Blogia
vgomez

OUTRAS COUSAS

AS CHAPUZAS DO DESEÑO DA ESPECIE HUMANA V

Continúo coa serie adicada as Chapuzas do “deseño” da especie humana. Non somos perfectos, a nosa especie dista moito de estar ben “deseñada”. Se onte falamos da garganta e o atragoamento, hoxe falaremos…

5. A expedición de Magallanes e a vitamina C

Dos aproximadamente 250 mariñeiros que partiron con Magallanes e Elcano, só 18 completaron a circunnavegación da Terra hai xa máis de 500 anos. Un dos grandes problemas durante a travesía foi o escorbuto, unha enfermidade que sobrevén tras longas tempadas sen consumir alimentos frescos.

Fontes de vitamina C / elmundo.es

A non inxesta de vitamina C fai que os seus niveis baixen e non poidamos sintetizar unha proteína, o coláxeno, que é esencial para manter e rexenerar moitos dos nosos tecidos. O noso organismo ten o roteiro de síntese da vitamina C, pero está incompleta. Eso explica por que non podemos producila e temos que consumila en alimentos frescos. Algo que non lles sucede aos gatos, que son capaces de sintetizar a súa propia vitamina C polo que non sofren nunca a enfermidade do escorbuto. 

FONTE: Marcial Escudero/quo.eldiario.es/ciencia

Continuará...

AS CHAPUZAS DO DESEÑO DA ESPECIE HUMANA IV

Continúo coa serie adicada as Chapuzas do “deseño” da especie humana. Non somos perfectos, a nosa especie dista moito de estar ben “deseñada”. Se onte falamos dun punto cego nos ollos, hoxe falaremos…

4. A garganta e o atragoamento

Outro dos exemplos máis soados de mal deseño do noso corpo é o da garganta humana. Unha das primeiras causas de morte non natural de persoas sas na nosa especie é o atragoamento. O ano pasado en España morreron o dobre de persoas por atragoamento que por accidente de coche.

Os condutos que levan alimentos e aire mestúranse de maneira moi perigosa nalgúns puntos do noso organismo, e a farinxe é o punto máis crítico.

Manobra de Heimlich / elcorreo.com/vivir

Normalmente a auga e os alimentos viaxan desde o exterior ao esófago e o aire á traquea. Pero algunhas veces algo falla, e os alimentos van cara á traquea bloqueando o fluxo de aire, o que pode desencadear consecuencias fatais como a morte por asfixia. Non estamos ben deseñados, por exemplo, para comer uvas a gran velocidade.

FONTE: Marcial Escudero/quo.eldiario.es/ciencia

Continuará...

AS CHAPUZAS DO DESEÑO DA ESPECIE HUMANA III

Continúo coa serie adicada as Chapuzas do “deseño” da especie humana. Non somos perfectos, a nosa especie dista moito de estar ben “deseñada”. Se onte falamos das dores de costas, hoxe falaremos…

3. Un punto cego nos ollos

O ollo humano é tamén un exemplo de chapuza evolutiva. A retina está cuberta de fotorreceptores que captan a información lumínica que o nervio óptico posteriormente manda ao noso cerebro. O problema é que no punto en que o nervio óptico cruza a retina non hai fotorreceptores, o que fai que todos teñamos un punto cego en cada ollo.

 

Ollo dun polbo / Shutterstock/Osman Temizel

Esto non ocorre noutras especies con ollos similares aos nosos, como por exemplo os polbos, xa que o ollo de tipo cámara xerouse de maneira alternativa dúas veces no curso da evolución. Nos ollos do polbo as fibras do nervio óptico están detrás da retina, polo que non necesitan atravesala por ningún punto no seu camiño ao cerebro, e os polbos, a diferenza de nós, non teñen punto cego.

FONTE: Marcial Escudero/quo.eldiario.es/ciencia

Continuará...

