#DígochoEu: Non confundas 'devagar' con 'debagar'
Coiado con estas dúas palabras, son correctas pero teñen significados totalmente distintos!
#DígochoEu
MERGULLADOR ATOPA UN SUBMARINO NAS PROFUNDIDADES DO OCÉANO IX
O equipo indagou nos arquivos e desenterrou o pasado do submarino. Tratábase dunha nave da Segunda Guerra Mundial cuxa desaparición denunciouse en circunstancias misteriosas.
Os rexistros apuntaban a unha operación especial, pero os detalles eran escasos e estaban envolvidos no secreto. Carter escoitou, fascinado, como os historiadores reconstruían unha historia de espionaxe e misións encubertas en tempos de guerra.
O submarino non era só unha reliquia; era unha testemuña muda da historia, e o seu casco oxidado albergaba historias non contadas dun pasado turbulento.
Na sala de control da misión, o equipo centrouse nos protocolos de seguridade da inmersión.
Dada a profundidade e os perigos do submarino, discutíronse todos os escenarios posibles. "Temos que ter en conta as debilidades estruturais do submarino", mencionou un mergullador, mentres que outro sacou a colación os riscos de desorientación dos corredores estreitos.
Carter, aínda que experimentado, prestou moita atención, comprendendo que a natureza impredicible desta inmersión requiría a máxima precaución e precisión.
O equipo estaba equipado cun arsenal de equipos de mergullo avanzados. Os rebreathers especializados permitiríanlles tempos de inmersión máis longos, cruciais para explorar o submarino.
Introducíronse equipos de soar, drons submarinos e sistemas de iluminación de última xeración. A Carter impresionoulle especialmente un dispositivo portátil que podía crear mapas en 3D do interior do submarino en tempo real, o que prometía un nivel de detalle na exploración que non foi posible na súa inmersión inicial.
Continuará...
FONTE: justperfact.com
ADIVIÑA O CIENTÍFICO XV
Continúo coa serie adicada aos científicos, que co seu celo, paixón, dedicación, traballo duro e esforzo axudoulles a descubrir algo novo sobre o mundo en que vivimos.
A contestación correcta á pregunta de onte é Caroline Herschel. Nada en Hannover o 16 de marzo de 1751 e finada en Hannover o 9 de xaneiro de 1848. Foi unha astrónoma alemá que viviu tamén en Inglaterra. Traballou co seu irmán Sir William Herschel na elaboración dos seus telescopios e nas súas observacións. Descubriu oito cometas, dos cales seis levan o seu nome, entre os que destaca o cometa periódico 35P/Herschel-Rigollet atopado o 21 de decembro de 1788.
E imos coa pregunta de hoxe e última da serie!
15. O invento do teléfono foi atribuído a Alexander Grahanm Bell, pero no foi el realmente. Quen foi entón o seu inventor?
- Elis Gray
- Charles Bourseul
- Antonio Meucci
Mañá a solución e remate da serie!
FONTE: Adaptación propia de Sarah Romero/muyinteresante.es e es.wikipedia.org Imaxes: es.wikipedia.org
PODE CAERCHE MAL O TEU PROPIO FILLO?
O papel aguántao todo, pero a práctica é moi diferente. Para a psicóloga Sara Tarrés, a crianza ten asperezas que só se aprecian unha vez que se exerce. Ata ese momento o discurso que impera está enmascarado de expectativas e ilusións sobre quen seremos como proxenitores e como deberían de ser os nosos fillos. Ante ese caldo de cultivo, a realidade imponse e destapa un tema tabú: Pode caerche mal o teu propio fillo? A súa resposta é clara: “Ocorre e dáse con moita máis frecuencia da que nos cremos, pero fálase pouco diso porque temos medo a expresalo porque se nos xulga”.
Unha das claves para chegar á orixe destes sentimentos é coñecerse, cuestionarse e comunicarse desde o amor para non ir en piloto automático e facer unha xestión emocional máis natural, liviá e realista: “Unha cousa é sentir a emoción e outra cousa é que facemos con esta emoción. Imos sentir, escoitar, mirar máis aló das palabras e conectar coa nosa esencia sen xuízos nin comparacións”, engade. Só así se é referente.
Sara Tarrés é psicóloga especializada en Psicopatología Infantoxuvenil, membro do Grupo de Traballo en Intelixencia Emocional do Colexio Oficial de Psicoloxía de Catalunya desde 2018. Ademais de asesora e directora en sesións de reeducación para pais, mestres e profesores. Desde 2012 divulga contidos sobre psicoloxía, crianza e educación no seu blog Mamá Psicóloga Infantil, e é autora dos libros O meu fillo cáeme mal e As miñas emocións ao descuberto.
ADIVIÑA O CIENTÍFICO XIV
Continúo coa serie adicada aos científicos, que co seu celo, paixón, dedicación, traballo duro e esforzo axudoulles a descubrir algo novo sobre o mundo en que vivimos.
A contestación correcta á pregunta de onte é Galileo Galilei. Nado en Pisa o 15 de febreiro de 1564 e finado en Arcetri o 8 de xaneiro de 1642, foi un astrónomo Italiano, filósofo, e físico, asociado coa revolución científica. Eppur se muove (’e, con todo, móvese’) é a hipotética frase en italiano que, segundo a tradición, Galileo Galilei pronunciaría despois de abxurar da visión heliocéntrica do mundo ante o tribunal da Santa Inquisición en 1633. Na actualidade, esta frase úsase para expresar que, aínda que se negue a veracidade dun feito, este feito é verídico.
