Blogia

vgomez

E SE O BIG BANG NON FOSE O QUE NOS DIXERON?

A inflación cósmica é unha explicación popular para a fase máis temperá da evolución do Universo. Pode descartarse? / A. Ijjas, PJ Steinhardt, A. Loeb, Scientific American

Un novo estudo expón que a inflación cósmica, un punto na infancia do Universo cando o espazo-tempo expandiuse exponencialmente e que é crucial na teoría do Big Bang, podería descartarse rapidamente como posibilidade a partir de novos descubrimentos. Estes achados serían posibles nas próximas décadas, da man dun gran desafío técnico e científico.

O astrofísico Sunny Vagnozzi, da Universidade de Cambridge, en Reino Unido, e o seu colega Avi Loeb, da Universidade de Harvard, en Estados Unidos, postulan nun novo estudo publicado recentemente na revista The Astrophysical Journal Letters que a teoría da inflación cósmica sería imposible de comprobar e, por tanto, podería descartarse rapidamente como posibilidade para explicar a expansión do Universo nos seus momentos iniciais.

Desenvolta inicialmente polo físico e cosmólogo estadounidense Alan Guth en 1981, a inflación cósmica é unha das bases que sustentan a idea do Big Bang: case inmediatamente logo do estalido inicial, o Universo "inflouse" rapidamente e de maneira exponencial. Esta expansión acelerada explicaría, entre outras cousas, por que o cosmos actual é tan diferente do Universo primitivo.

Aínda que esta idea parece en principio elegante e resolve distintos enigmas sobre os momentos iniciais do cosmos, algúns científicos, entre eles o propio Avi Loeb, marcaron as súas preocupacións sobre a inflación cósmica e a posibilidade real de comprobala, logo que en 2013 o satélite Planck da Axencia Espacial Europea (ESA) publicase as súas primeiras medicións do fondo cósmico de microondas (CMB), ou sexa a luz máis antiga do Universo.

Nesa ocasión, os resultados presentáronse como unha comprobación da teoría da inflación cósmica, pero para Loeb e outros científicos foron precisamente todo o contrario: segundo a súa visión, os datos de Planck mostraban que a inflación cósmica expuña máis enigmas dos que resolvía, e que era hora de considerar novas ideas sobre os comezos do Universo.

Isto indicaría que se o Universo non se expandiu aceleradamente nos seus inicios, probablemente non xurdiu desde un estalido primigenio e, en consecuencia, o Big Bang tamén podería descartarse. Como xurdiría entón o cosmos? Por exemplo, Loeb cre que pode comezar mediante un “rebote” dun cosmos que se contraía previamente.

Máis aló da catarata de novas teorías que poderían xurdir se a inflación cósmica e o Big Bang descartásense, no novo estudo os astrofísicos cren que existe unha forma de comprobar que a inflación cósmica como explicación da expansión ultrarrápida do Universo non ten sustento en si mesma como teoría, e que nunca podería verificarse por fóra da súa relación indisoluble co modelo do Big Bang.

Segundo unha nota de prensa, Vagnozzi e Loeb explican que isto podería lograrse ao rastrexar os gravitones, partículas que median a forza da gravidade. Os científicos indicaron que o Universo era transparente aos gravitones desde o primeiro instante rastrexado pola física coñecida: unha vez que o Universo permitiu que os gravitóns viaxasen libremente sen dispersarse, debería xerarse un fondo “reliquia” desta radiación inicial, un equivalente ao fondo cósmico de microondas pero aplicado a estas partículas: o fondo cósmico de gravitóns (CGB).

Estas radiacións iniciais alcanzarían un nivel que será detectable polas sondas cosmolóxicas de próxima xeración, o que podería proporcionar a primeira detección indirecta do CGB. Para os astrofísicos a cargo do novo estudo, esa información podería brindar precisións sobre a taxa de expansión do Universo primitivo, refutando ou verificando a inflación cósmica e, por conseguinte, consolidando ou deixando moi febles os cimentos sobre os cales se sustenta o Big Bang.

FONTE: Pablo Javier Piacente/farodevigo.es/tendencias21

CANTO SABES SOBRE AMÉRICA? X

Continúo coa serie, que onte comezamos sobre América, é o segundo continente máis grande da Terra, despois de Asia.

