Blogia
vgomez

CURIOSIDADES

RETIRADA DO LIXO ESPACIAL


Recreación do lixo espacial en órbita terrestre / ESA

Despois de cincuenta anos lanzando obxectos ao espazo, a órbita terrestre, que parecía inmensa, empeza a estar saturada. Xa se catalogaron uns 22.000 obxectos considerados lixo espacial, hai máis de 2.000 satélites en funcionamento e 3.000 fóra de servizo. E os responsables de regular o tráfico espacial non tratan a ameaza como algo hipotético. Cada ano, gástanse 14 millóns de euros en desviar satélites para evitar choques, aínda que a Axencia Espacial Europea (ESA) recoñece que o 99% deses avisos son falsas alarmas.

Ademais de mellorar os seus métodos preditivos, Europa xa planea a primeira misión que sacará de órbita lixo espacial. ClearSpace-1, unha misión que deberá liderar a empresa suíza ClearSpace, ten previsto o seu lanzamento para 2025 e terá como obxectivo retirar a etapa superior Vespa, un anaco do foguete Vega co que a ESA lanza os seus satélites que quedou abandonado a unha altitude de entre 660 e 800 quilómetros nun lanzamento de 2013. A súa masa, de 100 quilogramos, é similar á dun satélite pequeno e ao tratarse dun obxecto simple e resistente é un bo candidato para esta primeira proba. No futuro, segundo explicaba a ESA en unha nota, buscaranse capturas maiores e operacións nas que se limpen varios artefactos.


Recreación dun sistema de retirada de lixo espacial / ESA

O ClearSpace-1 lanzarase primeiro a unha órbita inferior de 500 quilómetros de altitude, onde realizará algúns ensaios críticos e poñerase a punto antes de ascender á súa órbita final para atoparse co seu obxectivo. Despois de amarralo cos seus catro brazos robóticos lanzarase contra a atmosfera para desintegrarse xunto á súa captura. No futuro tentarase que o sistema sexa reutilizable.

Os especialistas da ESA e a NASA en lixo espacial están convencidos de que a “única maneira de estabilizar a contorna orbital é eliminando activamente os residuos de gran tamaño”, segundo afirmou o responsable da iniciativa Espazo Limpo da ESA. Na actual situación, “aínda que mañá mesmo detivésense todos os lanzamentos ao espazo, as proxeccións mostran que a poboación total de refugallos orbitais seguirá medrando, xa que as colisións entre obxectos xeran novos refugallos mediante un efecto en fervenza”, engadiu.

Coa nova misión, a ESA pretende “seguir desenvolvendo as tecnoloxías esenciais de guiado, navegación e control, así como métodos de encontro e captura, mediante un novo proxecto denominado  ADRIOS (Eliminación Activa de Refugallos/Servizos en Órbita). Os resultados aplicaranse a ClearSpace-1, que permitirá demostrar [a eficacia de] estas tecnoloxías”, conclúe.

A ESA ten outros proxectos para reducir o problema do lixo espacial, como o telescopio láser que planea instalar no Teide para seguir fragmentos de chatarra orbital e que no futuro podería funcionar como un canón para eliminar os pedazos de lixo espacial máis ameazadores. A idea consistiría en desviar os obxectos para que caian á atmosfera e se  desintegren por rozamento. Este e outros sistemas tratarán de facer fronte a unha necesidade que ata hai pouco víase como un problema para o futuro, pero empeza a considerarse urxente.

FONTE:Daniel Mediavilla/elpaís.com/ciencia

ATOPAN A NAVE INDIA PERDIDA NA LÚA

Esta imaxe amosa o punto de impacto da Vikram Lander e o campo de entullos asociado. Os puntos verdes indican restos da nave espacial (confirmado ou probable). Os puntos azuis sitúan o chan alterado, probablemente onde pequenos anacos da nave espacial axitaron o regolito. «S» indica os restos identificados por Shanmuga Subramanian / NASA/Goddard/Arizona State University

A NASA atopou ao fin o lugar do accidente do aterrizador Vikram da misión Chandrayaan-2 da India, que se estrelou o pasado setembro cando tentaba acadar a Lúa. As imaxes tomadas pola cámara do Orbitador de Recoñecemento Lunar (LRO) mostran o punto de impacto e os entullos que o rodean a un 600 km do  inexplorado polo sur lunar, obxectivo da nave.

A misión pretendía enviar un orbitador, un módulo de aterraxe e un rover á superficie da Lúa. O  orbitador debía soltar o seu aterrizador para pousarse suavemente nunha elevación situada xunto a dous cráteres. Despois, o módulo despregaría un pequeno vehículo de exploración, Pragyan. O obxectivo era mapear a superficie da rexión, examinar a súa composición e buscar auga. Pero esas ambicións víronse truncadas no último momento. A Organización de Investigación Espacial da India (ISRO) xa advertira de que o descenso do módulo de aterraxe desde a órbita lunar, bautizado como «os 15 minutos de terror», era extremadamente complicado. Foi entón cando ISRO perdeu contacto co artefacto por un problema durante o freado. A pesar da perda, di a NASA, achegarse tanto á superficie foi un logro incrible.

O pasado 26 de setembro, o equipo da LRO publicou un primeiro mosaico de fotografías para que o público en xeral puidese analizalo en busca da nave india. Un afeccionado chamado Shanmuga Subramanian atopou algo sospeitoso e contactou cos investigadores para poñelos sobre aviso. O equipo confirmou a identificación comparando imaxes de antes e despois.

