Blogia
vgomez

ZONA VERDE

O QUECEMENTO GLOBAL RESUMIDO NUN VÍDEO DE MENOS DUN MINUTO

 

Antti Lipponen é un investigador do Instituto Meteorolóxico de Finlandia empeñado en que o maior número de persoas posible entenda a importancia do cambio climático. A partir da información e os coñecementos que obtén no seu traballo, crea gráficos en movemento pensados para as redes sociais que explican o quecemento global en menos dun minuto.

O 25 de agosto publicou un deles na súa conta de Twitter con datos da NASA. Nel inclúe as anomalías térmicas de máis de 190 países entre 1880 e 2017.

Por anomalía térmica,  Lipponen considera a diferenza entre a temperatura de cada ano coa media do período entre os anos 1951 e 1980. A medida que os países se van quentando, as burbullas de cores que os representan agrándanse máis e máis.

Ademais das moitas horas de investigación que inviste no seu traballo, o finlandés dedicou outras catro horas na creación do gráfico que resume os datos. O último plano mostra a diferenza de graos de cada país en 2017 con respecto á media.

No caso do noso país, que aparece ao final da liña 10, esa anomalía é de +1,5 ºC.

FONTE: verne/elpais.com

AS 7 ESPECIES MÁIS AMEAZADAS DE ESPAÑA, PRÓXIMAS Á EXTINCIÓN II

Continúo coa serie adicada as sete especies ameazadas "próximas a extinción", que no pasado xullo foron declaradas pola Conferencia Sectorial de Medio Ambiente.

Hoxe tócalle á segunda: o visón europeo!

2. Visón Europeo (Mustela lutreola)


visón europeo

Visón europeo / Imaxe: fundacion-biodiversidad.es

Xunto ao lince, é o  carnívoro máis ameazado de Europa. Apenas quedan 500 exemplares no noso país. É un mamífero pertencente á familia dos mustélidos.

Posúe unhas orellas curtas e redondas. O pelame é pardo escuro cos beizos e queixo máis claros. Vive nas proximidades da auga e mergúllase con facilidade. A súa alimentación é completamente animal: roedores, ras, peixes, aves acuáticas ou ovos.

A súa principal ameaza: O visón americano, unha especie invasora, e a degradación dos ríos, o seu hábitat natural.

Onde atopalo? País Vasco, Navarra e A Rioxa.

Mañá, outra especie!

FONTE: Ana Mª Nimo/futurosostenible.elmundo.es/wikipedia

AS 7 ESPECIES MÁIS AMEAZADAS DE ESPAÑA, PRÓXIMAS Á EXTINCIÓN

España é o país de Europa con máis especies ameazadas. Segundo estimacións do Banco Mundial, actualmente só no noso país hai 326 especies en risco de desaparecer para sempre. E esta cifra non deixa de medrar.

Sen ir máis lonxe, o pasado mes de xullo, a Conferencia Sectorial de Medio Ambiente declaraba a pita do monte cantábrica, ao visón europeo, á xara de Cartaxena, o  picanzo pequeno, a cerceta pardilla, a ameixa de auga doce   e a nacra común especies ameazadas "próximas á extinción.

Nesta serie, imos coñecer esas especies. Comezamos!

1. Pita do monte cantábrica (Tetrao urogallus cantabricus)

El urogallo cantábrico, en situación crítica
Pita do monte cantábrica / Fundación Biodiversidade

 

A pita do monte cantábrica (Tetrao  urogallus  cantabricus) é unha  subespecie da pia do monte occidental (Tetrao  urogallus), un ave galiforme da familia Phasianidae endémica dos montes Cantábricos.

Viuse minguar a súa poboación entre un 25 e un 50% nos últimos 15 anos (calcúlase que só quedan uns 250 machos). Este animal é moi delicado e calquera variación do seu hábitat pode afectarlle de maneira fatal.

A súa principal ameaza: O cambio climático, a fragmentación dos bosques e a elevada densidade dos depredadores.

Mañá, outra especie!

