UN PAÍS CHAMADO ESPAÑA

RIQUEZA NATURAL E PAISAXÍSTICA DE ESPAÑA XIII

Continúo coa serie Riqueza natural e paisaxística de España, na que facemos un pequeno percorrido polas marabillas que a natureza esculpíu ao longo dos anos e aqueles espazos que son o resultado do traballo e enxeño do ser humano.

Hoxe imos a...

13. O real xardín Botánico (Madrid)

No centro de Madrid existe un recollido lugar onde aínda é posible gozar da natureza e da calma. O Real Xardín Botánico é unha caixa de sorpresas para quen se achegue a el, porque está repleto de fermosos recunchos que contemplan máis de dous séculos de historia. Ademais este singular espazo introduce ao visitante no coñecemento dunha ciencia con longos anos de tradición como é a Botánica.

O Real Xardín Botánico de Madrid é un centro de investigación do Consello Superior de Investigacións Científicas (CSIC). Fundado por Real Orde do 17 de outubro de 1755 polo rei Fernando VI no Soto de Faragullas Quentes, preto do río Manzanares, Carlos III ordenou o traslado á súa situación actual en 1781, ao Paseo do Prado, xunto ao Museo de Ciencias Naturais que se estaba construíndo (actualmente Museo do Prado). Este xardín botánico alberga en tres terrazas graduadas, plantas de América e do Pacífico, ademais de plantas europeas.

Mañá outro lugar alucinante!

FONTE: Idea orixinal abc.es/viajar, es.wikipedia.org e rjb.csic.es Imaxe: esmadrid.com

RIQUEZA NATURAL E PAISAXÍSTICA DE ESPAÑA XII

Continúo coa serie Riqueza natural e paisaxística de España, na que facemos un pequeno percorrido polas marabillas que a natureza esculpíu ao longo dos anos e aqueles espazos que son o resultado do traballo e enxeño do ser humano.

Hoxe imos a...

12. Parque Güell (Cataluña)

O Parque Güell é un parque público con xardíns e elementos arquitectónicos situado na parte superior da cidade de Barcelona, en Cataluña.

É o resultado actual dunha fallida operación urbanística que tentaba crear unha cidade xardín ao estilo inglés de acordo coas tendencias do momento que procuraban o contacto coa natureza. Foi deseñado por Antoni Gaudí, máximo expoñente do modernismo catalán, por encargo do empresario Eusebi Güell. Construido entre 1900 e 1914, foi inaugurado como parque público en 1926.

Está catalogado como un monumento declarado no rexistro de Bens Culturais de Interese Nacional do patrimonio catalán e no rexistro de Bens de Interese Cultural do patrimonio español.​ Tamén forma parte do Patrimonio da Humanidade declarado pola UNESCO como Obras de Antoni Gaudí.

Mañá outro lugar alucinante!

FONTE: Idea orixinal abc.es/viajar, gal.wikipedia.org  Imaxe: tiqets.com/es

RIQUEZA NATURAL E PAISAXÍSTICA DE ESPAÑA XI

Continúo coa serie Riqueza natural e paisaxística de España, na que facemos un pequeno percorrido polas marabillas que a natureza esculpíu ao longo dos anos e aqueles espazos que son o resultado do traballo e enxeño do ser humano.

Hoxe imos a...

10. A Albufeira (Comunidade Valenciana)

O Parque natural da Albufera ou A Albufera é un parque natural da provincia de Valencia, na Comunidade Valenciana. Foi tamén coñecido polos romanos como Nacarum Stagnum e nalgúns poemas árabes denomínaselle Espello do Sol.

Esta paraxe de 21.120 ha, que foi declarado Parque Natural pola Xeneralidade Valenciana en 1986, comprendendo o sistema formado pola Albufera propiamente dita, a súa contorna húmida, e o cordón litoral adxacente a ambos.

A Albufera, propiamente dita, é unha lagoa costeira superficial (profundidade media de 1 m). Ten unha extensión de 23,94 km², e está rodeada de 223 km² de  arrozais.​ A súa cunca hidrográfica ten unha extensión de 917,1 km², que se estende desde o nivel do mar ata unha altitude duns 1000 msnm. Está separada do mar por unha estreita barra litoral (restinga) areosa con dunas estabilizadas por un bosque de piñeiros (Dehesa do Saler). O seu valor ecolóxico é moi grande.

Mañá outro lugar alucinante!

FONTE: Idea orixinal abc.es/viajar, gal.wikipedia.org  Imaxe: comeamaviaja.com

RIQUEZA NATURAL E PAISAXÍSTICA DE ESPAÑA X

Continúo coa serie Riqueza natural e paisaxística de España, na que facemos un pequeno percorrido polas marabillas que a natureza esculpíu ao longo dos anos e aqueles espazos que son o resultado do traballo e enxeño do ser humano.

Hoxe imos a...

10. O Teide (Illas Canarias)

O Teide é un volcán (estrato-volcán do tipo estromboliano) situado na illa de Tenerife (Illas Canarias). Cunha altura de 3.718 m sobre o nivel do mar e uns 7.000 m sobre o fondo oceánico, é o cume máis alto de España, así como de calquera das illas atlánticas, sendo o terceiro volcán da Terra en altura.

En 1954 o Teide e todo o circo do seu arredor foi englobado no Parque Nacional das Cañadas del Teide. Actualmente utilízase o nome de Parque Nacional do Teide. En 2007 foi nomeado Patrimonio da Humanidade.

Mañá outro lugar alucinante!