E imos coa pregunta de hoxe!
14. Quen foi a primeira muller en descubri un cometa (descubriu oito)?
- Caroline Herschel
- Nattie Stevens
- Jocelyn Bell Burnell
Mañá a solución e unha nova pregunta!
FONTE: Sarah Romero/muyinteresante.es e muyinteresante.es Imaxes: es.wikipedia.org
MERGULLADOR ATOPA UN SUBMARINO NAS PROFUNDIDADES DO OCÉANO VIII
Mentres o equipo seguía explorando, Carter fixouse nunha porta que parecía fóra de lugar, máis segura e intacta que o resto.
Estaba selada, en marcado contraste coa deterioración que a rodeaba. Fixo un sinal ao equipo e reuníronse ao redor da misteriosa porta.
Esta sala fora illada intencionadamente do resto do submarino. A cuestión era por que. Que era tan importante que debía protexerse, mesmo nun barco que se afundía?
Utilizando ferramentas especializadas, o equipo comezou o delicado proceso de abrir a sala selada. Traballaron metodicamente, conscientes dos riscos potenciais.
Finalmente, a porta cedeu cun chirriante xemido, revelando unha cámara intacta polo tempo e o mar. O aire do interior estaba viciado e a habitación estaba envolvida na escuridade, ata que as súas luces atravesaron a penumbra e iluminaron os segredos desta cripta submarina, ocultos durante tanto tempo.
No interior da sala, as paredes estaban repletas de mapas e documentos, todos eles notablemente conservados. Carter e o seu equipo examináronos detidamente e atoparon rexistros e gráficos que indicaban a existencia dunha operación encuberta.
Os mapas estaban marcados con roteiros que se desviaban dos roteiros navais típicos, e os documentos contiñan mensaxes e ordes codificados.
Estaba claro que o submarino levara a cabo unha misión secreta que non figuraba na historia pública da guerra.
A medida que profundaban nos documentos, o equipo foi reconstruíndo un relato que suxería un plan clandestino. Ao parecer, o submarino non era un simple buque de guerra, senón parte dunha expedición secreta.
A natureza da súa misión seguía sen estar clara, pero as referencias a un "obxectivo descoñecido" e a un "descubrimento crítico" deixaban entrever algo importante.
As últimas anotacións do caderno de bitácora eran frenéticas e indicaban un xiro repentino e inesperado dos acontecementos que podería provocar a desaparición do submarino.
Continuará...
FONTE: justperfact.com
#DígochoEu: Como nos enfadamos os galegos (parte 2)
Antes de que alguén o diga, xa o dicimos nós: tan galego é ’gritar’ como ’berrar’!
#DígochoEu
MERGULLADOR ATOPA UN SUBMARINO NAS PROFUNDIDADES DO OCÉANO VII
Na sesión de estratexia, o equipo trazou a súa formulación. "Teremos que dividirnos en dous equipos", suxeriu o mergullador xefe.
"Un para avaliar a integridade estrutural e outro para explorar o interior". Planearon os puntos de entrada e saída, os métodos de comunicación e os procedementos de emerxencia.
A Carter asignóuselle a exploración do interior, e o seu coñecemento da disposición do submarino resultou moi valioso.
Ao chegar o día da inmersión, o ambiente era tenso pero decidido. As últimas comprobacións do equipo levaron a cabo meticulosamente.
Cada membro do equipo repasou o seu papel, a disposición do submarino e os protocolos de emerxencia. Carter sentiu unha mestura de nerviosismo e excitación.
Chegara o momento: estaban listos para descubrir os segredos do enigma das profundidades mariñas. O equipo fíxose un último xesto de solidariedade antes de dirixirse ao momento de inmersión, listos para zambullirse no descoñecido.
O océano era un gradente de azul, escurecéndose a medida que Carter guiaba ao equipo cara abaixo. Os manómetros marcaban o ritmo do descenso.
Baixo eles, a sombra do submarino emerxía da penumbra, un sentinela silencioso e inquietante das profundidades. Carter sentiu un calafrío a pesar do seu traxe; a visión do submarino era como unha porta a outro mundo.
Ao seu ao redor, as burbullas que saían do equipo eran o único son no inmenso silencio do océano.
Ao achegarse ao submarino, o equipo dividiuse nos grupos designados. O grupo de Carter, encargado de explorar o interior, achegouse á brecha do casco.
Manobrar a través da irregular abertura requiría precisión e precaución. As paredes de aceiro, outrora impenetrables, estaban agora distorsionadas e fráxiles, deformadas polo tempo e a presión.
Carter abriu o camiño, a súa luz atravesou a escuridade e revelou os restos esqueléticos do submarino. Cada movemento que facían era calculado, respectuoso coa forza do océano e a ominosa fraxilidade do pecio.
Unha vez dentro, os corredores do submarino presentaban un labirinto de sombras e decadencia. O feixe de luz da lanterna de Carter bailaba sobre os diales e a maquinaria, conxelados no tempo.
Continuará...
FONTE: justperfact.com