FONTE: Ana Mª Nimo/futurosostenible.elmundo.es/wikipedia

POUSOS DO CAFÉ: BENEFICIOS PARA A MOSA SAÚDE

Posos de cafe

Restos de café / Imaxe: ecologismos.com

Aos españois gústanos o café. Moitos somos os que empezamos a mañá cunha cunca fumarenta desta semente tostada. Segundo os datos ofrecidos pola Federación Española do Café, uns 22 millóns de cidadáns no noso país saborean cada día polo menos unha cunca de café. E hainos que algunha máis: o 63 % deles toma de media 3,6 cuncas por xornada, segundo o "Informe Café & Té: Hábitos de Consumo de Café en España".

Se esta inxesta tradúcese en quilos, resulta que o consumo de café en España é ao redor de 3,5 quilos por habitante ao ano. O que quere dicir que entre todos tiramos ao lixo máis de 150 millóns de quilos de restos de café cada ano. Por simplificar: se só o 1 % do gran chega á cunca, os pousos que quedan na cafeteira, as cápsulas e ata nos  filtros de café aínda están cargados de nutrientes, produtos orgánicos e outras propiedades físicas que poden aproveitarse.

Os pousos de café teñen sorprendentes propiedades saudables, pois son ricos en fibra e conteñen unha alta porcentaxe de compostos fenólicos moi beneficiosos, di un estudo da Universidade de Granada e do CSIC. Esta investigación conclúe, ademais, que eses pousos que vostede refuga cada día teñen unha capacidade antioxidante 500 veces superior á da vitamina  C.

Estes resultados, unido ao dato de que o sector do café xera ao ano 2.000 millóns de toneladas de pousos e outros  subproductos (como a cascarilla do café, tamén coñecida como coffee  silverskin), fan pensar que os restos do café poderíanse reutilizar para elaborar alimentos máis saudables e lonxevos para o consumo humano. Noutras palabras, é unha mágoa tirar todas estas propiedades literalmente ao lixo. E é que, segundo os científicos, os pousos de café poderían empregarse para facer alimentos con grandes calidades saudables.

Pero os restos do café tamén son fonte de  melanoidinas. José Ángel  Rufián Henares, autor principal do traballo científico, explica que son uns compostos que dan ao café a súa característica cor pardo e que tamén son coñecidos pola súa alta capacidade antioxidante, ademais doutras propiedades biolóxicas interesantes para os humanos.

A pesar das propiedades saudables dos pousos do café e a  cascarilla do froito tostado, estes  nutritivos  subproductos apenas se reutilizan na industria alimentaria. E acaban, pola contra, en vertedoiros.

Cando os pousos do café e o seu  cascarilla sométense a unha dixestión in vitro no laboratorio, un proceso que simula o que ocorre cando comemos, esta substancia ten unha elevada capacidade prebiótica. Expresado doutro xeito: os pousos do café favorecen o crecemento de bacterias boas para o organismo humano, como as  bifidobacterias ou os  lactobacilos. Con todo, a presenza das  melanoidinas, que dan ao café a súa cor, reducen en parte estas propiedades.

Cando coa lupa analízase a capacidade  anitmicrobiana dos restos do café, estes tamén pasan con fartura o exame. Os pousos son eficaces para diminuír o crecemento de bacterias prexudiciais para os humanos e presentes nalgúns alimentos, como  Staphiloccocus  aureus ou  Escherichia  coli.

E o mesmo sucede cando se mide a súa actividade antioxidante. Os restos da cafeteira son capaces de reducir o número de radicais  oxidantes que se xeran no organismo, causantes do envellecemento ou patoloxías como a diabetes ou o mal de Alzheimer; en concreto, é 500 veces máis eficiente que a vitamina  C nesta tarefa.

E unha sorpresa: a actividade  antimicrobiana e antioxidante do café é aínda maior no produto  torrefacto, o café que se elabora con azucre engadido durante o proceso de tostado. Unhas propiedades que, din os expertos, poderían ser moi valiosas para aumentar a vida útil dalgúns alimentos.

FONTE: Eva San Martín/consumer.es/medioambiente

ACTIVIDADE AMBIENTAL NESTA FIN DE SEMANA

 

A Concellería de Medio Ambiente do Concello da Guarda coordinara a actividade medioambiental a celebrar hoxe, sábado 8, na praia da Area Grande en horario de 16:00h a 17:00h para concienciar aos bañistas cal é a duración real dos residuos que se verten nas nosas praias.

