ZONA VERDE

UN OSO PARDO NO PARQUE NATURAL DO INVERNADEIRO

Un oso pardo coouse no Parque Natural do Invernadeiro, no macizo central ourensán, segundo o rexistro realizado polas cámaras da película "Montaña ou Morte", producida por Felipe Lage para Zitun Films e dirixidas por Pela do Álamo.

As imaxes correspóndense coas cámaras de fototrampeo que o equipo de produción ten, desde hai dous anos, repartidas por este espazo natural protexido propiedade da Xunta de Galicia para rexistrar fauna salvaxe, contando para iso co asesoramento dos axentes ambientais do Invernadeiro Ricardo Prieto Rocha e Tomás Pérez Hernández.

As gravacións realizadas en diferentes puntos, e que se incorporarán á película en fase de desenvolvemento, que conta con financiamento da Axencia Galega das Industrias Culturais (Agadic) e a colaboración do Servizo de Conservación da Natureza da Xunta en Ourense, foron cualificadas como "sorprendentes" por Xosé Benito Reza, enxeñeiro de montes que, entre 1995 e 1999, dirixiu este parque natural ourensán. "Non hai constancia de que o oso pardo chegase nunca ata aquí, a este santuario da fauna. Si que houbo mozos aventureiros que, desde o norte (León e Asturias), chegaron ata o río Sil por Rubiá e Valdeorras", relataba Reza, quen datou a principios do século XX a presenza do último exemplar ourensán que resultou "abatido" en Padrenda.

O exemplar do  Invernadeiro, un macho de entre tres e cinco anos, é segundo Zeitun Films o primeiro en ser gravado na zona, e "o primeiro que transita esta comarca nos últimos 150 anos". Segundo os axentes ambientais do  Invernadeiro, o animal puido pasar o inverno no parque procedente, segundo as primeiras hipóteses, da zona do Courel.

FONTE: Laura Fernández/laregion.es

XESTO AMBIENTAL DO MES DE MAIO

En maio comeza a calor e con el o ritual do cambio de armario: a roupa de abrigo pasa ao banco e as camisetas de manga curta pasan ao conxunto titular. E, neste proceso, talvez tires ou compres algo de roupa. É bo momento para pararse a pensar na composición plástica das túas pezas.

No seu artigo "20 formas de reducir o plástico na túa rutina", o blog do Programa de Nacións Unidas para o Desenvolvemento (PNUD) explica que a roupa fabricada con tecidos sintéticos “libera diminutos microplásticos que terminan no noso océano e nos nosos pulmóns. Incluso as alfombras sintéticas liberan este tipo de partículas”. Ao comprar novas pezas, procura que estean feitas con tecidos naturais e, se vas desfacerte do que xa non te poñas, podes plantexarte doalo ou mesmo reparalo, se ten algún dano.

FONTE: P. Cantó/L. Bou (Ilustración)/Verne/elpaís.com

QUE PODO FACER EU POLO PLANETA E O CLIMA?

Levamos máis dun mes confinados na casa e faise duro, pero podemos aproveitar esta inesperada situación para dedicar tempo a cousas que antes non podiamos.

Transforma o teu fogar e faino máis sostible e saudable para ti e a túa familia, e para o planeta.

Estas son algunhas das accións que podes poñer en práctica de forma inmediata e sinxela para reducir o teu impacto no planeta.

PECHA A BILLA
Mentres te lavas os dentes, aféitaste ou enxabónaste as mans, evita gastar auga pechando a billa.

 

UTILIZA O LAVALOUZAS
O lavalouzas pode aforrarche 30,6 litros de auga diarios, xa que consome 9 veces menos que fregando a man.

TAPA A POTA
Co simple xesto de tapar a pota mentres cociñas, aforras un 25% de enerxía e, se ademais utilizas o tamaño adecuado, aforrarás ata un 90%.

UTILIZA O MICROONDAS EN LUGAR DO FORNO
Sempre que poidas evita o forno, xa que o microondas é máis eficiente, consome un 65% de enerxía.


REDUCE O DESPERDICIO DE ALIMENTOS
Pensaches todo o que se perde cando tiras comida ao lixo? Toda a enerxía, auga, transporte, almacenamento e xestión de residuos que conleva ese xesto?

