Blogia

vgomez

SOSTIBILIDADE III

Estás averiguando o que sabes sobre a sotibilidade e o que significa realmente.

A contestación á pregunta de onte é Transporte. Neste sentido, o transporte por estrada representa a maior parte, un 25% de todas as emisións. O segundo dos sectores máis contaminantes é a industria, quen representa un 19% das emisións. Séguenlle a xeración de electricidade, cun 17%, e o sector agrícola, cun 12%.

E imos coa pregunta de hoxe!

3. Á hora de facer a compra cal destas afirmacións dirías que é a menos consecuente?

- Comprar a granel é unha forma estupenda de aforrar diñeiro

- Presta atención ás datas de caducidade dos alimentos e tenta planificar as túas comidas

- Compra o que necesites, pódescho permitir a todos os niveis

Mañá a solución e unha nova pregunta!

FONTE: farodevigo.es/sociedade e climatica.lamarea.com     Imaxe: sabervivirtv.com

   

PALABRA DO ANO 2022: COMADRE

Comadre foi elixida como a palabra do ano 2022 nas votacións organizadas pola Real Academia Galega e a Fundación Barrié, onde esta voz que evoca á irmandade, a amizade e o feminismo impúxose ás outras seis finalistas, entre as que estaba candorca, que logrou a metade dos votos da gañadora.

Así, releva a ’tanxugueiras’, palabra do ano en 2021, e súmase a lista de palabras do ano na que figuran ’nós’ (2020), ’sentidiño’ (2019), ’deseucaliptización’ (2018), ’afouteza’ (2017), ’irmandade’ (2016), ’refuxiado, -a’ (2015) e ’corrupción’ (2014).

O Dicionario da RAG define ’comadre’ como a relación que existe entre unha muller que exerce de madriña e os pais do seu afillado ou afillada, aínda que esta voz está no fala popular para referirse ás veciñas ou amigas coas que se ten unha especial confianza.

Así, ’comadre’ emprégase para expresar o apoio que se prestan as mulleres "fronte a contextos adversos" ou nos "bos momentos da vida", un uso tradicional que, como resalta a RAG, trasládase á actualidade como unha forma de referirse a conceptos asociados ao feminismo como a sororidade, é dicir, a solidariedade entre mulleres.

Procedente do latín tardío ’commater, -tris’, a consideración de ’comadre’ como acepción de veciña e amiga está recollida xa na obra lexicográfica de Marcial Valladares en 1884 e emprégase noutras linguas como o portugués, o español, o italiano ou o francés.

A relación de confianza feminina que expresa esta voz ten eco en certas tradicións da cultura galega, como o xoves de comadres do Entroido, no que as mulleres se reúnen entre elas nun evento vetado aos homes.

Esta celebración podería ter a súa orixe nas ’Matronalias’ romanas, festas en honra á deidade Juno Lucina. Nelas, mulleres casadas recibían agasallos e un trato preferente e, mesmo, as escravas quedaban exentas ese día de realizar as súas tarefas. 

FONTE: galiciapress.es

ASTRÓNOMOS ESPAÑOIS DESCOBREN DOUS NOVOS PLANETAS SIMILARES Á TERRA

Na ilustración, os dous novos mundos similares á Terra / Alejandro Suárez Mascareño e Inés Bonet (IAC)

Un equipo internacional de investigadores, dirixido por científicos do Instituto de Astrofísica de Canarias (IAC), acaba de facer público o achado de dous planetas de masa similar á Terra en órbita ao redor da estrela GJ 1002, unha anana vermella non demasiado lonxe do Sistema Solar. Ambos os mundos atópanse na zona de habitabilidade da estrela, é dicir, á distancia correcta para que nas súas superficies poida existir auga en estado líquido.


"A natureza parece empeñada en mostrarnos que os planetas parecidos á Terra son moi comúns. Con estes dous xa coñecemos 7 en sistemas planetarios bastante próximos ao Sol", explica Alejandro Suárez Mascareño, do IAC e primeiro asinante do artigo recentemente publicado en Astronomy & Astrophysics.

Os dous novos planetas, GJ 1002b e GJ 1002c, atópanse a uns 16 anos luz de distancia. Ambos teñen masas moi similares á do noso propio mundo e o primeiro, o máis interno, tarda 10 días en completar unha órbita ao redor da súa estrela, mentres que o segundo, algo máis lonxe dela, necesita algo máis de 21 días.

"GJ 1002 -di pola súa banda Beira María Passegger, tamén do IAC e coautora do estudo- é unha estrela anana vermella, con apenas un oitavo da masa do Sol. É unha estrela bastante fría e tenue. Isto significa que a súa zona de habitabilidade está moi preto dela". A proximidade dos dous novos mundos mundos ao noso Sistema Solar implica que ambos, especialmente GJ 1002c, son excelentes candidatos para estudar as súas atmosferas e descubrir se o parecido coa Terra vai ’máis aló’ das simples características físicas.

