ANIMAIS RAROS V (FIN)

Remato coa serie animais raros, ises seres de inconcibible aparencia, pero que son animais reais como a vida mesma e habitan no noso mundo.

5. Axolote mexicano (Ambystoma mexicanum)

O  axolote é unha especie de anfibio que ao alcanzar a idade adulta conserva os seus trazos da fase alevín / Imaxe: Ruben Undheim/bbvaopenmind.com

O axolote mexicano gañouse un sitio no universo Pokemon grazas ao seu peculiar aspecto de cágado xigante. E en esencia, iso é o que é. O axolote é unha especie de anfibio que ao alcanzar a idade adulta non pasa por un proceso de metamorfose, senón que conserva todos os trazos da súa fase alevín, axigantados nun corpo groso e  fusiforme de ata 30 cm de lonxitude. Nel destacan a súa gran cabeza (aplanada cun par de diminutos ollos sen pálpebras), unha voluminosa cola e unhas patas ridículamente pequenas e delgadas rematadas cuns dedos finos e  puntiagudos.

Endémico do sistema lacustre do val de Mexico, pasa case todo o tempo baixo a auga grazas a tres xogos de branquias a cada lado da cabeza. Aínda que ten uns sacos pulmonares apenas desenvoltos, que lle brindan pequenos momentos de respiro fóra da mesma. Visto o visto, resulta ata lóxico que os antigos aztecas bautizáseno como axolotl ou “monstro da auga”. Máis aínda cando se descobre que conta cunha boca armada de máis dun centenar de diminutos dentes, dispostos en fileiras, e unha lingua retráctil que lle serve para cazar pequenos peixes, alevíns e mesmo  congéneres aos que primeiro atrapa entre os dentes e logo succiona de golpe.

Máis aló de por a súa aparencia, o axolote suscita gran interese entre os científicos, que o estudan pola súa incrible capacidade de rexeneración, que non só limítase a apéndices e extremidades (como nas lagartixas) senón que tamén lle permite recuperar estruturas e órganos vitais, e mesmo partes do cerebro. As investigacións realizadas con axolotes mostran a súa capacidade para restaurar a funcionalidade total de extremidades e órganos doutros individuos  trasplantadas e/ou implantadas.

FONTE: www.bbvaopenmind.com/ciencia/biociencias

SOLUCIÓN CRUCIGRAMA VIII

VERTICAIS: 1. Escola 2. Compás 3. Folio 5. Encerado 6. Microscopio 8. Bolígrafo 9. Tableta 11. Mochila

HORIZONTAIS: 4. Pupitre 7. Lapis 10. Calculadora 12. Caderno 13. Carpeta 14. Xiz

Elementos do estudo!

ANIMAIS RAROS IV

Continúo coa serie animais raros, ises seres de inconcibible aparencia, pero que son animais reais como a vida mesma e habitan no noso mundo.

4. Peixe morcego de beizos vermellos (Ogcocephalus darwini)

Aínda que a súa morfoloxía remite á dun morcego, é un peixe / Imaxe: Rein Ketelaars/bbvaopenmind.com

A súa morfoloxía remite á dun morcego, de ata 40 cm de lonxitude. Pero é un peixe, cuxas aletas natatorias actúan como patas e que en lugar de aleta dorsal unha especie de cana coa que atrae ás súas presas. E, ademais, posúe uns beizos dun intenso vermello fluorescente que ameazan con estampar un bico indeleble. Esta estraña visión só se pode contemplar nos arrecifes das Illas Galápagos, onde se lle adoita atopar sentado tranquilamente sobre o fondo areoso, apoiado sobre as súas aletas dorsais anais e pélvicas, profundamente modificadas ata converterse en pseudopatas, que os mesmo lle permiten camiñar que adoptar esa pose; pero ao prezo de nadar con extrema dificultade. Crese que os seus vistosos beizos sérvenlle para recoñecer a membros da mesma especie e como reclamo para atraer conxéneres do sexo oposto.

