#DígochoEu: un truco gratis e sinxelo para acabar cos #cibercarrachos
Coidado cos #cibercarrachos 😈 neste verán. Atentos a este consello!
#DígochoEu
CANTO SABES DE CASTELA-A MANCHA? XVI (FIN)
Remato coa serie adicada a Castela-A Mancha, esa comunidade autónoma do interior de España, famosa pola súa artesanía, polos monumentos únicos das súas cidades e por ser o escenario das aventuras do famoso personaxe literario Don Quixote da Mancha.
A contestación correcta á pregunta de onte e última da serie é Cervantes. Aínda que inmortalizou A Mancha coa súa obra Don Quixote da Mancha, NON era desta terra. Miguel de Cervantes Saavedra, naceu en Alcalá de Henares-Madrid o 29 de setembro de 1547 e morreu en Madrid o 23 de abril de 1616.
O resto de propostos si o son. A Saber…
Andrés Iniesta Luján (Fuentealbilla, Albacete, 11 de mayo de 1984).
Pedro Almodóvar Caballero (Calzada de Calatrava, Cidade Real, 25 de septiembre de 1949)
María de los Ángeles Rozalén Ortuño (Albacete, 12 de junio de 1986)
E así remato esta serie, esperando que servise para coñecer esta gran comunidade autónoma.
Ata a próxima serie!
FONTE e Imaxes: es.wikipedia.org
Resolto, por fin, a conxectura de Kakeya
A matemática china Hong Wang, na localidade madrileña do Escorial, o 12 de xuño / Pablo Monge
Hai problemas con aparencia infantil, pero que esconden un monstruoso labirinto mental en cuxos canellóns sen saída perdéronse algúns dos cerebros máis dotados da humanidade. O matemático xaponés Soichi Kakeya expuxo un moi sinxelo en 1917. Só hai que poñer unha agulla ou un bolígrafo contra unha parede e colocar a punta mirando ao teito. Se queremos darlle a volta e que apuntamento ao chan, cal é a superficie mínima que debuxará a traxectoria? A resposta intuitiva é que ao investir a agulla formará un círculo perfecto, pero, se se move con pericia, compoñerá unha especie de triángulo de lados cóncavos, cubrindo unha área menor. A matemática Hong Wang explica unha variante endiañada do problema de Kakeya. Colle un bolígrafo dourado no aire e comeza a viralo con delicadeza. Cal sería o volume mínimo para apuntar a todas partes? Wang e o seu colega Joshua Zahl son as primeiras persoas que saen vivas deste labirinto. Resolveron a conxectura de Kakeya en tres dimensións.
J. A. IGUACEL / EL PAÍS
Hong Wang naceu hai 34 anos en Guilin, unha cidade chinesa rodeada de montañas tan puntiagudas e frondosas que parecen irreais. A paisaxe, protagonista de lendas de dragóns e demos, é tan belo que en China circula unha frase lapidaria atribuída a un poeta: “Prefiro nacer en Guilin que ser un deus”. Wang move o bolígrafo no aire nun xardín da localidade madrileña do Escorial, onde acudiu para explicar os seus resultados durante tres días de xuño nun congreso organizado polo Instituto de Ciencias Matemáticas (ICMAT). A investigadora debuxa volumes no aire, coma se estivese en transo. O seu traballo abriu a porta a un mundo abstracto descoñecido e conmocionou aos seus colegas. “É un dos maiores logros matemáticos do século XXI”, proclamou o seu compañeiro israelí Eyal Lubetzky.
A solución ao problema de Kakeya non é un debuxo tridimensional, senón un estudo de 127 páxinas cheas de fórmulas. Un asistente ao congreso do Escorial chancea dicindo que só dúas persoas no mundo son capaces de entender completamente esas 127 páxinas: os seus propios autores. “Eu non tiña a ambición de resolver o problema de Kakeya”, afirma Wang, da Universidade de Nova York (EE UU). A profesora nin sequera lembra a primeira vez que escoitou falar da agulla que dá voltas no aire, pero si se acorda do día en que coñeceu a existencia do seu auténtico obxectivo: a conxectura de restrición. “Foi lendo un estudo dun matemático español, Luis Vega”, rememora.
A conxectura de restrición é un dos problemas abertos máis relevantes da análise harmónica, unha rama das matemáticas que estuda como descompoñer un sinal, como as do son, en compoñentes máis básicos. A técnica principal, chamada transformada de Fourier polo seu creador (o francés Joseph Fourier (1768-1830)), permite agora comprimir arquivos dixitais de audio e vídeo. É unha das áreas máis candentes da disciplina e as súas aplicacións salvan millóns de vidas, ao posibilitar tamén a formación de imaxes de diagnóstico médico, como a resonancia magnética e o electrocardiograma. A conxectura de restrición trata do diferente comportamento da transformada de Fourier cando se restrinxe a unha superficie curva, como a esfera.
