CURIOSIDADES

UNHA MANTA RAIA DE COR ROSA

Un instrutor de mergullo tomou as instantáneas / Ryan Jeffery

O corpo dos exemplares de manta raia é de cor gris (tendente a negro) na súa zona dorsal e branco na parte ventral. Con todo, un grupo de mergulladores filmou e fotografou unha manta raia rosa. Ocorreu o 20 de outubro nas augas da Illa Lady Elliot (Queensland, Australia), unha área moi coñecida entre os amantes desta actividade deportiva dado o gran número de mantas raias que poden observarse, informan os medios locais.

“Nunca antes vimos un exemplar tan particular, que xa está a ser nomeado como Clouseau, o inspector da Pantera Rosa", explica Kathy Townsend, responsable do Proxecto Manta que desenvolve en Australia a Universidade de Brisbane desde 2007.

FONTE: Xornal abc/natural

O SOL VISTO EN ULTRA-ALTA DEFINICIÓN 4K

 

A NASA ofrécenos a oportunidade de ver o Sol comodamente desde o sofá da nosa casa, coma se estivésemos alí mesmo. Todo iso a través dun vídeo de 30 segundos, en ultra-alta definición 4K, que colgou na súa páxina web.

O vídeo está realizado a partir das imaxes tomadas polo telescopio espacial «Solar Dynamics Observatory (SDO)» que, segundo o sitio online da NASA, toma fotografías desde ata unha decena de lonxitudes de onda diferentes, cada unha das cales axuda a resaltar as distintas temperaturas do material solar.

A Axencia Espacial Estadounidense engadiu que "as diferentes temperaturas poden mostrar estruturas específicas do Sol, tales como erupciones solares, que son gitantescas explosións de luz e raios X ou arcos coronales, os cales son regatos de material solar viaxando arriba e abaixo, en forma de búcle, polos campos magnéticos".

A NASA lembrou, desde a súa web, que os científicos usan este tipo de imaxes para estudar o complexo sistema electromagnético que causa o constante movemento do noso astro, o cal pode ter un efecto sobre a Terra."As erupciones e os demais tipos de explosións solares denominadas arcos coronales poden, nalgunhas ocasións, afectar á tecnoloxía espacial", sosteñen estes expertos quen ve no estudo da nosa estrela máis próxima unha forma de ampliar o noso coñecemento sobre a galaxia.

FONTE. Xornal abc/ciencia

LAGARTO CON SEIS COLAS

O lagarto Salvator meriana, de seis colas / N. Pelegrin e S.M. Leão

Este  lagarto branco (Salvator meriana), non adulto, atopado na cidade de Córdoba (centro de Arxentina) e de máis medio metro de lonxitude, feriuse gravemente a cola cun obxecto afiado que non chegou a cortarlla. Pero a lesión foi o suficientemente profunda como para iniciar o proceso de rexeneración desta extremidade. Neste caso, ao lagarto saíronlle simultaneamente seis colas de diferentes tamaños e desde diferentes puntos. Algunha delas mesmo medrou cun ángulo de 90º respecto da cola orixinal.

Os científicos do Instituto de Diversidade e Ecoloxía Animal (CONICET-UNC) e do Centro de Zooloxía Aplicada (Arxentina) describen o fenómeno de "extremadamente raro", aínda que a bifurcación da cola en lagartos non é do todo inusual. Con todo, é a primeira vez que se observa un lagarto de seis colas.

Esta habilidade de rexeneración xa era coñecida: algúns lagartos poden volver crear células nerviosas, parte da súa mandíbula e das súas extremidades. De feito, a estratexia de desfacerse da cola e volvela a xerar é amplamente usada para escapar dos depredadores. O estudo, publicado en Cadernos de Herpetoloxía, recalca que no caso deste lagarto, ter seis colas pode xerarlle máis custos que beneficios.

FONTE: Xornal El País/Ciencia

ASOMADOS A BOCA DO INFERNO

   A boca do inferno  / IGOR SASIN

O pozo ardente da foto, tomada o 3 de maio de 2014 preto do pobo de Darvaza, en Turkmenistán, Asia Central, tamén é coñecido como Porta do Inferno. Leva ardendo sen interrupción desde hai 44 anos, e aínda que parece un volcán, este enorme cráter de 69 metros de diámetro e 30 metros de profundidade que se abre en metade do gran deserto de Karakum, é en realidade obra humana: formouse en 1971, cando un equipo de enxeñeiros e geólogos rusos que realizaba prospeccións na antiga república soviética peforó por accidente unha caverna chea de gas, provocando o seu derrube e creando un buraco que se tragou o campamento e a maquinaria. Para recuperar o equipo, aos técnicos non se lles ocorreu outra cousa que prenderlle lume e esperar a que o gas se consumise, pero fallaron nos seus cálculos: Turkmenistán alberga unha das maiores reservas de gas natural do mundo, e ninguén sabe cando se apagará. De momento, converteuse nun dos reclamos turísticos do país e da Ruta da Seda.

FONTE: Xornal El País

DESVELAN A CAUSA DA EXTINCIÓN DOS MASTODONTES E A MAGAFAUNA DE AMÉRICA

Mastodonte americano / Wikipedia / FunkMonk / Fotografía de dominio público

Científicos estadounidenses revelaron que os antepasados dos indios, que se asentaron no Novo Mundo fai 15.000-16.000 anos, foron responsables da extinción dos mastodontes e outros representantes da megafauna de América do Norte e do Sur.

