a traballar coas abellas hai máis de 30 anos, pero continúa fascinándose cada día con elas: “As abellas son grandes descoñecidas. Forman sociedades complexas e perfectamente organizadas, das que os seres humanos poderiamos aprender moito”, explica.

A desaparición das abellas é un problema moi grave para a humanidade”, engade. E é que calcúlase que estes pequenos insectos son os responsables da polinización dun terzo da alimentación mundial: “É moi probable que os produtos químicos debilitarían o sistema inmunolóxico das abellas. Os científicos están moi preocupados porque as consecuencias poderían ser graves para o planeta”.

Tras estudar Maxisterio en Madrid, Gerardo Pérez meteu na maleta a súa vocación de mestre e puxo rumbo a unha vida rural, afastado do ruído urbanita. Chegou á espectacular paraxe da Serra de Gredos e alí creou algo único: a ‘Aula Museo das Abellas’, un centro de educación ambiental onde nenos e maiores poden descubrir o apaixonante mundo destes insectos: “Creo que o amor á natureza vén polo coñecemento. Só poderémola amar e respectar se a coñecemos”, conclúe.

ACTITUDE E PERSEVERANZA: DÚAS CLAVES PARA IR SEMPRE ADIANTE


Un inesperado e fatídico accidente cambiou a súa vida para sempre. Tiña 18 anos cando participaba na Copa de Europa de 1985, como integrante do equipo español de esquí alpino. Nunha baixada en pista, un xuíz de competición cruzou a liña de meta xusto no momento no que el chegaba. O impacto entre ambos foi devastador. O resultado para Albert Llovera foron dous  vértebras dorsais rotas. E en diante, unha vida en cadeira de rodas aprendendo a convivir coa discapacidade. A pesar diso, este home positivo e optimista soubo demostrar que o seu afán de superación pode bater calquera obstáculo. “Un debe loitar en por si e polo que quere, acompañado dos seus seres queridos, porque estar nesta vida xa é un milagre”, afirma. Lonxe de afundirse, lanzouse ao mundo do automobilismo para competir en categorías profesionais con coches adaptados. Para obter a súa licenza, insistiu durante dous anos sen parar no empeño, ata que o conseguiu. Na súa primeira competición, subiu ao podio como gañador.

A día de hoxe, Albert Llovera participou en sete campionatos mundiais do Dakar, a competición máis dura e esixente do automobilismo mundial. Tamén participou en numerosas ocasións no Campionato de España de Rallys de Terra, no Intercontinental Rally Challenge e no Campionato Mundial de Rallys. O seu espírito de loita e superación conduciulno a ser o único piloto do mundo con discapacidade que, conducindo única e exclusivamente coas mans, subiu ao podio como gañador xunto a pilotos sen ningún tipo de minusvalía. A súa mensaxe é claro: “Son un tipo con sorte. A sorte ás veces vén buscarte, pero tamén hai que pelexala”. No ano 2005 estreouse un documental chamado "As ás do fénix", que relata o seu espírito de loita tras o seu accidente, e en 2011 publicou a súa autobiografía, baixo o título ‘Non limits’.

O FUTURO É DOS SENSIBLES

Inma Puig é psicóloga clínica, licenciada en Psicoloxía pola Universidade de Barcelona e colaboradora académica do Departamento de Dirección de Persoas e Organización de ESADE. Durante catro décadas traballou como consultora de organización en diversos proxectos. Foi psicóloga deportiva do Fútbol Club Barcelona durante 15 anos e é responsable do proxecto ‘Xestión das Emocións’ no Restaurante ‘O Celler de Can Roca’.

Puig comparte a súa filosofía de acción en óbralas ‘Retratos de Familia, todo o que sempre quixo saber sobre a empresa familiar e nunca se atreveu a preguntar’, ‘Tras as viñas. Unha viaxe á alma dos viños’ e no libro superventas ‘A Revolución Emocional’. Convencida da importancia de coidar ás persoas que forman equipos humanos, sostén: “O pasado foi dos fortes fisicamente, o futuro é dos sensibles”.

O SONO NA SOCIEDADE DAS PRÉSAS



Nunha sociedade con “tecnoestrés” e “hiperiluminada” esquecemos un aspecto clave na saúde física e mental: o descanso nocturno.  Jana Fernández, Máster en Fisioloxía do Sono e autora do libro ‘Aprende a descansar’ e de podcasts sobre benestar e descanso, sinala a importancia de durmir suficientes horas e en condicións adecuadas. A hixiene do sono sería un aspecto máis do autocoidado, como a adecuada alimentación e practicar deporte. A falta de sono afecta as capacidades cognitivas de nenos, adolescentes e adultos, porque está implicado en funcións como aprender, asimilar e lembrar.

