ZONA VERDE

AVISTADAS MEDUSAS XIGANTES NO MEDITERRÁNEO

Foto dun exemplar de Rhizostoma luteum duns 10 kg, en Granada / Ignacio Franco

As augas do Mediterráneo teñen un novo inquilino. Chámase Rhizostoma luteum e é unha especie de medusa xigante moi puoco coñecida, ata o punto de que algúns científicos dudaban da súa existencia ou pensaban que se trataba dunha subespecie. E é que, aínda que foi descrita por primeira vez en 1827, apareceu citada en menos dunha decea de traballos científicos e apenas existían debuxos ou fotografías dela.

Nas últimas semanas realízáronse máis de 50 avistamentos na costa murciana, sobre todo, nas praias de Almería, Granada e Málaga, segúndo informacións de investigadores do Instituto Español de Oceanografía (IEO).

Os investigadores cren que a picadura desta enorme medusa non é perigrosa. Calificala de xigante non é unha esaxeración pois os exemplares adultos poden chegar a medir 60 centímetros de diámetro e a pesar 40 quilogramos. A maioría das medusas avistadas pesaban entre 10 e 15 quilos aproximadamente. A modo de comparación, a medusa Rhizostoma pulmo, unha especie coa que se confunde con frecuencia, pesa dous ou tres quilos.

FONTE: Xornal El Mundo/Ciencia

CUMIO DA TERRA RIO+20

O Cumio da Terra Rio+20 (chamada oficialmente Conferencia das Nacións Unidas sobre Desenvolvemento Sustentable) celébrase dende hoxe, día 20, ata o 22 de xuño de 2012 en Río de Xaneiro (Brasil). Este cumio é un novo intento das Nacións Unidas no comenzo do milenio para avanzar sobre o compromiso dos Estados e a comunidade mundial nos grandes cambios deste séculoo XXI. Terá lugar vinte anos despois do primeiro cumio histórico de Río de Xaneiro en 1992 e dez anos despois do de Johannesburgo en 2002.

O chamamento das Nacións Unidas é ambicioso. Invita aos Estados, á sociedade civil e aos ciudadáns a "sentar as bases dun mundo de prosperidade, paz e sustentabilidade", incluíndo tres temas na orde do día: 1. O fortalecemento dos compromisos políticos en favor do desenvolvemento sustentable. 2. O balance dos avances e as dificultades vinculados á súa implementación. 3. As respostas aos novos desafíos emerxentes da sociedade. Dúas cuestións, íntimamente ligadas, constituen o eixo central do cumio: 1. Unha economía ecolóxica con vistas á sustentabilidade e a erradicación da pobreza. 2. A creación dun marco institucional para o desenvolvemento sustentable.

Se queres seguir este evento, pincha AQUÍ.

Por intentalo que non quede!

10 ESPECIES INVASORAS MÁIS PERIGOSAS DE ESPAÑA (2ª PARTE)

 

Especies Invasoras / Imaxe: Xornal El Mundo

Continuación do artigo de onte das 10 especies invasoras máis perigosas de España.

6. Mexillón cebra (Dreissena polymorpha)

Recibe este nome polas súas raias escuras e brancas que lembran ao coñecido mamífero. Natural dos mares Negro e Caspio, detectouse por primeira vez en 2001 en Cataluña, no baixo Ebro, estendéndose de forma rápida a outras comunidades. Este exemplar provoca a disminución da diversidade biolóxica nos ecosistemas que invade, como os bivalvos autóctonos, e dana todo tipo de construcións hidráulicas.

7. Mosquito tigre (Aedes albopictus)

Chamado así polas súas franxas brancas no tórax, é un insecto de maior tamaño que os autóctonos, orixinario do Sueste Asiático. En agosto de 2004 detectouse por primeira vez en Sant Cugat del Vallés estendéndose ao resto de Cataluña. Este mosquito causa dolorosas picaduras, inflamación e prurito persistentes e incluso reaccións aléxgicas graves. O tráfico de mercadorías propiciaría a súa chegada.

