1328 En Francia, Felipe VI é coroado rei.
1792 En París utilízase por primeira vez a guillotina.
1883 Alejandro III é coroado tsar de Rusia.
1930 En Nova York inaugúrase o edificio Chrysler (319 m), o máis alto do mundo nese momento.
1992 No observatorio Pombal, a astrónoma Eleanor Helin descobre un asteroide que orbita o Sol unha vez cada 3,58 anos. Bautizarao asteroide Braille.
FONTE: hoyenlahistoria.com Imaxes: ca.wikipedia.org e es.wikipedia.org
Continúo coa serie adicada á xeografía española, xa que coñecela en profundidade non só nos axuda a entender mellor o noso país, senón tamén a interpretar como inflúe na nosa cultura, economía e formas de vida.
A contestación correcta á pregunta de onte é ...
E imos coa pregunta de hoxe!
36. En que comunidade autónoma se atopa a Comarca das Bardenas?
- País Vasco
- Navarra
- A Rioxa
Mañá a solución e unha nova proposta!
FONTE: Propia e es.wikipedia.org Imaxes: elauladehistoria.blogspot.com e es.wikipedia.org
1897 Publícase a novela Drácula, do autor irlandés Bram Stoker.
1906 O enxeñeiro August Franz Max von Parseval realiza a primeira ascensión a bordo dun dirixible non ríxido. A aeronave ten 48 metros de lonxitude, contén 2500 m3 de gas e está dotada de 90 cv de potencia.
1914 En París estréase a ópera O reiseñor, de Ígor Stravinski.
1956 En Estados Unidos estréase a película Centauros do deserto, dirixida por John Ford e protagonizada por John Wayne.
1986 A Unión Europea adopta a súa bandeira.
2002 En Marte, unha nave da NASA detecta indicios da existencia de auga xeada.
2003 En Turquía estrélase un avión Yakovlev Yak-42 e morren 62 militares españois.
FONTE: hoyenlahistoria.com Imaxes: imbd.com/es e defensa.com
Carla Morrison naceu e creceu en Tecate, Baixa California, nunha familia marcada pola mestura de raíces mexicanas e estadounidenses. Desde pequena, a música foi o seu refuxio e salvación, acompañándoa en momentos de tristeza e confusión. A súa carreira comezou de xeito independente, xestionando ela mesma as súas presentacións e enfrontando retos como muller na industria musical.
A súa honestidade e sensibilidade levárona a conectar con miles de persoas a través de cancións como Déixenme chorar e Desfruto, esta última convertida nun éxito global anos despois do seu lanzamento. Morrison colaborou con artistas como Juan Gabriel e J Balvin, e a súa música foi recoñecida pola súa autenticidade e capacidade de abordar temas como a saúde mental e a vulnerabilidade.
Tras buscar refuxio en París, atopou nesa cidade un espazo para o anonimato, a aprendizaxe e a reinvención privado e artística. Carla decidiu non ser nai, proceso que a levou a unha reflexión profunda sobre a maternidade e a identidade feminina. Hoxe, segue compoñendo e compartindo a súa visión sobre a vida, o amor e a aprendizaxe colectiva.
Continúo coa serie adicada á xeografía española, xa que coñecela en profundidade non só nos axuda a entender mellor o noso país, senón tamén a interpretar como inflúe na nosa cultura, economía e formas de vida.
A contestación correcta á pregunta de onte é Azores, Madeira, Cabo Verde e Illas Salvaxes. Macaronesia é unha designación moderna para identificar os varios grupos de illas no océano Atlántico Norte preto da Europa e do norte de África, que comparten unha serie de trazos, en especial bioxeográficos, comúns. Consta de cinco arquipélagos: Azores (Portugal), Madeira (Portugal), Canarias (España), Cabo Verde, (República de Cabo Verde) e Illas Selvagens (Portugal).
E imos coa pregunta de hoxe!
35. Completa o mapa das Rías Altas e Rías Baixas: Vigo, Muros, A Coruña, Ferrol, Pontevedra, Betanzos Arousa
Mañá a solución e unha nova proposta!
