OUTRAS COUSAS

Himno do Centenario do R.C. Celta de Vigo (1923-2023)

 

De neno, C. Tangana (Antón Álvarez Alfaro-Madrid, 1990) non soñaba con ser músico, pero si con marcar un gol en Balaídos. Estudante dun colexio de Carabanchel, aquel fillo de vigués non tiña noticia de que houbese ninguén máis preto ao que chamasen Pucho. Tampouco que emulase os lanzamentos de falta de Mostovoi nin que celebrase os goles coa Gaivota de Catanha. "Para min, ser celtista era algo case subversivo", dixo este xoves o artista na presentación do himno do centenario. "Isto conecta co meu eu de toda a vida. É o máis importante a nivel cultural que fixen", sinalou.

Xunto a C. Tangana participararon neste himno, baixo o título Oliveira dos cen anos. 1923-2023, a Coral Casablanca, o grupo de pandereteiras Lagharteiras e a popular peña celtista Tropas de Breogán, ademais da Banda Keltoi.

Parabéns!

El RC Celta presenta el himno de su centenario con C. Tangana

El RC Celta presentó este jueves el himno de su centenario en el Teatro Afundación de Vigo, mediante un acto multitudinario encabezado por la cúpula directiva del club, por la plantilla de futbolistas al completo y sobre todo por el cantante madrileño Antón Álvarez, conocido artísticamente como C. Tangana, al ser el responsable de la composición y también director de la pieza audiovisual que lo acompaña.

Leer más: https://www.europapress.es/deportes/futbol-00162/noticia-rc-celta-presenta-himno-centenario-tangana-20230707002710.html

(c) 2023 Europa Press. Está expresamente prohibida la redistribución y la redifusión de este contenido sin su previo y expreso consentimiento.

ATA SEMPRE YOLANDA!

Hoxe é un día de loito para mín, pois unha amiga, veciña do meu edificio, mestra de estudos e funcionaria xubilada do Concello de Tomiño (Xefa do negociado de Secretaria), faceleu aos 64 anos pola ELA: MARÍA YOLANDA FERREIRA PAZO. Non hai un ano, disfrutando da súa xublicaión apareceulle esta terrible enfermidade.

A muller dese Opel amarelo que circulaba pola Guarda, chea de vitalidade foise apagando cunha velocidade incribe. Unha pena!

Só pido para ela que descanse alá onde se atope!

Decanse en Paz!

Ata sempre Yolanda!

CHEGA O VERÁN 2023

 

Hoxe, 21 de xuño, ás 11:44 horas, comeza o VERÁN 2023. Durará ata o 23 de setembro (día de Santa Trega) ás 8:50 horas.

Hoxe tamén se producirá o Solsticio de Verán, o día máis longo e a noite máis pequena do ano.

Pola contra no hemisferio sur comezará o inverno.

Bo verán a tod@s!

AS CHAPUZAS DO DESEÑO DA ESPECIE HUMANA VI (FIN)

Remato coa serie adicada as Chapuzas do “deseño” da especie humana. Non somos perfectos, a nosa especie dista moito de estar ben “deseñada”. Se onte falamos da expedición de Magallanes e a vitamina C, hoxe falaremos e remataremos a serie coa…

6. Evolución e non deseño intelixente

Ata agora vimos só algúns exemplos de deseño intelixente no noso organismo, pero a lista é inxente: a canle do parto, a multitude de ósos en pés relativamente pouco flexibles, o mecanismo de coagulación do sangue, o cóbado de aia, o xenoma humano, etc.

Podemos explicar moi ben a nosa especie como resultado de procesos evolutivos que están moi lonxe dun deseño intelixente. No Homo sapiens actuaron as mesmas forzas que en calquera outra especie que existise ou exista: selección natural, deriva xénica, hibridación, etc.

Somos o resultado de procesos non determinísticos que ocorreron, pero puideron non ocorrer. E, séntese, pero non temos un papel relevante no proceso evolutivo. Todo o contrario, somos, como tantas outras especies, froito do azar.

FONTE: Marcial Escudero/quo.eldiario.es/ciencia

AS CHAPUZAS DO DESEÑO DA ESPECIE HUMANA V

Continúo coa serie adicada as Chapuzas do “deseño” da especie humana. Non somos perfectos, a nosa especie dista moito de estar ben “deseñada”. Se onte falamos da garganta e o atragoamento, hoxe falaremos…

5. A expedición de Magallanes e a vitamina C

Dos aproximadamente 250 mariñeiros que partiron con Magallanes e Elcano, só 18 completaron a circunnavegación da Terra hai xa máis de 500 anos. Un dos grandes problemas durante a travesía foi o escorbuto, unha enfermidade que sobrevén tras longas tempadas sen consumir alimentos frescos.