8. Picudo vermello das palmeiras (Rhynchophorus ferrugineus)

É o pesadelo das palmeiras de amplas zonas de Andalucía, Valencia, Murcia e Canarias. Os efectos diste insecto parásito non se ven nun primeiro momento, pero o seu ataque máis intenso é capaz de matar á planta. Orixinario do Sueste Asiático e Melanesia, onde é unha praga das palmeiras de coco, detectouse en España por primeria vez en 1993 en Motril e Almuñecar (Granada). A importación de palmeiras do Norte de África foi a súa forma de introducción.

9. Tartaruga de Florida (Trachemys scripta elegans)

Nos anos 80 esta tartaruga púxose de moda como mascota en todo mundo. A España chegou nos 90 e ata 1997, cando a Unión Europea prohibíu a súa importación, vendéronse máis dun millón de exemplares. A súa liberación incontrolada provocou a súa extensión por todo o territorio. Ademais de excluír a outros galápagos autóctonos, depreda invertebrados, peixes e anfibios, e consome vexetación acuática. Supón tamén un risco sanitario ao transmitir a salmonelose.

10. Visón americano (Mustela vison)

Os primeros visóns chegaron a España en 1958 a granxas de cría en Segovia para aproveitar a súa pel. As fugas continuas, tanto accidentais como intencionadas, propiciaron a súa expansión por grande parte do territorio. O seu maior tamaño e agresividade e o feito de transmitir un virus que afecta máis ao europeo provocaron que iste último se atope en perigo de extinción. Os programas de recuperación postos en marcha en varias comunidades autónomas parecen empezar a funcionar.

FONTE: Revista consumer.es

10 ESPECIES INVASORAS MÁIS PERIGOSAS DE ESPAÑA (1ª PARTE)

Especies Invasoras / Imaxe: Xornal El Mundo

As especies invasoras (animais, plantas ou outros organismos transportados e introducidos polo ser humano en lugares fóra da súa área de distribución natural e que conseguiron establecerse e dispersarse na nova rexión, onde resultan daniños) son unha grave ameaza para o medio ambiente e a economía en España, pero non se fai o suficiente fronte a elas. Esta podería ser unha das conclusións do recente manifesto firmado por SEO/BirdLife e máis dun cento de científicos. O Ministerio de Medio Ambiente (MAGRAMA) recolle no seu Listado e Catálogo de Especies Exóticas Invasoras unha ampla selección das máis perigrosas, como as dez que se explican neste artígo: alga asasina, ameixa asiática, cangrexo americano, fento de auga azolla, herba das Pampas, mexillón cebra, mosquito tigre, picudo vermello das palmeiras, tartaruga de Florida e visón americano.

1. Alga asasina (Caulerpa taxifolia)

 Orixinaria do Caribe, extendeuse polo Mediterráneo despois de ser derramada por erro dende o acuario de Mónaco en 1984. A súa toxicidade e grande resistencia provocou o desprazamento de especies autóctonas e a destrucción de pradeiras submarinas, como a posidonia, esenciales no ecosistema.

2. Ameixa asiática (Corbicula fluminea)

  Pode medir ata cinco centímetros e despraza ás especies nativas, de maneira que altera a cadea trófica. Afecta ás centrais hidráulicas e outras industrias que utilizan auga, ao obstruír a entrada de tubaxes. En España está presente no baixo Miño  no Guadiana dende mediados de 2005.

3. Cangrexo americano (Procambarus clarkii)

 Colonizou os ríos españois e puxo en grave risco ao cangrexo autóctono. Afecta tamén a outras especies, como anfibios e peixes, e o seu hábito escavador provoca danos nos cultivos. Esta especie introducíuse en Europa nos años 30 do século XX para consumo humano. A España chegou en 1974 co mesmo fin a unha granxa das marismas do baixo Guadalquivir. Despois de escapar ou ser soltado, a súa expansión foi imparable.

4. Fento de auga, azolla (Azolla spp.)

Eestá disperso por diferentes puntos de España, sobre todo nas zonas de arrozais. Pode desprazar á vexetación acuática nativa e empobrecer a calidade da auga, e por tanto do resto da biodiversidade. Orixinaria de América do Sur, este fento de auga chegou ao noso país de forma accidental asociado ao cultivo de arroz e de forma intencionada como planta ornamental.

