HUMOR: PORNOS A SECAR!
Coma sempre, o xenial Davila (Luis Davila, Bueu-Pontevedra, 1972), saca punto a ctualidade na súa viñeta diaria no Faro de Vigo, neste caso a saída do Sol e unha parada na choiva, que boa facta facía.
Que dure!
ESTES SON OS ANIMAIS EN PERIGO DE EXTINCIÓN EN 2026 (XXI)
No planeta existen máis de 7,7 millóns de especies de animais e máis do 20% está en perigo de extinción. Algúns dos animais máis estraños do noso planeta camiñan na corda frouxa da extinción. O fotógrafo Tim Flach pasou máis de dous anos inmortalizando en fotografías algúns deles, os máis emblemáticos, curiosos e rechamantes.
Seguimos coa lista. Onte falamos do Leopardo das neves. Hoxe tócalle o turno ao...
21. Antílope Saiga
Estado: case ameazado.
Os antílopes Saiga (Saiga tatarica) son sobreviventes das glaciacións que compartiron o mundo con mamuts lanudos e tigres dentes de sabre. Os seus estraños narices evolucionaron para quentar o aire frío do inverno, pero tamén para expulsar o po levantado das chaira no verán. Poden anticipar o clima, desenvolver as súas pelames a modo de abrigo e emigrar ao sur xusto antes de que chegue a neve.
A principios da década de 1990, había máis dun millón de antílopes saiga na estepa euroasiática, pero só o 2% desa poboación consérvase na actualidade. En maio de 2015, máis de duascentas mil exemplares morreron en poucas semanas debido ao estalido dunha enfermidade catastrófica, e témese que tales eventos vólvanse máis frecuentes baixo as presións ecolóxicas impostas polo cambio climático.
Os saigas son cazados furtivamente polos seus cornos retortos, que se venden no leste de Asia como analxésicos e antidepresivos, polo que en pouco tempo poderían non quedar suficientes machos como para sacar a esta especie do perigo que se cerne sobre ela.
Continuará…
FONTE: Héctor Rodríguez/nationalgeographic.com.es
TAL DÍA COMO HOXE: 20 DE FEBREIRO...
1547 Eduardo VI é coroado rei de Inglaterra na Abadía de Westminster.
1958 En Cabo Cañaveral (Estados Unidos) o foguete Atlas estala na plataforma de lanzamento, o que supón o quinto fracaso de sete intentos de lanzamento.
1992 En Albertville (Francia) a esquiadora española Branca Fernández Ochoa consegue a medalla de bronce no slalom especial nos xogos Olímpicos.
2005 Referendo en España para a ratificación do Tratado polo que se establece unha Constitución para Europa. Os españois aproban a nova Constitución cun 76,7% dos votos. A participación foi do 42%.
2008 Entre Barcelona e Madrid entra en funcionamento o tren de alta velocidade (AVE).
FONTE: hoyenlahistoria.com Imaxes: nevasport.com e rtve.es
ESTES SON OS ANIMAIS EN PERIGO DE EXTINCIÓN EN 2026 (XX)
No planeta existen máis de 7,7 millóns de especies de animais e máis do 20% está en perigo de extinción. Algúns dos animais máis estraños do noso planeta camiñan na corda frouxa da extinción. O fotógrafo Tim Flach pasou máis de dous anos inmortalizando en fotografías algúns deles, os máis emblemáticos, curiosos e rechamantes.
Seguimos coa lista. Onte falamos do Lince ibérico. Hoxe tócalle o turno ao...
20. Leopardo das neves
Estado: vulnerable.
Os leopardos das neves (Panthera uncia), ocultos entre as áridas montañas de Asia Central, son coñecidos desde hai tempo como un dos felinos máis esquivos do mundo. En 2016, unha investigación con tecnoloxía de rastrexo por GPS mostrou que un leopardo das neves necesita ata 207 quilómetros cadrados de territorio para sobrevivir, o que fai que case o 40% das áreas protexidas do seu hábitat resulten demasiado pequenas para manter incluso unha parella reprodutiva.
O quecemento global, que afectou ao Himalaya unhas tres veces máis intensamente que a outros lugares do mundo, está a desprazar os bosques cara ás ladeiras e reducindo os hábitats do leopardo das neves. Tamén, os agricultores están a alimentar ao gando e plantando cultivos cada vez a maior altura, o que aumenta as posibilidades de conflito entre os leopardos das neves e os humanos. O Acordo de París 2015 foi un paso adiante para a conservación destes felinos lendarios, pero ata que as súas terras e o seu modo de vida estean protexidos, é probable que sigan en declive.
