Blogia
vgomez

ZONA VERDE

ANIMAIS EXTINTOS XVIII

Continúo coa serie adicada a animais extintos. A extinción dunha especie animal ocorre cando morre o último membro individual desa especie. Aínda que unha especie pode estar extinta na natureza, a especie non se extinguirá ata que cada individuo, independentemente da súa localización, catividade ou capacidade de reprodución, morrese.

Se onte falamos da Moa, hoxe tócalle o turno á...

18. Ave elefante

Do mesmo xeito que o dodo, trátase dun paxaro non voador. E non é de estrañar debido ao seu tamaño. O ave elefante (Aepyornithidae), era enorme, podía pesar sobre 550 quilogramos e ter ata 3 metros de altura e 2,3 metros de lonxitude. Vivía na illa de Madagascar. Entre os séculos XVII e XVIII, extinguiuse por razóns aínda descoñecidas. Con todo, crese que a actividade de caza humana abusiva xogou un papel crave, como en tantas outras especies.

Continuará...

FONTE: Sarah Romero/muyinteresante.es/natureza  

ESCRIBANO PALUSTRE: A PUNTO DE EXTINGUIRSE EN ESPAÑA

Menos de 300 parellas quedan de escribano palustre (Emberiza schoeniclus), unha das aves máis ameazadas de España e que só sobrevive en humidais moi específicos da Península e Baleares. Unha das dúas subespecies desta ave diríxese directamente cara á extinción, con menos de 30 parellas en todo o país.

O escribano palustre presenta un declive do 62% no caso da subespecie iberoccidental e do 22% no caso da iberoriental, segundo o último censo desta ave, moi vinculada aos humidais españois, realizado por SÉ/BirdLife.

De acordo con esta entidade conservacionista, esta especie atópase vinculada aos humidais e, por tanto, sufriu especialmente os efectos da transformación e fragmentación destes ecosistemas. Como consecuencia diso, camiña “silenciosamente” cara á extinción, como demostra a comparación entre este censo e o anterior, que data de 2005.


Localización dos humedais cubertos polo III censo nacional da especie

O informe certifica que a subespecie iberoccidental conta actualmente con só 20 ó 30 parellas reprodutoras, mentres que a subespecie iberoriental aínda ten entre 238 e 244 parellas, o que permite incluíla dentro da categoría de “en perigo crítico” nas listas da Unión Internacional para a Conservación da Natureza.

Ambas as poboacións “xa colapsaran” a principios do século XXI, con reducións documentadas de máis do 80% dos efectivos, segundo o documento.

Segundo SÉ/BirdLife, a súa supervivencia precisa dunhas formacións vexetais específicas en humidais con inundación permanente de auga, como os carrizales pouco densos, os masegares e as xunqueiras asolagadas.

A desaparición de entre o 60 % e o 75 % de humidais na península ibérica nos dous últimos séculos afectoulle especialmente pola súa tendencia para establecer poboacións reprodutoras reducidas en pequenos humidais, moitos deles destruídos por “os cambios nos réximes hídricos pola intensificación agraria e a explotación dos acuíferos”.

Resultados dos tres censos nacionais de escribano palustre iberoccidental en Galicia. * Humidal con censo prioritario por dar censo positivo polo menos un dos dous censos nacionais anteriores

Por todo iso, SÉ/BirdLife redactou e remitiu ao Ministerio para a Transición Ecolóxica e o Reto Demográfico unha proposta de estratexia para evitar a extinción definitiva do escribano palustre en España.

FONTE: J.L Ferrer/farodevigo.es/medio-ambiente  Imaxes: seo.org

ANIMAIS EXTINTOS XVII

Continúo coa serie adicada a animais extintos. A extinción dunha especie animal ocorre cando morre o último membro individual desa especie. Aínda que unha especie pode estar extinta na natureza, a especie non se extinguirá ata que cada individuo, independentemente da súa localización, catividade ou capacidade de reprodución, morrese.

Se onte falamos da tartaruga xigante de Pinta, hoxe tócalle o turno á...

17. Moa

As moas (Dinornithidae) eran aves non voadoras que habitaban en Nova Zelandia. As súas especies varían en tamaño, indo desde o tamaño dun galo ata as moas xigantes que podían chegar a medir 3 metros de altura e pesar un 250 kg. Foi unha das aves máis grandes que xamais existise. Extinguiuse no ano 1400 debido á caza excesiva por parte dos maoríes.

Continuará...

FONTE: Sarah Romero/muyinteresante.es/natureza  

ANIMAIS EXTINTOS XVI

Continúo coa serie adicada a animais extintos. A extinción dunha especie animal ocorre cando morre o último membro individual desa especie. Aínda que unha especie pode estar extinta na natureza, a especie non se extinguirá ata que cada individuo, independentemente da súa localización, catividade ou capacidade de reprodución, morrese.

Se onte falamos do Arao xigante, hoxe tócalle o turno á...

16. Tartaruga xigante de Pinta

A tartaruga xigante de Pinta (Chelonoidis abingdonii) foi unha subespecie endémica da illa Pinta das illas Galápagos (Ecuador). Considérase extinta, e o último exemplar coñecido, o Solitario George, morreu en 2012 por causas naturais (probablemente aos 112 anos).

Continuará...

FONTE: Sarah Romero/muyinteresante.es/natureza  

ASPIRADOR DE INSECTOS

As formas de combater as pragas de insectos na agricultura poden ser en grao sumo orixinais. En California hai quen cambia os pesticidas contaminantes por curuxas e bufos, mentres que en Francia empréganse galiñas para evitar os praguicidas nos cultivos. Agora en Australia un agricultor ecolóxico inventou un sistema de aspiradoras para acabar cos insectos que destrúen as plantas.

