Imaxe tomada dunha exección de masa coronal en 2013 pola sonda STEREO / NASA
Cada once anos, o Sol rexistra un novo ciclo: un patrón de manchas que aparecen e desaparecen na superficie da nosa estrela, sinalando a actividade do astro. Como cando poñemos a ferver un cazo con auga e as burbullas lentamente empezan a brotar ata case pasar o bordo e, nese mesmo momento, apagamos o lume, e aos poucos a superficie vaise acougando. E volta a empezar. Nunha gráfica, cada ciclo describiría unha curva ascendente coa súa crista (máximo solar con máis manchas) e o seu val (que sería o mínimo de actividade solar con menos manchas).
Variacións da luminosidade solar ao longo do ciclo das manchas solares durante os últimos 30 anos e onde se poden apreciar o últimos tres ciclos solares anteriores / Wikicommons
Actualmente atopámonos no fin do Ciclo 24 e nun mínimo solar. A partir de mediados de 2020 a actividade volverá renovarse, coma se o lume interno do Sol fixese outra vez bulir a súa superficie.
Pero, que significa que nos encamiñemos cara a un cambio de ciclo? Que consecuencias terá para a vida na Terra?
En realidade pouco se sabe do clima espacial. Os científicos descoñecen fenómenos tan complexos e repentinos como as tormentas solares, como funciona o rápido e infernal vento solar ou o porqué dos seus «caprichosos» ciclos (que non sempre duran 11 anos exactos e rexistráronse ciclos que van entre os 8 e os 14 anos; ou, por exemplo, un recente estudo que relaciona estes ciclos coa aliñación dos planetas). Polo que as predicións, aínda que cada vez máis complexas, aínda non son 100% confiables.
A maioría dos expertos concordan en que o próximo ciclo solar será tan «tranquilo» como o que estamos a abandonar. En concreto, os expertos do Solar Cycle 25 Prediction Panel, dependente do Centro Nacional do Clima de Estados Unidos, vaticinan que o Ciclo 25 «podería ter un comezo lento, pero alcanzará o seu nivel máximo cun máximo solar entre 2023 e 2026». É dicir, que a «crista da onda» e os fenómenos solares máis fortes daranse entre estes anos, explican nun comunicado. Con todo, os científicos calculan que o número de manchas solares, nun rango de 95 a 130, moi por baixo do número media de manchas solares, que normalmente oscila entre 140 e 220 por ciclo solar.
O ciclo solar actual foi, afortunadamente, baixo nas principais erupciones, aínda que iso non significa que non se producisen, xa que a última rexistrouse hai apenas un mes, polo que non notamos consecuencias directas máis aló de auroras boreales en latitudes baixas. Con todo, unha nova investigación relacionou o final dun ciclo de manchas solares e o comezo doutro con cambios meteorolóxicos. En concreto, cos ciclos meteorolóxicos do Neno e da Nena, unhas tormentas bastante violentas que poden chegar a causar devastadores danos.
Pero, como inflúe a actividade solar no clima da Terra? Por motivos que aínda se descoñecen, cando o Sol está activo, o vento solar, composto de partículas enerxéticas que flúen ao espazo desde a superficie da estrela, é forte, reducindo o número de raios cósmicos que poden abrirse paso a través del. Con todo, cando o astro está menos activo, o vento solar é máis débil e o fluxo de raios cósmicos aumenta.
Aínda que os raios non transportan unha enorme cantidade de enerxía en comparación coa do Sol, teñen consecuencias palpables. Unha investigación afirma que estes raios cósmicos poderían cambiar a condutividade eléctrica na atmósfera superior ou afectar á química do ozono, o que influiría no proceso de formación das nubes.
Así é como podería cambiar o clima global e fortalecer os furacáns no Atlántico ou alterar os patróns de choiva en zonas de cultivos tradicionais. Mesmo cambiar o clima.
FONTE: abc.es/ciencia
