OPINIÓN E COMENTARIO

A VONTADE DE APRENDER É O PASO MÁIS IMPORTANTE PARA O CAMBIO

 

O deporte arrebatoulle unha perna pero tamén salvoulle a vida. Con tan só 16 anos, Desirée Vila sufriu un accidente practicando ximnasia acrobática e, debido a unha neglixencia médica, perdeu a súa perna dereita. Un ano e medio despois xa estaba a correr. “Hai que ter a capacidade de seguir adiante a pesar das adversidades e seguir esforzándoche por facer o que máis che gusta, que no meu caso é o deporte”, afirma a atleta.

Vila abrazou a súa discapacidade para alcanzar a elite do deporte. Entregada ao atletismo, actualmente compite nas probas de 100 metros e triplo salto, coa que logrou un diploma olímpico nos Xogos Paralímpicos de Tokio. A atleta compaxina a súa carreira deportiva cos estudos de Relacións Internacionais na Universidade Rei Xoán Carlos e un intenso labor de divulgación sobre discapacidade en redes sociais. “Aínda queda moito traballo por facer para dar a coñecer a discapacidade”, recoñece. Na autobiografía ‘O único incurable son as ganas de vivir’, a deportista relata a súa experiencia cunha discapacidade sobrevinda. Desirée Vila obtivo a Medalla de Ouro da Real Orde do Mérito Deportiva grazas aos seus logros deportivos no atletismo paralímpico e por converterse nun un referente de resiliencia e visibilización da discapacidade.

O QUE MÁIS NECESITA UN ADOLESCENTE É UN ADULTO QUE SE FAGA CARGO

Interdependencia, autonomía e intimidade. En que consisten e por que son necesarias para construír relacións sas? Para o experto en relacións Arun Mansukhani, as relacións interpersoais son unha oportunidade para descubrir como somos e evolucionar a través do outro. Cuestións como ter un bo círculo de apoio e crear vínculos próximos son determinantes para gozar dunha mellor saúde e unha vida máis longa: “As investigacións científicas confírmannos que as relacións sas teñen moito que ver coa saúde física, mental e emocional. Sabemos que as persoas que teñen relacións sas viven máis”, afirma.

Mansukhani explica a importancia de adoptar un rol adulto emocional e establecer relacións horizontais en calquera ámbito da nosa vida. Unha viaxe cara á introspección cheo de autocoñecemento, autoaceptación, autocompasión e autocoidado, algo complexo que require de vontade e compromiso para darnos aos demais desde un lugar san.

Arun Mansukhani é psicólogo e sexólogo especializado no tratamento de ansiedade, depresión, trauma psicolóxico e terapia de parella. Tras máis de 30 anos de traballo de campo, charlas e cursos, segue namorado do seu día a día no que contempla a saúde desde unha perspectiva integral: “A distinción psicolóxico, físico e biolóxico é totalmente artificial, facémola nós porque estudamos desde aí pero as situacións traumáticas teñen influencias profundísimas sobre a saúde física, emocional e psicolóxica”.

COMO PODEMOS VIVIR EN EQUILIBRIO CO PLANETA?

 

Licenciado en Física e Matemáticas e doutor en Física Teórica, Antonio Turiel traballa como Investigador Científico no Instituto de Ciencias do Mar do Consello Superior de Investigacións Científicas (CSIC). Desde hai máis de dúas décadas especializouse no esgotamento dos recursos naturais e dos combustibles fósiles e as consecuencias de escaseza de certas materias primas na futura organización socioeconómica da sociedade. 

A través do seu blog The Oil Crash, Turiel comparte o seu coñecemento e reflexións sobre os retos da transición enerxética, os límites do modelo de enerxía renovable eléctrica industrial e a imposibilidade dun desenvolvemento baseado no crecemento infinito nun planeta de recursos finitos, ideas que ampliou nos libros ’Petrocalipse’ e ’Sen enerxía’. "As renovables poden producir moitísima enerxía, e eu creo que ademais son a clave do futuro enerxético, tanto pola loita contra o cambio climático como pola adaptación ao descenso enerxético. O que pasa é que as enerxías renovables teñen as súas limitacións. Non son todopoderosas, non o poden facer todo. Aínda que certamente van cubrir unha parte importante do noso consumo enerxético, van facer falta facer máis cousas que simplemente poñer sistemas renovables", conclúe o autor.

