SOPA DE LETRAS XXX
BICICLETA LEGO PARCHÍS MÓBIL
SCALEXTRIC PELUCHE VIDEOXOGO LIBRO
BONECA PELOTA PUZLE OCA
TREN XADREZ
CINE: "1917"
Esta fin de semana chega aos cines a película "1917", despois de que o pasado domíngo, 5 de xaneiro, gañase o premio ao mellor drama nos Globos de Ouro de 2020. Iste drama bélico de Sam Mendes, inspirado pola experiencia do seu avó na Primeira Guerra Mundial, levou o galardón máis cobizado da Asociación da Prensa Estranxeira de Hollywood (HFPA). Esta é a súa ficha técnica:
Título orixinal: 1917
Ano: 2019
Duración: 119 min.
Xénero: Bélico
País: Estados Unidos
Produtora: Coproducción Estados Unidos-Reino Unido; Amblin Partners/Neal Street Productions/DreamWorks SKG/New Republic Pictures.
Distribuidora: Universal Pictures
Dirección: Sam Mendes
Guión: Sam Mendes, Krysty Wilson-Cairns
Música: Thomas Newman
Fotografía: Roger Deakins
Reparto: George MacKay, Dean-Charles Chapman, Richard Madden, Benedict Cumberbatch, Mark Strong, Colin Firth, Andrew Scott, Teresa Mahoney, Daniel Mays, Adrian Scarborough, Jamie Parker, Nabhaan Rizwan, Justin Edwards, Gerran Howell, Richard McCabe, Robert Maaser, John Hollingworth, Anson Boon, Jonny Lavelle, Michael Jibson, Chris Walley
Sinopse: Na Primeira Guerra Mundial, coñecida como a Gran Guerra, dous soldados británicos, Schofield e Blake, reciben unha misión aparentemente imposible. Nunha carreira contrarreloxo, deberán atravesar o territorio inimigo para entregar unha mensaxe que evitará un mortífero ataque contra 1.600 de soldados, entre eles o propio irmán de Blake.
Imprescindible!
ÁLBUM DE GALICIA
O Consello da Cultura Galega acaba de presentar un novo recurso online, o Álbum de Galicia, unha ferramenta coa que pretende "poñer rostro ao país" a través dunha colección dixital de biografías de persoas que destacaron en moi diversos ámbitos: desde a sociedade, a ciencia, a cultura ou a empresa.
O seu obxectivo é dar visibilidade e perspectiva de conxunto ás numerosas mulleres e homes, xa finados, que contribuíron de maneira significativa á sociedade galega ao longo da súa Historia. En moitos casos, seguen a ser grandes descoñecidos para o público de todas as idades, de dentro e de fóra do país.
As biografías do Álbum de Galicia están enriquecidas con material documental, referencias bibliográficas e contidos multimedia que permiten coñecer a obra das persoas divulgadas, pero tamén a produción intelectual existente sobre elas. Textos e materiais están producidos por expertos e son unha fonte rigorosa para acceder á vida e obra destes persoeiros. Ademais, o Álbum de Galicia permite explorar a presenza das persoas biografadas nos fondos documentais dixitalizados do Consello da Cultura Galega. O Álbum de Galicia é, xa que logo, o punto de acceso que ofrece a entidade para coñecer toda a súa produción divulgativa e investigadora ao redor de cada unha das figuras.
O Álbum de Galicia é o resultado da unificación das coleccións biográficas temáticas do CCG, que desde o ano 2005 teñen publicado álbums ao redor da muller, a ciencia ou a emigración, entre outros. Non están aínda nin todos nin todas os que son. Nesta nova etapa, o Álbum de Galicia ampliará gradualmente o número de biografías, diversificando temática e cronoloxicamente o repertorio. O Consello da Cultura Galega anima a cidadáns e colectivos a remitir suxestións de figuras do pasado –contemporáneo ou anterior- que consideren de interese para seren difundidas a través desta ferramenta e, deste xeito, mellorar o seu coñecemento público. O CCG encargará a diferentes expertos a elaboración dos perfís biográficos co obxectivo de facer medrar esta galería de vidas que paga a pena coñecer.