Esta mesma activiade repetirase mañá, domingo día 9, na praia do Muíño no mesmo horario.

Participa e conciénciate!

O CUARTO R: "REPARAR"

O CUARTO R: "REPARAR"

Ferramentas / Imaxe: pixabay.com

Sempre tivemos en conta a premisa dos 3R: reducir, reutilizar e reciclar, ata agora. Pero, dende xa, falamos do 4R: REPARAR.

O 4R do movemento ecoloxista, reparar, implica romper a inercia de comprar, tirar (cando algo se estraga ou, peor aínda, queda obsoleto), e adquirir de novo. Contra esta regra do usar e tirar, e volver comprar, existe un proxecto global que colle forza: o reparacionismo. Este movemento recupera os bos costumes dos nosos avós concentradas no  mantra "aquí non se tira nada" e inclúe iniciativas que permiten dar unha segunda vida aos nosos zapatos, electrodomésticos ou, por exemplo, bicicletas.

"É posible que un teléfono móbil ou algunha peza de vestir rompeuse, pero seguro que é posible arranxalo ou darlle unha segunda vida", di Teresa Rodríguez, de Amigos da Terra. Esta asociación protectora da natureza creou a plataforma  Alargascencia, que recolle moita información e máis de 1.000 establecementos de toda España onde poder reparar todo tipo de obxectos, desde vestidos ou unha batidora ata bicicletas. O obxectivo, lembra Rodríguez, é reducir lixo e tamén evitar a extracción de novos recursos naturais, que ademais son limitados.

Cada español xera 20 quilos de lixo electrónico anuais, en forma de  batidoras, lavadoras,  licuadoras,  tabletas, lectores de libros electrónicos e teléfonos móbiles, asegura a Universidade das Nacións Unidas. Pero é que, ademais, a vida media, por exemplo, dun  smartphone non chega aos dous anos (está ao redor dos 20 meses); unha vez rexeitado, estes aparellos acaban no lixo, engrosando a montaña de chatarra electrónica. E os expertos advirten de que o problema non fai máis que crecer: en 2021 excederanse os 50 millóns de toneladas globais de residuos electrónicos.

O movemento  reparacionista quere frear a tendencia de usar e tirar. Alongar a vida dos aparellos, din, é bo para o peto e tamén para o medio ambiente, xa que evita a produción e o consumo innecesarios. E non é só que esteamos ansiosos por ter o último modelo de móbil, é que, ademais, as pantallas rompen con facilidade, os programas son difíciles de actualizar e algunhas baterías resultan pouco menos que imposibles de cambiar.

Non só están os negocios locais de reparación. Internet tamén se propuxo poñerllo un pouco máis fácil aos  reparacionistas. Xunto ao sitio web Alargascencia, a plataforma  iFixit concentra a unha das comunidades globais máis activas e entusiastas, con acceso directo e gratis a máis de 43.000 manuais de reparación. Ademais, recolle máis de 130.000 solucións achegadas polos propios internautas.

E é que dar unha segunda vida á súa  batidora non só é bo para o planeta, tamén o é para o peto dos cidadáns. O mercado da reparación e venda de aparellos tecnolóxicos podería crear 7.400 empregos en España, segundo a Asociación Española de Recuperadores de Economía Social e Solidaria (AERESS).

Hoxe en día, estamos a tirar o diñeiro literalmente ao lixo. Segundo os expertos, o 25% dos aparellos tecnolóxicos que se refugan poderían ser reutilizados. Noutras palabras, reparar o que pode ter unha segunda vida recupera estes produtos e prolonga a súa vida útil, cos beneficios que isto ten para o medio ambiente. Pero, ademais, pode ser unha fonte importante de traballo para o sector do chamado "emprego verde".

O  reparacionismo non está só na rúa. Ademais, existe un tecido legal que o apoia. A lei de traslado de residuos, de 2015, lembra que reutilizar aparellos que poden ter unha segunda vida é prioridade, por encima da reciclaxe. Esta norma desenvolve a directiva europea sobre residuos de aparellos electrónicos e electrónicos (RAEE), de 2012, e que impón a recollida do 45 % dos aparellos vendidos (do 65 % para 2019), entre outras obrigacións.

Incluso as grandes marcas de dispositivos, como Apple e Samsung, apuntáronse ao mercado de compravenda de aparellos reparados.