Fontes de vitamina C / elmundo.es

A non inxesta de vitamina C fai que os seus niveis baixen e non poidamos sintetizar unha proteína, o coláxeno, que é esencial para manter e rexenerar moitos dos nosos tecidos. O noso organismo ten o roteiro de síntese da vitamina C, pero está incompleta. Eso explica por que non podemos producila e temos que consumila en alimentos frescos. Algo que non lles sucede aos gatos, que son capaces de sintetizar a súa propia vitamina C polo que non sofren nunca a enfermidade do escorbuto. 

FONTE: Marcial Escudero/quo.eldiario.es/ciencia

Continuará...

AS CHAPUZAS DO DESEÑO DA ESPECIE HUMANA IV

Continúo coa serie adicada as Chapuzas do “deseño” da especie humana. Non somos perfectos, a nosa especie dista moito de estar ben “deseñada”. Se onte falamos dun punto cego nos ollos, hoxe falaremos…

4. A garganta e o atragoamento

Outro dos exemplos máis soados de mal deseño do noso corpo é o da garganta humana. Unha das primeiras causas de morte non natural de persoas sas na nosa especie é o atragoamento. O ano pasado en España morreron o dobre de persoas por atragoamento que por accidente de coche.

Os condutos que levan alimentos e aire mestúranse de maneira moi perigosa nalgúns puntos do noso organismo, e a farinxe é o punto máis crítico.

Manobra de Heimlich / elcorreo.com/vivir

Normalmente a auga e os alimentos viaxan desde o exterior ao esófago e o aire á traquea. Pero algunhas veces algo falla, e os alimentos van cara á traquea bloqueando o fluxo de aire, o que pode desencadear consecuencias fatais como a morte por asfixia. Non estamos ben deseñados, por exemplo, para comer uvas a gran velocidade.

FONTE: Marcial Escudero/quo.eldiario.es/ciencia

Continuará...

AS CHAPUZAS DO DESEÑO DA ESPECIE HUMANA III

Continúo coa serie adicada as Chapuzas do “deseño” da especie humana. Non somos perfectos, a nosa especie dista moito de estar ben “deseñada”. Se onte falamos das dores de costas, hoxe falaremos…

3. Un punto cego nos ollos

O ollo humano é tamén un exemplo de chapuza evolutiva. A retina está cuberta de fotorreceptores que captan a información lumínica que o nervio óptico posteriormente manda ao noso cerebro. O problema é que no punto en que o nervio óptico cruza a retina non hai fotorreceptores, o que fai que todos teñamos un punto cego en cada ollo.

 

Ollo dun polbo / Shutterstock/Osman Temizel

Esto non ocorre noutras especies con ollos similares aos nosos, como por exemplo os polbos, xa que o ollo de tipo cámara xerouse de maneira alternativa dúas veces no curso da evolución. Nos ollos do polbo as fibras do nervio óptico están detrás da retina, polo que non necesitan atravesala por ningún punto no seu camiño ao cerebro, e os polbos, a diferenza de nós, non teñen punto cego.

FONTE: Marcial Escudero/quo.eldiario.es/ciencia

Continuará...

AS CHAPUZAS DO DESEÑO DA ESPECIE HUMANA II

Continúo coa serie adicada as Chapuzas do “deseño” da especie humana. Non somos perfectos, a nosa especie dista moito de estar ben “deseñada”. Se onte falamos do aparello reprodutor masculino, hoxe falaremos…

2. As dores de costas

A columna vertebral é sen dúbida outro exemplo do mal deseñados que estamos. Quen non tivo na súa vida un ou varios problemas de costas?

No resto de mamíferos que camiñan de poutelas as vértebras dispóñense horizontalmente, formando un arco, que sustenta de maneira eficiente o resto de estruturas do corpo do animal.

Shutterstock / Magic mine

Con todo, nos humanos a nosa condición bípeda fai que nosas vertebras dispóñanse literalmente formando unha columna en disposición vertical. Esta disposición fai que as vértebras inferiores teñan que soportar un gran peso e forzas varias. E é a razón de que os problemas lumbares na nosa especie sexan a regra e non a excepción.

FONTE: Marcial Escudero/quo.eldiario.es/ciencia

Continuará...