Continúo coa seria adicada á enerxía nuclear, xerada nun proceso físico do interior dos átomos e das partículas máis pequenas que os forman: os protóns e os electróns, e na que se depositan as esperanzas nesta fonte de enerxía como apoio para deixar atrás aos perigosos combustibles fósiles, para abrir camiño a unha transición enerxética da man das coñecidas como enerxías renovables (eólica, solar...); pero que debido á súa mala fama herdada dos horrores das armas nucleares, e dalgúns accidentes de centrais nucleares primitivas (que pouco teñen que ver coas actuais), a información que rodea á enerxía nuclear continúa infestada de medos e mitos.
Á resposta á pregunta de onte é Falso. Con todo, por poucos que fosen, 3 accidentes marcaron de negro a traxectoria da enerxía nuclear no mundo: Chernóbil, Three Mile Island e Fukushima. Por iso, é imprescindible realizar un bo mantemento da central, e seguir estritas normas de seguridade
E imos coa pregunta de hoxe!
13. Hai máis probabilidades de morrer nun accidente de avión que por un accidente nuclear.
Despois dun ano e medio gardando as distancias, Luís Fonsi (Luís Alfonso Rodríguez López-Cepero, Poto Rico-1978) xa tiña ganas de contacto e de contaxiar unicamente entusiasmo. “Ganas de bicar, abrazar e bailar pegados”.
Despois do seu famoso ’Despaciño’, dinos ‘Bícame’, o seu último tema, que escribiu en pandemia pensando en cantalo con Mike Towers (Michael Anthony Torres Monge (Puerto Rico, 1994).
E se de algo sabe Luís Fonsi é de facer cancións "moi pegadizas".
‘Bícame’, converterase na canción do verán? Xa veremos, pero anunta maneiras!
Coñece ben a montaña rusa adolescente porque leva varias décadas acompañando a familias no camiño da educación. “Os 20 anos que nos toca educar aos fillos son os máis complicados da vida e o últimos cinco son os máis difíciles”, recoñece o médico psicoterapeuta Antonio Ríos.
Licenciado en Medicina e Cirurxía pola Universidade de Alacante, e doutoramento na Unidade de Psiquiatría na Universidade de Valencia, Ríos é especialista en orientación e psicoterapia familiar, de parella e con adolescentes. “Moitos dos conflitos xéranse nas familias e son elas quen ten que buscar as solucións”, asegura o terapeuta. Actualmente dirixe o Centro FAyPA, un espazo de orientación e terapia en Alacante, España.
Antonio Ríos foi tamén docente en varios másteres de psicoloxía e imparte talleres en escolas de pais e nais. Para axudar a familias e profesores a encarar as pendentes e bucles da adolescencia creou o videolibro ‘Adolescente na casa, 5 anos de trincheira!’. Con singular sentido do humor, Ríos lembra que hai unha parte positiva: “a adolescencia é unha etapa cun principio e un final, é dicir: termínase!”. Non dar renda solta ao pánico.
Continúo coa seria adicada á enerxía nuclear, xerada nun proceso físico do interior dos átomos e das partículas máis pequenas que os forman: os protóns e os electróns, e na que se depositan as esperanzas nesta fonte de enerxía como apoio para deixar atrás aos perigosos combustibles fósiles, para abrir camiño a unha transición enerxética da man das coñecidas como enerxías renovables (eólica, solar...); pero que debido á súa mala fama herdada dos horrores das armas nucleares, e dalgúns accidentes de centrais nucleares primitivas (que pouco teñen que ver coas actuais), a información que rodea á enerxía nuclear continúa infestada de medos e mitos.
Á resposta á pregunta de onte é Baixo terra, ou en grandes piscinas cubertas de formigón. Os residuos blíndanse e almacenan en lugares seguros: grandes piscinas, nas que a auga arrefría os residuos; ou en bidóns, que se colocan en almacéns blindados, con formigón, e enterrados baixo capas de terra.
E imos coa pregunta de hoxe!
12.Os accidentes nucleares son moi habituais, e por iso as centrais nucleares son moi perigosas.
Representación gráfica do alabeo do disco da Vía Láctea precesando. Non se inclúe no vídeo o movemento de rotación da Galaxia, só represéntase o movemento de precesión con respecto á mesma / Gabriel Pérez Díaz, SMM (IAC).
