SOLUCIÓN Á SOPA DE LETRAS XXXV
Algúns elementos dunha análise de sague!
Algúns elementos dunha análise de sague!

Medidas adoptadas en canto ós servizos e actividades:
• Peche da Rede de Museos Municipal: Museo MASAT do Monte Santa Trega, Museo do Mar e Centro de Interpretación do Castelo de Santa Cruz.
• Peche dos centros sociocomunitarios, do Conservatorio Municipal, do Centro Cultural, do Campo de Fútbol da Sangriña, da Piscina Municipal e do Pavillón Municipal.
• Suspensión de todas as actividades culturais, deportivas e, en definitiva, todas aquelas xuntanzas e reunións que non sexan estrictamente necesarias.
• Suspendense tamén todas as accións formativas e cursos previstos nas vindeiras datas, así coma os procesos selectivos.
• Suspensión do servizo da Escola Infantil Municipal.
• Suspensión do mercadillo semanal dos sábados.
Recomendacións:
• Recomendación a todos os colectivos sociais, deportivos e culturais a evitar a realización de actividades públicas e o peche dos seus locais.
• Recomendación a toda a cidadanía de evitar a asistencia aos espazos privados e públicos onde exista concentración de persoas (parques, etc.).
As medidas adoptadas estarán vixentes dende o venres día 13 de marzo ata próxima comunicación en función da evolución do COVID-19. A única execpción é o servizo da Escola Infantil Municipal que permanecerá pechará a partir do luns día 16 para dar tempo as familias a organizarse.
FONTE: aguarda.es
HEMOGRAMA COLESTEROL UREA
CREATININA GLUCOSA ALBÚMINA
PSA TRIGLICÉRIDOS TRANSAMINASAS
FERRITININA
Continúo coa serie Canto sabes sobre Galicia, que pretende facer un percorrido sobre cousas que tod@s deberiamos de coñecer sobre a nosa Comunidade Autónoma. A resposta a pregunta do día anterior é XVIII. No reinado de Carlos IV realizouse unha reconstrución completa que durou entre xullo de 1788 e decembro de 1790, dirixida por Eustaquio Giannini no estilo neoclásico. A torre era, antes de acometer a reforma, un corpo prismático con base cadrada; no exterior presentaba un muro de pedra con dúas portas na parte baixa e xanelas asimétricas que o percorrían ata o piso superior, e un mordente helicoidal que tamén chegaba ata o alto. No seu interior conservaba a vella estrutura romana, pero con escaleiras de madeira que pertencían á restauración do edificio, harmonizándoa na súa decoración cos marcos superiores de portas e xanelas. Dous anos despois de rematar as obras, Eustaquio Giannini presentou un proxecto para construír un acceso e unha plataforma arredor do faro, que só se remataron a mediados do século XIX. Desde entón non se volveu mudar a aparencia da torre e só se modificou a lanterna coa instalación dun fanal xiratorio e o acceso a este. No interior fixéronse falsos teitos e cubríronse as paredes de papel. En 1993 elimináronse todos os engadidos interiores.
E imos coa proposta de hoxe!

25. Cal é o club de fútbol más antigo de Galicia?
- Rapido de Bouzas
- Celta de Vigo
- Deportivo da Coruña
- CD Ourense
- CD Lugo
- SD Compostela
Mañá a solución e unha nova pregunta!
FONTE: Idea orixinal blog.galiciamola.es, portalgalicia.com e gal.wikipedia.org Imaxe: bubblefootball.es

