Blogia

vgomez

SER CONSCIENTES DO CAMBIO CLIMÁTICO

 

O naturalista e escritor Joaquín Araújo fai un chamamento apaixonado e urxente a toda a sociedade: debemos ser conscientes da nosa responsabilidade ante o cambio climático, “a maior equivocación na historia da nosa especie”. O seu compromiso científico e profundo coñecemento da natureza foi recoñecido con multitude de galardóns, como o premio "GLOBAL 500" outorgado polas Nacións Unidas (ONU) polo seu labor divulgativo, así como o Premio Ondas 2003 pola súa participación no programa de radio ‘Non é un día calquera’. Na súa traxectoria, destaca o seu labor como guionista dos 50 capítulos da serie ‘A arca de  Noé’, e como asesor científico de Félix Rodríguez de la Fuente en ‘O home e a terra’, o mítico programa que se alzou co premio á mellor serie da Historia outorgado pola Academia da Televisión. Hoxe, Joaquín Araújo continúa o seu legado como campesiño e  divulgador, permanece nel, un espírito de poeta da paisaxe e a veciñanza, e todo a través dun excelso manexo da palabra que nos transporta ata o corazón dos bosques e os seus habitantes. As súas historias reividican que a sensatez e a harmonía deberían arraigar no ser humano para lograr o funcionamento sustentable do noso mundo: “Hoxe que temos máis conciencia ambiental que nunca, parece mentira que a nosa intelixencia non se faga amiga da transparencia e do clima”.

RÉCORDS DO MUNDO ANIMAL IX

A solución á pregunta de onte sobre o que sabemos do mundo animal é o Píntega.  Un embarazo  larguísimo! A píntega negra alpina ten un período de xestación de 3 anos e dous meses. Todo un récord. Respecto a os outros, o período  gestacional da orca está entre os 16 e 17 meses e o do elefante entre os 22 e 24 meses.

E imos coa pregunta de hoxe!

9. Algunhas especies de caracol poden ter ata 25.000 dentes.

- Verdadeiro

- Falso

Mañá a solución e unha nova proposta!

FONTE: Idea orixinal muyinteresante.es

RESOLTO O MISTERIO DA POLONIA DE MAUD RISE

A misteriosa polinia rexistrada polos satélites en 2017 e que só se viu otra vez en 1970 / Imaxe: Scar Atlas/abc.es

En  glacioloxía (a ciencia que estuda os glaciares), unha polinia é un espazo aberto de auga líquida rodeada de xeo que se forma nos polos. É dicir, unha sorte de lago no medio de auga conxelada que se forma por varios motivos e de forma cíclica. De feito, algúns animais, como as morsas, aprovéitanse deste fenómeno para non ter que emigrar ao sur e poder pescar nestas augas líquidas. Con todo, a polinia de Maud Rise é máis complexa e trouxo de cabeza aos científicos. Por que xurdiu só dúas veces e nos meses máis duros do inverno antártico?

Agora un estudo publicado na revista Journal of Geophysical Research: Atmospheres di ter a resposta ao fenómeno que foi descuberto polos satélites por primeira vez en 1970. Situada no centro dunha bolsa de xeo no mar de Lázarev, a polinia non se volveu a repetir ata 2017, inquietando á comunidade científica, xa que se orixinou no momento en que as capas de xeo son máis espesas. No momento do descubrimento, a polinia tiña aproximadamente 9.500 quilómetros cadrados (equivalente á masa de terra do estado de  Connecticut, en Estados Unidos). Pero nun mes medrou en máis de 740% ata os 800.000 quilómetros cadrados. Finalmente, fusionouse co océano aberto unha vez que o xeo comezou a retirarse ao comezo dos meses de verán austral.

