OPINIÓN E COMENTARIO

GRUPOS DE WHASAPP DO COLEXIO?

 

Psicóloga especializada en Terapia Breve Estratéxica, filóloga e educadora social, Maribel Martínez dedicou a súa ampla traxectoria profesional ao apoio de familias, nenos e adolescentes. Cando foi nai, con todo, comprobou que os seus coñecementos víanse excedidos pola maternidade e os ensinos da súa filla. Como establecer normas e límites? Considerámonos amigos dos nosos fillos?

No seu libro ‘Cantas veces téñocho que dicir?’ resolve estas e outras preguntas que afectan directamente á crianza e a educación dos nenos. Maribel Martínez analiza as dificultades comúns que afrontan os pais: perrenchas, frustracións e medos, trucos para ensinar autonomía e responsabilidade. A psicóloga sinala tamén as consecuencias negativas da  sobreprotección. “Se o camiño é liso, os nenos afanse a que non hai perigo, non hai problemas, non hai frustración e isto non é a realidade. Se te están sobreprotexendo constantemente, a autoestima baixa. Son nenos máis inseguros, que despois desenvolven máis sensibilidade á ansiedade, que se presentan a un exame e teñen medo a quedar en branco por esa presión e por esa sensación de que non son capaces de realizalo. O que temos que facer, en realidade, sería poñerlles pequenas pedriñas no camiño e que vaian superando esas dificultades”, conclúe.

SOLUCIÓNS MATEMÁTICAS

 

É un dos maiores divulgadores de matemáticas do mundo: Keith Devlin. El asegura que as matemáticas do século XXI baséanse na creatividade: “A maioría da xente segue pensando que as matemáticas son só fórmulas e cálculos, pero iso agora fano as máquinas”. E engade: “A mente humana non debe aspirar a converterse nunha calculadora”. Para Devlin, o problema é que séguese ensinando só a parte aburrida. Pero non se explica aos alumnos como son as matemáticas apaixonantes, aquelas que se basean na análise e a creatividade: “É como cociñar. Se te limitas a seguir unha receita paso a paso, como nunha fórmula, nunca chegas a gozar da parte divertida da cociña, na que podes experimentar”. Keith Devlin é autor de máis dunha trintena de libros de divulgación. Este matemático e profesor, é ademais cofundador do ‘Instituto de Investigación Avanzada de Ciencias humanas e tecnoloxías’ da Universidade de  Stanford. A súa investigación céntrase no uso de diferentes medios para ensinar matemáticas ao público xeral. Tamén é o creador da rede de investigación ‘Stanford  mediaX’ e de ‘BrainQuake’, unha compañía que crea videoxogos para facilitar a aprendizaxe das matemáticas.

O BIG DATA NA EDUCACIÓN

 

Para Viktor Mayer-Schönberger, o ’big data’ vai revolucionar a educación, tanto na forma de aprender como na de ensinar e mesmo na decisión da asignación dos recursos educativos por parte das administracións educativas. Desde unha educación uniforme e centrada na repetición, a análise de todos os datos que se van recollendo vai permitir deseñar unha aprendizaxe individualizada e personalizada así como adaptar os materiais e recursos ás demandas de cada alumno para que estean preparados para os desafíos e oportunidades que lles esperan no futuro.

É profesor de Regulación e Xestión da internet no Internet Institute da Universidade de Oxford, e un dos expertos máis recoñecidos internacionalmente no mundo dos datos masivos, aplicados a todo tipo de campos. Escribiu máis de cen artigos e oito libros, entre eles ’Aprender con big data’ xunto ao xornalista británico Kenneth Cukier. Ademais, colabora como asesor de diversas empresas e organismos, entre elas Microsoft e o Foro Económico Mundial.

PREXUÍZOS

 

A historia de Álex e Mohammed é un exercicio de creatividade, aparentemente inocente, que permite a un grupo de adolescentes reflexionar sobre os prexuízos raciais e culturais na sociedade actual. Segundo afirma o profesor e experto en convivencia Juan de Vicente Abad: “Só se coñecemos os nosos propios prexuízos e aceptamos que están aí, poderemos neutralizalos”.

Con máis de 25 anos de traxectoria docente, Juan de Vicente Abad foi o gañador do Premio ao Docente máis Innovador de España no Certame D+I en 2016. É experto en resolución de conflitos, interculturalidad e mediación escolar. Tamén é un dos grandes referentes en España na aplicación da metodoloxía educativa coñecida como Aprendizaxe e Servizo (APS), e autor do libro ’7 ideas crave: escolas sustentables e convivencia’.