REDUCE O USO DE PRODUTOS  DESBOTABLES
Substitúeos por outros reutilizables ou recargables, dá unha segunda vida aos obxectos, envases  retornables, evita os envoltorios.

FONTE: Comunidad #PorElClima

DÍA DA TERRA 2020

 

Hoxe, mércores 22 de abril, como cada ano, celébrase o Día Internacional da Terra, unha xornada que convida a reflexionar, reivindicar e poñer en marcha mecanismos que axuden a protexer o medio ambiente e reducir os niveis de contaminación que sofre o planeta.

O Día da Terra ten a súa orixe en 1962 cando o senador de EE. UU. Gaylord Nelson convenceu ao entón presidente John F. Kennedy para que se embarcase nun percorrido por varios parques nacionais do país co fin de difundir á sociedade os valores relativos á preservación do medio ambiente. Desde entón, autoridades de distintos países do mundo organizan actos similares e a propia ONU ten un recordo específico para este aniversario conservacionista.

No contexto da pandemia do COVID-19 e a crise climática na que nos atopamos, a natureza está a enviar unha “mensaxe de auxilio”, polo que neste día deberiamos ter presente...

- Unha nova enfermidade infecciosa xorde nos humanos cada 4 meses. O 75% desas enfermidades infecciosas emerxentes proveñen de animais.

-Os ecosistemas sans axúdannos a protexernos das enfermidades porque a diversidade de especies fai máis difícil a propagación de patóxenos.

-Ao redor dun millón de especies animais e plantas atópanse en perigo de extinción.

-Loitar contra o cambio climático e a perda de biodiversidade non só axuda á natureza, senón tamén á saúde humana.

Aprendamos dos erros! Coidemos o noso planeta!

Tamén nesta loita estamos xunt@s!

SORPRESA CIENTÍFICA POLA APARICIÓN UN GRAN BURACO NA CAPA DE OZONO NO ÁRTICO

As zonas de cor azul próximas ao polo Norte amosan a diminución do grosos na capa de ozono (AC CAF / EP)

Trinta anos observando de preto a evolución da capa de ozono no polo sur (Antártida) e agora que todos os datos parecen favorables xorde un buraco no polo norte (Ártico)...

As causas non son as mesmas -os gases  CFC non parecen ser culpables do buraco no norte- pero sen dúbida trátase de malas noticias.

Diversos servizos meteorolóxicos e equipos de investigación que traballan no Ártico, incluídos os equipos a bordo do buque científico alemán Polarstern, observaron con sorpresa durante as últimas semanas unha importante diminución, de ata o 30%, do grosor da capa de ozono nas capas altas da atmosfera na rexión ártica.

Nunha crónica publicade o 27 de marzo na páxina na internet da revista Nature, Alexandra Witze indicaba, mencionando a diversos expertos, que" o gran buraco na capa de ozono detectado agora é “probablemente” o máis grande coñecido ata a data no Ártico”. A revista científica Nature, que normalmente non pode ser acusada de sensacionalista, inclúe no titular desta información as palabras “raro” e “grande” para referirse ao buraco de ozono no ártico.

O servizo de aplicacións de seguimento de datos atmosféricos (ACSAF) da Organización Europea para a Explotación de Satélites Meteorolóxicos (Eumesat) confirmou o pasado 30 de marzo a través dunha mensaxe en Twitter a detección dun nivel mínimo histórico na capa de ozono dean o Ártico.

O ACSAF indica que esta situación prodúcese, polo que se coñece ata o momento, como consecuencia das condicións meteorolóxicas na estratosfera (entre os 10 e o 50 km de altitude aproximadamente); con temperaturas duns 80 ºC baixo cero.

Os primeiros datos sobre a perda de  grosos ou buraco na capa de ozono no Ártico foron difundidos polo mesmo servizo ACSAF de Eumesat a mediados de marzo. Unha das sorpresas desta situación é que o fenómeno, que se produciu a menor escala en ocasións anteriores, parece ter agora dimensións maiores das esperadas e maior duración temporal.

