Eta Acuáridas / Imaxe: infoemergencias.com
7 de maio: Lúa Chea. Superlúa (Superlúa das flores) A Lúa atópase a 361.984 km da Terra.
14 de maio: Cuarto Minguante
22 de maio: Lúa Nova
30 de maio: Cuarto Crecente
Chuvia de meteoros: Eta Acuáridas: do 19 de abril ao 28 de maio, con máximo o día 6. O corpo proxenitor é o cometa Halley (1P/Halley), e o radiante a constelación de Acuario, preto de Eta Acuarii, de onde procede o nome.
O señor das moscas
O avión dun grupo de nenos ingleses evacuados da guerra estrélase e cae ao mar. Os nenos chegan a unha illa deserta e alí teñen que aprender a sobrevivir. Aventuras, thriller e experimento social moi realista. Trátase dunha adaptación da novela homónima do premio Nobel de literatura William Golding.
Que a disfrutedes!
Proxeccións novo mapa da Lúa que mostran a xeoloxía ao lado próximo (esquerda) e ao lado afastado (dereita) da Luna / USGS
Científicos do Servizo Xeolóxico de EE. UU. (USGS), en colaboración coa NASA e o Instituto Lunar Planetario, crearon, por primeira vez, un mapa completo da Lúa. Toda a superficie lunar foi completamente mapeada e clasificada uniformemente.
O mapa lunar, chamado «Mapa Xeolóxico Unificado da Lúa», servirá como o modelo definitivo da xeoloxía da superficie da Lúa para futuras misións humanas e será gran valor para a comunidade científica internacional, os educadores e o público en xeral. O mapa dixital xa está dispoñible e mostra a xeoloxía lunar con incrible detalle (escala 1: 5.000.000). Se che interesa preme AQUÍ.
Para crear o novo mapa dixital, os científicos utilizaron información de seis mapas rexionais da era Apolo xunto con información actualizada de recentes misións satelitales á Lúa. Os mapas históricos existentes foron redeseñados para aliñalos cos conxuntos de datos modernos, preservando así as observacións e interpretacións anteriores. Xunto coa fusión de datos novos e antigos, os investigadores do USGS tamén desenvolveron unha descrición unificada da estratigrafía, ou capas de rocha, da Lúa. Isto resolveu problemas de mapas anteriores onde os nomes de rochas, descricións e idades ás veces eran inconsistentes.
Os datos de elevación da rexión ecuatorial da Lúa proveñen das observacións estéreo recompiladas pola cámara do terreo na recente misión SELENE (Explorador de enxeñería e selenoloxía) dirixida por JAXA, a Axencia de Exploración Aeroespacial de Xapón. A topografía para os polos norte e sur complementouse cos datos do altímetro láser do Orbitador Lunar da NASA.
FONTE: abc.es/ciencia
Continúo coa serie Canto sabes sobre Galicia, que pretende facer un percorrido sobre cousas que tod@s deberiamos de coñecer sobre a nosa Comunidade Autónoma. A resposta a pregunta do día anterior é 76 km. Comezando esta, na desembocadura do río Barxas ou Troncoso (afluente pola esquerda) no Miño (limite da provincia de Ourense con Pontevedra) e rematando na desembocadura no oéano Atlántico, á altura da nosa localidad, en Camposancos (A Guarda-Pontevedra), que aparecía na fotografía de onte.
E imos coa pregunta de hoxe!
73. E falando de ríos, os nosos son ben coñecidos polas especies que albergan e o refraneiro popular pon a proba os teus coñecementos. Trata de completar istes refráns e ditos populares:
- A anguía en empanada e a lamprea _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _.
- Lamprea e salmón pola Pascua a _ _ _ _ _.
- Escorredizo como unha _ _ _ _ _ _.
- Quen pesca con chaqueta cábenlle os peixes nunha _ _ _ _ _ _ _ _ _ _.
- Labrego con cana á porta pouco lle medra a _ _ _ _ _.
- Pola boca more o _ _ _ _ _.
Mañá a solución e unha nova proposta!
FONTE: Idea orixinal blog.galiciamola.es, portalgalicia.com, wikipedia.es e Almanaque Agrícola ZZ ano 2015 Imaxe: pescarmona.es
O asteroide 1982 OR2 (52768) captado polo radar do Observatorio de Arecibo o 17 de abril /
O asteroide 1998 OR2 (52768) fará hoxe o seu máximo achegamento á Terra. A súa aproximación será aproveitada polos científicos para estudar a súa órbita e coñecer mellor as súas características, pois esta rocha espacial de entre dúas e tres quilómetros de diámetro é un dos obxectos catalogados como potencialmente perigosos. Din os científicos do Observatorio de Arecibo (en Porto Rico) que o observan desde o 13 de abril que as elevacións e cristas que ten nun dos extremos fai que parézase a unha máscara.
Ademais de ser un asteroide de tipo NEO (Near Earth Objects ou Obxectos Próximos á Terra), é un dos 2.000 corpos considerados potencialmente perigosos porque o seu diámetro é maior de 150 metros e a distancia que hai entre a súa órbita e a órbita da Terra é menor de 25 veces a distancia que separa a Terra da Lúa.
Foi descuberto o 24 de xullo de 1998 desde o Observatorio Haleakala de Hawai e de entre os que se coñecen, é o asteroide máis grande e que máis preto vai pasar da Terra nos próximos anos. Pero isto non significa que sexa perigoso agora pois este mércores vai pasar a 6,3 millóns de quilómetros do noso planeta (pense na distancia que hai entre a Terra e a Lúa e multiplícaa por 16). É dicir, estará demasiado lonxe como para que poida impactar contra a Terra.