Debido ao difícil acceso ao lugar, o equipo tivo que axudarse das observacións con satélites e datos meteorolóxicos. Con esta información descubriron que os ciclóns (tan intensos como a categoría 11 na Escala Beaufort) crean dúas correntes opostas que moven o xeo en dirección contraria, abrindo a polinia no centro. Coma se desgarrásese o xeo da plataforma.

Sen o efecto illante da capa de xeo mariño, unha polinia permite que a atmosfera e o océano intercambien calor, impulso e humidade, o que xera impactos significativos no clima. A convección dos océanos que ocorre dentro da polinia, trae auga quente á superficie, que  derrite o xeo mariño e evita que se forme xeo novo.

A investigación tamén apunta a que a relación entre as  polinias e os ciclóns pode provocar que estes fenómenos sexan moito máis frecuentes en climas máis cálidos, "porque estas zonas están expostas a ciclóns máis intensos", indican os investigadores. De feito, estudos anteriores sinalan que a maior calor, os ciclóns polares intensificaranse, ademais de que os ciclóns extratropicais (os que se forman na zona tépeda do planeta) moveranse cara á Antártida, "o que podería diminuír a extensión do xeo mariño e facer que as áreas das  polinias achéguense máis á zona de formación dos ciclóns", agregan.

FONTE: abc.es/ciencia

RÉCORDS DO MUNDO ANIMAL VIII

A solución á pregunta de onte sobre o que sabemos do mundo animal é o Attacus harpyja. Os nomes do resto derivan da mitoloxía clásica.  Dracaena  cinnabari é o nome científico dunha árbore tamén coñecida como árbore do sangue de dragón, orixinario do arquipélago de Socotra (Yemen).  Basiliscus  plumifron, ou basilisco verde, é un lagarto americano capaz de correr sobre a auga a 12 km/h para escapar dos seus predadores.

E imos coa pregunta de hoxe!

8.  O animal co período de embarazo máis longo é...

- Unha píntega

- Unha  orca

- Un elefante

FONTE: Idea orixinal muyinteresante.es

CADA PELÍCULA É PRODUTO DA SÚA ÉPOCA

 


En A invasión dos ladróns de corpos, película dirixida por Don Siegel en 1954, uns estraños dobres chegados do espazo exterior suplantan a identidade de pacíficos cidadáns estadounidenses. Os aliens non teñen sentimentos e, aínda que exteriormente móstranse idénticos, é fácil recoñecer a  impostura porque pase o que pase ao redor mantéñense  impávidos. A crítica viu na obra de  Siegel (cineasta de trazo groso e pouco dado ás sutilezas) unha  diatriba  anticomunista, aínda que tamén hai quen afirmou que o que reflicte é precisamente o contrario: a  paranoia do país durante a Guerra Fría, a súa obsesión por atopar inimigos e sospeitosos en calquera parte. Dunha ou outra forma, o seguro é que aqueles extraterrestres impertérritos dicían máis da sociedade humana do seu tempo que de civilizacións doutros planetas.

Luís Miguel  Ariza, xornalista,  divulgador científico e escritor coincide en que esta é a tónica xeral do cinema de ciencia ficción, debido a que “ofrece unha xanela sociolóxica de exploración destas sociedades e dos seus medos. É unha máquina do tempo”. No seu último libro, Vixíen os ceos!,  Ariza repasa 22 grandes títulos do xénero para revelar os segredos e significados que se esconden (ou se mostran) nas súas imaxes. Utilizar a ciencia ficción como instrumento para afirmar teorías sociais, políticas e mesmo relixiosas non é nada novo. Aí está, sen ir máis lonxe, Ron L Hubbard, o polémico fundador da Ciencioloxía. Un modesto escritor de novelas do xénero sobre as cales, con todo, cimentou algunhas das ideas do seu exitoso culto. No terreo académico e universitario a ciencia ficción tamén tivo  predicamento. Numerosas teses doutorais analizaron a realidade do mundo tomando como pedra de toque as ficcións futuristas. O panorama é  inabarcable, con propostas tan heteroxéneas como o estudo de xénero De homes e  cyborgs: a construción da  masculinidad no cinema americano actual de ciencia ficción de Rocío Carrasco publicado pola universidade de Huelva, ou a análise arquitectónica Entre  Blade runner e Mickey Mouse, novas condicións urbanas: unha perspectiva dende Os Anxeles, California de José Luis Pérez de Lama e publicada pola universidade de Sevilla.

