Blogia
vgomez

CURIOSIDADES

A CAIXA NEGRA DA TERRA

Que é a Caixa Negra da Terra? Trátase dun edificio de carácter apocalíptico baixo a lema “Prepárate para o impacto” que se situará preto da costa occidental de Tasmania, a un catro horas de Hobart. Capturará datos científicos sobre temperatura, niveis do mar e CO2 atmosférico, así como titulares de noticias e publicacións en redes sociais.

A construción, situada na illa de Tasmania, ten unha estrutura irregular e un tamaño aproximado ao dun autobús e actuará como unha testemuña independente e indestructible da “saúde do planeta”. Fabricada con aceiro reforzado de 76 milímetros de espesor e con 10 metros de longo, aguantará os efectos do lume ou a auga. Este material foi escollido precisamente pola súa dureza e resistencia en xeral. A parte superior da Caixa Negra da Terra terá paneis solares que xerarán enerxía para alimentar os equipos do dispositivo, que inclúen discos duros de alta capacidade e outros equipos de comunicación sofisticados para a conexión inalámbrica e o intercambio de datos.

O seu obxectivo? Que os humanos que sobrevivan aos envites do cambio climático poidan acceder aos seus datos despois dunha apocalipse climática, rexistrando minuciosamente cada paso no camiño cara á desaparición do noso planeta. De aí esta chiscadela ao nome da instalación, en referencia á práctica habitual no mundo da aviación (cun mecanismo que rexistra automaticamente detalles importantes do voo como a altitude, o tempo transcorrido, a velocidade do aire ou o funcionamento do equipo).

"A caixa negra da Terra rexistrará cada paso que demos cara a esta catástrofe. Centos de conxuntos de datos, medicións e interaccións relacionados coa saúde do noso planeta recompilaranse e almacenarán de forma segura para as xeracións futuras", reza a páxina web do proxecto, que se espera que estea en marcha no primeiro semestre diste ano.

A conferencia COP26 celebrada en 2021 en Glasgow, por exemplo, xa forma parte das gravacións desta Caixa Negra.

Xestionada pola Universidade de Tasmania, Clemenger BBDO e a axencia creativa Glue Society, a idea deste rexistro en discos duros que incluirán calquera publicación en redes sociais sobre o cambio climático, e documentará a acidificación dos océanos, a cantidade de gases de efecto invernadoiro na atmosfera, a poboación humana, o consumo de enerxía, o gasto militar, os cambios de política e todo aquilo que poida estar relacionado co cambio climático grazas a un algoritmo especializado, pretenderá axudar ás xeracións futuras a evitar os erros cometidos polos humanos.

Este misterioso monólito situado no medio da nada (lugar elixido pola súa estabilidade xeopolítica e xeolóxica por diante doutros candidatos como Malta, Noruega e Qatar), ten a capacidade de almacenar suficientes datos para as próximas de tres a cinco décadas, e continúan a súa investigación para aumentar as súas capacidades de almacenamento máis aló do arquivo de historias e a compresión de datos.

Pero, como accederán os humanos do futuro a ela? Isto é aínda un labor por concluír. Os seus creadores saben que acceder á “Caixa Negra da Terra” non é sinxelo, xa que está deseñada precisamente para que sexa todo un reto abrila e requiriría tecnoloxías avanzadas. O monólito, coma se unha nova pedra de Rosetta tratásese, usará múltiples formatos de codificación, incluído o simbolismo matemático, para as súas inscricións de placas de aceiro analóxicas a longo prazo, que incluirían as instrucións necesarias para decodificar a caixa por parte de quen a descubra. Sexa quen sexa.

Así que, como remate a historia, dependerá exclusivamente de nós.

Lembremos que o último informe do Panel Intergobernamental sobre o Cambio Climático da ONU estimou que, nos escenarios actuais, o planeta probablemente alcanzaría o limiar de 1,5 graos Celsius para 2040. Esperemos que este proxecto contribúa a aumentar a “alarma climática” ante os preocupantes índices relacionados co quecemento global e outros aspectos ambientais porque, polo momento, non nos achegamos a cumprir os obxectivos do Acordo de París para limitar o cambio climático.

