A historia de España está chea de personaxes fascinantes, pero poucos son tan icónicos como o primeiro rei que unificou a nación. Quen foi o primeiro rei de España? Para descubrir quen foi o primeiro rei de España, é necesario retroceder máis de setecentos anos no tempo. E coñecer quen foi este monarca e o seu impacto na historia española é crucial para entender o desenvolvemento da monarquía na península. Foi pouco despois da Guerra de Sucesión cando Isabel e Fernando, coñecidos como os Reis Católicos, ascenderon ao trono.
O establecemento da monarquía española foi un momento crucial na identidade e futuro desta nación. Pero é que, antes da formación dunha monarquía española unificada, a península ibérica era un compendio de reinos independentes, cada un cos seus propios gobernantes e culturas. Con todo, o reinado dos Reis Católicos marcaría un antes e un despois coa unificación dos reinos de Castela e Aragón. Isabel I asumiu o trono de Castela tras o falecemento de Enrique VI, mentres que Fernando II foi proclamado rei de Aragón ao morrer o seu pai, Juan II, no ano 1479, proclamándose Fernando II de Aragón. Ambos foron os primeiros monarcas de Castela e Aragón denominados como reis de España e a súa etapa marcou unha era transformadora na historia de España.
O ascenso de Fernando ao trono produciuse nun momento en que España estaba fragmentada en varios territorios cristiáns e musulmáns. O matrimonio de Fernando II de Aragón con Isabel I de Castela en 1469 foi unha alianza política fundamental que sentou as bases para un reino español unificado. O, xa como Fernando o Católico, converteuse así no primeiro monarca en gobernar sobre este territorio combinado. Non cabe dúbida que a súa unión foi fundamental para consolidar o poder nos seus respectivos reinos. E, aínda que gobernaron como soberanos conxuntos, cada un mantivo o control sobre os seus territorios individuais, unificando efectivamente a España baixo unha monarquía dual.
Este título de “reis católicos” foi outorgado aos dous rexentes polo papa Alexandro VI en 1496 e ambos, gobernaron de forma conxunta ata que se producise a morte de Isabel de Castela o 26 de novembro de 1504 no Palacio Real de Medina del Campo por mor dunha hidropesia provocada por un cancro de útero. Tiña 53 anos de idade.
A Reconquista foi unha campaña que durou varios séculos e o seu fin era recuperar os territorios ibéricos do dominio musulmán. Este gran momento da historia de España alcanzou, precisamente, a súa clímax durante o reinado de Fernando. A conquista de Granada en 1492 marcou o fin do dominio islámico na península Ibérica, completando a reconquista cristiá e achandando o camiño para a unificación relixiosa e política. E é que a caída do reino de Granada foi un fito importante no reinado de Fernando, que simbolizou o triunfo das forzas cristiás sobre o último bastión musulmán en España. A vitoria non só celebrouse como unha vitoria para a cristiandade senón que tamén reforzou o status de Fernando e Isabel como defensores da fe católica.
Como gobernante cristián, Fernando o Católico apoiou á igrexa e as súas institucións, promovendo a construción de igrexas e a difusión do cristianismo nas terras recentemente adquiridas. O seu reinado axudou a establecer unha identidade cultural que influiría nas xeracións posteriores.
Hai outro momento clave na historia do reinado de Fernando o Católico: a colonización de América, o Novo Mundo, en 1492 deuse baixo o seu reinado. Baixo o patrocinio dos reis de España, o navegante Cristóbal Colón embarcouse na súa histórica viaxe a través do Atlántico, chegando finalmente ás Américas. Este descubrimento abriu novos horizontes para España, establecéndoa como unha potencia global dominante con vastos territorios de ultramar, traendo inmensas riquezas e recursos, impulsando a expansión económica de España e establecendo a súa influencia nas redes comerciais globais emerxentes. O reinado de Fernando II de Aragón estivo marcado por iniciativas transformadoras e institucións tan coñecidas como o Tribunal do Santo Oficio da Inquisición (fundado en 1478) para suprimir a corrente de herexía que crecía por momentos a propia Iglesia, que reconfiguraron a España e tiveron consecuencias de longo alcance.
Aínda que gran parte de América estivo baixo o control de España durante tres séculos, non sería Fernando o Católico o primeiro rexente español que visitase ese Novo Mundo, senón que para este acontecemento habería que esperar moito, moito máis, pois correspóndelle a Xoan Carlos I, rei emérito de España (que non exerce ningún tipo de función constitucional xa tras a súa renuncia), a honra de converterse no primeiro rei español en viaxar de forma oficial ás antigas colonias españolas.
FONTE: Sarah Romero/ Muyinteresante.es