5. Herba da Pampa (Cortaderia spp.)

Chamada tamén "plumeiro" estendeuse por toda España, con importantes problemas de redución da diversidade biolóxica onde se implanta. As súas afiadas follas poden cortar a pel r ser molestas en áreas recreativas. Chegou a Europa na metade do século XIX provinte de Suramérica.

FONTE:Revista consumer.es

UN BOSQUE NO MEDIO DUN DESERTO XEADO

Unha das investigadoras, tomando mostras da auga con plantas no Ártico / Imaxe:NASA

Un bosque no medio dun deserto xeado. Así o describen, nun comunicado, os científicos que o descubriron, nunha expedición da NASA, no que indican que o Océano Ártico estase tinguindo de verde pola proliferación de plantas mariñas microscópicas, que son esenciais para a vida noutros mares, pero que non sobreviviran ata agora nun ecosistema tan frío.

O quentamento global está, segundo o traballo que publica "Science", detrás dun fenómeno que ata agora non se detectara en toda a súa amplitude.

A expedición ICESCAPE (Impactos do Clima nos Ecosistemas e a Química do Ártico) explorou as augas dos mares de Beaufort e Chukchi, en Alaska, a bordo dun rompexeos estadounidense. "Observamos unha masiva expansión do fitoplancton entre 800 centímetros e 1,3 metros na capa xeada no primeiro ano no mar Chukchi", aseguran os autores.

                                           Comparativa do xeo en 1979 e 2011, recollida pola NASA

Os cambios no Ártico xa foran detectados por imaxes de satélites da NASA. A expedición tiña como obxectivo confirmar os datos, nun lugar de difícil acceso dende terra.

Ata agora pensábase que estas plantas que tinguen de verde a agua e son a base da cadea alimentaria mariña, só medran despois de que o xeo do mar se retirase, o que ocorre no verán. O problema, segundo o biólogo Sam Laney, do Woods Hole Oceanographic Institution, está en que, igual que unha chuvascada fai florecer o deserto, a acumulación de auga de desxeo en curtos períodos de tempo no Ártico teñen importantes efectos sobre o ecosistema.

O fitoplancton, ademais, tivo un crecemento extremadamente activo, chegando a dobrar súa cantidade nun só día. Como o fitoplancton, á súa vez, consome grandes cantidades de dióxido de carbono, os científicos terán que evaluar, máis adiante, canto CO₂ está entrando no Océano Ártico se resulta que estas plantas chegan a ser comúns baixo o xeo. Neste momento non se sabe se estas floracións acaban de empezar a producirse ou se é que non foron observadas antes, e se de seguir adelgazando o xeo, ao final se convertirá nun bosque sobre o mar.

FONTE:Xornal El Mundo/Ciencia

 

 

BENDEIRAS AZUIS 2012

A praia do Muíño segue a manter a Bandeira Azul neste 2012 / Imaxe:www.aguarda.es

O Xurado Internacional Bandeira Azul 2012, concedeu 3.774 BandeIras Azuis, 3.098 para praias e 646 para portos, na súa reunión adicada aos candidatos no hemisferio norte.

Neste Xurado participan, xunto coa Foundation for Environmental Education (FEE), como creadora e xestora do programa, as Axencias das Nacións Unidas para o Medio Ambiente (PNUMA-UNEP) e para o Turismo (OMT-WTO), xunto a outras entidades como a Asociación Internacional de Salvamento e Socorrismo (ILSE), a Axencia Europea para o Medio Ambiente (EEA), a Unión Europea para a Conservación das Costas (EUCC), a Unión para a Conservación da Natureza (IUCN), un experto en Educación Ambiental e o Consello Internacional de Asociacións da Industria Portuaria (ICOMIA). O resultado supón un record no número de praias con Bandeira Azul e no conxunto de praias e portos, con case un cento máis que en 2011.

España, con 638 Bandeiras Azuis, 540 de praias e 98 de portos deportivos, obtén o seu mellor resultado histórico e mantense á cabeza entre os 51 territorios dos 46 estados participantes no noso hemisferio. Séguenos Grecia (394), Francia (358), Turquía (355), Portugal (275), Dinamarca (253) e Italia (247). En portos, Alemaña (110) supéranos, sendo segundos con 98, e detrás Holanda (88), Francia (84), Italia (62), Dinamarca (51) e Suecia (38).