EDUCAR NA NATUREZA

 

“A natureza ofrécenos estímulos na dose xusta e necesaria. É estimulante ata un punto, pero tamén sedante ata outro. Está na nosa lonxitude de onda”. Na súa infancia Katia Óso gozou do campo, das carreiras ao aire libre e dunha infinidade de estímulos que revelan a pausa e a indagación que necesitamos para desenvolvernos de maneira saudable.

Desde entón foi esa experiencia temperá a que guiou a súa actividade e motivación profesional sendo cofundadora en 2011 da primeira escola infantil ao aire libre de España. Para a experta en educación ao aire libre, hoxe é máis urxente que nunca achegar posibilidades de conectar coa natureza para todos, pero na infancia especialmente, porque é aí onde se constrúe o vínculo que dará lugar a persoas comprometidas coa sociedade: “Educar na natureza é permanecer nela para fortalecer a nosa conexión emocional e por tanto tamén física e psíquica. Non me teño que ir ao parque nacional máis espectacular, nin teño que subir oitomiles, basta con saír aí fóra e experimentar, xogar nela, estar nela, sentila”, afirma.

Katia Óso é doutora en Bioloxía, docente e especialista en temas de sustentabilidade, ademais de asesora e escritora de ‘Somos natureza’, ‘Educar na natureza’ e ‘Xogar ao aire libre’. Obras nas que convida a reverdecer a mirada desde a escola e desde a familia para confiar na natureza como escenario pedagóxico. Na actualidade segue gozando do medioambiente nun tranquilo pobo da Serra de Guadarrama.

UNHA VIDA DE INVESTIGACIÓN E DESCUBRIMENTOS SOBRE O CANCRO

 

O bioquímico Mariano Barbacid é o xefe do Grupo de Oncoloxía Experimental do Centro Nacional de Investigacións Oncolóxicas (CNIO), institución que fundou en 1998, e profesor AXA-CNIO de Oncoloxía Molecular, onde leva máis de catro décadas loitando contra o cancro. O seu descubrimento do primeiro oncoxén humano (xene mutado capaz de causar cancro) supuxo un xiro nos albores da oncoloxía molecular e a súa traxectoria e méritos na investigación foron recoñecidos co doutoramento ‘honoris causa’ da UNED e Medalla Echegaray, a máis alta distinción da Academia das Ciencias, entre outros galardóns. É, ademais, un dos oito españois membros da Academia das Ciencias de Estados Unidos e primeiro español en ser nomeado Fellow da Academia da Asociación Americana de Investigación en Cancro.

Barbacid defende a ciencia como patrimonio dos países e reivindica o esforzo e a vocación científica ao servizo da sociedade. “Non dediquei a miña vida á investigación, sígoa dedicando. Non considero a miña carreira terminada. Teño a mesma ilusión por facer o experimento da semana que vén que tiña hai 20 anos. Hai que traballar, hai que esforzarse, pero se un esfórzase con vocación, o esforzo non costa. Aos mozos que queiran dedicarse a esta profesión recoméndolles que se aseguren que teñen moita vocación. Se a teñen, van ser moi felices sendo investigadores”, conclúe o científico.

HUMBOLDT, O PAI ESQUECIDO DO ECOLOXISMO

 

Heroínas silenciadas, idealistas, soñadores e visionarios esquecidos son o obxecto de estudo da historiadora e escritora Andrea Wulf. Para coñecelos leu miles de cartas, percorreu medio mundo e mesmo escalou montañas. A ensaísta alemá é autora da multipremiada ‘A invención da natureza’, a excitante biografía de Alexander von Humboldt. “El proporcionounos o concepto de natureza que dá forma á nosa maneira de pensar actual e foi o primeiro en falar de cambio climático antropoxénico hai máis de douscentos anos”, asegura Wulf sobre o botánico e polímata alemán.