A contestación correcta á pregunta de onte é 50 estados e 1 distrito federal. A saber: Alabama, Alaska, Arizona, Arkansas, California, Colorado, Connecticut, Delaware, Florida, Georgia, Hawaii, Idaho, Illinois, Indiana, Iowa, Kansas, Kentucky, Louisiana, Maine, Maryland, Massachusetts, Michigan, Minnesota, Mississippi, Missouri, Montana, Nebraska, Nevada, New Hamp-shire, New Jersey, New Mexico, New York, North Carolina, North Dakota, Ohio, Oklahoma, Oregon, Pennsylvania, Rhode Island, South Carolina, South Dako-ta, Tennessee, Texas, Utah, Vermont, Virginia, Washington, West Virginia, Wis-consin, Wyoming e o disf¡dtrito federal Washington D. C. oficialmente denominado Distrito de Columbia.

E imos coa pregunta de hoxe!

10. Os Estados Unidos Mexicanos, é dicir México. Esta formado por…

- 30 entidades federativas

- 31 entidades federativas

- 32 entidades federativas

Mañá a solución e unha nova proposta!

FONTE: es.wikipedia.org          Imaxe: es.wikipedia.org         

#DígochoEu: Fulano, non digas *mengano nin *zutano

 

Ei, fulano! En galego non hai *menganos!

#DígochoEu

COP27

A Conferencia das Nacións Unidas sobre o Cambio Climático (COP27), que terá lugar ata o 18 de novembro, inaugurouse onte na cidade exipcia de Sharm el Sheij, no Mar Vermello, co obxectivo principal de garantir a plena aplicación do Acordo de París.

As negociacións da conferencia sobre o clima máis importante do mundo retómanse case ao final dun ano no que se produciron inundacións devastadoras, ondas de calor sen precedentes, graves secas e tormentas violentas, todo iso signo inequívoco da emerxencia climática que se está producindo. Ao mesmo tempo, millóns de persoas en todo o mundo enfróntanse aos graves efectos de crises simultáneas de enerxía, alimentos, auga e custo da vida, agravadas por graves conflitos e tensións xeopolíticas. Neste contexto adverso, algúns países comezaron a paralizar ou reverter as políticas climáticas e duplicaron o uso de combustibles fósiles.

A COP27 tamén se celebra nun contexto de falta de ambición para frear as emisións de gases de efecto invernadoiro. Segundo o Grupo Intergobernamental de Expertos sobre o Cambio Climático da ONU, as emisións de CO2 deben reducirse nun 45 % para 2030, en comparación cos niveis de 2010, para cumprir o obxectivo central do Acordo de París de limitar o aumento da temperatura a 1,5 graos centígrados para finais deste século. Isto é crucial para evitar os peores impactos do cambio climático, como secas, ondas de calor e choivas máis frecuentes e severas.

Un informe publicado por ONU Cambio Climático semanas antes da COP27 mostra que, aínda que os países están a dobrar a curva das emisións mundiais de gases de efecto invernadoiro cara abaixo, os esforzos seguen sendo insuficientes para limitar o aumento da temperatura mundial a 1,5 graos centígrados para finais de século. Desde a COP26 de Glasgow, só 24 de 194 países presentaron plans nacionais máis estritos.

Veremos o que dá de si esta COP27!

FONTE: unfccc.int/es              Imaxe: Istoc/knationalgeographic.com.es

UNHA VIDA DE CORAXE E SUPERACIÓN

 

A imaxe de Jessica Hernández cargando cunha lavadora sobre os seus ombreiros polas rúas sen asfaltar de Soacha, un barrio marxinal a 20 km de Bogotá, deu a volta ao mundo e aínda hoxe é difícil de esquecer.

Colombiana, nai de catro fillos, cabeza de familia e emprendedora: a súa historia é digna de admiración e un exemplo de superación. Con esforzo e coraxe iniciou o seu primeiro negocio, alugando lavadoras a domicilio aos seus veciños. Anos máis tarde investiu en máquinas de coser e estudou patronaje industrial. Hoxe, conseguiu montar un taller de costura na súa casa e quere seguir crecendo.

Jessica Hernández fala da importancia de ter un propósito na vida, de loitar e de afrontar a vida con ganas: “Cando un ten metas, aínda que caia volve levantar, ter propósitos é fundamental para mellorar na vida”, afirma. En 2018 falou fronte a centos de persoas na sede de Nacións Unidas de Nova York, para dar voz ao esforzo dos 1,2 millóns de mulleres emprendedoras ás que apoia a Fundación BBVA en América Latina.

