SOPA DE LETRAS XXXVIII
SARGADELOS O CASTRO REGAL GALOS
MURGÜEZA ORBALLO AROBE APARICIO
LUARADA WITCHNEEDS
PARA OS MÁIS PEQUENOS NO CONFINAMENTO
Da película CARS 3, planetadelibros.com ofrece gratuitamente unha proposta para os máis pequenos da casa para estes día de confinamento, lámina para colorear e outros entretemento.
Se che apetece a temática preme AQUÍ.
Grazas!
CANTO SABES DE GALICIA XLVI
Continúo coa serie Canto sabes sobre Galicia, que pretende facer un percorrido sobre cousas que tod@s deberiamos de coñecer sobre a nosa Comunidade Autónoma. A resposta a pregunta do día anterior é Maquis. Tamén coñecidos como a guerrilla, foi o conxunto de movementos guerrilleiros antifascistas de resistencia en España que comezou durante a guerra civil. Tiveron relevancia en todo o norte español, en Andalucía e noutras zonas durante e despois da guerra civil española. O período de máximo apoxeo guerrilleiro foi o comprendido entre 1945 e 1947. A partir deste ano intensificouse a represión franquista, que pouco a pouco foi terminando coas partidas ou grupos. Moitos dos seus integrantes morreron ou foron detidos (o que en moitos casos supuxo a morte), outros escaparon a Francia ou Marrocos. En 1952 procedese á evacuación dos últimos continxentes de importancia. Desde ese ano, os que aínda resistían no monte, negándose a elixir entre o exilio ou a morte, loitan xa case exclusivamente pola supervivencia. O final do maquis márcano as mortes de Ramón Vila “Caraquemada”en 1963 e de Xosé Castro “O Piloto” en 1965.
E imos coa pregunta de hoxe!
46. O botafumeiro é un grande incensario, o maior do mundo, feito de latón bañado en prata, que se atopa na catedral de Santiago de Compostela. Pero, canto pesa?
- 42 kg
- 52 kg
- 62 kg
- 72 kg
Mañá a solución e unha nova proposta!
FONTE: Idea orixinal blog.galiciamola.es, portalgalicia.com, wikipedia.es Imaxe: vivecamino.com
MÚSICA PARA O CONFINAMENTO (V)
Promovido por Cadea 100, baixo a produción de Pablo Cebrián, #Resistirei 2020, é o himno gravado por máis de 30 artistas para vencer xuntos ao coroavirus. Participan: Alex Ubago, Andrés Suárez, Álvaro Adoitar, Blas Cantou, Carlos Baute, Conchita, David Bisbal, David Otero, David Summers, Despistádevos, Diana Navarro, Dvicio, Efecto Bolboreta, Efecto Corredor, Ele, Georgina, India, Jose Mercé, Josemi Carmona, Manuel Carrasco, Melendi, Mikel Erentxun, Nil Moliner, Pastora Adoitar, Pedro Guerra, Pitingo, Rosana, Rozalén, Rulo, Sofía Ellar e Vanesa Martín.
Grazas!
CANTO SABES DE GALICIA XLV
Continúo coa serie Canto sabes sobre Galicia, que pretende facer un percorrido sobre cousas que tod@s deberiamos de coñecer sobre a nosa Comunidade Autónoma. A resposta a pregunta do día anterior é 1920. Concretamente o 30 de outubro de 1920, en Ourense, e aquí publicaríanse os primeiros 15 números, antes de pasar a ter a administración na Coruña e Santiago, na sede da editorial Nós. O enderezo mantívose sempre no domicilio de Vicente Risco. A revista, vinculada ao pensamento nacionalista, pretendía normalizar o uso do idioma e elevalo dos usos orais á alta cultura. Mesmo a publicidade era maioritariamente en galego. Pretendeuse tamén que o seu deseño gráfico axudase a conseguir esa dignificación e a crear unha estética xenuinamente galega, para o que Risco designou a Alfonso Daniel Rodríguez Castelao como responsábel artístico.
E imos coa pregunta de hoxe!
45. Estes nomes ’Foucellas’, ’Gardarríos’, ’Piloto’ son alcumes de galegos que tiveron “relevancia” durante e despois da guerra civil española. Por que? Unha pista, a imaxe pode axudar.
Mañá a solución e unha nova proposta!
FONTE: Idea orixinal blog.galiciamola.es, portalgalicia.com, wikipedia.es Imaxe: elcomentamierda.blogspot.com
TODOS OS ANIMAIS, INCLUÍDOS OS HUMANOS, PROVEÑEN DESTE VERME: IKARIA WARIOOTIA
Recreación artística do Ikaria wariootia, ancestro de todos os animais /
En 1860, meses despois da publicación da orixe das especies, organizouse un gran debate na Universidade de Oxford. Participaron científicos, filósofos e teólogos. Contan que, nunha das súas intervencións, o bispo de Oxford, Samuel Wilberforce, preguntou con desdén a un dos principais defensores de Darwin, Thomas Henry Huxley: "É por parte do seu avó ou da súa avoa que descende vostede do mono?". Ao que Huxley contestaría que non se avergoñaba de ter un mono como antepasado, pero que lle daría vergoña "estar emparentado cun home que dedicaba o seu talento para ocultar a verdade".