AS CHAPUZAS DO DESEÑO DA ESPECIE HUMANA II

Continúo coa serie adicada as Chapuzas do “deseño” da especie humana. Non somos perfectos, a nosa especie dista moito de estar ben “deseñada”. Se onte falamos do aparello reprodutor masculino, hoxe falaremos…

2. As dores de costas

A columna vertebral é sen dúbida outro exemplo do mal deseñados que estamos. Quen non tivo na súa vida un ou varios problemas de costas?

No resto de mamíferos que camiñan de poutelas as vértebras dispóñense horizontalmente, formando un arco, que sustenta de maneira eficiente o resto de estruturas do corpo do animal.

Shutterstock / Magic mine

Con todo, nos humanos a nosa condición bípeda fai que nosas vertebras dispóñanse literalmente formando unha columna en disposición vertical. Esta disposición fai que as vértebras inferiores teñan que soportar un gran peso e forzas varias. E é a razón de que os problemas lumbares na nosa especie sexan a regra e non a excepción.

FONTE: Marcial Escudero/quo.eldiario.es/ciencia

Continuará...

PODEMOS CONTROLAR A INTELIXENCIA ARTIFICIAL?

Os matemáticos John von Neumann e Irving John Good discutiron as primeiras nocións da singularidade tecnolóxica, o momento en que a tecnoloxía cambiaría para sempre a vida humana tal como a coñecemos. Outros autores como Vernor Vinge ou Ray Kurzweil popularizaron a singularidade asociada á Intelixencia Artificial (IA), a creación dunha superintelixencia que alteraría drasticamente a civilización e que podería destruíla. Se chega o día en que esa ameaza fágase presente, poderemos manter a IA baixo o noso control?


BBVA-OpenMind-Yanes-Podremos controlar la IA_1 Modelos de lenguaje como ChatGPT, o generadores de imágenes como DALL-E o Midjourney, han hecho saltar las alarmas al utilizarse con fines maliciosos o ilegítimos. Crédito: Pixsell / Alamy Stock

Modelos de linguaxe como ChatGPT, ou xeradores de imaxes como DALL-E ou Midjourney, fixeron saltar as alarmas ao utilizarse con fins maliciosos ou ilexítimos / Pixsell/Alamy Stock

Desde os seus primeiros balbucidos nos anos 40 e 50, a IA medrou de tal modo que hoxe está presente en infinidade de ferramentas tecnolóxicas que usamos a diario no móbil, o computador ou o asistente de voz. Con todo, son os modelos de linguaxe como ChatGPT, ou os xeradores de imaxes como DALL-E ou Midjourney, os que fixeron saltar as alarmas ao utilizarse con fins maliciosos ou ilexítimos. Pero os expertos disienten en prever cando se creará o que se coñece como IA xeral ou forte, a superinteligencia capaz de calquera tarefa que podería alcanzar a singularidade.

Son moitas as voces que alertaron sobre o risco de que estes sistemas futuribles causen unha catástrofe de proporcións incalculables. En 2014 o físico Stephen Hawking advertía na BBC de que a IA “podería traer o fin da raza humana”. Por entón o magnate tecnolóxico Elon Musk cualificou a IA como “a nosa maior ameaza existencial”. Ao ano seguinte ambos se unían a máis de 150 académicos e expertos para asinar unha carta a través do Future of Life Institute en que urxía a investigar “como cultivar os seus beneficios evitando os seus posibles inconvenientes”.

Ante a carreira actual cara á creación de sistemas cada vez máis potentes, en 2023 e a través da mesma institución, o Future of Life Institute, máis de 27.000 asinantes pediron unha moratoria de polo menos seis meses no adestramento de sistemas máis potentes que GPT-4, a versión máis recente de ChatGPT. Os expertos instan a “utilizar esta pausa para desenvolver e implementar conxuntamente un conxunto de protocolos compartidos de seguridade para o deseño e desenvolvemento de IA avanzada que sexan rigorosamente auditados e supervisados por expertos externos independentes”. Así mesmo, piden aos desenvolvedores que traballen cos organismos e gobernos para implantar regulacións de seguridade.

