Esta note, na madrugada do sábado 28 ao domingo 29 de marzo de 2020, producirase o cambio de hora, comenzando o horario de verán. Ás 2:00 horas haberá que adiantar os reloxos ás 3:00 horas, polo que durmiremos 1 hora menos e o día terá 23 horas. Por desgraza, nesta ocasión, a maioría da poboación pouco lle importa, pois estamos confinados.
Cando remataremos con esta historia!
Imaxe: noticiascyl.com
A Hora do Planeta naceu en Sidney en 2007 como un xesto simbólico para chamar a atención sobre o problema do cambio climático. Un sinxelo xesto que consiste en apagar as luces de fogares, negocios, edificios e monumentos durante unha hora.
Unha acción que cos anos converteuse nun movemento mundial do que xa forman parte miles de cidades de 188 países, que en pasadas edicións apagaron máis de 17.000 monumentos e edificios emblemáticos.
A Hora do Planeta une a cidadáns, empresas, concellos e institucións para loitar contra o cambio climático e a perda de biodiversidade.
Dependemos da natureza para vivir, é o sistema de soporte vital do planeta e bríndanos todo o que necesitamos, desde o aire que respiramos ata a auga que bebemos e os alimentos que comemos. E tamén é a mellor aliada para frear os impactos do cambio climático.
A ciencia é clara: quedan 10 anos para evitar os peores impactos do cambio climático. É agora ou nunca, hai que actuar antes de que sexa tarde.
Hoxe, sábdo, despois de "apluadir" ás 8, na homenaxe aos nos@s sanitari@s, de 20.30 a 21.30 h celebramos a Hora do Planeta.
Únete e loita pola túa natureza, pois de non actuar a tempo, pasaranos o mesmo coma na pandemia do coroavirus.
FONTE: horadelplaneta.es
Cos seus membros confinados, a Orquestra Sinfónica de Galica compartiu esta marabillosa peza coa seguinte mensaxe:
SÉ NIMROD, UN REBELDE, #NON TE RENDAS
Edward Elgar (1857-1934) Nimrod, Var. nº 9 de Variacións enigma op. 36
"Se che pode o desánimo, a soidade ou a tristeza; cando che falte o alento ou creas que che fallan as forzas; cando a dor esmáguete ou creas que xa todo está perdido, non te rendas: se Nimrod, rebelde á espera dun novo amencer no que volveremos estar xuntos. Non te rendas: quen cada día construímos a Sinfónica de Galicia enviámosche esta mensaxe de esperanza tocando sen rendernos" [OSG].
Grazas!
Continúo coa serie Canto sabes sobre Galicia, que pretende facer un percorrido sobre cousas que tod@s deberiamos de coñecer sobre a nosa Comunidade Autónoma. A resposta a pregunta do día anterior é Futbolín. Alexandre Campos Ramírez (Fisterra, 6 de maio de 1919-Zamora, 9 de febreiro de 2007). En novembro de 1936 quedou sepultado nun dos bombardeos de Madrid durante a Guerra Civil Española. Primeiro levárono a Valencia pero como as súas feridas eran graves finalmente trasladárono a un hospital de Monserrat. Alí coñeceu moitos nenos feridos coma el, incapaces de poder xogar ao fútbol, e foi daquela cando pensou no futbolín inspirándose no tenis de mesa. Alexandre confioulle ao seu amigo Francisco Xavier Altuna, un carpinteiro vasco, a fabricación do primeiro futbolín seguindo as súas instrucións. Non obstante, non puido vender o invento a nivel industrial xa que todas as fábricas de xoguetes, a maioría en Valencia, estaban a fabricar armas de verdade por mor da guerra. Patentou a invención en Barcelona en xaneiro de 1937.
E imos coa pregunta de hoxe!
40. Esta rraia que ves, é unha das máis emblemáticas de Galicia. Ten unha loxitude de 2,5 km. Como pistas direiche que nas proximidades atópanse os restos dunha Torre medieval, un Castro e unha Ermida; tod@s levan o nome da praia en cuestión.
- Praia de Rodas
- Praia de Arealonga
- Praia da Lanzada
- Praia de Covas
Mañá a solución e unha nova proposta!
FONTE: Idea orixinal blog.galiciamola.es, portalgalicia.com, wikipedia.es Imaxe:osalnes.com
A viñeta diaria de El Roto (Andrés Rábago García, Madrid-1947), no xornal El País, toca hoxe "de refilón" algo "real" nas Monarquías, incluída a nosa. Actitudes e feitos levan a cuestionar aos Reis, en primiero lugar, e a institución como dano colateral.
A bos entendedores, poucas palabras!
