Continúo coa serie CANTO SABES SOBRE O ANTIGO EXIPTO. O Antigo Exipto é para moitos a civilización máis orixinal, complexa e enigmática da historia. Estamos escudriñando nesta civilización única e irrepetible!
A contestación correcta á pregunta de onte é Facilitar o secado. Xeralmente escribíase en cor negra, o cal se conseguía principalmente a base de tisne; mentres que para destacar encabezados e fragmentos importantes engadíase ocre, un pigmento natural que contén ferro e dáballe unha característica tonalidade avermellada. Estes pigmentos mesturábanse cun fluído, xeralmente vinagre, aceite ou graxa, e cun coagulante como a goma arábiga. A mestura secábase e prensaba en forma de bóla para podela transportar comodamente, e posteriormente mesturábase con auga cando se debía usar a tinta. Os compostos de chumbo que eran engadidos á mestura polas súas propiedades secantes, o que permitía fixar a escritura ao papiro e evitar que se deteriorase.
E imos coa pregunta de hoxe!
20. Cal foi a primeira pirámide do Antigo Exipto?
- Meidum
- Zoser
- Jufu
Mañá a solución e unha nova proposta!
FONTE: Idea orixinal historia.nationalgeographic.com.es, muyhistoria.es e es.wikipedia.org Imaxe: muyhistoria.es
Hoxe, despois de anos de atrasos e máis de 10.000 millóns de dólares de investimento -case 10 veces máis do presupostado-, o Telescopio Espacial James Webb foi enviado ao espazo desde a Güiana Francesa. Pero, máis aló destas polémicas, o observatorio máis caro da historia espacial permitirá á comunidade científica coñecer misterios insondables do universo, como a formación das primeiras galaxias ou a existencia de indicios de vida en planetas extrasolares.
O James Webb é o telescopio espacial máis grande e máis potente do mundo. Con todo, precisamente o seu enorme tamaño presenta un importante desafío para a comunidadeci entífica. Para facernos unha idea, o conxunto de espellos de observatorio mide uns 6,5 metros de diámetro, o que determina unha superficie colectora de luz 7 veces maior á do Hubble, o que se traducirá nunha potencia ata 100 veces superior á do antigo telescopio espacial.
Ese sistema de espellos, chamado Optical Telescope Element, ten unha valiosa misión: captar a luz do espazo para dirixila cara aos instrumentos científicos encargados da súa análise. Está formado por 18 segmentos hexagonais feitos de berilio e recubertos dunha película de ouro, deseñados para funcionar como unha única peza, aínda que encartados de tal forma que poidan caber no interior dun foguete.
Grazas que están formados a partir de pezas de seis lados redúcense os ocos entre as pezas. Se os segmentos fosen circulares, por exemplo, sempre quedaría algún oco entre eles. Deste xeito a simetría permite maximizar as prestacións ópticas do telescopio. Doutra banda, a forma hexagonal consegue asimilarse aínda círculo, o que permite enfocar a luz nun punto compacto. Un espello ovalado, por exemplo, daría imaxes alongadas, mentres que uno cadrado enviaría parte da luz fóra da rexión central.
Con todo, se hai un elemento indispensable para o bo funcionamento do telescopio, ise é o escudo térmico. Para poder detectar sinais débiles de luz, o observatorio deberá manterse a unha temperatura moi baixa. Para axudar a este fin, o James Webb conta cunha especie de parasol xigante que o protexerá das fontes eternas de luz e calor (como o Sol, a Terra e a Lúa), ou da propia calor emitida polo telescopio. Trátase dunha estrutura do tamaño dunha pista de tenis que proporciona sombra e reduce a temperatura, algo indispensable para o bo funcionamento do observatorio.
De maneira máis específica, este dispositivo consta de 5 finas capas milimétricas compostas dun material sintético chamado kapton e recubertas de silicona. A capa máis externa, exposta directamente ao Sol, chegará aos 85 ºC de temperatura, mentres que a máis interna e próxima ao telescopio, situada só a uns poucos centímetros de distancia, permanecerá a uns -233 °C. Grandes éxitos do Hubble
Outra das diferenzas con outros observatorios astronómicos é o tipo de luz co que traballan. A diferenza do Telescopio Espacial Hubble, que captaba especialmente luz visible e ultravioleta, o James Webb centrarase na luz infravermella, un espectro de baixa frecuencia que lanzará pistas sobre os confíns do universo. Iso débese a que, debido a que o universo se atopa en constante expansión, os corpos celestes máis afastados, continúan afastándose, o que provoca que a luz que viaxa a través desas galaxias afastadas siga expandíndose, ‘estirándose’. Grazas a catro instrumentos de gran precisión, o James Webb será capaz de captar esas luces infravermellas (de lonxitudes de ondas de entre 0,6 e 28,5 micrómetros) emitidas desde os confíns do universo.