HAI QUE ACEPTAR AOS FILLOS COMO SON

 

“Non quero dar unha imaxe de nai perfecta aos meus fillos; non quero que eles me vexan como unha muller inquebrantable. Por que? Porque cando pasen os anos e eles saian aí fóra, ao mundo real, e teñan a súa primeira caída, o seu primeiro fracaso, non quero que veñan abaixo pensando: ‘Que decepción. A miña nai aquí nunca caeu, porque a miña nai era perfecta’”. Lucía Galán Bertrand é pediatra, escritora, nai e conferenciante, máis coñecida como ‘Lucía O Meu Pediatra’, Premio Bitácoras ao mellor blogue de Saúde e Innovación Científica 2015 e Premio Mellor Divulgadora de España pola Organización Médica Colexial 2018. Publicou, entre outros libros, os títulos ‘O mellor das nosas vidas’, ‘Es unha nai marabillosa’, ‘A viaxe da túa vida’ e ’Contos de Lucía O Meu Pediatra’. Recentemente foi nomeada membro do Comité Asesor de UNICEF e converteu a pediatría en materia de debate con base científica a través das redes sociais. O seu labor divulgador non se limita a informar sobre mitos da saúde, virus e febre, antibióticos e vacinas, senón tamén educación emocional. Dende perrenchas e frustracións a educar na empatía e a cooperación: "Non hai terceiro mundo, nin primeiro mundo. Todos pertencemos a este mundo e é a nosa responsabilidade deixalo un pouco mellor do que o atopamos", conclúe.

APOROFOBIA

“Realmente molestan os estranxeiros, ou o que molestan son os pobres, sexan estranxeiros ou da propia casa?” Con este punto de partida, a filósofa Adela Cortina, catedrática emérita de Ética e Filosofía Política na Universidade de Valencia, acuñou unha nova palabra: “aporofobia”, para definir o rexeitamento ao pobre. O que non se nomea non existe e era necesario inventar este neoloxismo que sinalase a discriminación universal ás persoas sen recursos. “A aporofobia vai en contra da dignidade humana e é excluínte. A democracia ten que ser inclusiva necesariamente. Por iso non pode existir unha sociedade aporófoba e democrática. E todas as sociedades que coñezo son  aporófobas”, explica.

Adela Cortina é directora da Fundación Étnor (Ética dos negocios e as Organizacións empresariais) e durante anos liderou a análise contemporánea de filosofía política e ética aplicada, reivindicando a importancia da educación en valores e a filosofía na escola.

Foi a primeira muller que ingresou na Real Academia de Ciencias Morais e Políticas, institución que en 2019 recoñeceu a súa traxectoria filosófica coa publicación do libro ‘Ética e filosofía política: Homenaxe a Adela Cortina’, que reúne a reflexión de medio centenar de autores sobre o seu pensamento e ensinos. Cortina é tamén autora de libros como ‘O quefacer ético’, ‘Para que serve realmente a ética’, polo que recibiu o Premio Nacional de Ensaio 2014 e ‘Aporofobia, o rexeitamento ao pobre’.

UN NENO TDAH

 

Foi un neno distraído, con problemas de aprendizaxe, hiperactividade e fracaso escolar. Pero acabou sendo un avalado psiquiatra de fama internacional.

A historia de Luís Rojas-Marcos é o resultado dunha enorme capacidade de superación. Tras licenciarse como médico en Sevilla, emigrou a Nova York a finais dos 60 para estudar psiquiatría. Tras máis de 40 anos de traxectoria en Estados Unidos, os seus traballos de investigación e as súas pioneiras achegas neste campo levárono a converterse nun referente para médicos, psiquiatras e psicólogos de todo o mundo. Nos anos 90 foi o máximo responsable dos Servizos de Saúde Mental, Alcoholismo e Drogodependencias da cidade de Nova York. O 11 de setembro de 2001 foi testemuña dos atentados contra as Torres Xemelgas, mentres ocupaba o cargo de presidente do sistema de hospitais públicos da cidade. Alí tivo un papel fundamental na creación de grupos de apoio para os familiares das vítimas.

 Luís Rojas-Marcos é profesor de psiquiatría na Universidade de Nova York e autor de numerosas obras de divulgación, nas que aborda temas como a importancia do optimismo, a relación entre a linguaxe e a felicidade, a superación da adversidade ou a autoestima. En 2010, o Consello de Ministros español concedeulle a Orde das Artes e as Letras.

XESTIONAR A FRUSTACIÓN, O FRACASO E A DERROTA

 

Como se xestionan as emocións nun vestiario cheo de estrelas do fútbol? E como afronta un xogador un partido complicado, ou unha lesión grave? Joaquín Valdés, psicólogo da selección española de fútbol, asegura que a maior parte do seu traballo baséase na observación: “O meu labor é un traballo de equipo co resto do corpo técnico, especialmente co adestrador”. Para optimizar o rendemento e a motivación dos xogadores, Valdés prioriza que estes aprendan primeiro a xestionar a frustración, o fracaso e a derrota: “Perder é algo que vai ocorrer. Cando chegue, é fundamental ser capaz de extraer unha aprendizaxe positiva desa experiencia”. Joaquín Valdés estudou Psicoloxía do deporte e Maxisterio. Comezou a súa carreira deportiva como judoka profesional e foi adestrador de judo, esquí, tenis, natación, atletismo e golf. No mundo do fútbol, empezou como psicólogo no Sporting de Xixón. Desde entón desenvolveu a súa carreira da man do adestrador Luís Enrique, en equipos como a Roma, o Celta de Vigo ou o FC. Barcelona.