Blogia

vgomez

UN COMENSAL CONVERTIDO EN BANQUETE

 

Os rover mariños da Adminstración Nacional Oceánica e Atmosférica de EE. UU (NOAA) está a revelar impactantes imaxes dos fondos mariños. O último vídeo difundido por este organismo reflicte como os comensais dunha cea submarina acabaron sendo o banquete.

A acción tivo lugar a uns 450 metros de profundidade preto da elevación do fondo mariño da costa de Carolina do Sur. Ao explorar o naufraxio do petroleiro SS Bloody Marsh, o vehículo de control remoto Deep Discoverer da NOAA atopou os restos dun peixe espada de 2,5 metros que estaba a ser masticado por case unha ducia de quenllas de augas profundas.

No vídeo recóllese como estes peixes, que pertencerían a dúas especies diferentes, o peixe lobo de augas profundas e o peixe cebra, van mordendo o cadáver de forma  voraz. Ambas as especies son comúns neste tipo de profundidades e adoitan nadar lentamente buscando algún bocado que pasa por alí ou un animal morto do que poden aproveitar a súa carne.

Con todo, mentres os «pequenos» degustaban o seu prezado manxar, unha cherna ou mero branco (Polyprion americanus) que pasaba por alí (minuto 1.42) engulíu dun só bocado a un dos comensais, que converténdose no banquete. Cunha envergadura que pode superar os dous metros de lonxitude e escondidos en augas profundas e restos de naufraxios, esta cherna apareceu da nada fronte aos obxectivos, sorprendendo á tripulación do Deep Discover, escoitánoa dicir: "Iste evento raro e sorprendente déixanos con máis preguntas que respostas, pero esa é a natureza da exploración científica".

FONTE: abc.es/ciencia

SABES QUEN O DIXO V

A contestación correcta á pregunta do último día de Quen o dixo? é “Casa cun arqueólogo. Canto máis vella te fagas, máis encantadora atoparate”. Sen dúbida é unha das frases máis coñecidas desta escritora británica. Agatha Christie (Agatha Mary Clarissa Miller, 1890-1976) é unha das autoras máis traducidas do mundo e as súas novelas e relatos adaptáronse multitude de veces ao teatro e ao cinema.

Por certo, as outras dúas frases son de Indira Gandhi.  

E imos coa proposta para hoxe!

5. De que famoso escritor é esta cita?: “Morrer, durmir… durmir? Talvez soñar

- Lord Byron

- William Shakespeare

- Ernest Hemingway

Mañá a solución e unha nova proposta!

FONTE: muyinteresante.es


SOLUCIÓN Á SOPA DE LETRAS XII

Unha de fontes de luz!

SOPA DE LETRAS XII

INTERMITENTE         ESTRELA         LÁMPADA         FOCO

FARO                       BOMBILLA       SOL                 LUMINARIA

CANDEA                   SEMÁFORO     FAROL              LÓSTREGO

ISTE PAXARO PIDE SOCORRO: ESCRIBENTA DAS CANAVEIRAS

Escribano palustre iberoccidental en Galicia / Imaxe: Álvaro Rodríguez Pomares-SGHN

Comen sementes, arañas e insectos que buscan en labradíos e pastos próximos, en campos en barbeito e nos humidais que habitan. As femias constrúen os seus niños a uns 10 centímetros de altura, nos bordos de  xunqueras e  carrizais. Case sempre son monógamos, aínda que non do todo fieis. Porque só a metade dos pitos son fillos do pai que axuda, a intres, á nai coa crianza dos catro ou cinco ovos que pon e que  incuba case medio mes antes de que nazan as crías, a principios de xuño. Viven todo o ano nos seus territorios ao oeste da península Ibérica, mentres reciben a visita dos seus curmáns no estranxeiro, outras  subespecies máis viaxeiras que veñen de paso, procedentes de distintas partes de Europa. O último censo revela que xa só quedan 110 parellas de escribanos palustres iberoccidentais (Emberiza schoeniclus lusitanica) sobre a face da terra, o 18% en Galicia e o resto en Portugal, despois de ir desaparecendo das demais comunidades da cornixa Cantábrica.