"O futuro espectrógrafo ANDES para o telescopio ELT de ESO no que participa o IAC -afirma Jonay I. González Hernández, coautor da investigación- podería captar a presenza de osíxeno na atmosfera de GJ 1002c".

"Debido á súa baixa temperatura -explica pola súa banda Ignasi Ribas, investigador do Instituto de Ciencias do Espazo (ICE-CSIC) e outro dos coautores do artigo-, a luz visible de GJ 1002 é demasiado débil para medir as súas variacións de velocidade coa maioría dos espectrógrafos". Por iso, os investigadores utilizaron dous instrumentos, ESPRESSO e CARMENES, que observaron a estrela entre 2017 e 2019 e entre 2019 e 2021, respectivamente.

CARMENES ten unha gran sensibilidade nun amplo rango de lonxitudes de onda do infravermello próximo, superior á doutros espectrógrafos destinados a detectar variacións nas velocidades das estrelas, o cal lle permitiu estudar con detalle GJ 1002 desde o telescopio de 3,5 m do observatorio de Calar Alto.

A combinación con ESPRESSO, pola súa banda, permitiu realizar medicións cunha precisión de só 30 cm/seg, algo que non se pode lograr con ningún outro instrumento do mundo. "Por separado -asegura Suarez Mascareño- calquera dos dous grupos tería moitas dificultades de abordar este traballo de forma independente. Pero xuntos puidemos chegar moito máis lonxe".

FONTE: José Manuel Nives/abc.es/ciencia

POR QUE ADORNAMOS UNHA ÁRBORE NO NADAL?

POR QUE ADORNAMOS UNHA ÁRBORE NO NADAL?

Estamos en plenas festas de Nadal e os adornos acompáñannos alí onde vaiamos. Luces nas rúas, figura e cores do Nadal nos comercios, todos os anuncios adoptan algún motivo distintivo da data e, por suposto, na casa tamén decoramos o fogar con adornos típicos (algúns novos, outros con máis anos que o curmán maior). Pero adoita haber un elemento central en toda esta decoración: a árbore de Nadal. De onde vén esta tradición? Cal é a orixe da árbore de Nadal?

Pois como outras tantas tradicións cristiás, decorar unha árbore polo Nadal vén dun rito anterior ao cristianismo e que, de ser un culto pagán pasou a un elemento indispensable para a cultura cristiá, especialista en adaptar cultos pagáns á súa particular mensaxe relixiosa.

Houbo moitos cultos a árbores sacras ao longo da historia en diferentes culturas. É por iso que temos varias versións e teorías sobre a orixe da árbore de Nadal, pero una das máis estendidas é a relacionada coa mitoloxía nórdica. Para os nórdicos, Yggdrasil era a árbore da vida ou do universo, debido a que nas súas raíces e ramas situábanse os distintos mundos das crenzas nórdicas: Asgard, o reino dos deuses, Midgard, o mundo dos homes, ou Jötunheim, o mundo dos xigantes. Teñen nomes uns pouco estraños para o noso idioma, pero por sorte soaranvos moito grazas ao auxe que vive a cultura viquinga en todos os medios dedicados ao lecer con series ou sagas como as do superheroe Thor.

Os nórdicos decoraban un gran carballo ou un freixo con fachos durante o solsticio de inverno e bailaban ao seu ao redor para celebrar o nacemento de Frey, o deus do Sol. Xa vos irá rimando este concepto coa actualidade. No século VIII, San Bonifacio adaptou este culto ao cristianismo. San Bonifacio, que é o patrón dos cervexeiros, os xastres e os petroleiros, vese que lle deu para moito unha soa vida a este señor. A el atribúeselle a orixe da árbore de Nadal.

San Bonifacio tallando a árbore pagán dos nórdicos / Wikimedia

Por máis que o cristianismo e a Igrexa como institución adoiten ter fama de mentalidade estrita e monolítica, a realidade é que a capacidade de adaptación que mostraron ao longo dos séculos é o que lles permitiu acumular o poder e influencia que aínda hoxe exercen. Cando os nativos americanos rendían culto á montaña sacra, foron evanxelizados adaptando o rito á Virxe do Cerro.

Aos nórdicos, San Bonifacio talloulles a árbore pagá e púxolles no seu lugar un abeto: as súas follas, sempre verdes, simbolizaban o amor eterno de Deus cara aos homes, a súa forma triangular facía referencia á Santísima Trindade, colgoulle mazás como representación das tentacións e o pecado orixinal e engadiulle candeas para lembrar a luz eterna de Xesucristo no mundo. Hoxe substituímos as mazás por bólas, de aí a cor vermella tradicional (de feito, nalgunhas casas non fai moito que se colgaban mazás artificiais), e as candeas polas luces cando a electricidade así nolo permitiu.