A Wilberforce talvez chocaríalle aínda máis escoitar que na orixe da árbore xenealóxica de todos os animais, incluíndo os humanos, non hai un mono, senón un verme. Un equipo de xeólogos da Universidade de California en Riverside descubriu as pegadas do primeiro organismo con simetría bilateral, que viviu hai 555 millóns de anos. Trátase da primeira criatura cuxo corpo tiña unha parte dianteira e unhas costas, dous lados simétricos e aberturas en cada extremo, conectadas por un pequeno intestino. Achado no sur de Australia e bautizado como Ikaria wariootia, a descrición deste ser ancestral publicouse na revista PNAS.
A aparición de corpos simétricos marca un momento clave na evolución da vida na Terra. Permitiu a definición dun eixo corporal, organizado na dirección na que se movía o organismo, e con iso deu pé á formación dun sistema nervioso central. Nas últimas décadas, os científicos identificaran algunhas pegadas fosilizadas correspondentes ao período Ediacárico (635-539 millóns de anos) nos depósitos de rocha de Nilpena, no sur de Australia. E sospeitaban que ditas marcas poderían ser vestixios desas criaturas pioneiras, sen poder demostralo pola ausencia de material orgánico.
Os xeólogos descubriron impresións minúsculas e ovaladas preto dalgúns tobos. A análise revelou que a impresión fora deixada por un corpo de forma regular e cilíndrica, con cabeza e cola, e cunha musculatura con aneis. Este exemplar de Ikaria wariootia medía entre dous e sete milímetros de longo e entre un e dous e medio milímetros de ancho. A súa anchura máxima era a dun gran de arroz. Os investigadores escolleron o nome de Ikaria wariootia en homenaxe aos primeiros habitantes da illa: o nome Ikaria significa "lugar de encontro" na lingua dos aboríxenes Adnyamathanha, e Warioota Creek fai referencia a unha formación montañosa que conduce a Nilpena.
Trátase das pegadas máis antigas dun animal con capacidade motriz procedentes do Ediacárico, unha honra que ata o de agora correspondía a unha forma de vida similar achada en China o ano pasado, a Yilingia spiciformis.
A pesar da súa forma relativamente simple, Ikaria era complexa en comparación con outros fósiles deste período. Deixou pegadas escavando en finas capas de area do fondo do océano (zonas onde o osíxeno sería abundante) mentres buscaba materia orgánica, o que indica certa capacidade sensorial. Así mesmo, as impresións deixadas por este ser conservan cristas en forma de v, o que suxire que se movía contraendo os músculos do seu corpo, como unha miñoca (locomoción peristáltica). O desprazamento dos sedimentos e os signos de que o organismo alimentábase de materia orgánica enterrada apuntan a que Ikaria probablemente tiña boca, ano e intestinos.
Aínda que as primeiras formas de vida no planeta apareceron moito tempo antes (hai uns 4.000 millóns de anos), tratábase de pequenos microbios. Os primeiros organismos multicelulares complexos non chegarían ata o Ediacárico (635-539 millóns de anos), pero crese que a maioría deles non teñen relación cos seres vivos actuais. Criaturas como a Dickinsonia, un estraño ser de forma ovalada, que carece das características básicas da maioría dos animais, como boca ou sistema dixestivo.
Os biólogos evolutivos xa sinalaran, en base a modelos xenéticos, que o antepasado máis antigo de todos os bilaterianos debeu ser simple e pequeno, con órganos sensoriais rudimentarios. Pero achar e identificar os restos dun ser que habitou o fondo do mar hai máis de 500 millóns anos era improbable, senón imposible
FONTE: Amado Herrero/elmundo.es/ciencia
XESTO AMBIENTAL DO MES DE ABRIL
No traballo, valla a redundancia, hai moito traballo por facer en canto a deixar de utilizar plásticos desbotables. En primeiro lugar, os cubertos de usar e tirar e os pequenos palitos para remover o café que adoita haber dispoñibles en moitas oficinas son moi difíciles de reciclar, como falamos en febreiro, tras aprender o código plasticariano. Podes evitalos traendo os teus propios cubertos de aluminio, culler para o café incluída.
Segundo o diario británico The Guardian, no mundo comprábanse, en 2017, 1.440 millóns de botellas de plástico ao día. Evitar ser un deses compradores de botellas é tan sinxelo como ter unha botella reutilizable (hainas de cristal, de aluminio…) no traballo que poidas encher dunha fonte ou billa. Para levar alimentos ou tuppers envoltos, pódese recorrer a teas enceradas reutilizables e, se bebes café e a máquina só ofrece vasos de plástico, podes traer o teu termo de casa ou comprobar se a máquina ten a opción “sen vaso”. Nese caso, o que hai que traer de casa é unha cunca.
Pono en práctica!
FONTE: P. Cantó e L. Bou/Verne/elpaís.com
MÚSICA PARA O CONFINAMENTO (IV)
Esta iniciativa da Filarmónica de Róterdan (Países Baixos), comparte unha particular interpretación da Novena Sinfonía de Beethoven, con cada músico confinado na súa casa. Con este concerto, cargado de simbolismo (o Himno da Alegría é tamén o da Unión Europea), lanzan unha mensaxe de ánimo e esperanza a toda a poboación na loita contra o coroavirus. “As forzas creativas axúdannos, pensemos e usemos a innovación para manter a nosa conexión e facer que funcione xuntos. Porque se o facemos xuntos, teremos éxito".
Grazas!