A Vía Láctea é unha galaxia espiral, o que significa que consta entre outros compoñentes dun disco de estrelas, gas e po onde se atopan inmersos os brazos espirais. Inicialmente supúxose que o disco era totalmente plano, pero xa se sabe desde hai algunhas décadas que a parte máis externa desta rexión posúe unhas distorsións, é o que se coñece como "alabeo": nunha dirección está retorcido cara arriba, e na oposta, cara abaixo.
As estrelas, o gas e o po alabeados están, por tanto, noutro plano diferente ao da parte extensa central do disco, e o eixo perpendicular aos novos planos define o seu eixo de rotación.
En 2020, unha investigación anunciou a detección da precesión (movemento como o que dunha buxaina) do alabeo do disco da Vía Láctea, é dicir, que a deformación que presenta esta rexión máis externa da nosa galaxia non se atopa estática, senón que, do mesmo xeito que un peón que vira sobre si mesmo, a orientación do seu eixo de rotación tamén cambia co tempo.
Ademais, os investigadores atoparon que esta é máis rápida do que predín as teorías: un ciclo cada 600-700 millóns de anos, unhas tres veces o tempo que tarda o Sol en rotar ao redor do centro da Vía Láctea.
A precesión non é un fenómeno único da Vía Láctea, senón que tamén lle sucede ao noso planeta. Ademais do movemento de translación anual da Terra ao redor do Sol e o movemento de rotación de algo menos de 24 horas, o eixo da Terra precesa e faio cunha periodicidade duns 26.000 anos, o que quere dicir que a estrela polar non sempre estivo preto do polo norte celeste, xa que hai 14.000 anos estaba preto da estrela Vega.
Agora, un traballo realizado por ofia Chrobáková e Martín López Corredoira, do Instituto de Astrofísica de Canarias e a Universidade da Lagoa, tivo en conta a variación da amplitude do alabeo coa idade das estrelas. O estudo, publicado en The Astrophysical Journal, conclúe que utilizando o alabeo das estrelas vellas, cuxas velocidades son medidas, podería dar como resultado que a precesión desaparecese ou fose máis lenta do que actualmente se cre.
Para chegar a este resultado, os investigadores fixeron uso dos datos da misión Gaia da Axencia Espacial Europea (ESA), analizando posicións e velocidades de centenares de millóns de estrelas do disco externo.
"Non se tivo en conta en traballos anteriores que o alabeo das estrelas cunhas poucas decenas de millóns de anos de idade, como as Cefeidas, é moito maior que o alabeo para as estrelas visibles coa misión Gaia, que teñen miles de millóns de anos", explica Chrobáková.
"Isto non significa que o alabeo non precese en absoluto, podería facelo, pero moito máis lentamente, e probablemente non sexamos capaces de medir con precisión ese movemento ata que non posuamos mellores dato", conclúe López Corredoira.
Continúo coa seria adicada á enerxía nuclear, xerada nun proceso físico do interior dos átomos e das partículas máis pequenas que os forman: os protóns e os electróns, e na que se depositan as esperanzas nesta fonte de enerxía como apoio para deixar atrás aos perigosos combustibles fósiles, para abrir camiño a unha transición enerxética da man das coñecidas como enerxías renovables (eólica, solar...); pero que debido á súa mala fama herdada dos horrores das armas nucleares, e dalgúns accidentes de centrais nucleares primitivas (que pouco teñen que ver coas actuais), a información que rodea á enerxía nuclear continúa infestada de medos e mitos.
Á resposta á pregunta de onte é Varios miles de anos. Os residuos nucleares van perdendo o seu nocividad co paso dos anos… demasiados. Un residuo nuclear pode manter a súa toxicidade durante varios miles de anos. De calquera xeito non é o mesmo residuos de baixa o media actividade (RBMA) como roupa ou ferramentas que reducen a súa actividade en menos de 30 anos, que residuos de alta actividade (RAA), como combustible gastado nos reactores.
E imos coa pregunta de hoxe!
11. Como se almacenan os residuos nucleares?
- Baixo terra, ou en grandes piscinas cubertas de formigón
- Lánzanse indiscriminadamente ao océano
- Envíanse nunha nave ao espazo, onde se desintegran
- Todas as anteriores
Mañá a solución e unha nova pregunta!
FONTE: Idea orixinal muyinteresante.es/ciencia e foronuclear.org
