1619 Fernando II é elixido Emperador do Sacro Imperio Romano Xermánico.
1833 A escravitude é abolida oficialmente no Reino Unido e as súas colonias.
1883 Primeiro voo nunha máquina máis pesada que o aire.
1920 Estados Unidos: Recoñéceselle á muller o dereito a voto.
2003 Oposición do planeta Marte. É o maior achegamento de Marte nos últimos 60.000 anos.
FONTE: hoyenlahistoria.com Imaxes: es.wikipedia.org, historia.nationalgeographic.com.es e elmundo.es
Continúo coa serie adicada a historia da humanidade, na que determinados feitos, sucesos, acontecementos, guerras e demais cambiaron a situación xeopolítica, así como relacións entre distintos países e situacións actuais.
A contestación correcta á pregunta de onte é ...
Johann Sebastian Bach (1685-1750), compositor, músico, director de orquestra, mestre de capela, cantor e profesor alemán do período barroco: A Paixón segundo Santo Mateo…
Georg Friedrich Händel (1685-1759), compositor alemán, posteriormente nacionalizado británico. Considerado unha das figuras cume da historia da música, especialmente a barroca, e un dos máis influentes compositores da música occidental e universal: O Mesías…
Johannes Chrysostomus Wolfgangus Theophilus Mozart ( 1756-1791), máis coñecido como Wolfgang Amadeus Mozart, foi un compositor, pianista, director de orquestra e profesor de orixe austriaco, do antigo Arcebispado de Salzburgo (anteriormente parte do Sacro Imperio Romano Xermánico, actualmente parte de Austria). Mestre do clasicismo, é considerado como un dos músicos máis influentes e salientables da historia: Réquiem…
Ludwig van Beethoven (1770-1827), compositor, director de orquestra, pianista e profesor de piano alemán. O seu legado musical abarca, cronoloxicamente, desde o Clasicismo ata os inicios do Romanticismo. É considerado un dos compositores máis importantes da historia da música e o seu legado influíu de forma decisiva na evolución posterior desta arte: Sinfonía nº 9…
Frédéric François Chopin (1810-1849), compositor, virtuoso pianista e profesor francopolaco, considerado un dos máis importantes da historia e un dos maiores representantes do romanticismo musical, que escribiu principalmente para piano só. Mantivo un renome mundial como un dos principais músicos da súa época, cuxo «xenio poético baseábase nunha técnica profesional sen igual na súa xeración»: Gran Rondó de Concerto (’’Krakowiak’’) Op. 14 en Fa maior…
Franz Peter Schubert (1797-1828), coñecido como Franz Schubert, foi un compositor austríaco dos principios do Romanticismo musical e, á vez, continuador da sonata clásica seguindo o modelo de Ludwig van Beethoven. A pesar da súa curta vida, deixou un gran legado que inclúe máis de seiscentas obras vocais seculares (principalmente en lieder), sete sinfonías completas, música sacra, óperas, música incidental e gran cantidade de obras para piano e música de cámara: Sinfonía inacabada ou inconclusa…
E imos coa pregunta de hoxe!
36. O conflito bélico da Guerra do Vietnám en que datas tivo lugar?
- 1946-1954
- 1954-1955
- 1955-1975
Mañá a solución e unha nova proposta!
FONTE: Idea orixinal play.howstuffworks.com/quiz, es.wikipedia.org e propia Imaxe: es.wikipedia.org
Durante a madrugada do 28 de agosto de 2026, será posible observar unha eclipse parcial de Lúa que será visible en toda España. A observación da eclipse pódese realizar a primeira ollada e non entraña ningún perigo nin require ningún tipo de instrumentación especial.
A eclipse, de magnitude 0,93 (significa que a sombra cubrirá unha parte moi grande do diámetro lunar, pero non chegará a envolver completamente a Lúa), será visible nalgunha das súas fases en: o oeste de Asia, Europa, África e América. A zona en que será visible a fase de parcialidade vén delimitada pola parte interna das curvas etiquetadas con iS e fS.
A fase parcial será visible desde toda España antes da posta da Lúa, aínda que no centro e leste da Península e Baleares o noso satélite ocultarase antes de finalizar esta fase.