FONTE: Sarah Romero/muyinteresante.es/naturaleza                        Imaxe: Earth’s Black Box

INVENTORES QUE SE ARREPENTIRON DAS SÚAS CREACIÓNS IX (FIN)

Remato coa serie adicada a es serie de inventores que, a pesar de que as súas creacións coparon os titulares dos medios de comunicación da época, arrepentíronse dos seus propios inventos, atormentando continuamente a súa conciencia.

Hoxe falaremos de...

9. Victor Gruen: Os centros comerciais

Finalmente, temos o curioso caso do inventor do centro comercial quen, sendo un apaixonado detractor do consumismo, arrepentiuse intensamente ao ver no que se converteu o seu invento.

No pasado, os pobos eran máis pequenos; por tanto, as casas e os comercios situábanse de forma céntrica. Desta forma, as persoas tiñan fácil acceso aos diferentes lugares.

Con todo, a medida que as cidades foron medrando e desenvolvéndose cada vez máis, para as persoas que vivían en lugares afastados do centro, resultaba máis difícil o acceso a comercios e lugares de esparexemento.

Con isto en mente, en 1954, ao arquitecto Victor Gruen (Viena-Austria, 18 de xullo de 1903 - 14 de febreiro de 1980) ocorréuselle a construción de espazos comunais nos que as persoas puidesen pasear, facer as súas compras e cumprir con diversos recaudos. A idea era construír espazos de encontro para a recreación e o goce das persoas. Así, para a data, construíuse o primeiro centro comercial da historia en Detroit.

No entanto, como no resto dos casos, o invento converteuse nun monstro imparable que encheu de arrepentimento ao creador. Co paso do tempo, quen deseñaban os centros comerciais prescindiron das áreas verdes e dos espazos abertos.

Na mesma liña, xa non había espazo para as artes e a cultura, pois o obxectivo era incluír a maior cantidade de tendas posibles ata que se desenvolveron os centros comerciais tal como coñecémolos actualmente.

Respecto diso, Gruen, mostrouse sumamente molesto e, en 1978, chegou a dicir que desexaba renegar do seu invento, pois representaba unha desgraza para o san compartir dentro das cidades.

FONTE: Idea orixinal Sarah Romero/muyinteresante.es e tekcrispy.com     Imaxe: en.wikipedia.org e tekcrispy.com

INVENTORES QUE SE ARREPENTIRON DAS SÚAS CREACIÓNS VIII

Continúo coa serie adicada a es serie de inventores que, a pesar de que as súas creacións coparon os titulares dos medios de comunicación da época, arrepentíronse dos seus propios inventos, atormentando continuamente a súa conciencia.

Hoxe falaremos de...

8. John Sylvan: Cápsulas K-cup


As cápsulas de café desbotables tornáronse como un estupendo invento no século XX. Unha forma cómoda de facer café nas cafeteras modernas. Con todo, este inventor arrepentiuse da súa creación por ser unha opción tan pouco favorable para o medio ambiente, coa cantidade de refugallos que produce.

FONTE: Sarah Romero/muyinteresante.es      Imaxe: abc7.com

NOVA ESPECIE DE INSECTO "INCRIBLEMENTE RARO"

Imaxe do raro insecto Phlogis kibalensis / Universidad Anglia Ruskin

Alvin Helden, da Universidade Anglia Ruskin, atopou a nova especie de chicharra, á que chamou Phlogis kibalensis, durante un traballo de campo con estudantes na selva tropical do Parque Nacional de Kibale, no oeste de Uganda. A súa descrición publicouse na revista Zootaxa. Foi denominado como unha nova especie de insecto incriblemente raro.

A nova especie ten un distintivo brillo metálico e pertence a un xénero chamado Phlogis, explica unha nota da universidade. Antes deste descubrimento, o último avistamento rexistrado dunha chicharra deste estraño xénero produciuse na República Centroafricana en 1969.

As chicharras están estreitamente relacionadas coas cigarras, pero son moito máis pequenas: o macho da nova especie Phlogis kibalensis só mide 6,5 milímetros. Ten, do mesmo xeito que a maioría de chicharras, órganos reprodutores -masculinos- cunha forma única, neste caso parcialmente a modo de folla.