Wang fala do seu asalto á conxectura de restrición coma se acabase de instalar o campamento base ao pé dunha montaña hostil xamais escalada na súa Guilin natal. “A conxectura de Kakeya é o punto de inicio, está na base dunha torre de conxecturas”, sinala. “A conxectura de restrición é máis poderosa. Para facer progresos necesitas entender moi ben a de Kakeya”, engade Wang, que a entendeu tan ben que a resolveu. Cando moitas rectas (ou agullas) superpóñense no espazo poden dar lugar a unha configuración de paquetes de ondas, por iso a conxectura de restrición implica a de Kakeya, en palabras do estadounidense Terence Tao, un dos mellores matemáticos vivos.
O español Antonio Córdoba, de 76 anos, dedicou a súa tese doutoral en 1977 ao desafío de Kakeya. Nun texto divulgativo, tras a resolución da conxectura, explicou que as agullas da formulación inicial convértense en paralelepípedos, cilindros ou tubos en dimensións maiores. Córdoba, exdirector do ICMAT, aplaudiu o traballo de Wang e Zahl. “Empregan (no ronsel da miña tese) complicadso cálculos do solapamento de paralelepípedos no espazo, baseados na xeometría clásica de Euclides, pero dunha complexidade combinatoria tal que o seu desenvolvemento necesita máis de 120 páxinas de intrincados razoamentos”, expuxo Córdoba. “É un exemplo do que me gusta denominar suprematismo en análise harmónica (polo uso de rectángulos e tubos, similares aos observados en obras do movemento pictórico ruso), pero, no seu caso, trátase dun suprematismo barroco, se se permite o oxímoron”, engadiu.
FONTE: Manuel Ansede/elpais.com/ciencia
Escribo sobre a vinganza para vacinarnos contra ela
Guillermo Arriaga Jordán (Cidade de México, 1958) é escritor, director e produtor de cinema. Fillo de Carlos e Amelia, irmán de Carlos, Patricia e Jorge, esposo de Maru, pai de Mariana e Santiago, e avó de Rafaela, Arriaga considera o éxito como a capacidade de manter a proximidade e a bondade na súa familia. A súa obra abarca novelas como Salvar o lume, gañadora do Premio Alfaguara, O Salvaxe (Premio Mazatlán) e Estrañas, así como a recente O home.
En cinema, escribiu e dirixiu Os tres enterros de Melquiades Estrada, premiada en Cannes, e foi guionista de Babel, nomeada ao Óscar. Traballou con figuras como Brad Pitt, Cate Blanchett e Jennifer Lawrence, e defende o traballo colectivo na creación artística. Exprofesor universitario, Arriaga explora nas súas historias os extremos da condición humana, a fronteira e a procura de luz tras a escuridade, convencido de que a literatura e o cinema son vehículos para captar o pulso dos tempos e reflexionar sobre a natureza humana.
CANTO SABES DE CASTELA-A MANCHA? XV
Continúo coa serie adicada a Castela-A Mancha, esa comunidade autónoma do interior de España, famosa pola súa artesanía, polos monumentos únicos das súas cidades e por ser o escenario das aventuras do famoso personaxe literario Don Quixote da Mancha.
A contestación correcta á pregunta de onte é 2. Emiliano García-Page Sáchez (Toledo, 1968) é o Presidente de Castela-A Mancha. O resto a saber…
E imos coa pregunta de hoxe e última da serie!
15. Da proposta superior, hai un persionaxe que NON é natural de Castela-A Macha. Saberías atopalo?
Mañá a solución e fin da serie!
FONTE e imaxes: es.wikipedia.org
#DígochoEu: Abrir e cerrar
Aquí tedes todas as forma de abrir e cerrar en galego!
#DígochoEu
A TREGUA DE NADAL
Jamil Zaki licenciouse en Neurociencia Cognitiva en Boston University, obtivo o doutoramento en Psicoloxía por Columbia e completou un posdoctorado no Harvard Center for Brain Science. Hoxe é profesor de Psicoloxía e director do Stanford Social Neuroscience Lab, onde se converteu nun referente internacional en empatía, que describe non como unha calidade innata, senón entrenable mediante prácticas que van desde a meditación ata a mirada compasiva cara ao outro. As súas investigacións e material de divulgación científica, que lidera na plataforma The People’s Science, foron recoñecidos por organizacións como a Society for Neuroscience, APA, APS e Autism Speaks.
Ademais de publicar máis de 100 artigos científicos e ser un colaborador habitual de medios como The New York Times, The Washington Post ou Scientific American, Zaki tamén é autor de libros como The War for Kindness (2019) e Esperanza para cínicos (2024), onde fai unha defensa dos valores como a empatía, a comprensión e a comunicación afectiva case como un acto de resistencia: “Todos temos que pensar na nosa capacidade para conectar cos demais, especialmente con quen é diferentes a nós, como un acto de resistencia, unha maneira de loitar contra o discurso popular que nos está dividindo e destruíndo a nosa cultura”. Zaki lémbranos que, nun mundo tan polarizado como o que vivimos, cultivar a esperanza é elixir confiar, e que esa decisión, humana e radical, pode transformar as nosas relacións, sociedades e culturas.
#DígochoEu: Non digas *apacible
*Apacible é incorrecto en galego! Esther danos as alternativas.
#DígochoEu