Os científicos cren que 1998 OR2 orixinouse no chamado Cinto Principal de asteroides, unha rexión situada entre Marte e Xúpiter na que se cre que pode haber máis de tres millóns de asteroides, dos que se coñecen algo menos dun millón.
Os cálculos que se están facendo apuntan a que no ano 2076, o asteroide 1998 OR2 pasará máis preto, a entre 3,5 e 4 veces a distancia que separa á Terra-Lúa. Tampouco entón crese que será perigoso, pero non se descarta que nun futuro máis afastado, a súa órbita sufra unha perturbación e aumente a probabilidade dun impacto.
FONTE: Teresa Guerrero/elmundo.es/ciencia
Máis de 500 músicos de todo o mundo interpretan a canción máis famosa de Mike Oldfield formando unha Orquestra Online. Un gran traballo do músico multinstrumentista, compositor e arreglista Pablo Abarca.
Tubular Bells (Campás tubulares) foi o primeiro disco de estudo do compositor e multi-instrumentista Mike Oldfield (Reading-Reino Unido, 1953), lanzado o 25 de maio de 1973. Oldfield compuxo a música aos 17 anos. Vendeu preto de 16 millóns de copias en todo o mundo, maiormente en Europa, e a crítica encomiou tanto a súa calidade como a súa orixinalidade.
Espectacular. Parabéns!
Unha das preguntas que con máis frecuencia fan os nenos, sobre todo no verán, é: Cal é o animal máis grande do mundo? O máis normal é que respondamos a balea azul. Con todo un invertebrado, un repelente verme, ten a honra de posuír esta marca. No Parque Nacional das Illas Cíes vive o verme Lineus longissimus que ten 30 metros de lonxitude, descuberto polo investigador Juan Junoy. Ten un corpo flácido e fráxil de cor parduzco, con liñas claras que o percorren longitudinalmente e é algo baboso. O moco que o recubre é tóxico.
O Lineus longissimus tamén se coñece como cordón de bota e pertence ao filo Nemertinos (Nemertea) ou vermes cinta. Poden chegar facilmente a medir os 30 metros, atopándose algún especímen de case 60 metros de lonxitude. O seu corpo é de cor parduzco, con liñas claras que percorren ao longo do corpo e é moi fráxil, polo que rompe con facilidade. O hábitat favorito do Lineus longissimus son as zonas limpas, con augas moi frías e que estean protexidas das correntes mariñas.
Aínda que poden crecer bastante ao longo, teñen soamente entre 5 e 10 milímetros de anchura. O corpo é marrón con raias lonxitudinais. Cando se manexa produce grandes cantidades de moco groso cun lixeiro cheiro acre. Un exemplar varado na terra despois dunha tormenta severa en St Andrews, Escocia, en 1864, medía máis de 55 metros.
Curiosamente, algúns asocian ao verme cordón de bota coas serpes mariñas. En 1965, Bernard Heuvelmans publicou “Lle grand serpent-de-mer: lle problème zoologique et sa solution”, un estudo estatístico de varios centenares de testemuños recolleitos entre 1639 e 1965, no que concluíu que a serpe de mar é en realidade un compendio de múltiples animais, algúns xa coñecidos na actualidade: a lura xigante (Architeuthis), o quenlla-balea (Rhincodon typus) o regaleco (Regalecus glesne, que chega aos 11 metros de lonxitude) ou o propio verme nemertino xigante (Lineus longissimus)que pode alcanzar os sesenta metros.
O Lineus longissimus, aínda que moi longo, é inofensivo para nós. Con todo, recentemente identificouse a presenza de neurotoxinas que producen efectos en invertebrados similares tetrodotoxina, a toxina que contén o peixe globo, que causa parálise e mesmo a morte no ser humano, o que podería servir como un produto natural para controlar pragas de insectos.
A toxina, coñecida como nemertida alfa-1, identificouse nas grandes cantidades de moco espeso que produce o verme. É a proteína máis abundante do moco e que causa parálise e morte en cangrexos e cascudas novos. Tamén é tóxica para a cascuda alemá, a mosca común da froita e o ácaro Varroa, e unha das grandes causas da morte súbita das colmeas.
Unha cousa máis sobre este interesante e gran verme. A produción sintética da súa tóxina servirá para controlar as pragas de insectos que destrúen os cultivos e propagan enfermidades.
FONTE: Antonio Figueras/farodevigo.es Imaxe: ecured.cu
Continúo coa serie Canto sabes sobre Galicia, que pretende facer un percorrido sobre cousas que tod@s deberiamos de coñecer sobre a nosa Comunidade Autónoma. A resposta a pregunta do día anterior é Gondan. Este asteleiro atópase no porto de Figueras (Castropol-Principado de Asurias, fronte a Ribadeo-Lugo, separados polo río Eo e a súa ría. Foi fundado en 1925 por Francisco Díaz Martínez.
E imos coa pregunta de hoxe!
72. Son varios os ríos que fan de fronteira co país veciño de Portugal, como o río Limia, pero o río con maior número de quilómetros é o Miño. Cantos quilometros fai fronteira o río Miño?
- 76 km
- 86 km
- 96 km
Mañá a solución e unha nova proposta!
FONTE: Idea orixinal blog.galiciamola.es, portalgalicia.com, wikipedia.es e lavozdegalicia.es Imaxe:turismoengalicia.blogspot.com