FONTE: Propia e es.wikipedia.org Imaxes: es.wikipedia.org e elauladehistoria.blogspot.com
Continúo coa serie adicada á xeografía española, xa que coñecela en profundidade non só nos axuda a entender mellor o noso país, senón tamén a interpretar como inflúe na nosa cultura, economía e formas de vida.
A contestación correcta á pregunta de onte é Rexión de Murcia. O Mar Menor é unha albufeira do mar Mediterráneo, situada na Región de Murcia. Trátase da albufeira española de maior extensión, dispoñendo de valores medioambientais que lle fan contar con numerosas figuras de protección, incluída na lista Ramsar. De forma semicircular, está separado do mar Mediterráneo por unha franxa de area de 22 km de lonxitude e de entre 100 e 1.200 m de anchura, denominada A Manga do Mar Menor.
E imos coa pregunta de hoxe!
34. As Illas Canarias forman parte da macaronesia. Pero que outros arquipélagos tamén forman parte?
- Azores e Madeira
- Azores, Madeira e Cabo Verde
- Azores, Madeira, Cabo Verde e Illas Selvagens
Mañá a solución e unha nova proposta!
FONTE: Propia e es.wikipedia.org Imaxes: es.wikipedia.org
1787 En Filadelfia (Estados Unidos) acórdase escribir unha nova constitución, sendo George Washington presidente.
1895 En Londres a policía arresta ao escritor irlandés Óscar Wilde por ser homosexual (máis exactamente, «cometer actos de groseira indecencia con outros homes»).
1957 En Roma (Italia) créase o Parlamento Europeo.
1973 En Londres (Inglaterra), o músico Mike Oldfield lanza o disco Tubular Bells.
1977 Estréase a película Star wars (Daquela retitulada Star Wars Episode IV: A New Hope).
1983 Estréase a película Star Wars Episode VI: Return of the Jedi.
2008 A sonda Phoenix aterra no planeta Marte en busca de probas biolóxicas.
FONTE: hoyenlahistoria.com Imaxes: elordenmundial.com, reddit.com e es.wikipedia.org
A día de hoxe, os paleontólogos conseguiron identificar con certeza ao redor de 1.100 especies distintas de dinosauros. Toda unha proeza, desde logo, pero o certo é que esa cifra non reflicte, en absoluto, a realidade. De feito, as estimacións máis rigorosas suxiren que, durante o tempo que dominaron a Terra (máis de 160 millóns de anos), chegaron a existir entre dous e tres veces máis especies de dinosauros das que desenterramos ata o de agora. É dicir, que o rexistro fósil actual apenas nos mostrou a punta do iceberg do que foi un mundo rebosante de vida e de formas insospeitadas. Un mundo que desapareceu para sempre hai 66 millóns de anos tras a caída dun enorme meteorito.
Por iso, non resulta estraño que, día si, día non, anúnciese o descubrimento dalgunha nova especie para a ciencia. Moitas delas corresponden a animais ’menores’ ou de importancia secundaria; fragmentos illados ou de dinosauros de pequena envergadura que, aínda que achegan datos valiosos para completar a árbore evolutiva, non alteran a nosa visión xeral do pasado nin ocupan as portadas dos medios.
Pero ás veces non é así. Ás veces, as antigas rochas entrégannos a auténticos xigantes, bestas enormes que desafian a imaxinación e ábrennos novas fiestras para observar o pasado dun mundo que aínda non era o noso. E estamos, xusto, ante un deses casos excepcionais.
Baixo a dirección do University College de Londres, e en estreita colaboración coa Universidade de Mahasarakham, a Universidade Tecnolóxica de Suranaree e o Museo Sirindhorn en Tailandia, un equipo internacional de investigadores acaba de sacar á luz os restos do maior dinosauro xamais atopado no sueste asiático. Os detalles do achado, que arrincou hai dez anos a beiras dun antigo estanque no nordés de Tailandia, acaban de publicarse en Scientific Reports.
O novo ’rei’ asiático foi bautizado como Nagatitan chaiyaphumensis, onde ’Naga’ fai referencia á mítica serpe acuática do folclore da rexión; ’Titán’ alude aos inmensos xigantes da mitoloxía grega; e ’chaiyaphumensis’ indica que provén da provincia tailandesa de Chaiyaphum. É, ademais, o décimo cuarto dinosauro que recibe un nome formal no país asiático.