No referente á provincia de Pontevedra, estes son os datos:
Que o tempo sexa favorable!
FONTE: astronomia.ign.es
1783 Os irmáns Montgolfier lanzan un globo ao espazo en París que percorre 20 km en 45 minutos.
1831 O británico Michael Faraday descobre o fenómeno da indución magnética.
1859 En Titusville (Pensilvania), o emprendedor estadounidense Edwin Drake (1819-1880) descobre o primeiro pozo de petróleo no mundo.
1910 Nos Estados Unidos, Thomas Edison leva a cabo a primeira demostración do quinetoscopio, un cinematógrafo con son.
1931 Realízase o primeiro voo comercial transatlántico.
1958 Montserrat Tresseras e José Vitos cruzan a nado a Canle da Mancha.
1992 O rei Juan Carlos e o presidente González asinan a reforma do artigo 13.2 da Constitución sobre participación política dos estranxeiros, a primeira modificación da Carta Magna española.
2003 Marte realiza o seu máximo achegamento á Terra en case 60.000 anos, achegándose a 55.758.005 km.
FONTE: hoyenlahistoria.com Imaxes: loscomicsdemachete.blogspot.com, elsolweb.tv e efeagro.com
Continúo coa serie adicada a historia da humanidade, na que determinados feitos, sucesos, acontecementos, guerras e demais cambiaron a situación xeopolítica, así como relacións entre distintos países e situacións actuais.
A contestación correcta á pregunta de onte é 2001. Os atentados do 11-S ou ataques do 11S foron unha serie de ataques suicidas coordinados, realizados nos Estados Unidos o 11 de setembro de 2001. Segundo o Informe oficial, 19 terroristas pertencentes á organización Al Qaida, dirixida por Osama bin Laden, secuestraron catro avións comerciais, e fixeron chocar dous avións coas Torres xemelgas do World Trade Center en Manhattan, Nova York; pouco despois as dúas torres viñéronse abaixo. O terceiro avión chocou contra o Pentágono, cuartel xeral de defensa dos Estados Unidos, en Arlington, Virxinia. Un cuarto avión caeu nunha zona rural, preto de Shanksville, Pensilvania, presumiblemente despois de enfrontárense os pasaxeiros aos terroristas. Os ataques foron os atentados terroristas máis mortíferos efectuados nos Estados Unidos, morreron 2.986 persoas, e afectou económica, social, cultural e militarmente aos Estados Unidos e o resto do mundo. Tras estes atentados os Estados Unidos comezaron a guerra contra o terrorismo, que supuxo a fin do goberno talibán de Afganistán.
E imos coa pregunta de hoxe!
35. Relaciona o músico co estilo musical correspondente...
1-Johann Sebastian Bach
2-Georg Friedrich Händel
3-Wolfgang Amadeus Mozart Romanticismo
4-Ludwig van Beethoven Clasicismo
5-Frédéric François Chopin Barroco
6-Franz Peter Schubert
Mañá a solución e unha nova proposta!
FONTE: Idea orixinal play.howstuffworks.com/quiz, es.wikipedia.org e propia Imaxe: lavozdegalicia.es e es.wikipedia.org
Anomalías de temperatura no mar a finais de xuño medidas polo sistema Copernicus / Copernicus
O Neno non avisa; simplemente golpea. E este ano estao facendo a matar. As cifras de vítimas e os recontos de danos materiais amontóanse sobre as mesas dos gobernos de medio mundo mentres asistimos, case anestesiados, a unha concatenación de desastres que desafian calquera precedente histórico.
Non estamos ante un simple ciclo meteorolóxico adverso ou unha mala serie da natureza. Estamos ante un sistema planetario que cruzou un limiar crítico de inestabilidade. As catastróficas inundacións que borraron do mapa aldeas enteiras no sueste asiático, as secas extremas que afogan o Corno de África e diezman a Amazonía, e a cadea incesante de ondas de calor históricas e incendios voraces en Europa e América do Norte non son eventos illados. Son os síntomas letais dun mesmo diagnóstico global.
