CURIOSIDADES

AS MARABILLAS NATURAIS MÁIS ESTRAÑAS DA TERRA (XII)

Continúo coa serie as marabillas naturais máis estrañas da Terra, onde viaxaremos polo mundo natural, que nos amosa formas caprichosas, ecosistemas ancorados en milenios pasados, formas misteriosas,...

Hoxé imos a...

12. Catarata de sangue do glaciar Taylor (Antártida)

Na antártica terra de Vitoria, os vales secos de McMurdo, cos seu 4.800 km² de extensión, un dos climas máis extremos do mundo e estériles chans de grava esparexida, considéranse o lugar do noso planeta máis similar a Marte. Constitúen a maior zona desprovista de xeo do Continente Blanco. E, aínda que non recibiron precipitación algunha nos últimos dous millóns de anos, algúns teñen lagos permanentemente conxelados con capas de xeo de varios metros de espesor e auga extremadamente salgada baixo as mesmas; lagos que, segundo sospeitan os científicos, conterían datos sobre como xurdiu a vida na Terra e en que circunstancias podería desenvolverse esta en os universos do espazo exterior.

A clave de tal sospeita constitúea un sensacional achado realizado en 1960 na cara frontal do glaciar Taylor, situado nun dos vales secos: a catarata de Sangue, alta como un edificio de cinco pisos, así bautizada polo matiz vermello intenso das súas augas  salobres. Este aspecto sanguento, tan magnífico como horrible, atribuíuse, en principio, á presenza de algas ferruginosas, pero a súa verdadeira natureza revelouse moito máis misteriosa. E é que os óxidos de ferro, responsables, si, da coloración da catarata, proceden da actividade metabólica dunha estraña forma de vida microbiana que o glaciar Taylor, ao selar unha cubeta de auga salgada baixo os xeos neozoicos, encarcerou nela. Trátase dunha colonia de bacterias anaerobias que evolucionou emancipada do resto das formas viventes, illada nunha cápsula de tempo, en ausencia de osíxeno, luz e calor.

En resumo: esta fría salmoira primixenia do lago subglaciar, escapando por unha greta da lingua sen que o ecosistema interno sufra alteración, é a responsable de algo tan fermoso e visceral como a catarata de Sangue destes vales secos, en cuxas abatidas extensións a NASA estivo probando os seus instrumentos desde as misións Viking a Marte. Porque, como asegura Jill Mikucki, microbióloga da universidade de Tennessee, "se atopamos vida alí, é máis que probable que se pareza a esta que descubrimos na Antártida".

FONTE: Javier Jayme/abc.es

AS MARABILLAS NATURAIS MÁIS ESTRAÑAS DA TERRA (XI)

Continúo coa serie as marabillas naturais máis estrañas da Terra, onde viaxaremos polo mundo natural, que nos amosa formas caprichosas, ecosistemas ancorados en milenios pasados, formas misteriosas,...

Hoxé imos a...

11. Río Tinto (Huelva-España)

Os cursos alto e medio do río Tinto, cuxas augas flúen a través da provincia de Huelva, configuran por si sós un das paisaxes máis fermosas e orixinais do Globo Terráqueo. Ao seu irredutible mixtura cromática (a peculiar cor avermellada, do que esta corrente fluvial toma o seu nome, tórnase ocre e amarelo nas ribeiras) agregan unhas condicións ambientais e históricas excepcionais. Destas últimas dá fe o maior xacemento mineiro ao descuberto de Europa, estendido ao longo das súas marxes, cunha historia de actividades extractoras (principalmente de cobre, pero tamén de ferro e manganeso) case tres veces milenaria! iniciada polos  tartesios cara ao 800 a. C. e continuada por fenicios, romanos e musulmáns.

Agora ben: o que fai do río Tinto un fenómeno natural exclusivo non está na súa xeoloxía, senón na súa bioloxía. Durante séculos consideróuselle un hábitat carente de vida, cunha exánime (aínda que colorida) beleza, propia doutro mundo. Efectivamente, o alto contido en metais, a acusada carencia de osíxeno e a extrema acidez das súas augas (pH 2) non permiten a existencia da maioría dos seres viventes. Con todo, este ambiente restritivo non se debe á contaminación mineira. Paradoxalmente, é producido pola propia vida. Trátase de microorganismos que inxeren os  sulfatos metálicos masivos e  excretan óxidos de ferro, transformando os depósitos de minerais e, en consecuencia, os acuíferos do subsolo. Para entendelo: nos ríos veciños non hai acidez, nin accións bacterianas; o ferro deposítase no fondo, sen intervir nese «ciclo marciano» que dá ao Tinto a súa intensa cor avermellada. E isto vén sucedendo desde fai millóns de anos.