BBVA-OpenMind-Yanes-Podremos controlar la IA_2 Son muchas las voces que han alertado sobre el riesgo de que estos sistemas futuribles causen una catástrofe de proporciones incalculables. Crédito: Getty Images

Son moitas as voces que alertaron sobre o risco de que estes sistemas futuribles causen unha catástrofe de proporcións incalculables / Getty Images

A regulación é hoxe o gran cabalo de batalla para limitar os perigos da IA. Italia bloqueou o uso de ChatGPT durante semanas ata que a compañía OpenAI asegurase o cumprimento das normativas de privacidade. Este é un dos aspectos que preocupan ás autoridades e que cubrirá a lei europea sobre IA, a primeira dun gran organismo regulador no mundo, que definirá distintos niveis de risco nas aplicacións. O Global Partnership on Artificial Intelligence lanzado en 2020 por iniciativa do G7 conta actualmente con 29 países membros, e organismos como Nacións Unidas ou a OCDE traballan nos seus propios marcos reguladores.

BBVA-OpenMind-Yanes-Podremos controlar la IA_3 La regulación es el gran caballo de batalla para limitar los peligros de la IA, de ahí iniciativas como la ley europea sobre IA o iniciativas como el Global Parnership on Artificial Intelligence. Crédito: John Lund/Getty Images

A regulación é o gran cabalo de batalla para limitar os perigos da IA, de aí iniciativas como a lei europea sobre IA ou iniciativas como o Global Parnership on Artificial Intelligence / John Lund/Getty Images

Pero dado que as compañías non mostraron intencións de frear os seus desenvolvementos, será suficiente unha regulación? Na película Xogos de guerra (1983) unha computadora de IA ameazaba con lanzar os mísiles nucleares. Os guionistas xustificaban que a máquina non podía desconectarse porque os silos dos mísiles interpretarían que a destrución comezara e que debían responder. En ficcións máis recentes, como as últimas entregas da saga Terminator, o problema actualizouse: non é unha máquina, senón todas; é unha rede. Quizá teñamos leis, pero obedeceranas os sistemas? Será posible inculcar nos seus programas as famosas leis da robótica de Isaac Asimov, segundo as cales un robot nunca podía danar a un ser humano? A ciencia ficción chega ao mundo real, e este guión aínda non está escrito.

FONTE: Javier Yanes/bbvaopenmind.com

AS CHAPUZAS DO DESEÑO DA ESPECIE HUMANA

 

Dicía Sigmund Freud que dous achados científicos afectaron dramaticamente á psicoloxía do ser humano: que a Terra non é o centro do universo e que levamos sobre a face do planeta só un moi pequeno lapso de todo o tempo transcorrido desde a súa formación, hai 4.500 millóns de anos. Todo existía sen nós.

Pero hai que engadir un trompazo máis: non somos perfectos, a nosa especie dista moito de estar ben “deseñada”. Vexamos!:

 
1. O aparello reprodutor masculino é un apaño evolutivo

O aparello reprodutor masculino é un claro exemplo do mal deseñados que estamos. Non parece ser moi intelixente ou óptimo ter un órgano tan sensible totalmente exposto. Sería moito mellor telo ben resgardado como o están os pulmóns ou o corazón.

 

O David de Miguel Anxo / elpais.com

O problema é que os nosos gametos masculinos, os espermatozoides, non se desenvolven de maneira correcta á temperatura do noso corpo (36,5ºC), e a solución para baixar un pouco esa temperatura foi a que todos coñecemos.

Outros organismos, que non son de sangue quente, por exemplo as ras, teñen os órganos reprodutores masculinos ben resgardados e protexidos. Mesmo nalgúns organismos de sangue quente, como os elefantes, están a recado sen que supuxese un prexuízo para os gametos masculinos.

