Blogia
vgomez

CURIOSIDADES

AS MARABILLAS NATURAIS MÁIS ESTRAÑAS DA TERRA III

Continúo coa serie as marabillas naturais máis estrañas da Terra, onde viaxaremos polo mundo natural, que nos amosa formas caprichosas, ecosistemas ancorados en milenios pasados, formas misteriosas,...

Hoxé imos a...

3. Outeiros de Chocolate (Filipinas)

A formación xeolóxica dos Outeiros de Chocolate (Chocolate Hills) son unha famosa atracción turística de Bohol, en Filipinas. Ao longo dun superficie de máis de 50 quilómetros cadrados repártense ao redor de 1.268 conos en formas de outeiros, cunha altura entre 40 e 120 m, cubertas de herba verde que se volve marrón durante a estación seca.

Están declaradas terceiro Monumento Xeolóxico Nacional de Filipinas e propostas para a súa inclusión na lista de Patrimonio da Humanidade da Unesco.​

FONTE: Paloma Santanaría/abc.es Imaxe: vinosycaminos.com

AS MARABILLAS NATURAIS MÁIS ESTRAÑAS DA TERRA II

Continúo coa serie as marabillas naturais máis estrañas da Terra, onde viaxaremos polo mundo natural, que nos amosa formas caprichosas, ecosistemas ancorados en milenios pasados, formas misteriosas,...

Hoxé imos a...

2. Deserto de Danakil (Etiopía)

Se hai un lugar na Terra que se asemelle á vida extraterrestre ese é sen dúbida o deserto de Danakil. Esta enorme extensión de terra situada no Corno de África, na depresión de Afar, é coñecido pola súa calor extrema con temperaturas que superan os 40 ºC durante o día e onde formacións de sulfuro, sal e xofre brotan da terra outorgando ao terreo unha cor amarelada máis propio doutro planeta.

No deserto de Danakil está o volcán Dallol, un cráter situado a 45 metros por baixo do nivel do mar e cuxas correntes ascendentes crean asombrosos mananciais de xofre e sal.

Os intrépidos turistas que se atreven a entrar nesta inhóspita zona polas súas temperaturas (este é o lugar que ten o récord de media máis alta nun lugar habitado na Terra) así como perigosa pola situación política en Etiopía, descubrirán unha impresionante paisaxe onde a area do deserto é substituída polas fontes de xofre e minerais que outorgan tons amarelos, verdes ou branco ao terreo.

FONTE: Paloma Santanaría/abc.es

AS MARABILLAS NATURAIS MÁIS ESTRAÑAS DA TERRA

A natureza posúe o poder de asombrar, de sobrecollernos coa súa forza en ocasións  unusitada.

En ocasións o mundo natural non é só asombrosos senón que nos mostra formas caprichosas, ecosistemas ancorados en milenios pasados, formas misteriosas,...

Comezamos hoxe unha viaxe ás marabillas naturais máis estrañas da Terra.

1. O Ollo do Sáhara (Mauritania)

No deserto do Sáhara, en Mauritania, preto de Uadane, atópase a estrutura de Richat, que cun diámetro de case 50 quilómetros, forma un ollo de boi na extensión do deserto.

Aínda que pola súa forma pensábase que a estrutura podería formarse polo impacto dun meteorito, debido a su forma circular concéntrica, diferentes estudos demostraron que trátase da sección dun domo anticlinal erosionado ao longo de millóns de anos. As análises confirman que algúns sedimentos rochosos do seu interior datan de hai uns 2.500 millóns de anos.

FONTE: Paloma Santanaría/abc.es

INVENTOS ACCIDENTAIS QUE CAMBIARON O MUNDO X (FIN)

Remato, hoxe, coa serie Inventos accidentais que cambiaron o mundo dos últimos dous séculos, onde descubriremos como o azar e non o tradicional, longo e lóxico proceso de pensamento, reflexión, experimentación e desenvolvemento, xogou un papel crave nalgúns dos máis grandes inventos do mundo. Hoxe...

10. Patacas chips

Foi o chef neoyorkino George Crum quen inventou accidentalmente en 1853 as patacas fritas chips cando un cliente molesto seguía devolvendo as súas patacas fritas á cociña porque estaban brandas e cheas de aceite. Para darlle un escarmento, Crum cortou as patacas en toros finísimas; fritiunas ata que quedaron cruxentes e afogounas en sal. Para a súa sorpresa, ao cliente encantoulle o cambio, pois acababa de degustar a primeira ración de patacas fritas de bolsa.

FONTE: Sarah Romero/muyinteresante.es

Ata a próxima serie!