Brendon Hoyle é un agricultor que foi galardoado co premio de ‘Agricultor Ecolóxico Australiano do ano 2022’. Cansado de soportar os estragos que causaba a mosca da froita nas súas explotacións agrícolas de Queensland, deseñou un enxeño que non é senón unha ‘aspiradora de insectos’ de gran tamaño, que se remolca cun tractor.

 Mediante este sistema evita o emprego de pesticidas, aforrando un gasto permanente e evitando tamén un dano aos ecosistemas e mesmo ao propio produto.Deste xeito, ademais, pode ampliar a tempada de cultivo ecolóxico do inverno á primavera. Iso é debido a que antes era imposible vende froita máis aló do inverno debido á explosión de insectos que sufría a súa granxa de Glass House Mountains, en Queensland.Eses aspiradores xigantes foron recoñecidos no seu país como unha solución innovadora ao sempiterno problema das pragas agrícolas. E é que a mosca da froita causa perdas aos agricultores australianos por valor de centos de millóns de dólares ao ano. Trátase dun insecto que pon os seus ovos na pulpa das froitas e verdura, causando así a súa putrefacción.Brendom inspirouse nun invento similar que observou en Estados Unidos e decidiu perfeccionalo para aplicalo nos seus propios cultivos. Deste xeito, construíu un modelo de triplo tambor que vai provisto de grandes ventiladores para aspirar os insectos que hai nas plantas e o chan e esmagalos logo contra unha reixa perforada que cobre a parte superior dos devanditos tambores.
Este agricultura afirma que deste xeito conseguiu reducir o número de insectos entre un 75% e un 90% despois de usar este sistema durante dous anos seguidos. No caso dos amorodos, coloca o aparello a uns dez centímetros das plantas e xérase unha forte succión para arrincar aos insectos das follas.

Agora ben, para evitar que este sistema poida actuar tamén contra insectos beneficiosos, como as abellas, ás que é preciso protexer, a aspiradora utilízase só durante unhas poucas semanas ao final da tempada de cultivo do amorodo. Prográmase coidadosamente o calendario da súa utilización para evitar precisamente que coincida coa presenza de abellas melíferas e outros organismos necesarios.

FONTE: J. L. Ferrer/farodevigo.es/medio-ambiente   Imaxe: abc.net.au

ANIMAIS EXTINTOS XV

Continúo coa serie adicada a animais extintos. A extinción dunha especie animal ocorre cando morre o último membro individual desa especie. Aínda que unha especie pode estar extinta na natureza, a especie non se extinguirá ata que cada individuo, independentemente da súa localización, catividade ou capacidade de reprodución, morrese.

Se onte falamos do Parrulo do Labrador, hoxe tócalle o turno á...

15. Arao xigante

O arao xigante (Pinguinus impennis) era tamén un paxaro grande e non voador localizado no Atlántico Norte e mesmo tan ao sur como o norte de España. Tiña unha altura media de 75-85 cm e pesaba ao redor de 5 kg. Era un poderoso nadador, o que o convertían nun fantástico cazador subacuático. Iso si, en terra firme eran moi torpes. Os primeiros exploradores cazábanos como fonte de alimento fácil de conseguir. Para 1835 todos foran exterminados. O Museo de Historia Natural de Londres alberga un exemplar coa seguinte lenda: ’é un dos símbolos máis poderosos do dano que os humanos poden causar. A especie extinguiuse no século XIX como consecuencia de séculos de intensa explotación humana".

Continuará...

FONTE: Sarah Romero/muyinteresante.es/natureza  

ANIMAIS EXTINTOS XIII

Continúo coa serie adicada a animais extintos. A extinción dunha especie animal ocorre cando morre o último membro individual desa especie. Aínda que unha especie pode estar extinta na natureza, a especie non se extinguirá ata que cada individuo, independentemente da súa localización, catividade ou capacidade de reprodución, morrese.

Se onte falamos do Smilodon, hoxe tócalle o turno á...

13. Uro euroasiático

Crese que o uro euroasiático (Bos primigenius primigenius) apareceu hai aproximadamente 2 millóns de anos, co Bos acutrifons, como primeiro expoñente deste xénero. Podemos consideralo o antepasado do gando doméstico. Estes animais vivían en diferentes partes do norte de África, Asia e mesmo Europa, onde adoitaba ser un dos herbívoros de maior tamaño. Considérase extinto desde 1627 debido á caza, o retroceso dos bosques e a domesticación.

Continuará...

FONTE: Sarah Romero/muyinteresante.es/natureza  

ANIMAIS EXTINTOS XII

Continúo coa serie adicada a animais extintos. A extinción dunha especie animal ocorre cando morre o último membro individual desa especie. Aínda que unha especie pode estar extinta na natureza, a especie non se extinguirá ata que cada individuo, independentemente da súa localización, catividade ou capacidade de reprodución, morrese.

Se onte falamos do Tigre de Tasmania, hoxe tócalle o turno á...

12. Smilodon

Smilodon foi un dos mamíferos prehistóricos máis populares debido aos seus enormes cairos. Un exemplar adulto podía pesar entre 55 e 300 quilogramos. Incorrectamente chamado tigre dentes de sabre (pois é unha especie distinta do tigre actual), viviu en América do Norte durante o período Pleistoceno, pero toda a súa poboación morreu hai 10.000 anos, cara ao final da última Idade de Xeo, coincidindo coa chegada dos humanos a continentes aos que nunca antes tiveran acceso.

Continuará...

FONTE: Sarah Romero/muyinteresante.es/natureza