Cando se adquiriron as imaxes para o primeiro mosaico, o punto de impacto estaba mal iluminado e, por tanto, non era facilmente identificable. Dúas secuencias de imaxes posteriores adquiríronse o 14 e 15 de outubro e o 11 de novembro. O equipo de LRO percorreu a área circundante nestes novos mosaicos e atopou o sitio de impacto e os entullos asociados. O mosaico de novembro tivo unha mellor escala de píxeles (0,7 metros) e condicións de iluminación (ángulo de incidencia de 72°).

Os entullos localizados por primeira vez por Shanmuga están a uns 750 metros ao noroeste do sitio principal do accidente. O mosaico de novembro mostra mellor o cráter de impacto, o raio e o extenso campo de entullos.

India fracasou no seu intento de converterse no cuarto país en tocar a Lúa, por detrás de Rusia, Estados Unidos e China (que este ano se pousou na cara oculta), apenas cinco meses despois do tamén errada aluaxe da sonda israelí Bereshit.

FONTE: abc.es/ciencia

PARA QUE SERVE? VIII (FIN)

Remato con esta serie de exemplos desas decenas de obxectos que utilizamos todos os días e aos que apenas prestamos atención, lomitándonos a darlles uso e punto, sen saber realmente para que serven.

15. O buraquiño das xanelas dos avións

 

A súa presenza é necesaria por dúas razóns: a primeira, para compensar a diferenza de presión entre o exterior e o interior da nave. A segunda, para evitar que os cristais se embacen.

16. A mesiña plegable dos carros da compra

 

O inventor deste vehículo de carga agregou un despregable elevado para que os compradores puidesen portar de maneira segura elementos fráxiles como os ovos ou o pan.

Ata a próxima serie!

FONTE: Diego Bermejo/elmundo.es/f5

PARA QUE SERVE? VII

Continúo coa serie de exemplos desas decenas de obxectos que utilizamos todos os días e aos que apenas prestamos atención, lomitándonos a darlles uso e punto, sen saber realmente para que serven.

13. O plástico duro do final do cúter

Trátase dunha peza desmontable que permite partir limpamente a coitela para volver gozar dun cortador perfectamente afiado.

14. Ou cu cara a dentro dás botellas de viño

 

Ademais de mellorar a estabilidade do envase e de decantar vos sedimentos do viño, ou principal labor deste deseño é distribuír a presión dentro do envase para resistir ou proceso de taponado e a elevada presión dúas viños espumosos.

Continuará!

FONTE: Diego Bermejo/elmundo.es/f5

PARA QUE SERVE? VI

Continúo coa serie de exemplos desas decenas de obxectos que utilizamos todos os días e aos que apenas prestamos atención, lomitándonos a darlles uso e punto, sen saber realmente para que serven.

11. O buraquiño das cintas métricas

 

Case todos os metros contan cun pequeno oco rectangular situado no centro do gancho co que se agarra a cinta métrica. A súa función non é outra que a de facilitar a medición con cravos.

12. A parte puntiaguda dos tapóns de pasta de dentes e certas cremas


A forma máis rápida, limpa e sinxela de abrir a pasta de dentes é presionando a boca do tubo contra o  pinchiño que emerxe do oco situado na superficie do tapón.

Continuará!

FONTE: Diego Bermejo/elmundo.es/f5

PARA QUE SERVE? V

Continúo coa serie de exemplos desas decenas de obxectos que utilizamos todos os días e aos que apenas prestamos atención, limitándonos a darlles uso e punto, sen saber realmente para que serven.

9. As 3  protuberancias das tapas de plástico dos vasos para levar

Moitas tapas de vasos para levar contan con tres pequenos resaltes. Estes, unha vez a cuberta foi retirada, permiten fixar o envase e transformar a tapa nun pousavasos.

10. O saínte das pinzas do pelo

O extremo que mira cara a fóra debe colocarse entre o pelo e o coiro cabeludo para conseguir a maior fixación da pinza.

Continuará!

FONTE: Diego Bermejo/elmundo.es/f5

SABES PARA QUE SERVE? IV

Continúo coa serie de exemplos desas decenas de obxectos que utilizamos todos os días e aos que apenas prestamos atención, limitándonos a darlles uso e punto, sen saber realmente para que serven.

7. As marcas en relevo sobre as letras F e J dos teclados

 

Estes realces revelan o lugar no que deben colocarse os dous dedos índices de ambas as mans para poder escribir rapidamente.

8. O  plastiquiño adherido ao fondo dos tapóns

 

O motivo polo que se coloca este reforzo nos tapóns que selan as bebidas carbonatadas é porque axuda a minimizar a perda de gases

Continuará!

FONTE: Diego Bermejo/elmundo.es/f5

SABES PARA QUE SERVE? III

Continúo coa serie de exemplos desas decenas de obxectos que utilizamos todos os días e aos que apenas prestamos atención, lomitándonos a darlles uso e punto, sen saber realmente para que serven.

5. A frecha que acompaña o debuxo do surtidor de combustible do cadro de mandos

 

Esta serve para indicar ao condutor, sen necesidade de que salga do vehículo, o lado no que se atopa a apertura do tanque de gasolina.

6. Os dous buracos das Converses

As primeiras zapatillas que portaron estes dous orificios foron as  All  Star. Un modelo creado expresamente para xogar ao baloncesto e ao que lle agregaron dúas perforacións extra para permitir que se puidesen fixar mellor ao pé.

Continuará!

FONTE: Diego Bermejo/elmundo.es/f5