Para acceder a etse álbum preme AQUÍ.
FONTE:
BANDEIRAS DO MUNDO LXXXIV
Esta é a bandeira de Grecia (República Helénica/Ελληνική Δημοκρατία), un país do sueste meridional europeo, situado ao sur da Península Balcánica). Conta cunha poboación que rolda os 11 millóns de habitantes, sendo a súa capital Atenas. O idioma oficial é o grego.
A bandeira está composta por nove franxas horizontais de idénticas dimensións de cores azul e branco que se alternan, sendo a franxa situada na parte superior da bandeira de cor azul. No ángulo superior máis próximo ao mastro sitúase un cadrado azul cunha cruz branca que é símbolo da Igrexa Ortodoxa Grega. As nove franxas representan o número de sílabas da frase "Ελευθερία ή Θάνατος" (E-lef-the-rì-a i Thà-na-tos) que significa "liberdade ou morte", que é o lema nacional. O azul representa o mar e o branco o ceo.
FONTE: gal.wikipedia.org e lifeder.com
ESTA NOITE, ECLIPSE PENUMBRAR DE LÚA
Unha eclipse ocorre cando o Sol, a Terra e a Lúa se aliñan. Se ese fenómeno ten lugar durante a fase da lúa chea, cando a Lúa pasar pola sombra da Terra, denomínase eclipse de Lúa, ou eclipse lunar. O tipo e a duración da eclipse lunar depende da localización da Lúa en relación á súa órbita.
Esta noite producirase unha eclipse penumbral de Lúa, no que a Lúa apenas pasa através da penumbra da Terra, a porción externa da sombra terreste. A penumbra non provoca un escurecimento perceptíbel da superficie da Lúa.
Será visible dede España e na nosa provincia, Pontevedra, comezará as 19:08, acadará o seu máximo ás 21:10 e rematará ás 23:12 horas.
FONTE: vercalendario.inf
BANDEIRAS DO MUNDO LXXXIII
Esta é a bandeira de Eritrea (Estado de Eritrea/ሃገረ ኤርትራ/دولة إرتريا/Stato dell’Eritrea), un país situado ao noreste de África. Conta cunha poboación que rolda os 4 millóns de habitantes, sendo a súa capital Asmara. Os idiomas oficiais son italiano, tigriña e árabe.
A bandeira está formada por catro cores, tres das cales son propias do panafricanismo. O verde simboliza a economía agrícola e gandeira, o vermello significa o sangue derramado durante a loita pola independencia, o azul representa a riqueza mariña e o amarelo representa a riqueza mineral do país. A coroa de oliva e a póla na bandeira proveñen da primeira bandeira nacional de Eritrea usada entre 1952 e 1961, a coroa de oliveira foi adoptada da bandeira das Nacións Unidas e simboliza a paz.
FONTE: gal.wikipedia.org
OS TEUS COÑECEMENTOS SOBRE MEDIO AMBIENTE XX (FIN)
A contestación correcta á pregunta do día anterior, na que se pon a proba os teus coñecementos sobre medio ambiente, é Reino Unido. A 26ª Conferencia das Partes (COP 26) celebrarase en Glagow (Escocia-Reino unido) en novembro de 2020.
E así remata esta serie sobre medio ambiente.
Ata a próxima!
FONTE: Idea orixinal muyinteresante.es e globalcitizen.org
O NOSO ANTEPASADO QUE SAÍU DO MAR E CAMIÑOU POLA TERRA POR PRIMEIRA VEZ
Tiktaalik roseae, un "fisópodo" de 375 millóns de anos ten características tanto de peixes como de tetrápodos de catro patas / Flick Ford
Unha investigación sobre peixea fosilizados do período devónico tardío, hai aproximadamente 375 millóns de anos, revelou a evolución das aletas a medida que comezaron a pasar a extremidades aptas para camiñar sobre a terra.