Como ocorreu outras veces, as adaptacións non sempre foron ben acollidas pola Igrexa debido a que non deixaban de ter unha orixe pagá. Esta vez falamos dun culto para unha das festas cristiás máis destacadas do calendario, como é a celebración do nacemento de Xesucristo. Pero acabou converténdose nunha tradición por aclamación popular. Ao pobo gustoulle a idea de adornar árbores e era unha práctica que todos podían realizar cun pouco de creatividade cando o apartado económico non acompañaba. Non foi ata mediados do século XIX cando a Igrexa xa recoñeceu a árbore de Nadal como algo canónico (si, adáptanse pero moi lentos) e engadíuselle o portal de Belén para redondear a decoración típica de Nadal no mundo cristián.

Hai disputa por ver que cidade puxo a primeira árbore de Nadal público nas súas rúas. Moitas voces adxudícanllo a Tallín, en Estonia, onde se colocou unha árbore en 1441. En España, cóntase que foi Sofía Troubetzkoy a primeira en poñer unha árbore de Nadal. Foi unha muller de orixe rusa que casou con José Osorio, un aristócrata español co que pasou as festas de decembro no Palacio de Alcañices a finais do século XIX. Alí cantaron e comeron xunto unha árbore decorada para celebrar o Nadal.

FONTE: Fran Navarro/muyinteresante.es

#DígochoEu: Non digas *navideño (nova información da RAG)

SOSTIBILIDADE II

Estás averiguando o que sabes sobre a sotibilidade e o que significa realmente.

A contestación á pregunta de onte é É unha economía que fomenta a reutilizacion e que os produtos teñan unha segunda vida, como o plástico reciclado. Lonxe do actual sistema lineal de ‘usar e tirar’, aposta por outro moito máis respectuoso co medio ambiente que permite estender a vida útil dos produtos e darlles unha segunda vida mediante a prevención, a reutilización, reparación e reciclaxe, convertendo os residuos en recursos.

E imos coa pregunta de hoxe!

2. Que sector xera máis emisións contaminantes en España?

-Industria

- Agricultura e gandería

- Transporte

Mañá a solución e unha nova pregunta!

FONTE: farodevigo.es/siciedade      Imaxe: euroganaderia.eu

O MESTRE DA EXPLORACIÓN POLAR QUE QUIXO CAMBIAR O MUNDO

 

O descubrimento do buraco na capa de ozono fíxonos, por primeira vez, globais e ecoloxistas. Poderiamos falar de deforestación, de contaminación de terra e mares, de plásticos… Estamos por un camiño equivocado e claramente temos que rectificar”. Con esta mensaxe, o físico, científico e escritor Javier Cacho resume a súa experiencia como observador privilexiado da natureza.

Javier Cacho iniciou a súa carreira científica especializándose no estudo da capa de ozono para a Comisión Nacional de Investigación Espacial en 1976. Posteriormente traballou no Laboratorio de Estudos da Atmosfera do Instituto Nacional de Técnica Aeroespacial (INTA). A súa investigación sobre a destrución do ozono no territorio antártico comezou na Primeira Expedición Científica Española á Antártida en 1986, que continuou como colaborador da Comisión Interministerial de Ciencia e Tecnoloxía no Programa Antártico Español, Secretario do Comité Nacional de Investigación Antártica de España, delegado no Scientific Committe on Antárctic Research e xefe da base antártica española Juan Carlos I durante varias campañas.

Ao seu labor científico suma unha longa traxectoria divulgadora, como coordinador e editor de varias publicacións especializadas en temas ambientais, director da Unidade de Cultura Científica do INTA e autor de libros como ‘Antártida: O buraco de ozono’, primeiro título en castelán sobre este tema. O seu contacto co continente xeado fíxolle investigar e profundar na chamada Idade Heroica da Exploración Polar, etapa sobre a que publicou varios títulos, entre os que destacan ‘Amundsen-Scott: duelo na Antártida’, ‘Shackleton, o indomable’, ‘Nansen. Mestre da exploración polar’ e ‘Eu, o Fram’.

SOSTIBILIDADE

A sostibilidade é unha das cuestións críticas tanto a nivel administrativo como particular. Tanto as empresas privadas como os municipios buscan cada vez máis formas de reducir o seu impacto ambiental, e por iso, os gases renovables están a converterse nunha opción moi atractiva para contribuír na loita contra o cambio climático e o impulso da economía circular.

Pero canto sabes sobre iste tema? Queres comprobalo? Pois alá imos!

1. Que é a economía circular e que beneficios achega?

- É unha economía baseada no usar e tirar, con producos dun só uso, polo que é máis cómoda.

- É unha economía que fomenta a reutilizacion e que os produtos teñan unha segunda vida, como o plástico reciclado.

- É unha economía baseada na reciclaxe dalgúns produtos, aínda que o plástico non é un deles.

Maña a solución e unha nova pregunta!

FONTE: farodevigo.es/sociedade