Hai tempo que os grupos ecoloxistas anuncian o final que lle espera a esta pequena ave de non máis de 15 centímetros. Os  ornitólogos advirten de que desde 2005 perdéronse cinco de cada seis deses matrimonios de paxaros cantores, e calculan que a este ritmo o seu trino, ás veces vigoroso, ás veces melancólico, deixará de oírse definitivamente en 2023.

A revista científica Braña, publicada pola Sociedade Galega de Historia Natural (SGHN), difundiu un censo exhaustivo realizado por sete ornitólogos que revelan que nos últimos 13 anos o  escribano palustre iberoccidental "perdeu o 71% da súa poboación", e esfumouse totalmente de localidades de cría tradicionais. As conclusións do informe son alarmantes ata o punto de que xa non sobreviven máis de 20 parellas reprodutoras en toda Galicia, repartidas por cinco enclaves da provincia da Coruña e un de Pontevedra.

Os  ornitólogos lembran que a sorte do pequeno escribano, coñecido en Galicia como "escribenta das canaveiras", en Cataluña como "repicatalons" e en Euskadi como "Zingira-berdantza", vai ligada á conservación (ou destrución) de humidais, porque é nos  cañaverales onde cría, pero tamén ás prácticas agrícolas. A intensificación e o uso de praguicidas déixano sen alimento.

Ante a situación crítica que atravesa o  escribano palustre  iberoccidental, a Dirección  Xeral de Patrimonio Natural da Xunta contratou a unha empresa para elaborar un novo censo que deberá estar listo a mediados de setembro.

Para conseguir a recuperación da especie simplemente hai que seguir as recomendacións que reiteradamente citan os expertos: Dotar de medios económicos e humanos o propio plan de recuperación da Xunta, que nunca se chegou a aplicar, incrementar a protección efectiva dos humidais, coordinar a súa xestión con Portugal e iniciar a súa cría en catividade.

Unha verdadeira pena!

FONTE: Sivia R. Pontevedra/elpaís.com

SABES QUEN O DIXO IV

A contestación correcta á pregunta do último día de Quen o dixo? é Verdadeiro. O escritor estadounidense Edgar Allan Poe (1809-1849), estandarte da novela gótica, viu escurecido o seu talante e tamén por iso a súa obra, despois de que a súa esposa contraese tuberculose e posteriormente falecese.

E imos coa proposta para hoxe!

4. Cal destas citas soadas si é da xenial escritora Agatha Christie?

-Para liberarse, a muller debe sentirse libre, non para rivalizar cos homes, senón libres nas súas capacidades e personalidade

-Casa cun arqueólogo. Canto máis bela te faga, máis encantadora atoparate

-Co puño pechado non se pode intercambiar un apertón de mans

Mañá a solución e unha nova proposta!

FONTE: muyinteresante.es


25 DE XULLO: DÍA NACIONAL DE GALICIA

 

Hoxe celebramos o Día Nacional de Galicia, ou Día da Patria Galega. É a festa oficial do noso país galego, segundo decreto da Xunta de Galicia publicado no DOG do 1 de xaneiro de 1979. Celébrase tamén hoxe a festividade do apóstolo Santiago o Maior.

As orixes desta celebración remóntanse a novembro de 1919, cando se celebrou en Santiago de Compostela a II Asemblea Nacionalista das Irmandades da Fala, que acordan celebrar o Día Nacional de Galicia o 25 de xullo do ano seguinte, impoñéndose ás teses defendidas por Antón Villar Ponte para celebralo o 17 de decembro, considerado daquela o aniversario da decapitación do mariscal Pardo de Cela en Mondoñedo.

Sintámonos orgullosos do que somos: galegos!

O ESPAZO E AS MULLERES

Valentina Tereshkova, primeira muller en estar no espazo/ Imaxe: muyinteresante.es

Nestes días de celebración dos 50 anos da chegada do home á Lúa, non reparamos nunca da importancia da muller no mundo da astronomía e das viaxes espacais. Por iso hoxe quero facer unha reseña, suliñando a súa importante participación no mundo do espazo.