Unha das principais misións do James Webb será achegarnos a unha parte da historia do universo nunca antes captada: o nacemento do universo, hai uns 13.500 millóns de anos, e a formación das primeiras estrelas e galaxias, cuxa luz ultravioleta e visible chega hoxe ao noso ‘ollo cósmico’ en forma de luz infravermella.
Pero iso non é todo. A información solicitada por este potente telescopio permitirá estudar a atmosfera dos exoplanetas (aqueles planetas que se atopan fóra do sistema solar) para determinar a probabilidade de que exista auga, un dos ingredientes necesarios para a vida. En definitiva, en palabras da NASA: “O James Webb explorará todas as fases da historia cósmica e axudará á humanidade para comprender as orixes do universo e o noso lugar en el”.
O peixe en cuestión vive a uns 600 metros baixo o océano fronte á costa de California. Chamado peixe cebada, esta criatura das profundidades mariñas foi detectada polo Instituto de Investigación do Acuario da Baía de Monterey (MBARI) utilizando o seu vehículo operado a distancia (ROV).
Os seus ollos son dous orbes verdes brillantes detrás da súa cara que miran cara á parte superior da súa cabeza, o que lle permite escanear as augas sobre el en busca de comida. É dicir, eses orbes de visión non son en realidade esas dúas fendas que ves na posición convencional do ollo, senón en realidade as esferas verdes brillantes que se atopan un pouco máis atrás. Os círculos na parte dianteira son en realidade órganos olfativos que poden "cheirar" sinais químicos na auga.
Este insólito peixe foi descrito por primeira vez en 1939. Aínda que o seu corpo é maiormente escuro, a parte superior da súa cabeza é transparente e os seus ollos son claramente visibles, como podemos ver nas imaxes. Segundo os biólogos evolucionistas, o peixe desenvolveu un sentido da vista tan poderoso como resultado da dura contorna no que vive, onde non chega a luz do Sol.
Continúo coa serie CANTO SABES SOBRE O ANTIGO EXIPTO. O Antigo Exipto é para moitos a civilización máis orixinal, complexa e enigmática da historia. Estamos escudriñando nesta civilización única e irrepetible!
A contestación correcta á pregunta de onte é Keops. A Gran Pirámide de Guiza (tamén coñecida como pirámide de Keops ou de Jufu) é, ademais da maior das pirámides de Exipto, a máis antiga das sete marabillas do mundo antigo e a única que aínda perdura. Foi ordenada a construír polo faraón Keops da cuarta dinastía do Antigo Exipto. A data estimada do remate da construción da Gran Pirámide é ao redor de 2.570 a. C., sendo a primeira e maior das tres grandes pirámides da necrópole de Guiza (a citada, a de Kefrén e Micerino), situada nos arredores do Cairo
E imos coa pregunta de hoxe!
19. A tinta exipcia empregada para escribir sobre os papiros estaba composta por diversos ingredientes orgánicos e inorgánicos. Un deles era compostos de chumbo. Cal era a misión deste composto na tinta?
- Darlle a cor negra
- Darlle unha cor avermellada
- Facilitar o secado
Mañá a solución e unha nova proposta!
FONTE: Idea orixinal historia.nationalgeographic.com.es, es.wikipedia.org Imaxe: cartembooks.com
No barrio dos Pajaritos (Sevilla), nos anos 80 e 90, a heroína levou por diante á metade dunha xeración. A outra metade sobreviviu como puido. Alí vivía Sergio López, coñecido artisticamente como Haze, icona do rap flamenco sevillano e autor de bandas sonoras que retratan a vida da periferia, en películas como ‘Eu son a Juani’ ou ‘Sete virxes’.
Aquel escenario de penurias económicas, drogas, rúa, delincuencia e prisión foi o caldo de cultivo para a súa música, que pasou de vender en maquetas a tres euros, a asinar grandes contratos con multinacionais discográficas. Despois de abandonar os estudos na adolescencia e recuperalos con 31 anos, Sergio López acaba de aprobar a oposición como profesor de Secundaria, que compaxina coa escritura e a produción musical.
A súa experiencia e leccións de vida reúnense no seu recente poemario autobiográfico, ‘O neno que saíu do barrio’, e no seu último disco, ‘Carne de canón’. “Aos mozos que están agora na ESO, en Bacharelato, que teñen as mesmas dificultades ou unha contorna parecida á miña, diríalles que nunca é tarde para estudar, para formarse. E aos pais deses alumnos que, polo mero feito de que vivan na periferia, nun barrio pobre, nun sitio difícil, crean que os seus fillos van fracasar, téñolles que dicir que deben apoialos, que deben fomentar a curiosidade, que deben avivar a chama do coñecemento, que deben convencer aos seus fillos de que poden conseguir o que se propoñan”, reflexiona o músico e profesor.
