ZONA VERDE

9ª EDICIÓN PREMIOS ILLUSTRACIENCIA

A pantera de Madagascar, obra de David Rojas Márquez, dobremente premiada nesta edición.

Acaban de darse a coñecer as obras galardoadas na novena edición do Premio Internacional de Ilustración Científica e Naturalista Illustraciencia, entre as máis de 400 obras presentadas.

Na imaxe superior tedes a obra galardoada na categoría de ilustración científica, que tamén recibiu o premio do público, elixido por votación popular. Trátase de A pantera de Madagascar, do arxentino David Rojas Márquez.

Illustraciencia é unha iniciativa creada en 2009 polo deseñador gráfico Miquel Baidal Crespo co obxectivo de visibilizar e poñer en valor a ilustración científica como medio de transmitir os descubrimentos científicos tanto entre quen investiga como entre o público xeral e as propias persoas que se dedican á ilustración científica. O proxecto está coordinado polo Museo Nacional de Ciencias Naturais de Madrid (MNCN-CSIC) e a Asociación Catalá de Comunicación Científica (ACCC) e conta coa colaboración da Fundación Española para a Ciencia e a Tecnoloxía (FECYT–Ministerio de Ciencia e Innovación).

Se queres coñecer o resto de obras finalistas preme AQUÍ.

FONTE: gciencia.com e illustraciencia.info

ESPECIES ENDÉMICAS DE ANIMAIS DE ESPAÑA VIII (FIN)

Remato coa serie adicada as especies endémicas de animais de España. A maioría delas están en risco, e merece a pena coñecelas para poder protexelas mellor.

8. SAPIÑO DE VERRUGAS VERDES IBÉRICO

O sapiño de verrugas verdes ibérico (Pelodytes ibericus), é un anuro, unha especie de sapo endémico da península ibérica que é relativamente pequeno, de entre 29 e 43 mm, comparado con outros sapos, e distínguese pola seu ancho fuciño redondo.

Ten a cabeza tan longa como ancha. As femias son sensiblemente máis grandes. A cor da pel é variable, adoita presentar unha cor oliváceo máis ou menos escuro chegando á cor parda. O dorso ten pequenas  prominencias  ovoides ou redondeadas (verrugas) de cor verdoso, a zona ventral presenta unha cor clara, variando desde o amarelo pálido a tons agrisados.

As ameazas, en xeral son as que afectan a outras especies de anfibios, destrución dos seus hábitat, a contaminación ou desaparición dos medios acuáticos que utiliza para reproducirse, ben sexa por factores antrópicos directos ou por outros de tipo climático (secas severas).

E así remato esta serie que pretendía coñecer mellor as especies endémicas animais de España.

Ata a próxima serie!

FONTE: Idea orixinal Amina Jover/quo.eldiario.es/ciencia e es.wikipedia.org

ESPECIES ENDÉMICAS DE ANIMAIS DE ESPAÑA VII

Continúo coa serie adicada as especies endémicas de animais de España. A maioría delas están en risco, e merece a pena coñecelas para poder protexelas mellor.

7. MUSARAÑA IBÉRICA

Como o anterior, a Musaraña ibérica (Sorex granarius) é unha especie distinta doutras musarañas polo seu tamaño e a cor da súa pelame no lombo, dunha cor marrón escura, que contrasta co pelo amarelado do ventre. Atópase sobre todo ao noroeste da península ibérica, no sistema central, desde a serra de Ayllón á serra da Estrela (Portugal).

A lonxitude de testa e corpo é duns catro centímetros, sendo a cola dunhas tres cuartas partes desa lonxitude. O peso non excede os seis gramos. Ten as puntas dos dentes de cor vermella.

Mañá, outra especie endémica animal de España e remate da serie!

FONTE: Idea orixinal Amina Jover/quo.eldiario.es/ciencia e es.wikipedia.org

ESPECIES ENDÉMICAS DE ANIMAIS DE ESPAÑA VI

Continúo coa serie adicada as especies endémicas de animais de España. A maioría delas están en risco, e merece a pena coñecelas para poder protexelas mellor.

6. TOUPA IBÉRICA

A toupa ibérica (Talpa occidentalis) diferénciase doutras toupas noutros lugares do mundo polo seu tamaño, bastante máis pequeno, e a súa cabeza máis alongada e estreita. Ademais, o pelo da toupa ibérica cobre por completo o seu ollos. Atópase ameazado pola agricultura, onde se chega a considerar unha praga para os cultivos.

Diferénciase da toupa europea polo seu menor tamaño, por ter os ollos, como dixemos, totalmente tapados polo pelo, un cranio máis alongado e estreito, e polos pelos brancos que cobren as poutas e mailo fociño. A cola é curta e atópase cuberta de pelo, as súas poutas son grandes. O fociño é cónico e con longos bigotes (vibrisas) que, ao igual cós pelos das poutas, serven para detectar vibracións e apalpar.

Mañá, outra especie endémica animal de España!

FONTE: Idea orixinal Amina Jover/quo.eldiario.es/ciencia e es.wikipedia.org

ESPECIES ENDÉMICAS DE ANIMAIS DE ESPAÑA V

Continúo coa serie adicada as especies endémicas de animais de España. A maioría delas están en risco, e merece a pena coñecelas para poder protexelas mellor.