A partir da análise da columna vertebral, as costelas, a pelvis e as patas dos fósiles atopados, os expertos puideron reconstruír o aspecto orixinal do animal. E as súas dimensións son realmente espectaculares. Segundo o estudo, en efecto, Nagatitan mediría 27 metros de lonxitude e pesado a asombrosa cifra de 27 toneladas, o peso combinado de nove elefantes asiáticos adultos. E todo iso sostido por unhas patas concibidas como columnas arquitectónicas. De feito, só un dos ósos da súa pata dianteira mide 1,78 metros, a estatura dun home adulto dos nosos días.
O coloso pertencía á familia dos saurópodos, eses inconfundibles comedores de plantas de pescozos interminables e colas de látego, unha liñaxe no que tamén militan auténticas estrelas mediáticas como o Diplodocus ou o Brontosaurus. A nova especie, concretamente, pisou a Terra durante o período Cretácico Inferior, hai entre 100 e 120 millóns de anos.
«O noso dinosauro -explica Thitiwoot Sethapanichsakules, autor principal do estudo- é grande para a maioría dos estándares; probablemente pesaba polo menos 10 toneladas máis que Dippy, o soado Diplodocus (Diplodocus carnegii). Pero segue sendo anano en comparanza con saurópodos como o Patagotitan (60 toneladas) ou o Ruyangosaurus (50 toneladas)».
Con todo, o máis importante deste fósil non é o seu tamaño, senón o momento e o lugar nos que viviu. «Referímonos a Nagatitan como ’o último titán’ de Tailandia -subliña Sethapanichsakul-. Iso é porque foi descuberto na formación rochosa portadora de dinosauros máis novo do país. É pouco probable que as rocas aínda máis novas, depositadas cara ao final da época dos dinosauros, conteñan restos, xa que para entón a rexión convertérase nun mar pouco profundo. Así que este pode ser o último ou máis recente gran saurópodo que atoparemos no sueste asiático».
Tirando do fío xenético e anatómico, sabemos que Nagatitan era un saurópodo somfospondilo. Tal e como sinalan diversos estudos filoxenéticos anteriores, como o traballo de clasificación publicado polo paleontólogo Michael D’Emic en 2012, dentro deste gran grupo o Nagatitan encádrase na subfamilia dos euhelopodidos (Euhelopodidae). Unha peculiar e enigmática estirpe de saurópodos que prosperou hai 120 millóns de anos e que, ata onde os rexistros actuais testemuñan, foi única e endémica de Asia, separada dos seus curmáns americanos e europeos.
Por aquel entón, o hábitat no que vivían estes animais era de árido a semiárido. Pero alí a evolución demostrou o seu enxeño: os saurópodos lograron florecer nestes duros e tórridos ambientes porque a súa anatomía era, no fondo, unha ’máquina’ de aclimatación. Confiaban, de feito, na enorme superficie exposta dos seus longos pescozos e colas para disipar a calor e regular a súa temperatura corporal, actuando como radiadores naturais. Aquela rexión estaba dominada ademais por un sistema de ríos serpenteantes repletos de peixes e quenllas de auga doce, unha contorna onde Nagatitan conviviu con pequenos herbívoros (como iguanodontes e curmáns temperáns do Triceratops), pterosaurios sucando os ceos e temibles depredadores carnívoros, como os espinosaurios.
Alén de engadir un novo dinosauro xigante, o achado serve, segundo os autores, para consolidar unha forma de facer ciencia máis colaborativa (e máis limpa) que ata o de agora. En palabras de Paul Upchurch, do University College de Londres e coautor do traballo, «este descubrimento xorde dunha nova colaboración entre o UCL e colegas en Tailandia. O material foi estudado tanto en Tailandia como no UCL; o escaneo e a impresión 3D significaron que podemos estudar o espécime e recompilar datos sen ter que viaxar (o que é bo para reducir a nosa pegada de carbono)».
«É estupendo -conclúe o investigador- traballar con colegas tailandeses e empezar a obter información sobre o que ocorría no sueste asiático durante o Xurásico e o Cretácico».
FONTE: J. M. Nieves/abc.es/ciencia