Blogia
vgomez

OPINIÓN E COMENTARIO

IDEAS PARA ESTIMULAR A CREATIVIDADE

 

Convencido de que a remestura é a base da arte, o escritor e artista Austin Kleon converteu a súa tese nunha forma de vida. Medriu nos campos de millo de Ohio "afastado de artistas e escritores, non coñecía a ninguén que traballase no que eu quería facer", recoñece. Deambulou como bibliotecario, deseñador web e redactor publicitario. Pero o seu éxito e reinvención chegou tras dar un coloquio titulado ‘Rouba como un artista’: Picasso dicía que os artistas roubaban. David Bowie considerábase a si mesmo un ladrón con bo gusto. Bob Dylan dicía: “Rouba un pouco e meteranche no cárcere, rouba moito e faranche rei”. E eu fíxeno meu porque non son nada orixinal”, argumenta. A charla fíxose  viral. Transformada nun manifesto ilustrado, ’Rouba como un artista’ é o xerme da triloxía completada por ‘Aprende a promocionar o teu traballo’ e ‘Segue adiante’. Na súa obra,  Kleon ensina estratexias para explorar nosa parte artística, creativa e suxire fórmulas para seguir sendo creativos.

 Autodefínese como “un escritor que debuxa”. O seu primeiro libro superventas, ‘Newspaper Blackout’, é unha colección de poesías, que creou reeditando artigos de xornal cun rotulador permanente. “Parecen haikus feitos pola  CIA”, chancea  Kleon. A obra do artista estadounidense foi publicada en medios como The New York Times ou  The Wall Street Journal. Os seus libros teñen máis dun millón de copias impresas e foron traducidos a máis dunha vintena de idiomas.

O AMOR É A FORZA MÁIS PODEROSA PARA CAMBIAR O MUNDO


Desde a publicación do seu título máis mítico, ‘A casa dos espíritos’ (1982), Isabel Allende conquistou o corazón e a mente de 74 millóns de lectores en todo o mundo. Na actualidade, é a escritora viva máis lida en lingua española.

Dona dun humor irónico e burlón, pero tamén dunha visión espiritual e revolucionaria da vida, aos seus 78 anos segue defendendo os ideais que marcaron a súa mocidade como xornalista: o feminismo e a xustiza social. Algo que se pode lograr, asegura, co amor: “Din que as forzas que moven o mundo son a cobiza, o poder ou o medo. Pero eu creo que a máis poderosa, o verdadeiro motor de cambio, é o amor”.

As súas novelas e relatos, traducidos a 42 idiomas, unen o pasado co presente e o fantástico co real. Narran as historias daqueles que enfrontan a vida con risco e paixón: “Os personaxes que me interesan son persoas que fan tolemias, que corren aventuras, porque a xente que fai cousas extraordinarias é a xente que ten paixón”, afirma.

Crítica co racismo, a violencia e a falta de solidariedade, para Isabel Allende “vivimos tempos de escuridade”. Por iso, o seu últimas tres novelas contan historias de exilio, desarraigamento e conflitos armados: “Sobre estes temas, que volven estar no aire e que levan a masas de xente a deixalo todo para salvar a vida, non podo evitar escribir”. E non é de estrañar, viviuno en primeira persoa cando escapou da ditadura de  Pinochet en Chile.

HISTORIA DUN MESTRE E DUN RECTÁNGULO CON OLLOS

 

Soño co que ensina, o espertar para o que aprende; construíndo a escola que non existe, para o alumno que non chega”, é a carta de presentación de José Antonio Fernández Bravo. Doutor en Ciencias da Educación, investigador e escritor, este docente madrileño tamén conta con tres mestrías sobre lóxica, formación do profesorado e deseño  educacional. Aínda que a palabra que mellor define a Fernández Bravo é “mestre”.

O seu pensamento educativo aliméntase a partes iguais de amor e de humor. Observar e “ensinar desde o cerebro do que aprende” son os alicerces da súa fórmula pedagóxica. “Dedico a miña vida para escoitar aos nenos. Trátase de amar o que fas, amando a aquel ao que dirixes o que fas”, asegura. 