FONTE: Idea orixinal abc.es/viajar, gal.wikipedia.org  Imaxe: hoteles.net

RIQUEZA NATURAL E PAISAXÍSTICA DE ESPAÑA IX

Continúo coa serie Riqueza natural e paisaxística de España, na que facemos un pequeno percorrido polas marabillas que a natureza esculpíu ao longo dos anos e aqueles espazos que son o resultado do traballo e enxeño do ser humano.

Hoxe imos a...

9. Fuente Dé (Cantabria)

Fuente Dé é unha localidade do concello de Camaleño, situado no linde occidental de Cantabria, na comarca de Liébana. O seu circo glaciar, poboado de faias e no cal nace o río Deva, é un punto de interese xeomorfolóxico. 

Este lugar posúe un teleférico que salva un desnivel de 753 metros cunha lonxitude de cable de 1.640 m. A estación superior do teleférico chámaselle O Cable, coñecida como o Balcón dos Picos de Europa, unha plataforma calcaria sobre a que se erguen algúns dos picos máis característicos do Parque Nacional dos Picos de Europa. Un deses picos é Pena Vella, que cos seus 2613 metros sobre o nivel do mar é denominado o teito de Cantabria.

Mañá outro lugar alucinante!

FONTE: Idea orixinal abc.es/viajar, es.wikipedia.org e turistilla.com  Imaxe: es.wikipedia.org

RIQUEZA NATURAL E PAISAXÍSTICA DE ESPAÑA VIII

Continúo coa serie Riqueza natural e paisaxística de España, na que facemos un pequeno percorrido polas marabillas que a natureza esculpíu ao longo dos anos e aqueles espazos que son o resultado do traballo e enxeño do ser humano.

Hoxe imos a...

8. As Médulas (Castela e León)

As Médulas foi unha antiga explotación romana de ouro a ceo aberto, e forma hoxe unha paisaxe espectacular no que antano fora o monte Medilianum, con areas encarnadas, castiñeiros e carballos verdes. Está situada preto da aldea homónima, no concello de Carucedo, comarca do Bierzo (León).

Esta contorna foi declarado Ben de Interese Cultural en 1996, en atención ao seu interese arqueolóxico. En 1997 foi declarado pola Unesco Patrimonio da Humanidade​ e Monumento Natural en 2002.

Mañá outro lugar alucinante!

FONTE: Idea orixinal abc.es/viajar, gal.wikipedia.org  Imaxe: es.wikipedia.org

RIQUEZA NATURAL E PAISAXÍSTICA DE ESPAÑA VII

Continúo coa serie Riqueza natural e paisaxística de España, na que facemos un pequeno percorrido polas marabillas que a natureza esculpíu ao longo dos anos e aqueles espazos que son o resultado do traballo e enxeño do ser humano.

Hoxe imos a...

7. A selva de Irati (Navarra)

Trátase da maior masa forestal de Navarra e un dos maiores e mellor conservados bosques de faias (Fagus sylvatica) e abetos (Abies alba) de toda Europa despois da Selva Negra alemá coas súas 17.000 hectáreas de natureza.  

A pesar de ser un bosque explotado forestalmente desde os séculos XVI- XVII, o respecto e o bo facer dos habitantes destes vales fixo que se conserve en total plenitude. Existen dentro da zona diversos espazos protexidos: todo o Irati é unha  ZEPA (Zona de Especial Protección de Aves), así como zonas protexidas como Reserva Natural ou Reserva Integral.

A contorna permite facer roteiros paralelas ao río Urbeltza por unha serra practicamente virxe, que no inverno se embelece con neve e no outono cunha especial explosión de cores.

Mañá outro lugar alucinante!

FONTE: Idea orixinal abc.es/viajar, es.wikipedia.org e guiadelocio.com  Imaxe: guiadelocio.com

RIQUEZA NATURAL E PAISAXÍSTICA DE ESPAÑA VI

Continúo coa serie Riqueza natural e paisaxística de España, na que facemos un pequeno percorrido polas marabillas que a natureza esculpíu ao longo dos anos e aqueles espazos que son o resultado do traballo e enxeño do ser humano.

Hoxe imos a...

6. Xardín Nazarí de Vélez de Benaudalla (Andalucía)

No mesmo centro urbano e administrativo de Vélez de Benaudalla (Granada) atópase un lugar paradisiaco, acondicionado para o descanso, e ideal para os momentos reflexivos e contemplativos. Este lugar é o Xardín Nazarí de Vélez de Benaudalla.

Catalogado pola Xunta de Andalucía como Xardín Histórico,  tamén é coñecido como xardín dos Sentidos ou o Generalife chico, non sufriu grandes transformacións estruturais ao longo da súa dilatada historia.

A pesar de ser considerado como un claro exemplo de xardín hispano-musulmán, os estudos de 1995 puxeron de manifesto que, tanto o xardín como as vivendas que aquí quedan son obras do século  XVI, realizadas a partir dunha adaptación das hortas preexistentes, e mantendo o sistema hidráulico árabe.

Esta leira de recreo está delimitada por unha cerca perimetral, a excepción do flanco que dá ao tallo natural de Vélez de Benaudalla. Presenta dous elementos ben diferenciados, por unha banda unha vivenda, desenvolta en tres corpos ao redor dun patio central e por outro un amplo xardín, con hortas, muíño e grutas.

Mañá outro lugar alucinante!

FONTE: Idea orixinal abc.es/viajar, rinconesdegranada.com   Imaxe: turismo.velezdebenaudalla.es