Blogia

vgomez

OS 100 VOLCÁNS QUE TEN ESPAÑA (I)

Mapa dos volcáns de España / Antonio del Ramo Jiménez

España conta con dúas áreas volcánicas consideradas activas (aquelas onde se produciron erupcións nos últimos 10.000 anos), que son as illas Canarias e a comarca da Garrotxa, en Xirona, pero tamén hai volcáns inactivos en Cabo de Gata (Almería), Cofrentes (Valencia), as Illas Columbretes (Castellón) e Campo de Calatrava (Ciudad Real). En total, son un case 100 os volcáns que ten España.

Segundo explica o Instituto Xeográfico Nacional (IGN), hai que diferenciar, por unha banda, o vulcanismo que se localiza no ámbito peninsular e nalgunhas das súas illas próximas e, por outra, o que se atopa en Canarias.

Mentres a orixe do primeiro está relacionado coa colisión entre as placas africana e euroasiática, o de Canarias estao coa formación dun punto quente no interior dunha placa oceánica, situada no contacto co continente africano.

Actualmente Canarias é a única zona de risco volcánico elevado en España e as illas da Palma, Tenerife e Hierro as de maior actividade, segundo indica o IGN. Neste arquipélago producíronse todas as erupcións volcánicas rexistradas nos últimos séculos en España, sete delas na illa da Palma.

A outra zona considerada activa, aínda que sen que rexistrase ningunha erupción desde hai miles de anos, é a comarca da Garrotxa, en Xirona, onde se atopa o Parque Natural da Zona Volcánica do mesmo nome.

Volcán da Garrotxa / Pinterest

Na área hai 40 conos volcánicos, entre os que se atopan o volcán de Santa Margarida, no municipio de Santa Pau, cuxa última erupción tivo lugar hai 11.000 anos; o Croscat, de tipo estromboliano, o máis novo e o máis grande da zona e tamén o de maior tamaño da península ibérica.

Continuará!

FONTE: Elaborado a partir artigo publicafo en farodevigo.es

AS MELLORES FOTOS DA VÍA LÁCTEA DE 2022

"A balcony to the stars" (Un balcón ás estrelas) – Efrén Yanes/Tenerife-España

Non hai moitos eventos tan especiais como ver como nosa galaxia elévase iluminando o ceo nocturno. Con todo, pola noite hai moitas cousas invisibles a primeira ollada, e cando usas unha cámara para capturar a Vía Láctea, ábrese un mundo completamente novo de detalles, cores e luces.

Máis aló dos aspectos técnicos, cada fotografía de Vía Láctea ten unha historia e unha semente que foi crecendo na mente do fotógrafo durante algún tempo ata que todos os elementos alíñanse para crear a imaxe

Como cada ano, o blog de fotografía e viaxes ‘Capture the Atlas’ publicou a súa colección anual do Milky Way Photographer of the Year coas 25 mellores instantáneas da Vía Láctea en diferentes partes do mundo. Este ano, cinco fotos das seleccionadas son de España: A Palma, Tenerife (que aparece na fotografía supeior), o Torcal de Antequera, Extremadura e Picos de Europa.

Para velas todas preme AQUÍ.

FONTE: capturetheatlas.com/es

MALARIA

Preto dun millón de persoas morren cada ano por doenzas provocadas pola picadela dos mosquitos. E a máis letal de todas é a malaria.

A malaria ou paludismo é unha doenza parasitaria aguda ou crónica causada por protozoos parasitos do xénero Plasmodium, transmitidos pola picada da femia do mosquito Anopheles.

SOLUCIÓN SOPA DE LETRAS XCVII

SOLUCIÓN SOPA DE LETRAS XCVII

Algúns montes e elevacións de Galicia!