FONTE: Marcial Escudero/quo.eldiario.es/ciencia

Continuará...

ESTAMOS ANTE UNHA EMERXENCIA LINGÜÍSTICA?

Persoas segundo a lingua que falan habitualmente / IGE
Un dato expón por enriba de calquera outro o envellecemento do galego: en Galicia, só o 14,27% dos mozos de entre 5 e 14 anos falan sempre galego, fronte ao 48,48% das persoas de máis de 65. Dito doutra maneira: o galego é sobre todo patrimonio dos baby boomers, a xeración dos que agora teñen en torno a 60 anos ou máis. Así o reflicte con claridade o último informe do Instituto Galego de Estatística (IGE), que tamén revela que só o 18,89% dos menores de 15 anos aprenderon a falar en galego, fronte ao 65,72% dos de 65 ou máis anos. O profesor da Universidade de Vigo (UVigo) Benigno Salgado explica que estamos ante unha situación de “emerxencia lingüística”.

O estudo foi publicado en 2019 a partir dunha enquisa estrutural a fogares sobre o coñecemento e uso do galego, unha análise idiomática nas súas distintas formas e o seu uso en distintos ámbitos sociais. Os resultados plasman con claridade como a medida que se retrocede en idade, o galego como idioma exclusivo vai descendendo con forza. Así, entre os que teñen entre 50 e 64 anos fálano sempre o 32,78%, porcentaxe que baixa ao 20,66% entre 30 e 49 e ao 18,94% entre 15 e 29. Coa lingua de aprendizaxe ocorre algo similar: pasa ao 46,88% nos que teñen entre 50 e 64 anos, ao 33,46% entre 40 e 49, ao 30,42% nos que están na trintena e ao 27,82% entre os 15 e os 29 anos. A evolución é similar entre os que usan máis o galego que o castelán ata os 49 anos, aínda que as diferenzas a partir dos 50 anos son menos acusadas.

Persoas que estudan en Galicia segundo a lingua na que reciben as clases / IGE

O castelán úsase como único idioma polo 44,13% nas persoas de entre 5 e 14 anos, para baixar progresivamente ata o 13,65% dos maiores de 65. O dato máis prometedor para o futuro do galego é que un 44,34% da poboación o usa para falar cos seus fillos, fronte ao 31,20 que usa o castelán. Entre os que combinan ambos idiomas, iso si, abundan máis os que dan preferencia ao castelán (13,85%) que os que llo dan ao galego (9,50%). Sorprende tamén as diferencias entre provincias. Así, fronte ao 24,25% do colectivo de entre 5 e 14 anos que fala sempre en galego en Lugo, a porcentaxe baixa ao 7,99% en Ourense e ao 5,32% en Pontevedra. 

Persoas de 5 a 16 anos que estudan en Galicia segundo a lingua na que reciben as clases / IGE

Benigno Salgado considera que esta situación era “previsible” dende os anos 80. “Houbo un período de transición, pero dende 2010 as cousas van de mal en peor, como as mensaxes que se lle trasladan á xente”, alega. Segundo explica, a situación que sofre o galego na actualidade é comparable a outras comunidades, como Cataluña, Valencia ou País Vasco. “Cando un idioma baixa na capital, que é de onde saen as innovacións, o español trasládase a todos os sitios. É importante investigar a transmisión lingüística familiar“.

Na súa opinión, o envellecemento da poboación non foi o factor decisivo para abandonar a lingua. A partir dos anos 70 as persoas empezaron a trasladarse a núcleos de poboación máis grandes e o rural foise baleirando, á vez que se foron instaurando prexuízos contra o galego de pais a fillos. “No rural era onde residía a forza da lingua. Agora, o lugar físico do galego desapareceu”, sostén o profesor. Tamén cre que a emigración “continua” foi un elemento clave que explica a deterioración da lingua no país e insiste na necesidade dos cambios de “arriba cara abaixo” e viceversa. “A xente ten que concienciarse de que as linguas son riqueza, de que che dan a posiblidade de imaxinar, de crear. É unha ferramenta para facer cousas. Se pensamos todos da mesma maneira non imos solucionar os problemas, nin o da lingua nin o do quecemento global”, alega.

