Restos de café / Imaxe: ecologismos.com
Aos españois gústanos o café. Moitos somos os que empezamos a mañá cunha cunca fumarenta desta semente tostada. Segundo os datos ofrecidos pola Federación Española do Café, uns 22 millóns de cidadáns no noso país saborean cada día polo menos unha cunca de café. E hainos que algunha máis: o 63 % deles toma de media 3,6 cuncas por xornada, segundo o "Informe Café & Té: Hábitos de Consumo de Café en España".
Se esta inxesta tradúcese en quilos, resulta que o consumo de café en España é ao redor de 3,5 quilos por habitante ao ano. O que quere dicir que entre todos tiramos ao lixo máis de 150 millóns de quilos de restos de café cada ano. Por simplificar: se só o 1 % do gran chega á cunca, os pousos que quedan na cafeteira, as cápsulas e ata nos filtros de café aínda están cargados de nutrientes, produtos orgánicos e outras propiedades físicas que poden aproveitarse.
Os pousos de café teñen sorprendentes propiedades saudables, pois son ricos en fibra e conteñen unha alta porcentaxe de compostos fenólicos moi beneficiosos, di un estudo da Universidade de Granada e do CSIC. Esta investigación conclúe, ademais, que eses pousos que vostede refuga cada día teñen unha capacidade antioxidante 500 veces superior á da vitamina C.
Estes resultados, unido ao dato de que o sector do café xera ao ano 2.000 millóns de toneladas de pousos e outros subproductos (como a cascarilla do café, tamén coñecida como coffee silverskin), fan pensar que os restos do café poderíanse reutilizar para elaborar alimentos máis saudables e lonxevos para o consumo humano. Noutras palabras, é unha mágoa tirar todas estas propiedades literalmente ao lixo. E é que, segundo os científicos, os pousos de café poderían empregarse para facer alimentos con grandes calidades saudables.
Pero os restos do café tamén son fonte de melanoidinas. José Ángel Rufián Henares, autor principal do traballo científico, explica que son uns compostos que dan ao café a súa característica cor pardo e que tamén son coñecidos pola súa alta capacidade antioxidante, ademais doutras propiedades biolóxicas interesantes para os humanos.
A pesar das propiedades saudables dos pousos do café e a cascarilla do froito tostado, estes nutritivos subproductos apenas se reutilizan na industria alimentaria. E acaban, pola contra, en vertedoiros.
Cando os pousos do café e o seu cascarilla sométense a unha dixestión in vitro no laboratorio, un proceso que simula o que ocorre cando comemos, esta substancia ten unha elevada capacidade prebiótica. Expresado doutro xeito: os pousos do café favorecen o crecemento de bacterias boas para o organismo humano, como as bifidobacterias ou os lactobacilos. Con todo, a presenza das melanoidinas, que dan ao café a súa cor, reducen en parte estas propiedades.
Cando coa lupa analízase a capacidade anitmicrobiana dos restos do café, estes tamén pasan con fartura o exame. Os pousos son eficaces para diminuír o crecemento de bacterias prexudiciais para os humanos e presentes nalgúns alimentos, como Staphiloccocus aureus ou Escherichia coli.
E o mesmo sucede cando se mide a súa actividade antioxidante. Os restos da cafeteira son capaces de reducir o número de radicais oxidantes que se xeran no organismo, causantes do envellecemento ou patoloxías como a diabetes ou o mal de Alzheimer; en concreto, é 500 veces máis eficiente que a vitamina C nesta tarefa.
E unha sorpresa: a actividade antimicrobiana e antioxidante do café é aínda maior no produto torrefacto, o café que se elabora con azucre engadido durante o proceso de tostado. Unhas propiedades que, din os expertos, poderían ser moi valiosas para aumentar a vida útil dalgúns alimentos.
FONTE: Eva San Martín/consumer.es/medioambiente