Continuará…
FONTE: Héctor Rodríguez/nationalgeographic.com.es
Achado histórico en China: un dinosauro con púas exhibe propiedades sen precedentes e revela unha innovación evolutiva inesperada
Durante máis de dous séculos, os iguanodóntidos foron unha das familias de dinosauros herbívoros mellor coñecidas pola ciencia. Grandes, robustos, con picos adaptados a triturar vexetación e, nalgúns casos, con estruturas defensivas ben documentadas, parecían non gardar xa demasiadas sorpresas. Con todo, a paleontoloxía volve demostrar que o pasado nunca está completamente escrito. Un fósil excepcional achado en China abriu unha greta inesperada no que criamos saber sobre a pel, a defensa e a evolución destes animais do Cretácico temperán.
O protagonista desta historia é Haolong dongi, unha nova especie identificada a partir dos restos dun exemplar xuvenil que viviu hai uns 125 millóns de anos. A primeira vista, podería parecer “outro” iguanodonte máis. Pero o extraordinario non está no seu esqueleto, senón en algo que raramente chega ata nós desde o Mesozoico: a súa pel.
O achado, realizado en sedimentos do leste de China e estudado por un equipo internacional de investigadores, permitiu observar cun nivel de detalle sen precedentes tecidos brandos fosilizados. Grazas a técnicas modernas de imaxe, os científicos detectaron estruturas cutáneas xamais descritas en dinosauros: púas ocas, de orixe epidérmico, distribuídas por gran parte do corpo do animal.
A conservación de pel en dinosauros xa é, de seu, un acontecemento pouco común. A maioría dos fósiles chégannos reducidos a ósos, dentes e, no mellor dos casos, impresións superficiais de escamas. No caso de Haolong dongi, a preservación vai moito máis alá. O fósil conserva capas da pel a nivel microscópico, permitindo estudar células individuais atrapadas no tempo.
Este grao de detalle foi posible grazas ao uso combinado de escaneos por raios X e cortes histolóxicos de alta resolución. O resultado é unha xanela directa ao pasado biolóxico do animal. As espiñas, lonxe de ser simples prolongacións óseas, orixinábanse na pel e estaban formadas por unha estrutura oca, similar á queratina dalgúns animais actuais.
Non se trata de placas dérmicas como as dos anquilosaurios nin de cornos óseos como os dos ceratópsidos. Estas espiñas representan un tipo completamente distinto de adaptación, máis próxima, en termos funcionais, aos mecanismos defensivos de certos mamíferos modernos. No mundo dos dinosauros, algo así non se documentou xamais.
A primeira hipótese que xorde ao observar estas estruturas é a defensa. Este dinosauro era un herbívoro relativamente pequeno en comparación con xigantes posteriores, e convivía con numerosos dinosauros carnívoros de menor tamaño pero altamente activos. Nese contexto, unha pel cuberta de espiñas ríxidas sería un formidable elemento disuasorio.
As comparacións con animais actuais suxiren que estas espiñas poderían funcionar de forma similar a do porco espiño: non necesariamente para ferir de forma activa, senón para facer do ataque unha opción pouco rendible para calquera depredador.
Con todo, os investigadores non descartan outras funcións complementarias. Ao ser ocas, as espiñas poderían contribuír á regulación térmica, axudando a disipar a calor corporal en climas cálidos. Tamén se expón un posible papel sensorial: ao estar conectadas á pel, poderían transmitir vibracións ou cambios de presión, alertando ao animal de movementos próximos.
Este abanico de funcións lembra que, na evolución, unha mesma estrutura de cando en cando serve para un único propósito. A selección natural tende a reutilizar e optimizar, e as espiñas de Haolong dongi poderían ser un exemplo perfecto desa versatilidade biolóxica.
O fósil estudado corresponde a un exemplar novo, o que engade un elemento adicional de intriga. Non está claro se os adultos desta especie conservaban as espiñas, se as perdían coa idade ou se, pola contra, desenvolvíanas aínda máis. En moitos animais actuais, as características defensivas cambian drasticamente entre etapas de crecemento.
Este detalle abre unha liña de investigación fascinante: estamos ante unha adaptación específica dos xuvenís para sobrevivir nunha contorna especialmente hostil? Ou se trata dunha característica permanente da especie que simplemente non foi documentada aínda en exemplares adultos?
A paleontoloxía avanza moitas veces a base de fragmentos. Cada novo fósil responde algunhas preguntas, pero xera moitas máis. Neste caso, o descubrimento convida a revisar coleccións antigas e a observar con novos ollos restos que quizá foron interpretados de forma incompleta no pasado.
Un achado en China revela un dinosauro con espiñas de propiedades nunca observadas ata o de agora / Nature Ecology & Evolution (2026)
O nome Haolong dongi non é casual. O epíteto honra a Dong Zhiming, unha figura clave no desenvolvemento da paleontoloxía chinesa. Durante décadas, o seu traballo contribuíu a situar a China como un dos territorios máis ricos do mundo en fósiles de dinosauros, especialmente do Mesozoico.