É autor de máis dun centenar de obras sobre educación e aprendizaxe. Goza de recoñecemento nacional e internacional polo seu carácter innovador e pola brillante adaptación da función docente na didáctica da matemática. Mestre de mestres, Fernández Bravo está convencido de que “unha das finalidades da educación é adquirir coñecemento, pero tamén o é a de desenvolver a observación, a intuición, a creatividade, o razoamento, e as emocións”. E sentenza: “Hoxe damos moito contido e xeramos pouco coñecemento”.

A EDUCACIÓN É ALGO MÁXICO E EXTRAORDINARIO



É mestre de primaria nunha escola rural dun pobo andaluz. Desde que era neno,  Xuxo Ruiz sentiu unha paixón absoluta pola maxia: “Aos sete anos, un mago sacoume unha moeda da orella, e decidín dúas cousas: que quería ser mago e que debía lavarme ben as orellas”, conta cun sorriso. Desde entón, pasou máis de 20 anos utilizando a maxia nas súas aulas como un recurso educativo máis. “Ao principio só usábaa como un xogo, para entreter aos alumnos. Pero pronto me dei conta de que a maxia facía que as miñas clases estivesen máis vivas e que lograba manter ese recurso tan escaso que é a atención”, explica. Preguntouse entón se a maxia podería ser útil como ferramenta pedagóxica: podía servir para repasar materias, exercitar o cálculo ou aclarar conceptos de ciencias? Durante quince anos investigou e desenvolveu trucos de maxia adaptados aos contidos curriculares. E descubriu que a maxia era eficaz e adaptable, non só para espertar a curiosidade, senón para explicar contidos difíciles de entender. Nas clases de Xuxo Ruiz, os seus alumnos e alumnas tamén acaban convertidos en pequenos magos. Algo que el utiliza para transmitirlles valores e habilidades, como a cooperación ou a capacidade de falar en público.

Xuxo Ruiz é autor do libro Educando con maxia (2013) e en 2016 a Consellería de Educación outorgoulle o ‘Premio ao mérito educativo’ e ‘Mellor docente’ polo seu labor innovador na educación. Tamén foi uns dos 50 mellores finalistas do ‘Global Teacher Prize’ en 2018.


CINE: "1917"

Esta fin de semana chega aos cines a película "1917", despois de que o pasado domíngo, 5 de xaneiro, gañase o premio ao mellor drama nos Globos de Ouro de 2020. Iste drama bélico de Sam Mendes, inspirado pola experiencia do seu avó na Primeira Guerra Mundial, levou o galardón máis cobizado da Asociación da Prensa Estranxeira de Hollywood (HFPA). Esta é a súa ficha técnica:

Título orixinal: 1917 

 Ano: 2019

Duración: 119 min.

Xénero: Bélico

País: Estados Unidos

Produtora: Coproducción Estados Unidos-Reino Unido; Amblin Partners/Neal Street Productions/DreamWorks SKG/New Republic Pictures.

Distribuidora: Universal Pictures

Dirección: Sam Mendes

Guión: Sam Mendes, Krysty Wilson-Cairns

Música: Thomas Newman

Fotografía: Roger Deakins

Reparto: George MacKay, Dean-Charles Chapman, Richard Madden, Benedict Cumberbatch, Mark Strong, Colin Firth, Andrew Scott, Teresa Mahoney, Daniel Mays, Adrian Scarborough, Jamie Parker, Nabhaan Rizwan, Justin Edwards, Gerran Howell, Richard McCabe, Robert Maaser, John Hollingworth, Anson Boon, Jonny Lavelle, Michael Jibson, Chris Walley

Sinopse: Na Primeira Guerra Mundial, coñecida como a Gran Guerra, dous soldados británicos,  Schofield  e  Blake, reciben unha misión aparentemente imposible. Nunha carreira contrarreloxo, deberán atravesar o territorio inimigo para entregar unha mensaxe que evitará un mortífero ataque contra 1.600 de soldados, entre eles o propio irmán de  Blake.

