#DígochoEu: É correcto ren e res?
Preguntan se é correcto substituír ’nada’ por ’ren’ ou ’res’. Pois Esther Estévez acláranolo neste vídeo!
CANTO SABES SOBRE APICULTURA? XII
Continúo coa serie adicada á apicultura, a actividade agropecuaria que consiste na cría e explotación de abellas domésticas.
A contestación correcta á pregunta de onte é Si, con un método de traballo de dobre raíña.Todo o mundo sabe que as raíñas son particularmente exclusivas, pero hai excepcións e sucede que algúns apicultores observan nas súas visitas que hai colmeas con dúas raíñas que cohabitan na mesma colmea, xeralmente a nai e a filla, pero a filla esta alí como un fenómeno temporal. É posible que convivan sosteniblemente dúas raíñas nunha mesma colmea? A vantaxe é evidente, o problema dunha colmea zanganeira veríase facilitado e a colonia, probablemente sería máis forte por tanto, máis produtiva. Así os picultores utilizan el método dobre raíña vertical núcleo-nucleo, onde dúas colonias traballan separadas, unha da outra, por unha reixa de dobre tecido mosquiteiro que deixa pasar olores e feromonas para que compitan entre si, evitando que as raíñas se maten. O segredo do éxito diste método é que a colmea de dobre raíña produce máis porque hai maior cantidade de abellas destinadas á recolección de néctar e pole.
E imos coa pregunta de hoxe!
12. Que tipo de organismo é a varroa?
- Un insecto
- Un microbio
- Un ácaro
Mañá a solución e unha nova pregunta!
FONTE: apiculturaymiel.com e agriculturers.com Imaxe: campogalego.es
CANTO SABES SOBRE APICULTURA? XI
Continúo coa serie adicada á apicultura, a actividade agropecuaria que consiste na cría e explotación de abellas domésticas.
A contestación correcta á pregunta de onte é Método de reprodución das abellas: as raíñas poden poñer ovos fecundados e sen fecundar. A partenoxénese é unha forma de reprodución asexual na que os gametos femininos desenvólvense por si sós, sen ser fecundados por gametos masculinos. Isto significa que, mediante procesos químicos ou ambientais, un óvulo divídese sucesivamente ata chegar a formar un novo individuo completo. As células xerminais ou sexuais conteñen a metade de cromosomas que as células somáticas (o resto de células do organismo). Así, un organismo partenoxenético, como é un zángano, presenta en todas as súas células a metade de cromosomas que a súa nai, a abella raíña. O ciclo reprodutivo das abellas pódese resumir da seguinte maneira: unha abella raíña pode ou ben ser fecundada por un zángano e ter descendentes diploides todos femia, ou ben reproducirse ela soa dando lugar a machos haploides.
E imos coa pregunta de hoxe!
11. Pode haber unha colmea con dúas raíñas?
- Non, en cada colmea só hai unha raíña
- Só en ocasións moi raras, entre relevos de raíñas
- Si, con un método de traballo de dobre raíña
Mañá a solución e unha nova pregunta!
FONTE: apiculturaymiel.com e genotipia.com Imaxe: coronaapicultores.blogspot.com
#DígochoEu: Non digas *modosa nin *modosita
COMEZOU A SEXTA EXTINCIÓN MASIVA?
Cunchas de caracois terrestres de Rurutu (Illas Austrais, Polinesia Francesa) recentemente extintas antes de que fosen colleitadas e descritas cientificamente / O. Gargominy, A. Sartori
A historia da vida na Terra pasou por polo menos cinco grandes extincións masivas, coñecidas como o ’cinco grandes’, nas que, como pouco, tres cuartas partes de todas as especies que existían no planeta desapareceron. Todas foron provocadas por eventos naturais extremos. A máis famosa é a que ocorreu Hai uns 66 millóns de anos, cando o impacto dun enorme meteorito no que hoxe é a provincia do Iucatán, en México, levou por diante aos dinosauros e a boa parte da súa compañía.
Moitos investigadores advirten de que a sexta extinción masiva xa está en marcha, esta vez causada por actividades humanas. É máis, un equipo internacional de biólogos publicou en Biological Reviews evidencias que confirman que estamos inmersos nun novo episodio catastrófico. En concreto, fixáronse na diminución dos invertebrados.
Tendo en conta só os caracois terrestres e as babosas, desde o ano 1.500 puideron desvanecerse até 260.000 especies na Terra.
"As taxas de extinción de especies aumentaron drasticamente e a diminución da abundancia de moitas poboacións de animais e plantas está ben documentada, pero algúns negan que estes fenómenos equivallan a unha extinción masiva", afirma Robert Cowie, autor principal do estudo e profesor no Centro de Investigación da Escola de Ciencias e Tecnoloxías dos Océanos e a Terra (SOEST). "Esa negación baséase nunha avaliación moi nesgada da crise que se centra nos mamíferos e as aves e ignora aos invertebrados, que por suposto constitúen a gran maioría da biodiversidade", sinala.
Ao extrapolar as estimacións obtidas para os caracois terrestres e as babosas, Cowie e os seus coautores estimaron que desde o ano 1.500, a Terra xa podería perder entre o 7,5 e o 13 % dos dous millóns de especies coñecidas, a asombrosa cifra de 150.000 a 260.000 especies.
"Incluír aos invertebrados foi clave para confirmar que efectivamente estamos a presenciar o inicio da sexta extinción masiva na historia da Terra", asegura Cowie.
Con todo, a situación non é a mesma en todas partes. Aínda que as especies mariñas enfrontan ameazas importantes, non hai evidencia de que a crise estea a afectar os océanos na mesma medida que a terra. E en terra firme, as especies insulares, como as das illas hawaianas, vense moito máis afectadas que as especies continentais. Ademais, a taxa de extinción das plantas parece menor que a dos animais terrestres.