FONTE: Víctor García/gciencia.com

DÍA DAS LETRAS FALEGAS 2023: FRANCISCO FERNÁNDEZ DEL RIEGO

Hoxe, o 17 de maio, o Día das Letras Galegas, esta adicado a Francisco Fernández del Riego. Naceu en Vilanova de Lorenzá-Lugo, o 7 de xaneiro de 1913 e morreu, en Vigo, o 26 de novembro de 2010​. Foi un escritor, intelectual e político español que desenvolveu desde a década de 1930 un traballo constante e recoñecido a favor da cultura galega, o que fixo del una das personalidades máis destacadas de Galicia. Foi un dos principais artífices da editorial Galaxia e director, xunto a Ramón Piñeiro López, de revísta Grial nos seus primeiros cen números. Ensaísta e narrador, foi autor dunha extensa obra centrada sobre todo na cultura e na literatura galega.

Fernández del Riego pertenceu á xeración de intelectuais xurdidos ao redor do grupo Nós. Durante a República foi membro do Seminario de Estudos Galegos e do Partido Galeguista, e formou parte do Consello galego de Galeuzca (1934).

Foi, xunto con Ramón Piñeiro e Jaime Isla Couto, un dos principais impulsores da Editorial Galaxia (fundada en 1950), empresa que liderou o proceso de recuperación cultural na posguerra. En 1963 xurdiu desta editorial revísta Grial, que Fernández del Riego codirixiu e para a que escribiu de forma asidua recensións literarias e artigos.

Ingresou en 1960 na Real Academia Galega cun discurso titulado Un país e unha cultura. A idea de Galicia nos nosos escritores. En 1997 presidiu esta institución.

O seu traballo no ámbito cultural e a súa extensa obra convérteno nun dos principais intelectuais galeguistas do século XX e comezos do século XXI. Entre os seus libros destacan ensaios sobre a cultura e a literatura galegas como Historia da literatura galega, Galicia no espello, Dicionario de escritores en lingua galega ou A xeración Galaxia e estranxeiras, e estranxeiras como Letras do noso tempo e Escritores de Portugal e Brasil.

Cultivou tamén a narrativa (O cego de Pumardedón) e a literatura de viaxes (As peregrinacións xacobeas, O camiño de Santiago e Galicia). Editou antoloxías poéticas e libros de vocabulario, escribiu gran número de artigos poéticos e biografías. Tamén é autor dun libro de memorias, O río de tempo (1991). En 2003 recompilou a súa correspondencia con Cunqueiro e editouna en Galaxia co título Cartas ao meu amigo. Epistolario Mindoniense. En 2004 publicou con Galaxia as súas memorias baixo o título de Camiño andado.

En 1995 doou á cidade de Vigo a súa colección de libros, que constitúe a Biblioteca-Museo Francisco Fernández del Riego. Ata decembro de 2009 foi director da Biblioteca da Fundación Penzol en Vigo.

Como unha das principais figuras de Galicia, foi recoñecido con numerosos galardóns (Premio Trasalba, Premio Pedrón de Ouro, Medalla de Ouro da Cidade de Vigo, Premio de creación Cultural da Xunta de Galicia, Premio Celanova Casa dos Poetas, Medalla Castelao, Premio das Artes e das Letras de Galicia etc.)/ etc.). Foi nomeado Doutor honoris causa pola Universidade de Vigo e Gallego Egrexio pola Fundación dos Premios da Crítica.

Para máis información preme AQUÍ.