Dende Hipatia de Alexandría, que deseñou un astrolabio e usouno para trazar a posición das estrelas no ceo, moitas mulleres asentaron o camiño das estrelas. Ela Hipatia sendo unha das primeiras astrónomas coñecidas, pero non podemos esquecer a Aglaonicia de Tesalia, Grecia, considerada a primeira muller astrónoma na antiga Grecia que centrou os seus estudos nos patróns cíclicos da Lúa; á raíña Seondeok de Cadeira (Corea do Sur), que foi fundamental na construción do Observatorio  Cheomseongdae ("torre de observación das estrelas") de 9,4 metros de altura, sendo a estrutura máis antiga de Asia deste tipo; a Sophia Brahe, que criada como unha nobre danesa porque o seu pai exerceu de asesor do rei de Dinamarca, axudou ao seu irmán, Tycho Brahe, coas súas observacións das estrelas e tamén a crear o que serviría de base para as predicións actuais das órbitas planetarias. Como Sophia era nobre, a súa familia expresou o seu desdén polo seu interese nas ciencias, polo que investiu o seu propio diñeiro traducindo textos en alemán e latín para poder continuar os seus estudos de astronomía. Tamén estudou horticultura e interesouse pola medicina e a química. Tycho e Sophia descubriron conxuntamente unha supernova na constelación de Casiopea, que se chamou " Nova Stella".

Despois delas chegaría Wang Zhenyi, astrónoma, matemática e autora chinesa de textos sobre o cosmos, incluíndo “Sobre as Procesións dos Equinoccios”,“Sobre a lonxitude e as estrelas”, “Sobre a explicación das eclipses lunares” ou “A explicación da eclipse Solar” que, de forma autodidacta, estudou medicina, matemáticas e xeografía, ademais de astronomía. Un dos seus experimentos máis destacados consistiu en crear un modelo da Terra, o Sol e a Luna (que fixo usando elementos cotiáns como unha mesa e un espello) para axudar visualmente ás persoas para saber como funcionaban as eclipses.

Maria Mitchell, que foi a primeira muller astrónoma estadounidense e descubriu un cometa en 1847, algo que a converteu nunha celebridade da noite para a mañá e levouna á súa elección final como parte da Academia Americana de Artes e Ciencias. Foi a única muller que ocupou un posto na academia ata 1943. Tamén hai que lembrar que cando descubriu que os seus colegas masculinos estaban a gañar máis diñeiro que ela, pediu un salario igual, e conseguiuno. Un asteroide, Mitchella de 1455 e un cráter na lúa (Mitchell) foron nomeados para lembrala.

Grazas tamén ás ’Computadoras de Harvard’, pasando por Katherine Johnson, Nancy Roman, a nai do Hubble, Valerie Thomas ou Margaret Hamilton... con todas estas contribucións dirixímonos ás mulleres que estiveron no espazo.

Mulleres no espazo

Valentina Tereshkova foi a primeira muller en estar no espazo. Abriu o camiño para as moitas mulleres que se converterían en astronautas e soñaban con viaxar ao espazo. Tereshkova, cosmonauta soviética, foi seleccionada entre máis de 400 solicitantes para finalmente ser enviada na misión Vostok 6 o 16 de xuño de 1963.

En xuño de 1983, a astronauta da NASA Sally Ride converteuse na primeira muller estadounidense no espazo cando se formou parte da misión STS-7 do transbordador espacial Challenger. Foi a terceira muller no espazo, despois de Valentina Tereshkova e a cosmonauta soviética Svetlana Savitskaya, quen voou na misión Soyuz T-7 o 19 de agosto de 1982.

Judith Resnik foi a cuarta muller no espazo e tamén a segunda muller americana en logralo. Lamentablemente Resnik faleceu na traxedia do Challenger de 1986 na que morreron os sete tripulantes a bordo: Christa McAuliffe, Gregory Jarvis, Judith Resnik, Dick Scobee (comandante), Ronald McNair, Mike Smith (piloto) e Ellison  Onizuka. Sen dúbida, unha traxedia que cambiou a exploración espacial.

A astronauta da NASA, Peggy Whitson, foi a primeira muller en ser comandante da Estación Espacial Internacional cando tomou o mando da avanzada en abril de 2008 durante a Expedición 16. No seu seguinte voo espacial en 2016, converteuse na primeira muller en exercer de comandante da estación espacial dúas veces como comandante da Expedición 51. É a estadounidense que máis días estivo en órbita: 665 días, 22 horas e 22 minutos.