O estado de alarma decretado en España provocou que os cidadáns deban permanecer nas súas casas excepto para obter bens e servizos básicos e eviten saír a realizar calquera actividade de lecer, o que inclúe as visitas á familia e os amigos.
Familias, amigos e parellas que non poden atoparse, tocarse e abrazarse estes días apoiáronse na tecnoloxía para seguir programando os seus encontros.
Ante o illamento imposto, unha chamada telefónica ou un WhatsApp non basta. WhatsApp, admite videochamadas gratuítas a través de Wi-fi ou datos móbiles, mesmo para contactos que vivan no estranxeiro. Hoxe explícoche como facelo.
Como facer videollamadas en WhatsApp:
- Abre unha conversación de WhatsApp.
- Toca a cámarade vídeo que aparece na esquina superior dereita da xanela.
- A videollamada comezará automaticamente e soará o teléfono do destinatario.
- Unha vez que este acepte a chamada ou descolgue o teléfono, xa non hai que facer máis nada que gozar da mesma.
Como facer videochamadas en grupo en WhatsApp:
- Abre unha conversación de WhatsApp.
- Toca a cámara de vídeo na esquina superior dereita da xanela.
- A videollamada comezará automaticamente e soará o teléfono do destinatario.
- Unha vez que o primeiro destinatario respondese, toca a icona de agregar usuario na esquina superior dereita da pantalla.
- Selecciona un segundo destinatario para sumalo á chamada actual
- Unha vez que se uniu, tamén poderás agregar un terceiro destinatario.
Unha solución sinxela que nos axudará nestes momentos tan críticos.
FONTE: Sarah Romero/muyinteresante.es Imaxe: WhatsApp/publimetro.pe
Fotografía da superficie de Venus xerada por computador a partir de imaxes de radar / NASA/JPL
Que está a suceder en Venus? O noso planeta veciño, cos seus ríos de lava e os seus 462 graos de temperatura media, é considerado polos científicos como un mundo morto e inactivo, pero moitas das súas montañas e outeiros aparecen cubertas por unhas longas e estrañas liñas paralelas. Liñas que, ao observalas, fan pensar que o mesmo chan está a dobrarse sobre si mesmo. Erosión, movemento xeolóxico? Os científicos non están moi seguros de como puideron formarse.
As liñas foron vistas por primeira vez polos orbitadores rusos Venera a principios da década dos 80. Cobren aproximadamente o 7% da superficie do planeta e coñécellas como "teselas".
Á fronte dun equipo de máis de 50 investigadores, Paul Byrne, profesor de Ciencias Planetarias da Universidade Estatal de Carolina do Norte, examinou a fondo as escasas imaxes de radar que existen da superficie de Venus para tratar de descubrir que son exactamente esas estrañas marcas. As súas conclusións preséntanse estes días durante a 51 Conferencia de Ciencias Lunares e Planetarias que se celebra en Woodland, en Tellas.
Estudando as imaxes dispoñibles, os investigadores déronse conta de que as liñas tenden a curvarse seguindo os accidentes do terreo, coma se dun mapa topográfico tratásese, en lugar de atravesalo dun lado a outro. "Se colles unha guía telefónica -explica Byrne- e a curtas cunha motoserra, cando mires o corte verás un complicado patrón curvo nesas follas de papel. Ese patrón curvo é similar ao das teselas, e indica que deben de estar feitas dalgún tipo de rocha en capas".
Desde logo, non está nada claro como esas capas puideron chegar a formarse, pero Byrne e os seus colegas sospeitan que algunhas delas poderían ser láminas de lava dobradas sobre si mesmas e formando pilas. Os investigadores, ademais, descubriron que algo debe estar a desgastar a superficie para deixar expostos os lados desas capas. Algo, si. Pero que?
"Para que podamos ver estas liñas formando este patrón curvo -prosegue o científico- ten que haber erosión. Durante os últimos centos de millóns de anos produciuse un alisado dos sedimentos e un proceso de tallado nestes estraños terreos".
Un posible culpable podería ser o vento. Segundo os investigadores, non hai razóns para pensar que o clima de Venus cambiase moito durante vos últimos centos de millóns de anos, polo que eses ventos, probablemente, estean aínda desgastando lentamente os outeiros do planeta.
Todos coinciden, con todo, en que esa non é máis que unha posible explicación do sorprendente fenómeno. Para saber máis, haberá que esperar a que novas misións estuden máis a fondo ao noso infernal veciño e dean o seu veredicto.
FONTE: José manuel Nieves/abc.es/ciencia
A canción “Resistirei” do Dúo Dinámico aparecida no seu álbum de 1988 En forma, fíxose bandeira nesta etapa de confinamento, ben coa letra orixinal ou adaptacións, coma neste caso.
En calquera caso, grazas!