O aumento de 35 Bandeiras Azuis, respecto de 2011 (29 de praias e 6 de portos) é máis acusado en Murcia (+14), que recupera así ás súas cifras históricas de candidatas e galardoadas; Galicia (+13), Andalucía (+12), pese ao menos número de candidatas e Canarias (+7). A disminución no número de candidatas e galardoadas afecta especialmente a Baleares (-17), en especial, pola dificultade de cumplir a exigencia Bandeira Azul dun mínimo de 2 socorristas por praia, con independencia do seu tamaño ou de que o mínimo legal sexa só 1.

No tocante á Guarda, segue mantendo 2: A praia do Muíño e a da Area Grande.

Todo esto implica que no verán de 2012 nunha de cada seis praias españolas ondeará a Bandeira Azul e que, 1 de cada 6 Bandeiras Azuis no mundo, ondeará en España.

FONTE:www.adeac.es

SAÍDA DO PI DE 1º ESO

Nun momento da saída, atendendo ás explicacións de Agustín

No día de hoxe, o alumnado do PI (Proxecto Interdisciplinar) de 1º ESo do noso Centro, realizaou unha saída  escolar: "Routeiro didáctico pola costa guardesa", contando como guía de luxo con Agustín Ferreira da Asociación Naturalista ANABAM.

Fixemos o percorrido dende a Praia do Muíño, onde nos deixou o autobús, ata o porto da Guarda (onde de novo o collemos para ir ao IES). Tivemos a oportunidade de disfrutar da paisaxe, coñecer algúns elementos do patrimonio natural como o Seixal, do patrimoinio guardés como as salinas ou as pesqueiras e ampliar coñecementos: distinguindo diferentes tipos de liques, algúns moluscos e incluos algunhas enfermidades coma o escorbuto, coa súa correspondente forma de combatilo de forma  natural como é o perexil de mar, que moitos probamos, entre outras moitas cousas...

O noso agradecemento a ANABAN e a Agustín!

5 DE XUÑO: DÍA MUNDIAL DO MEDIO AMBIENTE

O Día mundial do Medio Ambiente celébrase cada 5 de xuño desde 1972. Este día foi establecido pola Asemblea Xeral das Nacións Unidas, na Resolución 2994 (XXVII) do 15 de decembro de 1972, coa que se iniciou a Conferencia de Estocolmo co Medio Humano coma tema principal. Ese mesmo día, a Asemblea Xeral da ONU aprobou a creación do Programa das Nacións Unidas para o Medio Ambiente (PNUMA).

UN POUCO DE HISTORIA:

Poderíase dicir co Día Mundial do Medio Ambiente é un vehículo polo que a Organización de Nacións Unidas sensibiliza a opinión mundial en relación a temas ambientais, intensificando a atención e a acción política e co obxectivo principal de darlle un contexto humano, motivando ás persoas para que se transformen en axentes activos do desenvolvemento sostible e equitativo; promover o papel fundamental das comunidade no cambio de actitude cara a temas ambientais, e fomentar a cooperación, pois esta garantirá que tódalas nacións e persoas gocen dun futuro máis prospero e seguro.

O Día mundial do Medio Ambiente é un evento no que se realizan múltiples actividades: concentracións en rúas, concertos ecolóxicos, ensaios e competencias en escolas, plantacións de árbores, campañas de reciclaxe e de limpeza, entre outras. En moitos países esta celebración é unha oportunidade de asinar ou ratificar convenios internacionais e, algunhas veces, establecer estruturas gobernamentais permanentes relacionadas co manexo ambiental e a planificación económica.

Neste 2012 o lema é "Economía verde: Estás ti incluído?"

Pero que é a economía verde?  É un novo modelo económico que se está a desenvolver en contra do modelo actual de economía “negra” basado en carburantes fósiles como o carbón, o petróleo e o gas natural. O modelo de economía verde básase no coñecemento das disciplinas de economía ecolóxica e economía verde, que se ocupan da interdependencia das economías humanas e os ecosistemas naturais e o impacto adverso das actividades económicas no cambio climático e o quentamento global.

Hai un tema musical adicado a este día que podes escoitar premendo AQUÍ.

Participa neste día. O futuro do noso planeta está nas nosas mans!