Entre as posibles explicacións á aparición do buraco na capa de ozono no Ártico, a articulista de Nature sinala que “este ano, poderosos ventos do oeste fluíron ao redor do polo norte e atraparon aire frío dentro dun ‘vórtice polar’”.

As baixas temperaturas formaron as nubes a gran altitude e comezaron as reaccións químicas que están a facilitar a destrución do ozono, indican os expertos.

Os instrumentos do os satélites de observación meteorolóxica Metop, en órbita polar, detectaron que polo momento o buraco é relativamente pequeno, aínda que en zonas como a vertical do polo norte, o grosor desta capa que protexe a Terra de radiacións solares prexudiciais para a vida como as ultravioletas é agora un 30% menor que en condicións normais.

FONTE: Joaquim Elcacho/lavanguardia.com/natural 

COROAVIRUS, UN DESAFÍO AO NOSO MODELO SOCIAL

 

Vivimos de costas á natureza, pero a nosa saúde depende dela moito máis do que pensamos. Virán máis virus e non haberá sistema sanitario que poida contelo. Só unha natureza rica e funcional, cos adecuados niveis de biodiversidade, poderá regular e amortecer os impactos das futuras zoonosis na humanidade. Se realmente aspiramos a un mundo máis feliz, se nos propoñemos mellorar o noso benestar e o das xeracións futuras non temos máis remedio, non existe outra alternativa, que conservar, restaurar e consentir os ecosistemas que nos rodean, asegurándonos de non deixar … a ningunha especie fóra!

XESTO AMBIENTAL DO MES DE ABRIL

No traballo, valla a redundancia, hai moito traballo por facer en canto a deixar de utilizar plásticos desbotables. En primeiro lugar, os cubertos de usar e tirar e os pequenos  palitos para remover o café que adoita haber dispoñibles en moitas oficinas son moi difíciles de reciclar, como falamos en febreiro, tras aprender o código  plasticariano. Podes evitalos traendo os teus propios cubertos de aluminio, culler para o café incluída.

Segundo o diario británico The Guardian, no mundo comprábanse, en 2017, 1.440 millóns de botellas de plástico ao día. Evitar ser un deses compradores de botellas é tan sinxelo como ter unha botella reutilizable (hainas de cristal, de aluminio…) no traballo que poidas encher dunha fonte ou billa. Para levar alimentos ou tuppers envoltos, pódese recorrer a teas  enceradas reutilizables e, se bebes café e a máquina só ofrece vasos de plástico, podes traer o teu termo de casa ou comprobar se a máquina ten a opción “sen vaso”. Nese caso, o que hai que traer de casa é unha cunca.

Pono en práctica!

FONTE: P. Cantó e L. Bou/Verne/elpaís.com

A HORA DO PLANETA, MÁIS QUE UN SÍMBOLO

A Hora do Planeta naceu en Sidney en 2007 como un xesto simbólico para chamar a atención sobre o problema do cambio climático. Un sinxelo xesto que consiste en apagar as luces de fogares, negocios, edificios e monumentos durante unha hora.

Unha acción que cos anos converteuse nun movemento mundial do que xa forman parte miles de cidades de 188 países, que en pasadas edicións apagaron máis de 17.000 monumentos e edificios emblemáticos.

A Hora do Planeta une a cidadáns, empresas, concellos e institucións para loitar contra o cambio climático e a perda de biodiversidade.

Dependemos da natureza para vivir, é o sistema de soporte vital do planeta e bríndanos todo o que necesitamos, desde o aire que respiramos ata a auga que bebemos e os alimentos que comemos. E tamén é a mellor aliada para frear os impactos do cambio climático.

A ciencia é clara: quedan 10 anos para evitar os peores impactos do cambio climático. É agora ou nunca, hai que actuar antes de que sexa tarde.

Hoxe, sábdo, despois de "apluadir" ás 8, na homenaxe aos nos@s sanitari@s, de 20.30 a 21.30 h celebramos a Hora do Planeta.

Únete e loita pola túa natureza, pois de non actuar a tempo, pasaranos o mesmo coma na pandemia do coroavirus.

FONTE: horadelplaneta.es