Os investigadores aseguran no seu estudo, publicado na revista "Proceedings of the National Academy of Sciences", que "grazas ao descubrimento do conxunto de indicadores ambientais", faise cada vez máis claro o impacto que as poboacións humanas prehistóricas tiveron no medioambiente.

"As antigas comunidades humanas alteraron radicalmente o funcionamento dos ecosistemas durante decenas e centos de miles de anos", afirma o autor do estudo Todd Surovell, da Universidade de Wyoming, EE.UU.

Para investigar o asunto, Surovell e os seus colegas calcularon o período exacto da extinción de varias especies da megafauna en Alaska, o centro de América do Norte, América Central, Amazonas e o extremo sur do continente. Os especialistas lograron descubrir certo algoritmo segundo o que a extinción "se movía" desde o norte cara ao sur. Este algoritmo, ao mesmo tempo, reflectía a forma na que os humanos se propagaban no Novo Mundo.

Esta coincidencia foi desvelada por primeira vez nos anos 1960 polo famoso paleontólogo Paul Martin, pero a súa teoría foi obxecto de críticas por parte doutros especialistas

FONTE: RT/Ciencia

EN VIVO E EN DIRECTO

Cabeza antropomorfa atopada / Imaxe: xornal Faro de Vigo

Efectivamente, tal como publica hoxe o xornal Faro de Vigo, fomos testigos  en vivo e en directo, 25 alumnos (17 de 1º ESO C e 8 de 1º ESO A), o guía do Monte e 2 profesores, do achado dunha cabeza antropomorfa nas escavacións que veñen realizado no poboado de Mergelina, no monte Santa Trega, durante a visita que estabamos a realizar alumnado do IES A Sangriña.

Trátase dunha cabeza labrada en pedra na que se aprecian as oquedades que corresponden aos ollos e á boca, unha leve protuberancia que podería ser o nariz, a forma das dúas orellas e unha liña de relevo na parte traseira que pode representar a delimitación dun casco ou o cabelo.

A ledicia por parte dos arqueólogos e traballadores da excavación foi moi grande, contaxiada a todos os presentes.

Parabéns!

AS ÁRBORES MÁIS GRANDES DO MUNDO

Hypersión e a á arbore de Tule / Imaxe: tatuy.net e flordeipe.com

A árbore máis alta do mundo é un “Hyperión”, unha árbore orixinaria de California pertencente á familia das Secuoias. Concretamente trátase dunha Sequoia Sempervirens (secuoia vermella ou secuoia de California), especie que foi descuberta en 2006 por dous excursionistas no Parque Nacional Redwood, ao norte de San Francisco (California).

A Hyperión é máis de 20 metros máis alto que a estatua da liberdade de Nova York (EE.UU.) Mide 115,55 metros de altura e non para de medrar. Calcúlase que posúe uns 526.69 metros cúbicos de madeira e uns 700-800 anos de antigüidade. A súa localización exacta non foi revelada publicamente para evitar que o tráfico de turistas poida alterar o ecosistema no que habita este xigante natural.

Respecto á árbore co diámetro de tronco máis grande do mundo (14.05 metros de diámetro), a Árbore do Tule (Taxodium mucronatum) cunha circunferencia de aproximadamente 58 metros e unha altura de 42 metros.  Descoñécese a súa idade pero podería ter máis de 2.000 anos. Na sombra desta magnífica árbore caben aproximadamente 500 persoas. Está localizado no atrio da igrexa de Santa María del Tule en Oaxaca, México.

FONTE: Revista Muy Interasnte/Sarah Romero

MARABILLAS DA ENXEÑARÍA CREDAS POLA NATUREZA (III)

Lagostas e gambas / Imaxe:es.dreamstime.com

Copiar á natureza foi e segue sendo un dos principais motores da ciencia. A ciencia aínda busca na natureza a súa fonte de inspiración. Hoxe a terceira entrega dunha serie de proxectos de enxeñería baseados no medio natural: Plásticos feitos de gambas e outros crustáceos.

Gambas e lagostas son crustáceos dos máis populares. Con todo, as cunchas e cascas sobrantes procedentes da industria do marisco están a converterse nun problema crecente polas súas implicacións na saúde e no impacto ambiental. Só en Europa, a organización FAOSTAT (a división de estatística da Organización Mundial para a Alimentación e a Agricultura) estima que se producen cada ano máis de 750.000 toneladas de restos de crustáceos.

En moitos países asiáticos, estes restos convértense en quitosano, un composto valioso comercialmente, con moitas aplicacións que van desde o uso como biopesticida a solucións biomédicas. O problema é que as cunchas dos crustáceos europeos conteñen máis carbonato cálcico, o que fai inviable o enfoque dos asiáticos.

Agora, un proxecto europeo de investigación chamado ChiBio, desenvolvido polo instituto Fraunhofer (Alemaña), pretende converter os restos dos crustáceos nos ladrillos básicos (ou monómeros) que servirían de precursores de plásticos. Será a futura alternativa aos plásticos derivados do petróleo? O tempo o dirá.

FONTE: Revista Consumer