As chicharras aliméntanse principalmente da savia das plantas, que succionan directamente do floema, e son presa de invertebrados como arañas, escaravellos e avispas parásitas, así como de aves. "Atopar esta nova especie é un logro único na vida, sobre todo porque o seu parente máis próximo atopouse por última vez noutro país fai máis de cincuenta anos. Souben que era algo moi especial en canto o vin", resume o científico.

As chicharras deste xénero, e da familia máis ampla, teñen unha aparencia moi inusual e de cando en cando atópanse. De feito, son tan incriblemente raras que a súa bioloxía segue sendo case completamente descoñecida e non sabemos case nada sobre Phlogis kibalensis, a nova especie achada, incluídas as plantas das que se alimenta ou o seu papel no ecosistema local, apunta Helden.

"Queda moito por pescudar, non só sobre esta, senón tamén sobre moitas outras, incluídas as numerosas especies que aínda esperan ser descubertas. É incriblemente triste pensar que algunhas extinguiranse antes de que sexamos conscientes da súa existencia", engade.

FONTE: publico.es/ciencias

INVENTORES QUE SE ARREPENTIRON DAS SÚAS CREACIÓNS VII

Continúo coa serie adicada a es serie de inventores que, a pesar de que as súas creacións coparon os titulares dos medios de comunicación da época, arrepentíronse dos seus propios inventos, atormentando continuamente a súa conciencia.

Hoxe falaremos de...

7. Robert Propst: Oficina de Acción

Actualmente, para a maioría das persoas, estar nun cubículo de oficina pode parecer o peor dos castigos. Con todo, este non era o obxectivo principal do seu inventor,o americano Robert Propst (Colorado, 1921-2000), quen ao ver o que se fixo coa súa creación, lamentouse profundamente.

A finais dos anos sesenta e inicios da década do setenta, os deseños futuristas estaban de moda. Sobre a base disto, Propst deseñou un estilo de oficina futurista no que se prescindía de portas e paredes reais.

Iste invento recibiu o nome de “Oficina de Acción” e, nos seus primeiros modelos presentábase como unha oficina ao aire libre, con paredes falsas que ofrecían espazo para colocar o traballo e manter contacto cos compañeiros de traballo.

Tecnicamente, o deseño orixinal contemplaba unha maior cantidade de espazo para os usuarios dos cubículos. Pola súa banda, outro beneficio asociado ao invento de Propst é que resultaba máis económico para as empresas.

Desta forma, o invento foi adoptado por unha gran parte das empresas a nivel mundial. Con todo, co pasar dos anos, o deseño foise desvirtuando ata converterse nos espazos pequenos e limitados que a maioría dos usuarios rexeitan apaixonadamente.

En atención a isto, o inventor, cando tiña uns 80 anos de idade, manifestou estar arrepentido e lamentar o resultado do seu invento, o que, nas súas palabras, chamou unha “tolemia monolítica”.

FONTE: Idea orixinal Sarah Romero/muyinteresante.es e tekcrispy.com     Imaxe: hermanmiller.com e tekcrispy.com

INVENTORES QUE SE ARREPENTIRON DAS SÚAS CREACIÓNS VI

Continúo coa serie adicada a es serie de inventores que, a pesar de que as súas creacións coparon os titulares dos medios de comunicación da época, arrepentíronse dos seus propios inventos, atormentando continuamente a súa conciencia.

Hoxe falaremos de...

6. Ethan Zuckerman: ADS

Se hai algo en común entre a maioría dos usuarios de internet é un odio desmedido cara á “ADS” ou avisos de publicidade emerxente. Estes anuncios adoitan aparecer en case todas as páxinas de internet, interrompendo a experiencia dos usuarios, o que xera frustración.

A boa noticia é que o estadounidense Ethan Zuckerman (4 de xaneiro de 1972), o pai da ADS, comparte esta opinión e arrepíntese do seu invento. Na década do noventa, Zuckerman traballaba para un sitio web chamado Tripod.com. Esta era unha plataforma que se encargaba de comercializar contidos e servizos de internet.