Mañá outro animal raro!

FONTE: www.bbvaopenmind.com/ciencia/biociencias

CRUCIGRAMA VIII

VERTICAIS: 1. Establecemento público, de propiedade privada ou do Estado, onde se dá calquera tipo de ensinanzas e, en particular, centro de ensino primario 2. Instrumento composto de dous brazos articulados por un extremo, que serve para trazar curvas regulares ou para medir 3. Folla de papel dun tamaño que corresponde á metade dun prego e ao dobre dunha cuartilla 5. Cadro, de diferentes materiais, que se usa normalmente nas escolas para escribir ou debuxar 6. Instrumento óptico que aumenta a imaxe das cousas que se ven a través del, de modo que permite examinar o que é demasiado pequeno para aprecialo a simple vista 8. Instrumento para escribir que consta dunha barra con tinta introducida nun cilindro e dunha punta rematada nunha boliña que, ao apoiala sobre o papel, permite o paso da tinta 9. Computador persoal de man co que se interactúa por medio dunha pantalla táctil 11. Bolsa que se leva ao lombo, colgada dos ombreiros.

HORIZONTAIS: 4. Mesa de madeira coa tapa en forma de plano inclinado que se emprega para escribir nas escolas 7. Instrumento para escribir, debuxar ou pintar, formado por unha fina barra de grafito ou doutro material, recuberta por unha envoltura de madeira 10. Máquina que serve para realizar operacións matemáticas por medio de procedementos mecánicos ou electrónicos 12. Conxunto de follas de papel, unidas de diversas formas, que se utilizan para escribir nelas 13. Utensilio formado xeralmente por un cartón dobrado pola metade, ás veces forrado doutro material, usado para gardar dentro papeis 14. Arxila branca rica en calcio que, entre outros usos, se emprega preparada en barriñas para escribir en certas superficies. 

ANIMAIS RAROS III

Continúo coa serie animais raros, ises seres de inconcibible aparencia, pero que son animais reais como a vida mesma e habitan no noso mundo.

3. Porco mariño (Scotoplanes globosa)

O porco mariño / Imaxe: twitter.com/Aula_Idemar

A pesar de que a súa aparencia convide a pensar nun ente alieníxena, o porco mariño é en realidade un cogombro de mar, é dicir, un tipo de equinodermo. Abunda nos chans mariños das rexións máis profundas e frías dos océanos de todo o planeta, polos que se pasea en “mandas” de centos de individuos que avanzan apaciblemente apoiados nos apéndices tubulares que lles serven como patas hidráulicas. Ten de 5 a 7 pares que ínchan e  desinchan para impulsarse.

As longas antenas que locen en ambos os extremos do seu dorso son tamén patas modificadas para exercer como órganos sensoriais, cos que detectar os sinais químicos que desprenden as súas fontes de alimento: os detritos (restos e desfeitos doutros organismos) depositados no fondo mariño, que os porcos mariños inxeren valéndose do anel de tentáculos que rodea cada unha das súas múltiples bocas tubulares.

Mañá outro animal raro!

FONTE: www.bbvaopenmind.com/ciencia/biociencias

NON É CUESTIÓN DE COMER BEN, SENÓN DE DEIXAR DE COMER MAL

 

Crer que comer de todo é saudable, que o almorzo é a comida máis importante do día ou que engadindo vitamina D e C á túa alimentación terás máis saúde son algúns dos mitos máis estendidos entre a poboación. Para o  dietista-nutricionista Julio Basulto, a clave non está en comer ben, senón en deixar para comer mal: “Os danos á saúde non se compensan tomándoche soia xerminada; é mellor que lembres que, tanto para os teus fillos como para ti, a clave é afastar da túa día a día os produtos malsanos, que pensas que son excepción pero que, en realidade, son norma”.
Foi editor da Revista Española de Nutrición Humana e Dietética, e Basulto tamén exerce como docente en diversas institucións e consultor en comités especializados. Ademais, colabora en múltiples medios e é autor de numerosas publicacións científicas e libros como ‘Non máis dieta’, ‘Mamá come san’, ou ‘Fáiseme bóla’, onde aborda temas como a alimentación vexetariana, a obesidade infantil e a crecente preocupación por comer san. Julio Basulto desmonta falsas crenzas a través dunha sólida base científica. O seu principal obxectivo é que comamos conscientemente porque “non se trata de ‘impoñer’, senón de incorporar dentro de casa un patrón de dieta sa para que os nosos fillos aprendan co exemplo”, conclúe.

