SOLUCIÓN Á SOPA DE LETRAS DO ELECTRICISTA
Ferramentas do electricista!
SOPA DE LETRAS DO ELECTRICISTA
MACARRÓN DESPARAFUSADOR TIRACABLE
ALICATE CORTACABLES PELACABLES
TENACES MULTÍMETRO NAVALLA
CABLE
#DígochoEu: É correcto 'galocha'?
Galocha é unha palabra que teñen en común o portugués e o castelán, pero será correcta tamén en galego? E de selo, que significa? Esther Estévez Casado danos a solución.
#DígochoEu
CANTO SABES DOS INSECTOS?
Insectos / Imaxe: cuandoduermes.com
Practicamente en case todos os lugares onde mires, atoparás un, ou quizá ducias, das criaturas que coñecemos como insectos. (Iso si, nos océanos é onde menos poderemos atopalos). Trátase dun grupo incriblemente diverso, pois atoparemos moscas, escaravellos, abellas, bolboretas, formigas... e moitos máis dentro do grupo Insecta.
De entre as características que podemos destacar dos insectos, que son animais invertebrados do fío dos artrópodos, é básico expoñer que contan cun corpo composto por tres segmentos: cabeza, tórax e abdome, un par de antenas, ollos compostos e tres pares de patas articuladas. Desde este esquema corporal básico preséntansenos en todo tipo de formas, cores e comportamentos sorprendentes.
Os insectos son moi abundantes no noso planeta. Estímase que hai 200 millóns de insectos por cada ser humano. Da colección de criaturas salvaxemente diversa do planeta, ao redor do 90% das especies vivas do noso mundo son insectos e son imprescindibles para a supervivencia da vida sobre a terra.
Unha das claves do seu éxito radica no seu pequeno tamaño, o que facilita a súa ocultación e reduce os requisitos xerais de enerxía; tamén a súa ampla dieta de alimentos naturais e artificiais; exoesqueletos resistentes e protectores; posesión frecuente de ás e unha incrible capacidade para reproducirse polo planeta.
Os insectos teñen o seu esqueleto no exterior e as partes brandas no interior. Que ocorre con esta característica? Que lles dificulta o crecemento. Como medran entón? Cada vez que queren facelo, teñen que saír da súa pel e incharse ao seu novo tamaño antes de que a súa nova pel endurézase. É o que coñecemos como muda. Isto significa que unha vez que o insecto se atopa no seu tamaño final (a súa forma adulta), xa non pode crecer máis. Así, as bolboretas, por exemplo, tal e como as ves, non se farán nunca máis grandes. A súa esperanza de vida será variable, dependendo de moitos factores, como a época do ano en que se converteu en adulto ou onde viva pero non medrarán máis.
Pois propoñoche coñecer o que sabes do mundo dos insectos. Apetéceche?
Pois imos aló!
1. A especie máis mortífera do planeta é...
- León
- Home
- Mosquito
Mañá a solución e unha nova proposta!
FONTE: muyinteresante.es/natureza
ENERXÍA SOLAR, EÓLICA E MAREOMOTRIz AO MESMO TEMPO
Unha innovadora plataforma que permite xerar enerxía de tres fontes á vez promete ser toda unha revolución no sector das renovables. A compañía alemá SINN Power estivo probando unha innovadora plataforma marítima modular que permite xerar enerxía renovable a partir de ondas, vento e enerxía fotovoltaica, á vez.
Tras moitos anos de investigación e desenvolvemento dun sistema patentado de enerxía de onda flotante, esta empresa con sede en Baviera creou unha estrutura marítima extremadamente robusta, modular e alcanzable para xerar estas enerxías renovables ao mesmo tempo. Agora a compañía convidou aos fabricantes de paneis solares para que poñan a proba os seus módulos fotovoltaicos nunha plataforma flotante en Iraklio, en Grecia. A proba realizarase a finais de ano.
O que fai única á plataforma de SINN Power é a súa natureza modular. A plataforma incorpora unhas boias que, unidas aos compoñentes do marco de aceiro, xeran enerxía a medida que as ondas as empuxan cara arriba e cara abaixo. Este deseño modular permite flexibilidade e unha ampla variedade de aplicacións
O obxectivo da proba que se realizará o próximo outono é internacionalizar a plataforma híbrida oceánica de SINN Power como unha solución enerxética completa fose da rede para proporcionar ás persoas próximas ás costas de todo o mundo enerxía renovable.
Unha soa plataforma pode acomodar unha matriz solar de 20 kW e ata catro aeroxeradores de 6 kW. A enerxía xerada pola auga pódese extraer de catro convertidores integrados de enerxía das ondas que poden aproveitar ondas de ata 2 metros sen apenas movemento de plataforma. O sistema está deseñado para manexar ondas de ata case 6 metros de altura.