Jessica é un exemplo das millóns de mulleres que viven en países en vías de desenvolvemento e están a cambiar o mundo. O seu maior obxectivo? “Seguir crecendo, estudando e que os meus fillos convértanse en adultos responsables que contribúan a mellorar a sociedade do futuro”, conclúe.

CANTO SABES SOBRE AMÉRICA? IX

Continúo coa serie, que onte comezamos sobre América, é o segundo continente máis grande da Terra, despois de Asia.

A contestación correcta á pregunta de onte é 1-d, 2-e, 3-a, 4-b e 5-c. Bogotá é a capital de Colombia, Quito é a capital de Ecuador, Ottawa é a capital de Canadá, Caracas é a capìtal de Venezuela e Montevideo a capital de Uruguai.

E imos coa pregunta de hoxe!

9. Estados Unidos está composto por…

- 48 estados e 1 distrito federal

- 49 estados e 2 distritos federais

- 50 estados e 2 distritos federais

- 50 estados e 1 distrito federal

Mañá a solución e unha nova proposta!

FONTE: es.wikipedia.org          Imaxe: es.wikipedia.org         

#DígochoEu: Non digas *potito

 

En galego non lle damos *potitos aos bebés. Sabes cal é a forma correcta?  

#DígochoEu

HYLOSCIRTUS SETHMACFARLANEI: A RA VELENOSA DO ECUADOR

Individuos vivos de Hyloscirtus sethmacfarlanei sp. nov. no lugar. (A) Holotipo feminino (DHMECN 14416). (B) Paratipo xuvenil (DHMECN 14549). (C) Xuvenil, non colleitado, no seu hábitat natural. (D) O mesmo menor adoptando un comportamento defensivo / Fotos: LJ, FR, JPRP

Unha especie de ra recentemente descuberta ten un hábitat reducido a unhas poucas hectáreas dunha montaña do leste de Ecuador.

A rexión comprendida entre os parques nacionais Sangay e Llanganates de Ecuador é unha das máis biodiversas, e húmidas, do planeta. Co tempo, nas escarpadas cristas das montañas evolucionaron moitos animais e plantas que só existen aquí. Como a rexión é de moi difícil acceso, ás veces tárdase anos en atopar suficientes individuos dunha especie para poder describila cientificamente, como é o caso da ra arborícola Hyloscirtus sethmacfarlanei, que un equipo dirixido por Juan Reyes-Puig, da Fundación Ecominga de Baños, describe en PeerJ.

En 2018, os gardabosques da Fundacíon Darwin e Fausto Recalde atoparan e fotografaran por primeira vez unha femia do anfibio nas zonas máis altas da Reserva Natural de Machay, preto da localidade andina de Baños: a ra máis bonita que o persoal da organización vira nas súas áreas protexidas, como escribe o seu fundador Lou Jost. Con todo, a especie parece vivir só nunha zona estreitamente definida na liña de crista do Cerro Mordomo, que é extremadamente empinada e apenas accesible.

Por tanto, os gardabosques tardaron catro anos en atopar e medir suficientes animais para poder describir cientificamente as especies xuntas, di Jost. Entre os animais só había unha femia que, a diferenza dos machos, tiña un patrón de puntos vermellos en lugar de amarelos sobre a pel negra.

Este debuxo tan vívido probablemente sirva como sinal de advertencia de toxicidade, segundo escriben os investigadores. De feito, os gardas forestais sentiron os efectos de primeira man. Despois de recoller a primeira ra, notaron os síntomas, escribe Jost: "As súas mans e dedos empezaron a picar e a sentir un formigueo, e a dor continuou durante varias horas despois de soltar a ra". Os exemplares novos son probablemente tamén tóxicos, xa que son de cor amarela brillante e segregan unha substancia desagradable pola pel.

Descoñécese a situación exacta da especie, pero Reyes-Puig e compañía sospeitan que só se dá nunha zona moi pequena e que é rara. El Cerro Mordomo atópase nunha reserva natural e está estritamente vixiado por gardas; ademais, a zona limita cun parque nacional. Para mellorar aínda máis a protección, varias organizacións conservacionistas están a recadar diñeiro para poder comprar máis terras a nivel local.

Como curiosidade, o nome da ra débese ao produtor de televisión Seth MacFarlane, coñecido pola serie «Family Guy». Considérase un apaixonado da conservación e realiza regularmente doazóns aos proxectos correspondentes.

FONTE: Amina Jover/quo.eldiario.es/naturaleza                          Imaxe: peerj.com/articles/14066/#