TREVINCA (Serra do Eixo, 2.127 m) 

MALURO (Serra do Eixo, 1.925 m)

PENARRUBIA (Serra dos Ancares, 1.822 m)

MANZANEDA (Serra de Queixa, 1.781 m) 

SEIXO (Serra da Queixa, 1.706 m)   

FORMIGUEIROS (Serra do Courel, 1.639 m) 

PIAPAXARO (Serra do Courel, 1.619 m)

FARO (Serra do Courel, 1.615 m)

PENAGACHE (Serra de Laboreiro, 1.225 m)

UCEIRO (Montes do Testeiro, 1.003 m)

PINDO (Carnota, 627 m)             

TREGA (A Guarda, 341 m)

SOPA DE LETRAS XCVII

SOPA DE LETRAS XCVII

 

TREVINCA          PIAPAXARO          PENAGACHE

PINDO                MANZANEDA         PENARRUBIA

TREGA                MALURO                FARO

SEIXO                 UCEIRO                 FORMIGUEIROS

A DANZA DAS ABELLAS

 

O apicultor e mestre Gerardo Pérez teno claro: o amor á natureza vén polo coñecemento. “Todos os animais son marabillosos, ata o verme máis  asqueroso. Todos son incribles... se os coñeces”, afirma. El empezou a traballar coas abellas hai máis de 30 anos, pero continúa fascinándose cada día con elas: “As abellas son grandes descoñecidas. Forman sociedades complexas e perfectamente organizadas, das que os seres humanos poderiamos aprender moito”, explica.

A desaparición das abellas é un problema moi grave para a humanidade”, engade. E é que calcúlase que estes pequenos insectos son os responsables da polinización dun terzo da alimentación mundial: “É moi probable que os produtos químicos debilitarían o sistema inmunolóxico das abellas. Os científicos están moi preocupados porque as consecuencias poderían ser graves para o planeta”.

Tras estudar Maxisterio en Madrid, Gerardo Pérez meteu na maleta a súa vocación de mestre e puxo rumbo a unha vida rural, afastado do ruído urbanita. Chegou á espectacular paraxe da Serra de Gredos e alí creou algo único: a ‘Aula Museo das Abellas’, un centro de educación ambiental onde nenos e maiores poden descubrir o apaixonante mundo destes insectos: “Creo que o amor á natureza vén polo coñecemento. Só poderémola amar e respectar se a coñecemos”, conclúe.

AS 5 PLANTAS MÁIS INVASORAS DE ESPAÑA V (FIN)

Remato coa serie adicada as plantas invasoras no noso país, que representan máis do 35 % das especies reguladas polo Ministerio de Transición Ecolóxica e que poden provocar impactos graves e de maior magnitude que moitas especies animais, ao actuar con ritmo lento e de forma pouco aparatosa, son ignoradas polo groso da sociedade. 

5. Xacinto de auga

É unha planta acuática da conca do Amazonas. O xacinto de auga (Eichhornia crassipes) colonizou o tramo baixo do Guadiana, causando un verdadeiro desastre ecolóxico.

Presenta un carácter invasor moi agresivo desde o inicio, colonizando rapidamente toda a contorna que lle resulta favorable. Cobre toda a superficie da auga, impedindo a entrada da luz ao fondo dos humidais e eliminando a vexetación do fondo. Ao descompoñerse, os niveis de osíxeno da auga caen de forma drástica.

As poboacións de xacinto de auga constitúen un medio ideal para a proliferación dos mosquitos, favorecendo a aparición de enfermidades que afectan tanto á fauna como á saúde humana. Entre outros impactos socioeconómicos destaca o impedimento ao paso de embarcacións, a redución da pesca, o taponamento de canalizacións, e mesmo o bloqueo de turbinas das centrais hidroeléctricas.

Para tratar de eliminar a invasión do xacinto de auga empregáronse medios físicos, químicos e biolóxicos. Con todo, cando a especie está xa moi estendida e asentada, erradicala faise imposible, o máximo que se consegue é controlar a súa expansión e mitigar os seus impactos.

FONTE: Vary (Álvaro Bayón)/muyinteresante.es

DígochoEu: Por que non usamos o acento circunflexo (^) en galego?

 

En galego temos vogais abertas e pechadas, pero non hai ningún signo ortográfico que sirva para indicalo. O portugués usa acentos agudos e circunflexos, mais o galego non. Por que? Esther Estévez acláranolo!

#DígochoEu