5. ESCÁNCER IBÉRICO

Esta vez trátase dun lagarto (Chalcides bedriagai) da familia Scincidae que se atopa en toda España en zonas pedregosas. Aliméntase de escaravellos, formigas, chinchas e outros insectos. As súas curtas patas teñen cinco dedos e teñen unha escama rostral grande cunha cor alaranxada característica.

É un lagarto de pequeno tamaño, cunha cabeza pequena, triangular, alargada e con fociño arredondado. O seu corpo é curto e groso de sección arredondada ou cuadrangular, recuberto de escamas lisas e brillantes. Ten dimorfismo sexual, xa que as femias son de maior tamaño, pero polo demais son moi parecidas aos machos. Poden ter pequenos ocelos. A especie é ovovivípara.

Mañá, outra especie endémica animal de España!

FONTE: Idea orixinal Amina Jover/quo.eldiario.es/ciencia e es.wikipedia.org

ESPECIES ENDÉMICAS DE ANIMAIS DE ESPAÑA IV

Continúo coa serie adicada as especies endémicas de animais de España. A maioría delas están en risco, e merece a pena coñecelas para poder protexelas mellor.

4. TRITÓN ALPINO ESPAÑOL

Este tritón non é un réptil senón un anfibio, parente das ras, aínda que neste caso é urodelo comoa as pintegas. A pesar diso o seu nome (Ichthyosaura alpestris) significa lagarto de auga, porque a súa forma lembra á dos réptiles. É un animal duns 10 centímetros que se atopa en arroios de montaña do norte de España, onde se alimentan pequenos cangrexos, miñocas, vermes de auga e, ás veces, de pequenos vertebrados.

Mañá, outra especie endémica animal de España!

FONTE: Idea orixinal Amina Jover/quo.eldiario.es/ciencia

ESPECIES ENDÉMICAS DE ANIMAIS DE ESPAÑA III

Continúo coa serie adicada as especies endémicas de animais de España. A maioría delas están en risco, e merece a pena coñecelas para poder protexelas mellor.

 
3. CABRA MONTESA

A cabra montesa (Capra pirenaica) atópase nas zonas montañosas do Sueste español, onde atopa rochas inaccesibles onde protexerse dos seus depredaores. É capaz de rubir alí onde non chega ninguén máis, e aliméntase de todo tipo de herbas, incluíndo as ramas madeireiras dos arbustos. Está en perigo pola caza.

É unha especie con forte dimorfismo sexual, do mesmo xeito que moitos outros bóvidos. As femias miden uns 1,20 metros de longo e 60 cm de altura na cruz, pesando entre 30 e 45 quilos de peso. Teñen cornos bastante curtos e parécense bastante a unha cabra doméstica. Os machos, en cambio, poden chegar aos 148 centímetros de longo e ter unha altura de 77 centímetros na cruz, acadando un peso máximo de 110 quilos. Os cornos dos machos son notablemente grosos e poden chegar a ser o triplo de longos que os das femias. Están máis separados entre si cós cornos doutras especies do xénero Capra. Os machos adultos teñen tamén unha cara máis alongada e a típica barba de chivo escura baixo a mandíbula.

Mañá, outra especie endémica animal de España!

FONTE: Idea orixinal Amina Jover/quo.eldiario.es/ciencia e es.wikipedia.org   Imaxe: RaMaOrli

ESPECIES ENDÉMICAS DE ANIMAIS DE ESPAÑA II

Continúo coa serie adicada as especies endémicas de animais de España. A maioría delas están en risco, e merece a pena coñecelas para poder protexelas mellor.

2. LOBO IBÉRICO 

O lobo ibérico (Canis lupus signatus) tamén é unha especie que se atopa gravemente ameazada. Se antes estendíase por toda a península ibérica, hoxe a caza indiscriminada por parte dos gandeiros reduciu o seu hábitat ao norte do Douro. Son lobos de tamaño mediano, que se alimentan principalmente corzos e cervos, e en ocasións xabarís.

O seu tamaño é medio, algo máis pequeno que outros lobos europeos. De longo miden dende 130 ata 180 cm os machos, e dende 130 ata 160 cm as femias. A altura de cruz pode chegar aos 70 cm. Os machos adultos pesan xeralmente entre 30 e 40 kg, e as femias pesan de 20 a 35 kg. Presentan testa grande e maciza, orellas triangulares relativamente pequenas e ollos oblicuos de cor amarelenta. O fociño presenta unhas manchas brancas nos belfos denominadas bigoteiras. A súa pelaxe é heteroxénea, de tal xeito que se describen unhas franxas lonxitudinais escuras ou negras cubrindo a parte anterior das súas dúas patas dianteiras, unha mancha escura ao longo da cola, e outra mancha escura ao redor da cruz á que se lle coñece como cadeira de montar.

O conxunto destas marcas ou manchas escuras, son as que lle deron o nome "signatus" a esta subespecie de lobo, posto que "signatus" (en latín) significa "signado" ou "marcado".

Mañá, outra especie endémica animal de España!

FONTE: Idea orixinal Amina Jover/quo.eldiario.es/ciencia e es.wikipedia.org