O novo estudo realizado por paleontólogos da Universidade de Chicago, e publicado recentemente en Proceedings of the National Academy of Sciences, utilizou tomografía computarizada para examinar a forma e estrutura dos raios das aletas mentres aínda está encerrado na rocha circundante.
As ferramentas de imaxe permitiron aos investigadores construír modelos dixitais en 3D de toda a aleta do fisópodo Tiktaalik roseae e os seus parentes no rexistro fósil por primeira vez. Logo poderían usar estes modelos para inferir como funcionaban e cambiaban as aletas a medida que evolucionaban en extremidades.
Gran parte da investigación sobre as aletas durante esta etapa de transición crave céntrase nos ósos grandes e nas cartilaxes que corresponden aos da parte superior do brazo, o antebrazo, a boneca e os dedos. Coñecido como o endoesqueleto, os investigadores rastrexan como estes ósos cambiaron para converterse en brazos, pernas e dedos reconocibles en tetrápodos ou criaturas de catro patas.
Os delicados raios e espiñas das aletas dun peixe forman un segundo esqueleto «dérmico» non menos importante, que tamén experimentou cambios evolutivos neste período.
Estas pezas a miúdo pásanse por alto porque poden desmoronarse cando os animais son fosilizados ou porque os preparadores fósiles quítanos intencionalmente para revelar os ósos máis grandes do endoesqueleto.
Os raios dérmicos forman a maior parte da área superficial de moitas aletas de peixes, pero perdéronse por completo nas primeiras criaturas con extremidades.
"Estamos a tratar de comprender as tendencias xerais e a evolución do esqueleto dérmico antes de que ocorresen todos esoutros cambios e evolucionen as extremidades", explica o investigador que dirixiu o novo estudo. "Se queres entender como evolucionaron os animais para usar as súas aletas nesta parte da historia, leste é un conxunto de datos importante".
O equipo investigador traballaou con tres peixes devonianos tardíos con trazos primitivos de tetrápodos: Sauripterus taylori, Eusthenopteron foordi e Tiktaalik roseae.
Críase que o Sauripterus e o Eusthenopteron eran completamente acuáticos e usaban as súas aletas pectorales para nadar, aínda que puideron apoiarse no fondo de lagos e arroios. O Tiktaalik puido soportar a maior parte do seu peso coas súas aletas e quizais mesmo as utilizou para aventurarse fose da auga para viaxes curtas a través de augas pouco profundas e marismas.
"Ao ver toda a aleta de Tiktaalik obtemos unha imaxe máis clara de como se apoiou e moveuse. A aleta tiña unha especie de palma que podía estar ao nivel contra os fondos fangosos de ríos e arroios", sinalan.
Os modelos mostraron que os raios das aletas destes animais simplificáronse e que o tamaño total da rede de aletas era máis pequeno que o dos seus predecesores máis pesqueiros.
Sorprendentemente, tamén viron que a parte superior e inferior das aletas estaban a volverse asimétricas. As raias das aletas en realidade están formados por pares de ósos. No Eusthenopteron, por exemplo, a raia de aleta dorsal ou superior era lixeiramente máis grande e máis longo que o ventral ou inferior.
As raias dorsais do Tiktaalik eran varias veces máis grandes que os seus raios ventrales, o que suxire que tiña músculos que se estendían na parte inferior das súas aletas, como a base carnosa da palma, para axudar a soportar o seu peso.
"Isto proporciona máis información que permítenos comprender como un animal como o Tiktaalik estaba a usar as súas aletas nesta transición. Os animais pasaron de nadar libremente e usar as súas aletas para controlar o fluxo de auga á súa ao redor, para adaptarse a empuxar contra a superficie no fondo da auga", conclúen.
FONTE: abc.es/ciencia