ANIMAIS RAROS II

Continúo coa serie animais raros, ises seres de inconcibible aparencia, pero que son animais reais como a vida mesma e habitan no noso mundo.

2. Peteirozapato (Balaeniceps rex)

O peteirozapato ten un desmesurado peteiro con forma de sola / Imaxe: Olaf Oliviero Riemer/bbvaopenmind.com

Unha especie de  pelícano chegado directamente de Parque Xurásico. Esa sería unha acertada descrición para o peteirozapato, cuxo nome alude ao desmesurado e aterrador peteiro con forma de sola que ostenta. É o terceiro máis longo entre as aves, o de maior circunferencia e está rematado cuns afiados bordos que lle serven para decapitar ás súas presas antes de tragarllas enteiras. Usualmente son peixes, pero tamén roedores, serpes e ata crías de crocodilo. Vive en África oriental tropical en grandes pantanos dende Sudán a Zambia.

Pero ademais do peteiro, este integrante da orde dos pelecaniformes (que pode medir ata metro e medio e pesar case 10 quilogramos) tamén conta cuns pés anormalmente grandes, que lle permiten manterse ergueito e facendo a estatua sobre a vexetación acuática das marismas africanas nas que moura. Así escruta as inmediacións para detectar ás súas presas. E unha vez detectadas, abalánzase sobre elas mergullando a cabeza enteira baixo a auga e atrapando co seu pico todo o que atopa ao seu paso. Ao emerxer, sacode a cabeza violentamente a ambos os dous lados para expulsar todo aquilo que non lle interesa (algas, lodo, etc) e quedar co seu trofeo, que engole dun golpe tras degolalo.

Aínda por riba, e aínda que non adoita facelo, é moi capaz de voar grandes distancias grazas á envergadura das súas ás, que lle permiten planear durante moitos momentos…  e tamén saír da súa xurásica illa de ficción?

Mañá outro animal raro!

FONTE: www.bbvaopenmind.com/ciencia/biociencias

ANIMAIS RAROS

Por animais raros entendemos ises seres de inconcibible aparencia  e que non protagonizan lendas nin tampouco xorden dunha filmoteca, como aliens e outros monstros de ciencia ficción. A pesar da súa imaxe de pesadelo, ou de psicodélico soño, son animais reais como a vida mesma e habitan no noso mundo.

Imos coñecer algúns deles!

1. Eláfolo (Elaphodus cephalophus)

Este pequeno cérvido ten uns enormes cairos superiores ou cabeiros, propios dun  superdepredador / Imaxe: Heush/bbvaopenmind.com

Imaxinemos por un momento Bambi, o inesquecible cervato de Disney, que se atopara cun sedento Drácula. O resultado do devandito encontro seguramente pareceríase moito ao eláfodo ou cervo de copete. Un pequeno cérvido que resultaría adorable de non ser por uns enormes cairos superiores ou cabeiros, máis propios dalgún superdepredador que deste elusivo habitante dos bosques de montaña vietnamitas. Pero o eláfodo non os emprega para cazar nin alimentarse: crese que recorre a eles como arma nas violentas disputas que libran os machos polo territorio. E en casos extremos, tamén para defenderse dos seus inimigos.

Mañá outro animal raro!

FONTE: www.bbvaopenmind.com/ciencia/biociencias