SWAN, O COMETA QUE PODEREMOS VER O DÍA 27

A espectacular cola de ións do cometa SWAN (C/2020 F8) esténdese ao longo deste campo de visión de telefoto de 10 graos de ancho. Capturado o 2 de maio, a súa coma verdosa estaba a uns 6 minutos luz da Terra / D. Peach, Chilescope team

Nos próximos días un espectáculo estelar poderá ser observado a primeira ollada (se o ceo permíteo): o cometa C/2020 F8 (SWAN), un obxecto espacial recentemente descuberto polo astrónomo afeccionado Michael Mattiazzo, de Australia, quen detectou este visitante xeado do Sistema Solar exterior mentres inspeccionaba imaxes publicadas  online do instrumento para o estudo de Anisotropías do Vento Solar (SWAN) a bordo de SOHO, o Observatorio Heliosférico e Solar da ESA en colaboración con NASA.

SWAN, que captura imaxes en luz ultravioleta, ten como cartografar os cambios no vento solar, o fluxo variable de partículas cargadas que libera continuamente o Sol ao espazo  interplanetario. Con todo, mostrouse como un descubridor eficaz de cometas, xa que estes obxectos tamén son fontes de hidróxeno.


No caso dun cometa, o hidróxeno procede do vapor de auga que o núcleo xeado libera ao espazo cando o quenta o Sol. E, aínda máis, xa que a radiación solar pode romper as moléculas de auga (H2O) nun único átomo de hidróxeno (H) e un par de osíxeno-hidróxeno. O resultado é unha nube de hidróxeno ao redor do cometa que emite un forte brillo e que pode observarse nos mapas de SWAN.

Calculase que cara ao 15 de abril, o cometa expulsaba un 1.300 kg de vapor de auga por segundo, equivalente a unhas 4,4 x 1028 moléculas de H2O por segundo. É unha gran velocidade de expulsión en comparación con outros cometas. Canto máis material libere, máis luz solar reflectirá e resultará máis fácil de ver.

Nestes momentos móvese do sur ao norte e apenas é apreciable ao ollo, pero os actuais cálculos suxiren que para finais de maio, concretamente o día 27 (día de máximo achegamento ao Sol, cando recibirá toda a calor da nosa estrela), podería ser moito máis brillante, se é que sobrevive todo ese tempo.

Predicir o comportamento dos cometas que se achegan tanto ao Sol pode ser extremadamente difícil, pero os científicos confían en que o comenta SWAN conservará un brillo suficiente como para ver como continúa a súa viaxe. Se o cometa sobrevive, os observadores desde a Terra poderían buscalo preto da estrela Capella, na constelación de Auriga (o Cochero). Será case o único momento da nosa vida en que poderemos ver leste cometa: aínda que os cálculos aínda non son totalmente exactos, é evidente que o seu período orbital abarca de miles a millóns de anos.

FONTE: abc.es/ciencia

INVENTOS ACCIDENTAIS QUE CAMBIARON O MUNDO IX

Continúo coa serie Inventos accidentais que cambiaron o mundo dos últimos dous séculos, onde descubriremos como o azar e non o tradicional, longo e lóxico proceso de pensamento, reflexión, experimentación e desenvolvemento, xogou un papel crave nalgúns dos máis grandes inventos do mundo. Hoxe...

9. Plástico

Aínda que os plásticos iniciais baseáronse en material orgánico, o primeiro plástico totalmente sintético inventouse en 1907 cando Leo Hendrik Baekeland creou accidentalmente a baquelita. Foi a primeira substancia plástica totalmente sintética. Baekeland combinou formaldehído con fenol, un produto de refugallo do carbón, e someteu a mestura á calor. En lugar dun material similar á goma laca, creara un polímero único, pois non se derretía baixo calor ou tensión. O novo plástico termoestable usouse para todo, desde teléfonos ata xoias e reloxos e marcou o comezo dunha era de novos materiais sintéticos na que seguimos vivindo hoxe día.

FONTE: Sarah Romero/muyinteresante.es

INVENTOS ACCIDENTAIS QUE CAMBIARON O MUNDO VIII

Continúo coa serie Inventos accidentais que cambiaron o mundo dos últimos dous séculos, onde descubriremos como o azar e non o tradicional, longo e lóxico proceso de pensamento, reflexión, experimentación e desenvolvemento, xogou un papel crave nalgúns dos máis grandes inventos do mundo. Hoxe...

8. Marcapasos

Cando o enxeñeiro eléctrico John Hopps inventou o marcapasos trataba de realizar unha investigación sobre a hipotermia e tentaba empregar o quecemento por radiofrecuencia para restaurar a temperatura corporal. Durante o experimento, deuse conta de que se un corazón deixaba de latexar debido ao arrefriado, podería iniciarse novamente mediante estimulación artificial. De aí naceu o marcapasos en 1951.

FONTE: Sarah Romero/muyinteresante.es

CAL É O RÉPTIL MÁIS PEQUENO DO MUNDO?

Crese que o réptil máis pequeno é o mini camaleón de Madagascar (Brookesia micra), que case non chega aos 3 centímetros na súa forma adulta. É moi fráxil e a especie foi descuberta nun pequeno illote preto da illa principal de Madagascar.

Foi descuberto e nomeado por un equipo de investigadores da Zoologische Staatssammlung München. É endémico da illa Nosy Hara (norte de Madagascar).

FONTE: muyinteresante.es e wikipedia.org