Hoxe, 21 de xuño, ás 11:44 horas, comeza o VERÁN 2023. Durará ata o 23 de setembro (día de Santa Trega) ás 8:50 horas.
Hoxe tamén se producirá o Solsticio de Verán, o día máis longo e a noite máis pequena do ano.
Pola contra no hemisferio sur comezará o inverno.
Bo verán a tod@s!
Remato coa serie adicada as Chapuzas do “deseño” da especie humana. Non somos perfectos, a nosa especie dista moito de estar ben “deseñada”. Se onte falamos da expedición de Magallanes e a vitamina C, hoxe falaremos e remataremos a serie coa…
6. Evolución e non deseño intelixente
Ata agora vimos só algúns exemplos de deseño intelixente no noso organismo, pero a lista é inxente: a canle do parto, a multitude de ósos en pés relativamente pouco flexibles, o mecanismo de coagulación do sangue, o cóbado de aia, o xenoma humano, etc.
Podemos explicar moi ben a nosa especie como resultado de procesos evolutivos que están moi lonxe dun deseño intelixente. No Homo sapiens actuaron as mesmas forzas que en calquera outra especie que existise ou exista: selección natural, deriva xénica, hibridación, etc.
Somos o resultado de procesos non determinísticos que ocorreron, pero puideron non ocorrer. E, séntese, pero non temos un papel relevante no proceso evolutivo. Todo o contrario, somos, como tantas outras especies, froito do azar.
FONTE: Marcial Escudero/quo.eldiario.es/ciencia
Continúo coa serie adicada as Chapuzas do “deseño” da especie humana. Non somos perfectos, a nosa especie dista moito de estar ben “deseñada”. Se onte falamos da garganta e o atragoamento, hoxe falaremos…
5. A expedición de Magallanes e a vitamina C
Dos aproximadamente 250 mariñeiros que partiron con Magallanes e Elcano, só 18 completaron a circunnavegación da Terra hai xa máis de 500 anos. Un dos grandes problemas durante a travesía foi o escorbuto, unha enfermidade que sobrevén tras longas tempadas sen consumir alimentos frescos.
Fontes de vitamina C / elmundo.es
A non inxesta de vitamina C fai que os seus niveis baixen e non poidamos sintetizar unha proteína, o coláxeno, que é esencial para manter e rexenerar moitos dos nosos tecidos. O noso organismo ten o roteiro de síntese da vitamina C, pero está incompleta. Eso explica por que non podemos producila e temos que consumila en alimentos frescos. Algo que non lles sucede aos gatos, que son capaces de sintetizar a súa propia vitamina C polo que non sofren nunca a enfermidade do escorbuto.
FONTE: Marcial Escudero/quo.eldiario.es/ciencia
Continuará...
Continúo coa serie adicada as Chapuzas do “deseño” da especie humana. Non somos perfectos, a nosa especie dista moito de estar ben “deseñada”. Se onte falamos dun punto cego nos ollos, hoxe falaremos…
4. A garganta e o atragoamento
Outro dos exemplos máis soados de mal deseño do noso corpo é o da garganta humana. Unha das primeiras causas de morte non natural de persoas sas na nosa especie é o atragoamento. O ano pasado en España morreron o dobre de persoas por atragoamento que por accidente de coche.
Os condutos que levan alimentos e aire mestúranse de maneira moi perigosa nalgúns puntos do noso organismo, e a farinxe é o punto máis crítico.
Manobra de Heimlich / elcorreo.com/vivir
Normalmente a auga e os alimentos viaxan desde o exterior ao esófago e o aire á traquea. Pero algunhas veces algo falla, e os alimentos van cara á traquea bloqueando o fluxo de aire, o que pode desencadear consecuencias fatais como a morte por asfixia. Non estamos ben deseñados, por exemplo, para comer uvas a gran velocidade.
FONTE: Marcial Escudero/quo.eldiario.es/ciencia
Continuará...