Ilustración que amosa a suposta colisión da proto-Terra e Thea, o protoplaneta do tamaño de Marte
Aínda hoxe, mesmo despois das misións que levaron ao home á Lúa e as posteriores naves que se pousaron sobre os seus cráteres para coñecer os seus misterios, non sabemos de certo como se formou o noso satélite natural. Agora un novo estudo da Universidade de Novo México atopou probas de que a Lúa e a Terra teñen unha composición diferente, o que desafiaría os modelos existentes. As conclusións publícanse en Nature Geoscience.
A Terra orixinouse fai uns 4.500 millóns de anos e a teoría máis aceptada é que a Lúa formouse pouco despois. Durante o últimas tres décadas, a explicación predominante para a orixe do noso satélite é que resultou da colisión de dous protoplanetas, algo así como «planetas bebé». Un deles era a Terra recentemente nada, unha proto-Terra; o outro unha rocha do tamaño de Marte, alcumado Theia, en honra á nai de Selene, a Lúa no mito grego. Ambos chocaron, resultando unha sorte de po espacial que, co tempo, asentouse e formou as actuais Terra e Lúa.
Esta teoría parecía explicar moitos detalles, como o gran tamaño do satélite con respecto á Terra ou as velocidades de rotación de ambos os corpos. Con todo, había unha cuestión que non encaixaba: os modelos por computador suxerían que entre o 70 e o 90% da composición da Lúa debería ser diferente á Terra (debería levar a composición orixinal do protoplaneta Theia), xa que a maioría dos corpos do Sistema Solar teñen unha estrutura química única. Con todo, as mostras que se recolleron durante as misións Apolo revelaban unha composición asombrosamente similar á do noso planeta nos isótopos de osíxeno, o que non concorda coa teoría do impacto xigante.
Esta similitude extrema entre a Terra e a Lúa xerou outras posibles explicacións: desde a proto-Terra e Theia fosen dunha composición case idéntica; a que os isótopos de osíxeno de ambos os corpos mesturáronse durante o choque; pasando pola teoría de que un impacto tan violento pulverizaría unha parte da Terra primitiva que quedaría na lúa. Con todo, todas estas teorías non eran demasiado probables.
Coa intención de atopar algún tipo de diferenza ou corroborar a similitude de ambos os corpos, os investigadores da Universidade de México realizaron novas medicións de alta precisión dos niveis de isótopos de osíxeno nun amplo rango de mostras lunares. E, para a súa sorpresa, si que acharon sutís pero sólidas diferenzas entre a composición das rochas satelitales e as terrestres: «Os nosos datos suxiren que as mostras derivadas do manto lunar profundo, que son isotópicamente máis pesados en comparación coa Terra, teñen composicións isotópicas que son as máis representativas do impactador proto-lunar ’Theia’», explican no estudo. É dicir, que as rochas máis profundas do manto lunar tiñan máis isótopos de osíxeno que as da superficie.
Ademais desméntese a teoría de que os isótopos de ambos os corpos mesturáronse completamente co choque. «Os nosos achados implican que as distintas composicións de isótopos de osíxeno de Theia e a Terra non foron completamente homoxeneizadas polo impacto que creou a Lúa, o que proporciona evidencia cuantitativa de que Theia podería formarse máis lonxe do Sol que a Terra», continúan.
En 2014, un estudo tamén atopou unha firma de isótopos de osíxeno lixeiramente máis alta nas rochas lunares que nas terrestres, aínda que este novo estudo amplía o rango de mostras, ademais de afinar a procura con novas tecnoloxías.
Para explicar estes achados, os investigadores suxiren que a colisión xigante entre a proto-Terra e Theia conduciu á mestura entre os corpos. Aínda así, a Lúa e a Terra resultantes terían composicións lixeiramente distintas. Máis tarde, nos primeiros 1.000 anos despois do impacto, a rocha pulverizada do disco de entullos deixado polo impacto probablemente conduciu á choiva de meteoritos que aumentou no satélite durante centos de anos e que lle dá a súa característica imaxe infestada de cráteres. As complexas interaccións físicas e químicas entre esta choiva e o océano de magma que cubría a superficie do corpo recentemente creado poderían levar a unha composición isotópica de osíxeno nas rochas lunares superiores, máis similares ás da Terra, e as profundas, que serían os rastros de Theia.
A implicación máis importante destes achados é que os modelos de impacto xigante xa non teñen que ter en conta as composicións isotópicas de osíxeno practicamente indistinguibles entre a Terra e a Lúa. E esta teoría poderá probarse (ou non) cando misións futuras recollan máis material do noso satélite e os científicos non se teñan que limitar só ás mostras recollidas nas misións Apolo. De momento, o misterio da formación lunar segue no aire.
FONTE: P.B./abc.es/ciencia