Hai tempo que a NASA interesouse por estes seres microscópicos anaerobios, algúns aínda sen catalogar, que non precisan osíxeno para subsistir, estimando que son a clave para buscar vida noutros planetas. Para ese efecto probaron instrumentos científicos deseñados para futuras misións a Marte, onde se sabe que existe auga baixa a súa superficie, nos arredores do río Tinto, cuxos acuíferos, enerxía química e contexto ambiental presúmense moi similares aos do Planeta Vermello.

FONTE: Javier Jayme/abc.es

AS MARABILLAS NATURAIS MÁIS ESTRAÑAS DA TERRA X

Continúo coa serie as marabillas naturais máis estrañas da Terra, onde viaxaremos polo mundo natural, que nos amosa formas caprichosas, ecosistemas ancorados en milenios pasados, formas misteriosas,...

Hoxé imos a...

10. O Lago Moteado (Canadá)

Na provincia canadense da Columbia Británica, un 100 km ao leste de Vancouver e próxima á fronteira con Estados Unidos, atópase unha formación lacustre sumamente rara, de aspecto surrealista para uns e extraterrestre para outros. Os indios nativos d  Okanagan, o val circundante, chámana polo seu nome vernáculo: Kliluk, o lago sacro. Para o resto do mundo é, concisamente, o lago Moteado (Spotted lake), denominación que alude ás súas características físico-xeolóxicas, francamente peculiares.

Trátase dun corpo acuático salino e endorreico que tolera unha das máis altas concentracións de minerais do planeta. Durante o verán, nos seus pouco máis de 15 hectáreas, ten lugar un fenómeno natural extraordinario: a maior parte da auga evapórase, ocasionando cristalizacións en forma de pequenas pozas ovais, (exactamente 365, unha por cada día do ano) de contornos níveos e cores imposibles. A chocante paleta cromática inclúe verdes, azuis, amarelos, ocres e brancos en tons pálidos ou rabiosamente rechamantes, dependendo das amálgamas químicas do momento: sulfatos de sodio, calcio e magnesio, ademais de oito minerais e trazas doutros tantos, entre eles prata e titanio.

O lago Moteado é un dos máis orixinais atractivos naturais de Canadá. Ademais, as calidades terapéuticas das súas augas coñécense desde antigo.

FONTE: Javier Yaime/abc.es

AS MARABILLAS NATURAIS MÁIS ESTRAÑAS DA TERRA VIII

Continúo coa serie as marabillas naturais máis estrañas da Terra, onde viaxaremos polo mundo natural, que nos amosa formas caprichosas, ecosistemas ancorados en milenios pasados, formas misteriosas,...

Hoxé imos a...

8. Cidade Encantada (España)

Na localidade de Valdecabras, en pleno corazón do Parque Natural da Serra de Cuenca e rodeada de inmensos piñeirais, a Cidade Encantada é sen dúbida un das paraxes máis espectaculares do noso país, onde coñecer e aprender o proceso xeolóxico do karst e admirar as súas caprichosas formacións. A Cidade Encantada foi declarada Sitio Natural de Interese Nacional o 11 de xuño de 1929.

A súa orixe remóntase a hai 90 millóns de anos, cando a Cidade Encantada formaba parte do fondo do mar de Thetis. Tratábase de augas tranquilas, o que propiciou a deposición de sales, en especial carbonato cálcico.

Ao final do Cretácico e como consecuencia da oroxenia alpina, o mar retirouse e o leito mariño, composto de pedra calcaria, emerxeu á superficie. Miles de anos de acción da auga, do vento e do xeo fan que hoxe podamos contemplar este impresionante fenómeno xeolóxico.

FONTE: Paloma Santanaría/abc.es

UN VÍDEO PERDIDO DO EXTINTO TIGRE DE TASMANIA

Grazas ao Arquivo Nacional de Cinema e Son de Australia (NFSA) podemos ver novas imaxes en vídeo do último membro coñecido desta especie, ao que vemos nunha gaiola pequena e sucia sita no zoolóxico de Beaumaris en Hobart, Tasmania.