Os investigadores apuntan que, como ocorre noutros ámbitos científicos, tamén hai persoas que negan que a sexta extinción comece. Ademais, outros o aceptan como unha traxectoria evolutiva nova e natural, xa que os humanos son só outra especie que desempeña o seu papel na historia da Terra. Algúns mesmo consideran que a biodiversidade debe manipularse unicamente en beneficio da humanidade.
"Os humanos son a única especie capaz de manipular a biosfera a gran escala", subliña Cowie. "Non somos unha especie máis que evoluciona fronte ás influencias externas. Pola contra, somos a única especie que ten unha elección consciente con respecto ao noso futuro e o da biodiversidade da Terra".
Pero, como combater a crise? Os autores sinalan que non todas as iniciativas de conservación que tiveron éxito para certos animais carismáticos poden dirixirse a todas as especies, e non poden reverter a tendencia xeral de extinción de especies. "Non obstante -din-, é esencial continuar con tales esforzos (...) e, de maneira crucial, documentar a biodiversidade antes de que desapareza".
Cowie considera que falta "vontade política" para solucionar a crise. "Negar a crise, aceptala sen reaccionar ou mesmo alentala constitúe unha derogación da responsabilidade común da humanidade e achaira o camiño para que a Terra continúe na súa triste traxectoria cara á sexta extinción masiva", asegura.
FONTE: abc.es/ciencia
ACTIVIDADE SÍSMICA
Continúo coa recuperación de partes dos programas de Órbita Laika, programa divulgativo da ciencia presentado por Eduardo Saénz de Cabezón emitido na cadea española TVE2, polo seu interese.
Neste caso Actividade sísmica polo físico Javier Santaolalla. Cal é a explicación física da actividade sísmica? Javier arroxa luz sobre a física dos terremotos.
Os terremotos ocorren no interior do manto cando as masas de terra desprázanse unha sobre outras. Non só senten no lugar no que se producen: a perturbación propágase en forma ondulatoria ata a superficie. Cando se produce un terremoto, a perturbación propágase de forma ondulatoria desde o epicentro. As ondas superficiais son as que provocan o dano. No relativo ás ondas internas, existen dous tipos: P (primarias), máis rápidas, e S (secundarias). As ondas P son lonxitudinais: a súa vibración prodúcese no sentido da propagación do movemento, mentres que as ondas S son transversais, ao producir oscilacións perpendiculares á dirección na que se propaga a onda.
#DígochoEu: Non digas *subsanar
CANTO SABES SOBRE APICULTURA? X
Continúo coa serie adicada á apicultura, a actividade agropecuaria que consiste na cría e explotación de abellas domésticas.
A contestación correcta á pregunta de onte é Unha soa vez (con varios machos). O apareamento das abellas iníciase cando unha abella raíña virxe voa a un sitio onde miles de abellas machos (zánganos) están a esperala. Alí aparéase con varios machos en voo. Un zángano monta á raíña e encaixa a súa endofalo, exaculando seme. Despois de exacular, o zángano sepárase da raíña pero o seu endofalo, arrincado do seu corpo, permanece atado á raíña fecundada. O próximo zángano que fertiliza á raíña elimina o endofalo anterior e despois de exacular, no mesmo proceso, perde o seu propio endofalo. O zángano só é capaz de aparearse entre sete e dez veces durante un voo nupcial. Despois da copulación os zánganos morren rapidamente dado que o seu abdome é aberto cando o seu endofalo é removido. Os zánganos que sobreviven ao voo nupcial son expulsados das súas colonias porque despois de participar no voo nupcial xa cumpriron co seu único propósito na colonia. As abellas virxes participan nun único voo nupcial, cedo na súa vida. Despois de aparearse con varios zánganos durante o voo nupcial, a raíña almacena até 100 millóns de espermatozoides dentro dos seus oviductos. Con todo, tan só 5 ó 6 millóns dos espermatozoides son almacenados dentro da espermateca da raíña. A raíña utiliza só algúns destes espermatozoides para fertilizar os ovos a través de toda a súa vida. Pero si unha raíña queda sen espermatozoides nalgún momento da súa vida, novas xeracións de raíñas se aparean para crear novas colonias. As raíñas das abellas controlan o xénero dos seus crías: cando os ovos pasan polo ovario cara ao oviducto, unha raíña pode determinar fertilizar un ovo ou non. Os ovos non fertilizados chegan a ser zánganos mentres que os ovos fertilizados convértense en obreiras ou raíñas. As obreiras non participan nos voos nupciais pero poden pór ovos infértiles que se converten en zánganos. As raíñas pon os seus ovos en celas, as cales se pegan ao teito dos niños. As obreiras enchen cada cela con xelea real para evitar que as larvas caian. As futuras obreiras son alimentadas con xelea real durante os dous primeiros días mentres que as futuras raíñas reciben xelea real durante todo o período larval. O desenvolvemento de cada membro da colonia varía segundo a caste designada: os zánganos necesitan 24 días para pasar de ovo a adulto, as obreiras necesitan 21 días e a raíña só require 16 días.
E imos coa pregunta de hoxe!
10. Que é a partoxenese?
- Método de reprodución das abellas: as raíñas poden poñer ovos fecundados e sen fecundar
- O método de críar raíñas a partir da clonación do material xenético dunha raíña selecta
- Forma de críar zánganos especialmente seleccionados para mellorar a xenética do apaiario.
Mañá a solución e unha nova pregunta!
FONTE: apiculturaymiel.com e guadanatur.es Imaxe: misanimales.com