O feito de que a plataforma sexa modular permite que se adapte a unha ampla variedade de necesidades industriais. As pezas de reposto uniformes pódense obter e instalar facilmente, e a modularidad en xeral contribúe a que os custos sexan máis baixos que os equipos industriais estándar actuais.
Outra característica do sistema é unha rede de sensores eléctricos que monitorea continuamente as irregularidades, as condicións ambientais e os posibles fallos que poderían provocar erros, para evitar paradas ou danos potencialmente graves.
Esta plataforma abre portas para un mercado global dentro da industria das enerxías renovables, pois esta estrutura flotante proporciona ás rexións afectadas pola dura contorna marítima o acceso á enerxía renovable e as solucións de enerxía oceánica
FONTE: Judith Vives/lavanguardia.com
AS MARABILLAS NATURAIS MÁIS ESTRAÑAS DO MUNDO XV (FIN)
Remato hoxe coa serie as marabillas naturais máis estrañas da Terra, onde viaxamos polo mundo natural, que nos amosou algunhas formas caprichosas, ecosistemas ancorados en milenios pasados, formas misteriosas,...
Rematomos co...
15. O bosque mergullado da Patagonia (Arxentina)
A 404 km de Neuquén, a capital da provincia arxentina homónima, Villa Traful, recoñecida pola súa serena beleza, é, desde hai polo menos unha década, un dos sitios máxicos da Patagonia Norte, polo de atracción de turistas, investigadores, fotógrafos cazadores de paisaxes… e amantes do mergullo! A causa? Pois algo que, non lonxe da devandita localidade, todos poden descubrir despois dun breve paseo en lancha polo seu esplendente lago: o bosque mergullado de cipreses, un dos poucos fenómenos naturais deste tipo que existen ou que se descubriron no Planeta.
Todo comezou en 1960, cando un sismo local provocou o corremento da ladeira do cerro Bayo, ou Alto Mahuida, a cal se deslizou mansamente ata o fondo das cristalinas augas conservando máis ou menos intacta a súa cuberta arbórea. Esta compoñíase das especies típicas dunha paraxe andina patagónica: o ñire ou faia antártica, a lenga ou carballo branco, o coihue e, fundamentalmente, o ciprés da cordilleira (Austrocedrus chilensis), con exemplares que superaban os 50 m de altura. Son precisamente estes os que hoxe conforman o bosque mergullado do lago Traful. Baixo a líquida transparencia azul, a unha profundidade que rolda os 30 metros, máis de 60 deles seguen en pé e algúns asoman aínda as escuálidas puntas das súas copas por encima do espello acuático, como testemuño de que, antes da súa presente vida submarina, gozaron doutra sobre a superficie recibindo a caricia do aire nas súas ramas e follas
FONTE: Javier Jaymes/abc.es
Ata a próxima serie!
#DígochoEu: Non confundas 'aí', 'ai!' e 'hai'
’Aí’, ’ai!’ e ’hai’: sabes diferenciar estas tres palabras? É moi fácil! Explícacho rapidamente Esther Estévez Casado.
#DígochoEu
BASE DE DATOS DE AGREGACIÓN DE XENOMAS
Estrutura en dobre hélice do ADN /
Aínda que hai 67 anos que se descubriu a estrutura do ADN e 17 desde que se presentou o primeiro mapa do xenoma humano, aínda se descoñece a función da maioría dos xenes que o compoñen. As ondas de optimismo que provocaron cada un deses achados remitiron, pero a ciencia segue avanzando, con máis modestia pero tamén con paso firme.
Nesa liña acaban de presentarse as primeiras análises da maior base de datos coñecida de variacións xenéticas humanas, distribuídos en sete informes da prestixiosa Nature, a mesma que, en 1953, publicou o primeiro dos mencionados fitos.
O novo catálogo conta con mostras do xenoma de máis de 140.000 persoas, máis do dobre do que ata o de agora era o maior conxunto de datos. As primeiras análises publicadas inciden nun camiño que pretende facilitar o desenvolvemento de novos tratamentos e axudar a comprender mellor diversas enfermidades xenéticas, das máis raras ás máis comúns.
Ademais, a chamada Base de Datos de Agregación de Xenomas (gnomAD) está dispoñible en aberto para investigadores de todo o mundo, co que se espera que crezan tanto a información que contén como os estudos realizados a partir dela.
En total, identificáronse na base de datos 443.769 das chamadas variantes de perda de función, que os autores consideran unha vía prometedora para avanzar no coñecemento biolóxico e clínico da nosa especie.
A idea é que a información sobre esta clase de variantes axude a crear precisos perfís xenéticos dos pacientes, así como a identificar contra que xenes poderían actuar con seguridade os tratamentos.
FONTE: Ángel Díaz/abc.es/ciencia