“Cada película é produto da súa época”, asegura  Ariza, e así o reflicte nas análises que dedica a estes clásicos no seu libro, tratando de responder a preguntas como que é o que representa o personaxe de Neo e  Matrix, se Star Trek responde a unha visión optimista e cosmopolita do que podería ser o futuro, ou que ideoloxías políticas e ansiedades sociais expóñense en Terminator. Todo iso, ademais, dunha forma accesible e divertida. Tal cal é sempre a boa ciencia ficción.

FONTE: José  L. Álvarez  Cedena/elpais.com

RECÓRDS DO MUNDO ANIMAL VII

A solución á pregunta de onte sobre o que sabemos do mundo animal é o Ratel. Segundo a revista Scientific American, o mamífero terrestre máis agresivo e máis temible do mundo é o Ratel (Mellivora capensis). Viven en África e Asia, nos tobos que outros animais deixan abandonadas. Pertencen á familia das  donicelas e a súa voracidade débese a que empregan garras, afiadas e potentes, para arrasar termiteiros, galiñeiros ou  panais.

E imos coa pregunta de hoxe!

7. Un destes animais non existe:

- Dracaena cinnabari

- Basiliscus plumifron

- Attacus harpyja  

FONTE: Idea orixinal muyinteresante.es

PERO SOMOS TAN INTELIXENTES?

 

Está considerada como unha das mulleres científicas de maior impacto no século XX. Os ollos de Jane Goodall brillan ao compartir as súas historias de onte, convertidas hoxe en grandes leccións de vida sobre a ciencia e a educación: "Se curiosa e comete erros, se paciente e non te rendas", repite esta muller extraordinaria. Goodall é Doutora en Etoloxía pola Universidade de Cambridge e Doutora ’honoris causa’ por máis de 45 universidades do mundo. Recibiu máis de 100 premios internacionais como o Premio Príncipe de Asturias de Investigación, a Lexión de Honra da República de Francia, o título de Dama do Imperio Británico ou a Medalla de Ouro da UNESCO, entre outros. Ademais é “Mensaxeira da Paz” de Nacións Unidas. Goodall viviu a súa infancia e mocidade cun só soño: viaxar dende a súa Inglaterra natal a África para estar preto dos animais e escribir sobre eles. En 1960, con apenas 23 anos, fixo realidade o seu propósito da man do famoso antropólogo Louis Leakey quen lle encargou a arriscada misión de viaxar á selva de Gombe, Tanzania e converterse así no primeiro ser humano en observar e investigar aos chimpancés salvaxes. Acompañada da súa nai comezou un proxecto de investigación de seis meses de duración. Hoxe, case 60 anos despois, continúa desenvolvéndose grazas ao equipo de investigadores do Instituto Jane Goodall na que é, unha das investigacións de campo máis prolongadas sobre animais en liberdade. As investigacións da Doutora Goodall revolucionaron á comunidade científica e fascinaron ao mundo enteiro. A súa perseveranza, intuición,  empatía e capacidade de observación, non só permitíronnos descubrir o descoñecido mundo dos chimpancés e doutras especies, senón que, convídannos a reflexionar sobre nós mesmos, promover un estilo de vida máis sustentable e a construír unha sociedade máis xusta.

RÉCORDS DO MUNDO ANIMAL VI

 

6. O animal máis temible/agresivo do mundo é...

- Ratel

- Oso  Grizzly

- Crocodilo

FONTE: Idea orixinal muyinteresante.es