Aos poucos, a empresa consolidouse como provedora de aloxamento de páxinas web, polo que necesitaban ampliar o seu capital a partir de publicidade, co obxectivo de manter á boia o negocio. Desta desesperación xurdiu a idea dun dos obxectos dixitais máis molestos na historia: os anuncios de publicidade emerxente.

Nun principio, o obxectivo era que as marcas patrocinantes non se preocupasen por asociacións entre os anuncios e os contidos plasmados nas páxinas web. Por exemplo, ao aparecer nunha xanela distinta, non se asociaría o anuncio dunha gran compañía nunha páxina onde se comparten contidos pornográficos.

Con todo, podería dicirse que abusouse do recurso, ocasionando molestias na maioría dos usuarios de internet. Por tanto, a pesar das súas boas intencións, non son poucas as veces nas que Zuckerman desculpouse publicamente pola súa invento.

FONTE: Idea orixinal Sarah Romero/muyinteresante.es e tekcrispy.com     Imaxe: es.wikipedia.org e tekcrispy.com

INVENTORES QUE SE ARREPENTIRON DAS SÚAS CREACIÓNS V

Continúo coa serie adicada a es serie de inventores que, a pesar de que as súas creacións coparon os titulares dos medios de comunicación da época, arrepentíronse dos seus propios inventos, atormentando continuamente a súa conciencia.

Hoxe falaremos de...

5. Philo Farnsworth: Televisión


O inventor estadounidense Philo Taylor Farnsworth (Beaver-Utah, 19 de agosto de 1906 - Salt Lake City-Utah, 22 de marzo de 1971), creou a primeira televisión totalmente electrónica. Iso si, Farnsworth tiña unha visión idealizada do que sería a televisión na sociedade. Segundo a súa crenza, permitiría que as persoas aprendesen unhas doutras, sendo a TV un medio de educación e que, ademais, resolvería os problemas mundiais. Este inventor, que viviu ata 1971, viu que a televisión se convertía en algo que non esperaba. Nin era unha ferramenta educativa nin resolvera problemas globais, senón como un mero entretemento no que moitas persoas pasan demasiadas horas ao día. Así que arrepentiuse tamén da súa creación.

FONTE: Sarah Romero/muyinteresante.es e gl.wikipedia.org      Imaxe: news-sentinel.com

INVENTORES QUE SE ARREPENTIRON DAS SÚAS CREACIÓNS IV

Continúo coa serie adicada a es serie de inventores que, a pesar de que as súas creacións coparon os titulares dos medios de comunicación da época, arrepentíronse dos seus propios inventos, atormentando continuamente a súa conciencia.

Hoxe falaremos de...

4. Alfred Nobel: Dinamita


O inventor da dinamita foi o sueco Alfred Bernhard Nobel (Estocolmo-Suecia 21 de outubro de 1833 - San Remo-Italia 10 de decembro de 1896), pero probablemente non é o invento polo que lle gustou ser lembrado. O seu pai tamén era inventor, así que o desexo de crear cousas novas levábao no sangue. Mentres estaba en París coñeceu a Ascanio Sobrero, un químico de Italia que desenvolvera a nitroglicerina. Pensou que había que idear algún modo de estabilizar esta sustancia para que tivese un uso práctico. Conseguiuno mesturándoa coa arxila kieselguhr. A este invento chamouno dinamita e obtivo unha patente en 1867. Aínda que o seu obxectivo inicial era utilizala como ferramenta na industria mineira, foi destinada para a guerra, motivo que tamén atormentaba a súa cabeza pola cantidade de morte e destrución que xerara o seu invento, motivo que levouno a legar a súa fortuna a unha fundación, a Fundación Nobel, creada en 1900, co encargo de outorgar unha serie de premios anuais ás persoas que máis fixesen en beneficio da Humanidade nos terreos da Física, a Química, o Medicamento, a Literatura e a Paz.

FONTE: Sarah Romero/muyinteresante.es e gl.wikipedia.org      Imaxe: es.wikipedia.org e muyinteresante.es