MEDIDAS A ADOPTAR EN TODOS OS CENTROS DE ENSINO NON UNIVERSITARIO
MEDIDAS PARA O ENSINO UNIVERSITARIO
A terceira vez que a música chegou á vida de Ramon Gener foi a definitiva. A primeira con só seis anos, cando entrou no conservatorio para aprender piano. A segunda, estudando canto baixo a tutela da gran soprano Victoria de los Ángeles. Pero foi tras varios anos traballando como barítono cando descubriu que o verdadeiro valor da música, e da cultura en xeral, era compartila cos demais.
Este descubrimento levoulle a iniciar unha nova carreira: a de divulgador musical e artístico. En 2015 dirixiu o programa ‘Ópera en texanos’ para a televisión pública catalá. Pouco despois saltou ás pantallas de 50 países como presentador e director de ‘This is Opera’, un formato producido por Televisión Española para dar a coñecer ao público, de forma fresca e innovadora, as reviravoltas da ópera.
Músico, humanista e escritor, para el “todo na música e na arte é emoción”. E é esa contaxiosa paixón por estas dúas disciplinas a que lle levou a poñer en marcha, en 2017, a serie documental ‘This is Art’, unha viaxe pola historia da arte a través das emocións.
Ramon Gener é colaborador habitual dos programas de radio ‘As mañás de cabo a cabo’ de RNE e ‘Versió RAC1’, da emisora catalá Rac1. Tamén é autor dos libros ‘Se Beethoven puidese escoitarme’ (2013) e ‘O amor farate inmortal’ (2016).

Proteínas do cerebro / Human Protein Atlas
Un equipo internacional de científicos dirixido por investigadores do Instituto Karolinska (Suecia) obtivo unha visión xeral integral de todas as proteínas expresadas no cerebro. A base de datos de libre acceso, publicada na revista Science, ofrece aos investigadores un recurso sen precedentes para profundar na comprensión da neurobioloxía e, ademais, para desenvolver terapias e diagnósticos novos e máis efectivos dirixidos a enfermidades psiquiátricas e neurolóxicas.
O cerebro é o órgano máis complexo do noso organismo, tanto en estrutura como en función. O novo recurso, denominada Brain Atlas, baséase na análise de case 1.900 mostras de cerebro que cobren 27 rexións do cerebro, combinando datos do cerebro humano coa información correspondente dos cerebros de porco e o rato.
"Como se esperaba, o cerebro é común aos mamíferos, pero o novo mapa tamén revela diferenzas interesantes entre os cerebros de humanos, porcos e ratos", afirman os investigadores.
E a rexión do cerebro máis diferente é o cerebelo. Os investigadores acharon moitas proteínas con niveis de expresión elevados nesta rexión, incluídas algunhas asociadas a trastornos psiquiátricos que apoian o papel do cerebelo no procesamento das emocións.
"Outro achado interesante é que os diferentes tipos de células do cerebro comparten proteínas especializadas cos órganos periféricos", explica a primeira autora do artigo. "Por exemplo, os astrocitos, as células que ’filtran’ o ambiente extracelular no cerebro comparten moitos transportadores e encimas metabólicas coas células no fígado que filtran o sangue".
Ao comparar os sistemas de neurotransmisores, responsables da comunicación entre as neuronas, pódense identificar algunhas diferenzas claras entre as especies.
O Human Protein Atlas comezou en 2003 co obxectivo de mapear todas as proteínas humanas en células, tecidos e órganos (o proteoma). Todos os datos no recurso de coñecemento son de acceso libre, o que permite aos científicos, tanto académicos como industriais, utilizar libremente os datos para a exploración do proteoma humano.
FONTE: R. I./abc.es/ciencia