FONTE: Eva san Martín/comsumer.es/medioambiente

ALTERNATIVAS DE ENTERRAMENTO ECOLÓXICAS

Esta cápsula de eco-entierro convierte tu cuerpo en un árbol

Cápsula eco-enterro/ Imaxe: capsulamundi.it

Poderiamos describir esta idea como unha forma “eco-friendly” de pasar a mellor vida. En lugar de que os teus restos queden dentro dun cadaleito baixo terra ou rodeado de cemento nun nicho, esta empresa italiana quere darlle un uso diferente e que á vez axude a crear vida despois da morte. Os teus restos converteranse no abono para que unha árbore poida crecer onde os teus restos están enterrados. Como? Grazas a Capsula Mundi.

Trátase dunha especie de ovo de plástico biodegradable no que se introducen as túas cinzas e que logo se pode enterrar no chan. Unha vez baixo terra, este rompe e serve de nutrientes para unhs árbore que se planta xusto encima. Para os seus creadores, todo o que rodea ao enterro dun ser querido require un desembolso de cartos en elementos que acaban por converterse nun desperdicio. Así que pensaron que esta é unha boa maneira de que toda a enerxía e o investimento que se fai en enterrar a unha persoa sirva para que se poida crear vida tras a morte.

Non será mellor un campo cheo de árbores que de tumbas de pedra e cemento?

A primeira versión coa que están a traballar é para cinzas, pero a idea nun futuro é poder construír un ovo que sexa capaz de acoller a un ser humano en posición  fetal. Para que saibades a ciencia que hai detrás, unha bacteria que se atopa na terra axuda a romper o plástico, de maneira que as cinzas comezan a estar en contacto con ela. A pesar de que se cre que unha árbore pequena pode ser unha boa opción, segundo a científica  Jacqueline  Aitkenhead- Peterson, no caso de que sexa un corpo, hai que ter en conta que “no primeiro ano liberará a maioría dos nutrientes e con bastante rapidez, polo que unha árbore máis grande na parte de arriba podería ser mellor opción. Poder captar estes nutrientes é importante para protexer as augas subterránea”.

Animariádesvos a este tipo de enterramento?

FONTE: Alberto Pascual/quos.es/matureza

ABUR ÁS BOMBILLAS HALÓXENAS!

Foto: Las bombillas halógenas dan paso a la tecnología LED. (EFE)

As bombillas halóxenas dan paso á tecnología LED / EFE/elconfidencial.com

Ás lámpadas halóxenas apágaselles lentamente a luz. O seu final está programado para hoxe, 1 de setembro, data na que entra en vigor o novo regulamento europeo que prohibe a súa fabricación en todo o continente. En 2012 foron as lámpadas  incandescentes as que foron prohibidas a súa venda; en 2016 chegoulle a quenda aos focos halóxenos e agora tocalle ás lámpadas halóxenas as que serán prohibidas, quedando só á venda as unidades que as tendas teñan en stock e que poderán aínda vender sen data límite.

É a aposta por unha iluminación máis eficiente… e máis económica. O  diodo emisor de luz das lámpadas  LED (Lixeiro  Emitting  Diode) é unha tecnoloxía moito máis limpa e económica a longo prazo que as lámpadas halóxenas e  incandescentes tradicionais. Así o corrobora un estudo da ONG European Enviroment Bureau (EEB), que cifra o gasto dunha lámpada halóxena en, aproximadamente, 1,80 euros, polos 5,50 dunha lámpada LED de alta calidade.

Con todo, as halóxenas duran unha media de dous anos, mentres os LED teñen unha vida estimada de máis de 15: habería que comprar oito lámpadas halóxenas antes de  recambiar unha  LED. Ademais, o gasto en electricidade é moito maior no caso das lámpadas halóxenas e desde EEB estímase unha diferenza abismal a longo prazo: cos prezos da electricidade en España, unha lámpada halóxena xeraría (entre unidades compradas e consumo realizado) un gasto de 155 euros en dez anos, mentres o  LED custaría só 21 euros.

O obxectivo principal é reducir as emisións contaminantes á atmosfera, e así contribuír ao aforro enerxético.

FONTE: Osar Rodríguez/elconfidencial.com