A primeira muller en completar unha camiñata espacial, ou actividade extravehicular (EVA), foi a cosmonauta soviética Svetlana Savitskaya, quen realizou unha camiñata espacial durante o seu segundo voo á órbita en xullo de 1984. Tamén se converteu na segunda muller en voar ao espazo en 1982 coa misión Soyuz T5 á estación espacial Salyut 7.

A astronauta da NASA Kathryn D. Sullivan converteuse na primeira muller estadounidense en levar a cabo unha camiñata espacial cando flotaba fóra do transbordador espacial Challenger durante a misión STS-41-G o 11 en outubro de 1984.

A química Helen Sharman converteuse na primeira persoa de nacionalidade británica en voar ao espazo cando visitou a estación espacial Mir a bordo do Soyuz TM-12 en 1991. Durante este voo, tamén foi a primeira muller en visitar a estación espacial Mir.

A astronauta da NASA, Mae Jemison, voou no transbordador espacial Endeavor en setembro de 1992, converténdose na primeira muller afroamericana en viaxar ao espazo. Jemison, inspirada pola excursión de Ride to space, apuntouse ao programa de astronautas da NASA e foi seleccionada como unha dos 15 candidatos dun grupo de máis de 2.000 persoas. O adestramento dun ano deu os seus froitos. En 1993, Jemison deixou a NASA e comezou a ensinar en Dartmouth. Tamén fundou o Grupo Jemison, unha compañía que alenta aos estudantes para estudar ciencias, así como un campamento internacional de ciencias chamado The Earth We Share (TEWS) para adolescentes.

Ellen Ochoa quen asistiu á Universidade de San Diego State e logrou una licenciatura en física antes de obter unha mestría e un doutoramento en enxeñería eléctrica de Stanford. En 1988, comezou a traballar na NASA e exerceu como directora número 11 do Centro Espacial Johnson. Foi a primeira directora hispana do Centro, ademais de ser a segunda líder feminina da historia. Ochoa tamén foi a primeira muller hispana en ir ao espazo cando foi seleccionada para converterse en astronauta e tivo a súa primeira misión a bordo do transbordador Discovery en 1993, unha misión que durou nove días. Estivo no espazo catro veces e rexistrou case 1.000 horas de órbita.

Roberta Bondar converteuse na primeira muller astronauta de Canadá cando voou na misión do transbordador espacial STS-42 en 1992.

Chiaki Mukai, en representación da Axencia Nacional de Desenvolvemento Espacial de Xapón (NASDA) foi a primeira muller xaponesa no espazo. Voou no transbordador espacial Columbia durante a misión STS-65 en xullo de 1994. Nese momento, estableceu o récord do voo máis longo ata a data dunha astronauta.

A doutora Claudie Haigneré converteuse na primeira muller francesa en viaxar ao espazo cando voou á estación espacial rusa Mir en 1996. En 2001, converteuse na primeira muller europea en visitar a Estación Espacial Internacional.

A astronauta da NASA Eileen Collins foi a primeira muller en comandar unha misión do transbordador espacial, unha función que requiría que un astronauta tivese polo menos 1.000 horas de experiencia pilotando avións de reacción. Collins comandou a misión do transbordador espacial STS-93 en xullo de 1999, e pasou a ser comandante por segunda vez en xullo de 2005.

Anousheh Ansari foi a primeira muller turista espacial e tamén a primeira iraniana no espazo na nave Soyuz TMA-9/8 o 18 de setembro de 2006.

Kalpana Chawla foi a primeira muller india-americana no espazo. Era operadora dun brazo robótico. Morreu no desastre de Columbia do 1 de febreiro de 2003.

Yi So-yeon converteuse o 8 de abril de 2008 na primeira coreana e unha das primeiras mulleres asiáticas en ir ao espazo, ao participar no voo espacial Soyuz TMA-12, nunha misión con destino á Estación Espacial Internacional que volveu á Terra o 28 de outubro do mesmo ano.

Tamén merecen o noso recoñecemento!

FONTE: Sarah Romero/muyinteresante.es