Os neandertais facían química, revela o achado dun pegamento prehistórico / Midjourney/Sarah Romero
Os nosos curmáns extintos, os neandertais, inventarían un método complexo para transformar a cortiza de bidueiro en pegamento, o que indica que probablemente, incursionaron na química.
Os científicos descubriron evidencia das habilidades cognitivas avanzadas dos neandertais, o que demostra que non eran só seres primitivos. Tras analizar mostras do antigo adhesivo que os nosos curmáns extintos empregaron para crear alcatrán de bidueiro como forma de pegamento para unir pedra con óso tanto en madeira como ferramentas e armas, os investigadores descubriron que probablemente se sintetizou en cámaras subterráneas que restrinxían o fluxo de osíxeno.
O estudo, realizado recentemente por investigadores da Universidade Eberhard Karls de Tübingen en Alemaña e publicado na revista Archaeological and Anthropological Sciences lanza luz sobre a técnica complexa que usaron para crear este prehistórico e pegañento pegamento. E é que, un dos atributos da intelixencia humana é a capacidade de sintetizar substancias e materiais que non se atopan na natureza; como é este caso.
O alcatrán de bidueiro utilizado polos neandertais é anterior a calquera adaptación coñecida dos humanos modernos por ata 100.000 anos e, no seu uso para distintas ferramentas e armas, beneficiáronse da súa calidade de ser resistente á auga e da descomposición orgánica.
Como tal, o alcatrán de bidueiro é a substancia sintética máis antiga xamais descuberta.
Método para crear o pegamento / Archaeological and Anthropological Sciences
Alcatrán de bidueiro Königsaue e técnicas experimentais de produción. a KBP1, Königsaue 1 (esquerda); KBP2, Königsaue 2 (dereita). b Debuxo do método de condensación; c Método de condensación en surcos de lastras; d Técnica de enterramento con rolo de cortiza; e Técnica de laminación en foso; f Estrutura elevada. 1, cortiza de bidueiro; 2, alcatrán de bidueiro.
Para determinar como se fixo o alcatrán, os investigadores analizaron dúas mostras dun xacemento neandertal en Alemaña chamado Königsaue. Logo, compararon estas mostras con ducias de referencia que os investigadores crearon utilizando cinco técnicas diferentes da Idade de Pedra (dúas sobre o chan e tres baixo terra). Descubriron que o alcatrán de bidueiro producido baixo terra contiña altos niveis dun polímero natural chamado suberina mentres que o alcatrán producido ao queimar a cortiza sobre o chan, non. Isto é, as antigas mostras de alcatrán coincidían co proceso de fabricación subterráneo. Este é un marcador moi obvio da complexidade cognitiva da que eran capaces os neandertais, xa que as técnicas de transformación subterráneas son máis difíciles de executar que as técnicas de superficie.
Os resultados deste experimento indican unha marca clara no alcatrán que distingue entre os enfoques por encima e por baixo do chan, dependendo da dispoñibilidade de osíxeno durante a extracción. Con todo, é probable que o seu método fose evolucionando a través da experimentación.
Segundo comentan os autores, "destilaron alcatrán nun ambiente subterráneo creado intencionalmente que restrinxiu o fluxo de osíxeno e permaneceu invisible durante o proceso". Sen dúbida, este complexo proceso non foi espontáneo; un achado que ten implicacións para a nosa comprensión da evolución cognitiva dos neandertais porque os bidueiros non mostran ningún exudado visible que puidese ser recoñecido como un adhesivo potencial.
Segundo a crecente evidencia arqueolóxica, os neandertais estaban máis avanzados do que se cría. Este estudo desafía nosas percepcións da intelixencia humana e mellora a nosa comprensión dos neandertais.
FONTE: Sarah Romero/muyinteresante.com