O exemplar consérvase e estuda no Anhui Geological Museum, unha institución que se converteu en referencia internacional grazas á calidade e diversidade das súas coleccións. Museos como este non só custodian fósiles, senón que funcionan como auténticos laboratorios do pasado, onde novas tecnoloxías permiten reinterpretar achados antigos.
A publicación científica, Nature Ecology & Evolution, que describe a especie marca un antes e un despois no estudo da pel dos dinosauros. Ata o de agora, asumíase que moitas innovacións cutáneas apareceron máis tarde ou estaban restrinxidas a liñaxes moi concretas. Este fósil obriga a reformular esa narrativa.
Máis aló da anécdota dun dinosauro “con púas”, o achado ten implicacións profundas. Demostra que a diversidade de adaptacións nos dinosauros era moito maior do que suxiren os esqueletos espidos que adoitamos ver en museos. Baixo esa aparencia ósea escondíase un mundo de tecidos, cores e estruturas que apenas empezamos a comprender.
Este descubrimento tamén reforza unha idea clave: a evolución non segue camiños simples nin previsibles. Mesmo en grupos aparentemente ben coñecidos, poden xurdir innovacións radicais que cambian a nosa comprensión do pasado. Haolong dongi non é só unha nova especie; é unha pista de que aínda quedan capítulos enteiros da historia da vida por descubrir.
FONTE: Chistrian Pérez/muyinteresante.com
TAL DÍA COMO HOXE: 19 DE FEBREIRO...
607 Bonifacio III é nomeado papa.
1493 A armada portuguesa tenta apresar nas illas Azores a Cristóbal Colón na súa viaxe de regreso, para evitar que divulgue a outra roteiro cara ás Indias que cre descubrir.
1836 En España, Juan Álvarez Mendizábal decreta a venda de todos os bens das extintas ordes relixiosas, dentro do proceso desamortizador.
1878 En Estados Unidos, Thomas Alva Edison patenta o fonógrafo.
1986 A Unión Soviética lanza a estación espacial MIR.
2002 a nave Mars Odyssey da NASA comeza a cartografar a superficie de Marte.
2010 a IUPAC renombra ao elemento 112 da táboa periódica como copernicio en memoria de Nicolás Copérnico.
FONTE: hoyenlahistoria.com Imaxes: zendalibros.com e aeroflap.com.br/es
Historias que exploran a nosa parte animal
Pilar Quintana é escritora e narradora de historias que indagan na parte máis instintiva do ser humano. Desde os seus primeiros textos, a súa obra explora a distancia entre a pose social e o que ocorre no interior das persoas.
O corpo, o desexo, a maternidade e a relación coa natureza ocupan un lugar central no seu proceso creativo. Experiencias vitais que a levaron a entender o amor, a violencia, o medo e a supervivencia desde unha dimensión profundamente animal.
Na súa literatura, a selva funciona como escenario e detonante narrativo: un espazo onde os personaxes quedan fóra do social e expóñense aos ameazantes enigmas da selva para descubrir que animal emerxe neles. Escribir, para Quintana, é converter a incomodidade en resistencia.
ESTES SON OS ANIMAIS EN PERIGO DE EXTINCIÓN EN 2026 (XIX)
No planeta existen máis de 7,7 millóns de especies de animais e máis do 20% está en perigo de extinción. Algúns dos animais máis estraños do noso planeta camiñan na corda frouxa da extinción. O fotógrafo Tim Flach pasou máis de dous anos inmortalizando en fotografías algúns deles, os máis emblemáticos, curiosos e rechamantes.
Seguimos coa lista. Onte falamos dos Tigres. Hoxe tócalle o turno ao...
19. Lince ibérico
Estado: vulnerable.
Os coellos salvaxes non foron as únicas vítimas do virus da mixomatosis que se estendeu por Europa na década de 1950, nin dos brotes da enfermidade hemorrágica do coello que comezaron nos anos oitenta. O lince ibérico, que se alimenta case exclusivamente destes animais, foi privado de alimento pola diminución das súas presas. Sufrindo tamén a degradación dos bosques e a presión da caza ilegal, o lince ibérico case se extinguiu en 2003. Desaparecerían durante dez mil anos as primeiras especies felinas do mundo, pero as autoridades españolas e portuguesas comprometéronse cun programa de cría en catividade. Recadáronse fondos cun "imposto ambiental" sobre unha compañía pública de auga que construíu unha presa en terras que algunha vez foron territorios de linces. A poboación de linces ibéricos elevouse por centos, pero os conservacionistas advirten que as reintroducciones en curso serán necesarias e que o cambio climático podería poñer en perigo a calidade do seu hábitat.
Continuará…
FONTE: Héctor Rodríguez/nationalgeographic.com.es