Antes que este, houbo outros Neno. Pero por que o deste ano converteuse nun auténtico asasino? Vexamos, primeiro, a que nos enfrontamos. O Neno, ou a fase cálida do patrón climático ENOS (O Neno-Oscilación do Sur), é un fenómeno oceánico e atmosférico natural que ocorre cada dous a sete anos. E consiste, de forma moi resumida, nun enfraquecemento dos ventos alisios que normalmente empuxan as augas cálidas cara a Asia. Ao afrouxar estes ventos, unha xigantesca masa de auga quente do Pacífico ecuatorial flúe de volta cara á costa de Sudamérica. Isto bloquea o afloramento de correntes frías profundas e transfire unha cantidade colosal de calor e humidade desde o océano cara á atmosfera.
Pero este non é o mesmo O Neno que se estudaba nas escolas hai un par de décadas. O de 2026 naceu nun mundo profundamente ’dopado’ polos gases de efecto invernadoiro. As temperaturas da superficie dos océanos bateron, mes tras mes, todas as marcas concebibles. É dicir, que o océano global xa estaba excesivamente quente por culpa do cambio climático antropoxénico. E se a iso sumámoslle a inxente cantidade de enerxía adicional que libera O Neno, o resultado non é un patrón meteorolóxico, senón unha bomba climática de destrución masiva. Ao pan, pan, e ao viño, viño.
Chegados a este punto, a pregunta é inevitable: como é posible que un cambio de temperatura nas augas do Pacífico provoque unha tromba de auga mortal no centro de Europa ou incendios incontrolables nos bosques do Canadá? Na ciencia do clima, a soada frase que asegura que un aleteo de bolboreta en Tokio pode provocar unha tormenta en Nova York deixa de ser unha bonita metáfora para converterse en pura e dura termodinámica. É o que os investigadores denominan teleconexións.
Pensemos na atmosfera terrestre como un inmenso armazón de ríos de aire interconectados. A inxección masiva de calor na franxa do Pacífico altera drasticamente as correntes en chorro (jet streams), esas autoestradas de vento que circulan a gran altitude e que ditan a meteoroloxía de todo o planeta, movendo as borrascas e os anticiclóns. Ao inxectar tanta enerxía, estas correntes ondulan, defórmanse e, en ocasións, bloquéanse.
Os sistemas de altas e baixas presións atáscanse durante semanas sobre unha mesma rexión. Un exemplo moi sinxelo: é como colocar un peñasco xigante no medio da canle dun río rápido; a auga non só choca, senón que altera o seu fluxo, xerando remuíños destrutivos e desbordamentos quilómetros máis abaixo. Por iso, eventos extremos moi distantes son, en realidade, fichas dun dominou global caendo por mor do mesmo impulso inicial.
Os científicos e os modelos preditivos foron cristalinos. Desde a Organización Meteorolóxica Mundial (OMM), os seus responsables advertírono con contundencia meridiana a mediados de ano: «Tras un período de condicións neutras, os modelos prognostican cun nivel de confianza alto a instauración dun episodio intenso».
E as probabilidades non fallaron en absoluto. A isto súmase que o dipolo do océano Índico entrou en fase positiva, un socio letal que exacerba as condicións extremas e altera drasticamente os patróns de precipitación. A OMM confirmou que a intensificación deste episodio do Neno está a disparar as temperaturas de forma global, empuxándonos temporalmente por encima do temido límite dos 1,5 graos de quecemento respecto aos niveis preindustriales.
Non nos enganemos. O verán que sufrimos en España, e por extensión en toda Europa, non vai ser unha desagradable e anecdótica excepción que lembraremos vagamente dentro duns anos. As madrugadas tórridas superando os 30 graos, o mar Mediterráneo convertido nun jacuzzi incompatible coa vida mariña, as colleitas de aceite e cereal arrasadas pola tensión hídrica e a asfixia xeneralizada son apenas un indicio da nova normalidade climática que nos espera. En termos crus: estamos a vivir, case con total seguridade, un dos veráns máis frescos do resto das nosas vidas.
E aquí é onde a ciencia esixe desmontar, con decisión e sen contemplacións, os letais argumentos dos negacionistas. O clima sempre cambiou, repiten, escudándose en ciclos de Milankovitch ou mínimos solares que, no fondo, non comprenden. E si, é certo, o clima cambia a escala xeolóxica, pero xamais na historia do noso planeta fíxoo a esta velocidade vertixinosa, e nin moito menos pola inxección artificial e indiscriminada de miles de millóns de toneladas de CO2 procedentes da queima de combustibles fósiis.