Crese que o tigre de Tasmania extinguiuse en 1936, cando "Benjamin", o último membro confirmado da especie, morreu en cativerio no devandito zoolóxico. Non se conservan moitas imaxes deste animal e, de feito, crese que existen menos dunha ducia de películas, todas tomadas de animais cativos no zoolóxico de Beaumaris en Hobart, Tasmania e o zoolóxico de Londres.

O vídeo, de apenas 21 segundos, gravouse en marzo de 1935. Só 18 meses despois de morrer Benjamin, e o 7 de setembro de 1936, a especie extinguiuse (aínda que non todos os científicos estean de acordo).

FONTE: Sarah Romero/muyinteresante.es/natureza  Imaxe: iStock

AS MARABILLAS NATURAIS MÁIS ESTRAÑAS DA TERRA VII

Continúo coa serie as marabillas naturais máis estrañas da Terra, onde viaxaremos polo mundo natural, que nos amosa formas caprichosas, ecosistemas ancorados en milenios pasados, formas misteriosas,...

Hoxé imos a...

7. O bosque de Pedra (China)

El Bosque de Pedra ou Shilin, Patrimonio da Humanidade da Unesco, é un conxunto de formacións calcarias na provincia de Yunnan, en China que abarca un 350 km² e ten 270 millóns de anos. As altas rochas parecen xurdir do chan coma se fosen  estalagmitas e moitas parecen árbores petrificados que en conxunto crean a ilusión dun bosque feito de pedra.

Segundo a lenda, o bosque é o lugar de nacemento de Ashima, unha fermosa rapariga yi. Tras namorarse prohibíuselle casar co pretendente elixido e no canto diso converteuse en pedra no bosque que aínda leva o seu nome.

FONTE: Paloma Santanaría/abc.es Imaxe: clarin.com

AS MARABILLAS NATURAIS MÁIS ESTRAÑAS DA TERRA VI

Continúo coa serie as marabillas naturais máis estrañas da Terra, onde viaxaremos polo mundo natural, que nos amosa formas caprichosas, ecosistemas ancorados en milenios pasados, formas misteriosas,...

Hoxé imos a...

6. O Salgar de Uyuni (Bolivia)

O salgar de Uyuni, é o maior deserto de sal continuo e alto do mundo, cunha superficie de 10.582 km² e é o principal reclamo turístico do país con máis de 60.000 visitantes anuais. Está situado a uns 3650 msnm no suroeste de Bolivia, próximo á cordilleira dos Andes.

A área que hoxe ocupa este deserto estaba cuberta hai 40.000 anos polo lago Minchinnota e posteriormente, hai 11.000 anos, polo lago Tauca ou Tauka. Coa evaporación da auga só quedou o sal que vemos hoxe día, disposta nunhas dez capas diferentes.

Estimase que conteña uns 10 mil millóns de toneladas de sal, das cales só 25.000 t son extraídas anualmente. No comezo de novembro, tamén é lar de tres especies suramericanas de flamengos: o flamengo chileno, o flamengo andino e o flamengo de James.

FONTE: Paloma Santanaría/abc.es

AS MARABILLAS NATURAIS MÁIS ESTRAÑAS DA TERRA V

Continúo coa serie as marabillas naturais máis estrañas da Terra, onde viaxaremos polo mundo natural, que nos amosa formas caprichosas, ecosistemas ancorados en milenios pasados, formas misteriosas,...

Hoxé imos a...

5. A Onda de Arizona (EE. UU.)

É unha formación de arenisca en metade do deserto de Arizona, preto da fronteira con Utah (Estados Unidos), cuxas inverosímiles feituras, de cegadora beleza, atraen aos fotógrafos  paisajistas de todo o orbe como o mel ás moscas. Coñécella como A Onda (The Wave), nome que, por descontado, nada ten que ver coa auga, senón co seu relevo rochoso, artisticamente esculpido polo vento: unha sucesión de ondulacións horizontais constituídas por centos de bandas paralelas de tons alaranxados, avermellados e marróns que dan a esta arenisca o seu aspecto mórbido de manto plisado, provocando no espectador unha aparente sensación de movemento.

Formouse durante o Xurásico, hai 190 millóns de anos. Investigacións xeolóxicas demostraron a existencia previa no lugar dun conxunto de dunas que, co paso do tempo, transformáronse en rocha compacta. A choiva e a erosión eólica fixeron o resto, configurando as sinuosidades da formación actual, á que non resulta fácil acceder.

FONTE: Paloma Santanaría/abc.es