Andrea Wulf estudou Historia do Deseño no Royal College of Art de Londres, onde actualmente é profesora. Coa súa obra inspira e emociona aos lectores, mentres ofrece unha comprensión máis profunda do mundo que nos rodea. Entre os recoñecementos ao seu traballo destacan o prestixioso Royal Society Science Book Award ou o Costa Biography Award. A ensaísta é tamén autora de ’Founding Gardeners’ e ‘The Brother Gardeners’, ensaios sobre como os colonos americanos cambiaron a horticultura; ou ‘En busca de Venus: a arte de medir os ceos’, un traballo no que indaga como os científicos se uniron para medir o universo.

Dotada de maxia para a narración científica e con especial sensibilidade para a divulgación, Wulf acaba de publicar ’Magníficos rebeldes: os primeiros románticos e a invención do eu’. Un ensaio protagonizado por un grupo de amigos, de homes e mulleres, que cambiaron a nosa forma de ver o mundo. ”Os mozos do Círculo de Jena deron lugar ao Romanticismo e á nosa comprensión moderna da liberdade”, sentenza.

COMO PODO SER UNHA PERSOA RESISTENTE?

 

"A vida non é un lago tranquilo entre montañas nevadas. Iso non existe. A vida é un río que baixa turbulento, arrastrando pedras, persoas, madeiras. E cando estás no río tes que aprender a sobrevivir". Walter Riso volve cunha clase maxistral sobre benestar emocional e resiliencia para afrontar épocas de crises, adversidade e incerteza.

Walter Riso é doutor en Psicoloxía, especialista en Terapia Cognitiva e Máster en Bioética, con máis de 30 anos de experiencia no ámbito da psicoloxía clínica e a formación, a través da súa cátedra universitaria entre España e Latinoamérica. É autor de máis de 20 textos científicos e de divulgación, traducidos a máis de 10 idiomas, que o converteron en autor superventas de títulos como ’A coraxe de ser quen es’, ’Máis aló da adversidade’, ‘Pensar ben, sentirse ben’, ‘Filosofía para a vida cotiá’, ou ‘Amar ou depender’.

O PODER DE VALORAR AOS DEMAIS

 

Empoderada, de alegría contaxiosa e sorriso amplo, a actriz e artista multidisciplinar Mara Jiménez irrompeu hai uns anos nas redes sociais para poñer sobre a mesa temas como a gordofobia, a autoestima, a saúde mental ou os trastornos de alimentación. Abriu o seu perfil, Croquetamente, para compartir a súa experiencia cun TCA (trastorno da conduta alimentaria) e os seus problemas de autoestima e bullying. Ao pouco tempo creou un formato en clave de humor, viralizouse e hoxe é referente do movemento ‘body positive’. “Sinto que o humor é unha ferramenta moi poderosa que nos axuda moitas veces para comunicar cousas que, doutra forma, non somos capaces de comunicar”, recoñece Jiménez.

Formada en Teatro Musical na Escola Coco Comin de Barcelona e estudante de Integración Social, Mara Jiménez está inmersa en dúas producións teatrais: ‘Gordas’ e ‘Like, o musical’ e imparte charlas e talleres de divulgación. No seu primeiro libro, ’Acepta e voa. De odiarme a amarme sen medida’, describe a súa experiencia cun trastorno de conduta alimentaria e a súa loita contra a violencia, o ’bullying’ e a gordofobia.

Crítica coas interaccións maliciosas nas redes e consciente do poder e a responsabilidade que ten como creadora de contido, Mara Jiménez empéñase en mostrar tamén as sombras do que irradia Instagram ou Tiktok.“Esfórzome moito en mostrar as dúas caras para que a xente entenda que o que vemos nunha ‘narrativa’, ou nun ‘post’ ou nunha conta de Instagram non é a realidade”, sentenza.