Tratar de escusar a actual crise climática alegando que na época dos dinosauros facía máis calor é como xustificar un asasinato dicindo que, á fin e ao cabo, todos nos imos a morrer de vellos. É un argumento cientificamente absurdo, moralmente irresponsable e un insulto á abafadora evidencia achegada por miles de estudos independentes.
O cal non exclúe o feito de que máis dunha administración, tanto en España como fóra dela, convertese o cambio climático nunha especie de chiba expiatoria ao que achacarlle todos os males e tapar así as irresponsables deficiencias na xestión dos montes e os recursos hídricos. O cambio climático favorece os incendios, si; pero unha política adecuada pode paliar os seus efectos. O cambio climático mata, si; pero non todos os mortos débense só e unicamente a el.
Ante este panorama obxectivamente desalentador, cabe preguntarse se a partida xa está perdida. A conclusión dos investigadores é dura e directa: o golpe actual xa non o podemos esquivar. O exceso de enerxía xa está a circular no sistema climático, e imos ter que soportar estoicamente as súas violentas rabexadas meteorolóxicas. «O inferno está baleiro e todos os demos están aquí», como escribiu William Shakespeare na Tempestade. Só con botar unha ollada aos mapas globais de anomalías térmicas e fenómenos extremos deste 2026, parecese que o dramaturgo inglés tivese dotes proféticos.
Con todo, os climatólogos aínda gardan un indicio de esperanza. E aínda que este golpe é xa inevitable, non será, por agora, o fin do mundo. Sempre e cando, claro, deixemos de pisar cegamente o acelerador cara ao abismo. Aínda nos é posible facer algo, pero a marxe de manobra esgótase.
Reducir drasticamente as emisións de gases de efecto invernadoiro hoxe non arrefriará o océano para o mes que vén, pero é a única garantía de evitar que o próximo Neno, dentro de cinco ou dez anos, sexa o que nos borre definitivamente do mapa. Temos a tecnoloxía, temos os datos incontestables e recibimos todas as advertencias posibles. Agora só falta a valentía política e a madurez social para actuar en consecuencia. Porque coa natureza, a diferenza de con a política, non se pode negociar.
FONTE: José Manuel Nieves/abc.es/ciencia
1542 A expedición do conquistador español Francisco de Orellana chega á desembocadura do río Amazonas.
1665 Abraham Ihle descobre o cúmulo globular M22.
1936 En Londres (Reino Unido), a BBC realiza a primeira transmisión mundial de televisión.
1978 Juan Pablo I é elixido papa. Falecerá un mes despois.
FONTE: hoyenlahistoria.com Imaxes: diariomadrid.com y es.wikipedia.org
Continúo coa serie adicada a historia da humanidade, na que determinados feitos, sucesos, acontecementos, guerras e demais cambiaron a situación xeopolítica, así como relacións entre distintos países e situacións actuais.
A contestación correcta á pregunta de onte é 1963. O discurso "I Have a Dream" (Eu teño un soño) foi pronunciado por Martin Luther King Jr. o 28 de agosto de 1963 fronte ao Monumento a Lincoln en Washington, D.C.. É un piar do movemento polos dereitos civís en EEUU, onde esixiu o fin do racismo e a igualdade de dereitos para todos. O discurso tivo lugar durante a "Marcha en Washington polo traballo e a liberdade". Ante unha multitude de máis de 250.000 persoas, King utilizou o simbolismo da Declaración de Independencia e a Proclamación de Emancipación para denunciar que a promesa de igualdade aínda non se cumprira para os afroestadounidenses.
E imos coa pregunta de hoxe!
34. Os atentados terroristas deo 11 de setembro nos Estados Unidos, pero de que ano?
- 2000
- 2001
- 2002
- 2003
Mañá a solución e unha nova proposta!
FONTE: Idea orixinal play.howstuffworks.com/quiz, es.wikipedia.org e propia Imaxe: es.wikipedia.org