Solenostomus snuffleupagus, in situ, Papúa Nova Guinea, 2003 / David Harasti
Un equipo de científicos confirmou que un peixe “peludo” de 36 vértebras é unha nova especie. O seu nome científico é Solenostomus snuffleupagus, unha homenaxe directa ao personaxe Snuffleupagus de Barrio Sésamo, polo seu fuciño alongado e o seu aspecto espeluxado. O achado foi publicado no Journal of Fish Biology.
A análise xenética e anatómica revelou unha separación profunda fronte á especie coa que se confundía. O sorprendente non é só a súa aparencia laranxa avermellada, case de criatura inventada, senón que estivera diante de mergulladores, fotógrafos e museos sen ser recoñecido. Durante anos confundiuse co peixe pantasma rugoso, Solenostomus paegnius, ata que apareceu un 22% de diferenza en ADN mitocondrial COI.
Os peixes pantasma imitan cores, texturas e formas vexetais ata desaparecer a plena vista. Son parentes próximos de cabaliños de mar e dragóns mariños, e viven como pequenas sombras entre algas, corais e estruturas do arrecife.
Solenostomus snuffleupagus usa os seus filamentos corporais para confundirse con macroalgas vermellas. O seu corpo compacto está cuberto por estruturas longas que parecen pelos, especialmente no fuciño, a cabeza e as aletas. Esa melena submarina axúdalle a fundirse cun dos ambientes onde se lle observou con maior frecuencia.
As fotografías, os rexistros cidadáns e os exemplares de museo xa contiñan pistas que foron mal interpretadas. Pero hai un detalle que desconcerta: non era unha criatura invisible para todos, senón unha especie mal lida pola ciencia, tomada durante anos como variación dunha especie coñecida.
Solenostomus snuffleupagus, recentemente colleitado: (a) holotipo, femia, AMS I.33751–047, 33,6 mm SL; (b) paratipo, macho, NTM S.13600-047, 21,3 mm SL. / Journal of Fish Biology (2026).
Os investigadores compararon o ADN mitocondrial e atoparon unha diferenza xenética demasiado grande para ignorala. A proba decisiva chegou con dous exemplares do mar do Coral fronte a rexistros de Solenostomus paegnius: un 22% de distancia xenética non encaixaba cunha simple variación local.
As microtomografías mostraron que o novo peixe ten 36 vértebras fronte ás 32–34 dos seus parentes coñecidos. Tamén apareceron estruturas óseas distintivas baixo a pel e unha organización do esqueleto que reforzaba a conclusión: non se trataba dun impostor, senón dunha especie propia.
A descrición formal inclúe exemplares de 18 a 34 milímetros de lonxitude estándar, procedentes de hábitats coralinos de Queensland, Australia. En ciencia, ás veces unha diferenza de apenas uns milímetros abre unha porta evolutiva completa.
Este antigo peixe pulmonado pertence a un liñaxe clave para comprender como os vertebrados comezaron a desenvolver adaptacións que máis tarde permitirían a vida fose da auga
O nome snuffleupagus resume o aspecto filamentoso e o fuciño longo do animal. Non é unha ocorrencia decorativa: segundo a descrición taxonómica, o epíteto alude ao aspecto peludo que lembra a Mr. Snuffleupagus.
A Gran Barreira de Coral e o suroeste do Pacífico seguen escondendo especies en zonas observadas durante décadas. A distribución proposta inclúe o nordés de Australia, Papúa Nova Guinea, Nova Caledonia, Fiyi e Tonga.
A xenética, os escáneres 3D, os museos e a ciencia cidadá permiten descubrir biodiversidade onde parecía non quedar sorpresa. O océano non sempre garda os seus segredos en abismos remotos; ás veces déixaos flotando entre algas vermellas, esperando que alguén mire dúas veces.
FONTE: Sergio Parra/muyinteresante.com