Imprescindible!

OS REIS MAGOS

Nesta noite pasada, noite da ilusión, foron tamén moitos os que pediron cousas materiais, que non está mal, pero os que xa estamos entrando en anos imos un chisco máis aló. Pedimos outras cousas, tal como plasma a viñeta de EL ROTO (Andrés Rábago García - Madrid, 1947), publicada no xornal El País de hoxe. Pedimos outro país, con máis traballo para os nosos fillos-as. Un país cuns políticos-as máis educados e adicados en corpo e alma ao traballo da política para resolver os asuntos que preocupan á xente e non os seus problemas. Un país de paz e solidaridade. Un país tolerante e moderno. Un país respectuoso co medio ambiente. Un país cunha boa educación. Un país...

A día de hoxe os Reis Magos non me trouxeron ese país. Habera que volver escribir a cara para o ano próximo e ver se hai máis sorte!

AXUDAR NA CASA NON É SUFICIENTE, HAI QUE COMPARTIR A CARGA MENTAL

 

Alberto Soler é Psicólogo e Máster en Psicoloxía Clínica e da Saúde. Con máis de 10 anos de experiencia clínica e asesoramento a pais, Soler é conferenciante e colaborador habitual en prensa, radio e televisión. No seu videoblog, Pílulas de Psicoloxía e no libro “Fillos de pais felices”, do que é  co-autor, dá resposta ás dúbidas universais sobre educación, crecemento persoal e crianza. “No momento no que temos unha etiqueta posta, acabamos comportándonos de acordo con esa etiqueta…Debemos ser conscientes de que as expectativas que poñemos sobre os nenos acaban condicionando a súa conduta”, explica. Alberto Soler advirte dos perigos do ensino con “etiquetas” e da obediencia cega: o futuro dos nenos pasa pola educación en valores como a asertividade, o pensamento crítico e a autonomía.

CONFIANZA DO SER HUMANO



Nadar con quenllas no Pacífico Sur, penetrarse na selva amazónica ou atravesar a pé a cordilleira dos Andes pertencen á cotidianeidade de Céline Cousteau. Filla do explorador oceánico e cineasta Jean-Michel Cousteau e neta do oceanógrafo máis famoso do mundo: Jacques Yves Cousteau, a súa vida ben podería narrarse como unha historia de aventuras. Ela elixiu a súa propia.

Ao crecer nunha familia como esta, a natureza forma parte de min”, confesa. Agora, continúa o legado do seu avó en terra firme. Céline Cousteau estudou na Escola Internacional das Nacións Unidas na cidade de Nova York e graduouse en Psicoloxía e Artes na Universidade de Skidmore. Hoxe, como defensora socioambiental e documentalista, está centrada na historia humana detrás dos problemas ambientais. No seu último traballo, ’Tribes on the Edge’, conta a historia de supervivencia dos pobos indíxenas no Val de Javari no corazón da selva amazónica. A franco americana cre que "a consciencia do ser humano é o gran desafío para a natureza, non é só un asunto de plástico ou de deforestación”.

Cousteau herdou da súa familia o impulso e a paixón por preservar o planeta, pero está a deixar a súa propia marca no mundo. É directora da produtora Cause Centric Productions e fundou o Outdoor Film Fellowship, un programa de bolsas que equipa a novos cineastas para motivar o cambio a través do storytelling. "Sinto que sempre podemos facer máis, e a única frustración no meu traballo é que hai moito máis por facer", afirma.

Agora está centrada no traballo educativo: "Porque se chegamos aos nenos, á seguinte xeración, podemos achegalos a esas historias con imaxes, con charlas, con experiencias de inmersión que cren consciencia ambiental”, pensa  Céline. A educación é a última aventura da terceira xeración de exploradores  Cousteau.