Continúo coa serie adicada as Chapuzas do “deseño” da especie humana. Non somos perfectos, a nosa especie dista moito de estar ben “deseñada”. Se onte falamos das dores de costas, hoxe falaremos…
3. Un punto cego nos ollos
O ollo humano é tamén un exemplo de chapuza evolutiva. A retina está cuberta de fotorreceptores que captan a información lumínica que o nervio óptico posteriormente manda ao noso cerebro. O problema é que no punto en que o nervio óptico cruza a retina non hai fotorreceptores, o que fai que todos teñamos un punto cego en cada ollo.
Ollo dun polbo / Shutterstock/Osman Temizel
Esto non ocorre noutras especies con ollos similares aos nosos, como por exemplo os polbos, xa que o ollo de tipo cámara xerouse de maneira alternativa dúas veces no curso da evolución. Nos ollos do polbo as fibras do nervio óptico están detrás da retina, polo que non necesitan atravesala por ningún punto no seu camiño ao cerebro, e os polbos, a diferenza de nós, non teñen punto cego.
FONTE: Marcial Escudero/quo.eldiario.es/ciencia
Continuará...
Continúo coa serie adicada as Chapuzas do “deseño” da especie humana. Non somos perfectos, a nosa especie dista moito de estar ben “deseñada”. Se onte falamos do aparello reprodutor masculino, hoxe falaremos…
2. As dores de costas
A columna vertebral é sen dúbida outro exemplo do mal deseñados que estamos. Quen non tivo na súa vida un ou varios problemas de costas?
No resto de mamíferos que camiñan de poutelas as vértebras dispóñense horizontalmente, formando un arco, que sustenta de maneira eficiente o resto de estruturas do corpo do animal.
Shutterstock / Magic mine
Con todo, nos humanos a nosa condición bípeda fai que nosas vertebras dispóñanse literalmente formando unha columna en disposición vertical. Esta disposición fai que as vértebras inferiores teñan que soportar un gran peso e forzas varias. E é a razón de que os problemas lumbares na nosa especie sexan a regra e non a excepción.
FONTE: Marcial Escudero/quo.eldiario.es/ciencia
Continuará...
Os matemáticos John von Neumann e Irving John Good discutiron as primeiras nocións da singularidade tecnolóxica, o momento en que a tecnoloxía cambiaría para sempre a vida humana tal como a coñecemos. Outros autores como Vernor Vinge ou Ray Kurzweil popularizaron a singularidade asociada á Intelixencia Artificial (IA), a creación dunha superintelixencia que alteraría drasticamente a civilización e que podería destruíla. Se chega o día en que esa ameaza fágase presente, poderemos manter a IA baixo o noso control?
Modelos de linguaxe como ChatGPT, ou xeradores de imaxes como DALL-E ou Midjourney, fixeron saltar as alarmas ao utilizarse con fins maliciosos ou ilexítimos / Pixsell/Alamy Stock
Desde os seus primeiros balbucidos nos anos 40 e 50, a IA medrou de tal modo que hoxe está presente en infinidade de ferramentas tecnolóxicas que usamos a diario no móbil, o computador ou o asistente de voz. Con todo, son os modelos de linguaxe como ChatGPT, ou os xeradores de imaxes como DALL-E ou Midjourney, os que fixeron saltar as alarmas ao utilizarse con fins maliciosos ou ilexítimos. Pero os expertos disienten en prever cando se creará o que se coñece como IA xeral ou forte, a superinteligencia capaz de calquera tarefa que podería alcanzar a singularidade.
Son moitas as voces que alertaron sobre o risco de que estes sistemas futuribles causen unha catástrofe de proporcións incalculables. En 2014 o físico Stephen Hawking advertía na BBC de que a IA “podería traer o fin da raza humana”. Por entón o magnate tecnolóxico Elon Musk cualificou a IA como “a nosa maior ameaza existencial”. Ao ano seguinte ambos se unían a máis de 150 académicos e expertos para asinar unha carta a través do Future of Life Institute en que urxía a investigar “como cultivar os seus beneficios evitando os seus posibles inconvenientes”.