Durmir é unha función fisiolóxica esencial. Durante o sono prodúcese todo un proceso de limpeza do noso cerebro. É cando consolidamos a memoria e a aprendizaxe e equilíbrase o noso sistema nervioso, por exemplo, para ter unha boa saúde mental. Pola noite crecemos e rexenéranse os tecidos, porque é o momento no que segregamos maior cantidade de hormona de crecemento e fortalécese a resposta inmune do organismo”. Con todo, advirte a autora, afixémonos a vivir entre pantallas de luz azul baixo luz artificial, a un ritmo frenético que lle resta horas ao descanso, confiando no vello mito de recuperar o sono perdido durante a fin de semana.

UN CANTO AGRADECIDO Á VIDA

 

Soledad Bravo é a voz viva que tende pontes entre España e Latinoamérica. Rioxana de nacemento e venezolana de adopción, a súa traxectoria vital e musical está intimamente relacionada coa historia das últimas décadas. "O meu pasado é meu e perténceme. Forma parte do meu sangue, do meu ADN e da miña maneira de ver a vida", reflexiona a cantante e compositora. 

Filla dun mestre que lle fixo amar a poesía, pronto atopou na música, a linguaxe para comunicarse. Desde os seus inicios, vinculados ao folclore e a canción reivindicativa, a súa extraordinaria voz e a súa guitarra deron corpo a palabras de poetas como León Felipe, Rafael Alberti ou Mario Benedetti, e a grandes compositores e cantautores latinoamericanos, como Pablo Milanés e Silvio Rodríguez. 

«Cheos de tantas falsas palabras como andamos, entre ofertas e slogans e ritmos traizoeiros, por amor á miña fe e á vida que vén, canto á poesía dos meus compañeiros», entoa a artista.

Con máis de catro décadas de traxectoria e 30 álbums publicados, eloxiados por público e crítica, Soledad Bravo é o estandarte da nova canción latinoamericana, cun amplo rexistro musical que vai desde o cancioneiro popular aos cantos sefardís, pasando por boleros, rancheiras e mesmo canción urbana contemporánea.

A IMPORTANCIA DA INVESTIGACIÓN NA ESCOLA


Na sociedade abundan mensaxes que presentan solucións simples a problemas complexos. Para o profesor e biólogo Juan Fernández, a educación non escapa a este desafío: “A complexidade do noso mundo conleva necesariamente que as solucións sexan tamén complexas, tamén no ámbito da educación”. No seu libro, ‘Educar na complexidade’, repasa as simplificacións máis frecuentes ao redor da educación, os seus matices, arestas e contradicións. Dirixido aos profesionais do mundo educativo, nel anima aos seus colegas de profesión a apoiarse na investigación científica das últimas décadas, para despois levar ese coñecemento ás súas aulas. Juan Fernández tamén é o creador do blog Investigación docente, onde divulga e explica algunhas das obras de autores e autoras de referencia en investigación educativa, neuroeducación, psicoloxía educativa e técnicas de aprendizaxe, entre outros campos.

Como biólogo reconvertido en profesor de ciencias, comezou a súa andaina profesional traballando como investigador e técnico en institucións, como a Universidade Politécnica ou o Real Xardín Botánico de Madrid. Desde hai máis de dez anos, é profesor de Secundaria e Bacharelato. O seu interese científico traduciuse nunha curiosidade por buscar formas de mellorar como docente: “Deime conta de que, máis aló da miña intuición, o coñecemento científico podíame achegar moitísimo na miña práctica como profesor”, conclúe.

OS CELOS DOS NOSOS FILLOS


Ás veces póñome na pel dos nenos e doume conta de que están constantemente recibindo instrucións de adultos e, ademais, con hostilidade. A miña experiencia dime que cando damos instrucións con amabilidade, con “disciplina xoguetona”, os nenos son moito máis receptivos”. Os xogos, contos, cancións e bo humor son claves para que os problemas cotiáns de convivencia desaparezan.

Con este punto de partida, a educadora e escritora Amaya de Miguel propón un cambio no modelo de crianza, para que a confianza e a relación cos fillos véxanse reforzadas. Autora do libro ‘Reláxache e educa’ e da escola en liña co mesmo nome, a súa metodoloxía inspirou por centos de familias para mellorar a súa forma de comunicarse. Como evitar os celos entre irmáns? É posible establecer límites sen chegar á confrontación? Con máis humor e amor presente, do que se nota, pódese vivir en harmonía. Para iso, Amaya de Miguel propón unha “mentalidade de familia”, que resolve pregúntaa clave: “Que necesita cada unha das persoas deste grupo neste momento, incluíndome a min? E que teño que facer para conseguilo?”.