Ante a carreira actual cara á creación de sistemas cada vez máis potentes, en 2023 e a través da mesma institución, o Future of Life Institute, máis de 27.000 asinantes pediron unha moratoria de polo menos seis meses no adestramento de sistemas máis potentes que GPT-4, a versión máis recente de ChatGPT. Os expertos instan a “utilizar esta pausa para desenvolver e implementar conxuntamente un conxunto de protocolos compartidos de seguridade para o deseño e desenvolvemento de IA avanzada que sexan rigorosamente auditados e supervisados por expertos externos independentes”. Así mesmo, piden aos desenvolvedores que traballen cos organismos e gobernos para implantar regulacións de seguridade.
Son moitas as voces que alertaron sobre o risco de que estes sistemas futuribles causen unha catástrofe de proporcións incalculables / Getty Images
A regulación é hoxe o gran cabalo de batalla para limitar os perigos da IA. Italia bloqueou o uso de ChatGPT durante semanas ata que a compañía OpenAI asegurase o cumprimento das normativas de privacidade. Este é un dos aspectos que preocupan ás autoridades e que cubrirá a lei europea sobre IA, a primeira dun gran organismo regulador no mundo, que definirá distintos niveis de risco nas aplicacións. O Global Partnership on Artificial Intelligence lanzado en 2020 por iniciativa do G7 conta actualmente con 29 países membros, e organismos como Nacións Unidas ou a OCDE traballan nos seus propios marcos reguladores.
A regulación é o gran cabalo de batalla para limitar os perigos da IA, de aí iniciativas como a lei europea sobre IA ou iniciativas como o Global Parnership on Artificial Intelligence / John Lund/Getty Images
Pero dado que as compañías non mostraron intencións de frear os seus desenvolvementos, será suficiente unha regulación? Na película Xogos de guerra (1983) unha computadora de IA ameazaba con lanzar os mísiles nucleares. Os guionistas xustificaban que a máquina non podía desconectarse porque os silos dos mísiles interpretarían que a destrución comezara e que debían responder. En ficcións máis recentes, como as últimas entregas da saga Terminator, o problema actualizouse: non é unha máquina, senón todas; é unha rede. Quizá teñamos leis, pero obedeceranas os sistemas? Será posible inculcar nos seus programas as famosas leis da robótica de Isaac Asimov, segundo as cales un robot nunca podía danar a un ser humano? A ciencia ficción chega ao mundo real, e este guión aínda non está escrito.
FONTE: Javier Yanes/bbvaopenmind.com
Dicía Sigmund Freud que dous achados científicos afectaron dramaticamente á psicoloxía do ser humano: que a Terra non é o centro do universo e que levamos sobre a face do planeta só un moi pequeno lapso de todo o tempo transcorrido desde a súa formación, hai 4.500 millóns de anos. Todo existía sen nós.
Pero hai que engadir un trompazo máis: non somos perfectos, a nosa especie dista moito de estar ben “deseñada”. Vexamos!:
1. O aparello reprodutor masculino é un apaño evolutivo
O aparello reprodutor masculino é un claro exemplo do mal deseñados que estamos. Non parece ser moi intelixente ou óptimo ter un órgano tan sensible totalmente exposto. Sería moito mellor telo ben resgardado como o están os pulmóns ou o corazón.
O David de Miguel Anxo / elpais.com
O problema é que os nosos gametos masculinos, os espermatozoides, non se desenvolven de maneira correcta á temperatura do noso corpo (36,5ºC), e a solución para baixar un pouco esa temperatura foi a que todos coñecemos.
Outros organismos, que non son de sangue quente, por exemplo as ras, teñen os órganos reprodutores masculinos ben resgardados e protexidos. Mesmo nalgúns organismos de sangue quente, como os elefantes, están a recado sen que supuxese un prexuízo para os gametos masculinos.
FONTE: Marcial Escudero/quo.eldiario.es/ciencia
Continuará...