Facebook Twitter Google +1     Admin

Se muestran los artículos pertenecientes a Febrero de 2018.

CANTO SABES SOBRE OS INVENTOS XVI

Los mejores servicios de alojamiento web 2017

Internet / Imaxe: chipsbcn.com

A resposta á pregunta do día anterior é ZACHARIAS JANSSEN. Este holandés fillo dunha familia de fabricantes de lentes ópticas observou que ao xuntar dous ou máis lentes producíase un efecto de refracción que aumentaba a visión do obxecto sobre o que se colocaban as lentes. Grazas a este revolucionario invento de Janssen en 1590, algunhas ciencias por exemplo a medicina experimentaron unha gran evolución, permitindo o estudo do obxecto de coñecemento a un nivel de detalle ata entón inimaxinable.

E imos coa pregunta de hoxe...

16.  Na década dos 60, algúns visionarios anticiparon a aparición da internet creando ARPANET. Pero, sabes con que fins creouse?

- Militares

- Comerciais

- De investigación

- Ambientais

Maná a solución e unha nova proposta.

FONTE: nationalgeographic.com.es

No hay comentarios. Comentar. Más...

O CEO DO MES: FEBREIRO 2018

 

7 de febreiro: Cuarto Minguante

15 de febreiro: Lúa Nova

23 de febreiro: Cuarto Crecente

Chuvia de Meteoros: Nada reseñable.

No hay comentarios. Comentar. Más...

CANTO SABES SOBRE OS INVENTOS XVII

20180130123711-penicilina.jpg

Panicilina / Imaxe: quieninvento.org

A resposta á pregunta do día anterior é MILITARES. Internet defínese como unha rede informática mundial e descentralizada formada pola conexión directa entre computadoras mediante un protocolo de comunicación determinado. Así, durante os anos da Guerra Fría, o Ministerio de defensa de EEUU encargou un proxecto que pretendía conectar diferentes bases informatizadas do país de maneira directa, para mellorar a seguridade fronte a un posible ataque. Así naceu ARPANET, a rede de comunicacións precursora do internet que usamos hoxe en día.

E imos coa pregunta de hoxe...

17.  Fleming descubriu a Penicilina en 1928. Cal foi o resultado cando se tratou o primeiro paciente con penicilina?

- Morreu

- Sobreviviu

- Mellorou pero non conseguiu sobrevivir

- Sobreviviu aínda que con secuelas

Maná a solución e unha nova proposta.

FONTE: nationalgeographic.com.es

No hay comentarios. Comentar. Más...

INFANCIA E TECNOLOXÍA

 

A investigadora educativa canadense, afincada en Barcelona, Catherine L’ Ecuyer móstrase especialmente preocupada pola relación entre a infancia e a tecnoloxía. Admiradora da pedagoga María Montessori e autora dos libros "Educar no asombro” e "Educar na realidade”, L’ Ecuyer sostén que na educación hai que priorizar o descubrimento e a invención. Segundo ela, "a mellor preparación para o mundo online é o mundo real", un escenario no que o rol dos profesores é clave: "Os mestres acenden a curiosidade con paixón, afecto, intuición e sensibilidade. Non hai dispositivo electrónico que iguale iso”, explica.

FONTE: aprendemosjuntos.elpais.com

No hay comentarios. Comentar. Más...

CANTO SABES SOBRE OS INVENTOS XVIII


Edward Jenner / Imaxe:biografiasyvidas.com

A resposta á pregunta do día anterior é MELLOROU PERO NON CONSEGUIU SOBREVIVIR. Alexander Fleming descubriu por casualidade a penicilina no seu laboratorio do hospital Saint Mary de Londres, pero pouco tempo despois abandonou os experimentos pola dificultade do seu desenvolvemento. Outros colegas seus reemprenderon o traballo e conseguiron probar a súa eficacia primeiro en ratos e máis tarde en persoas. Con todo, a pesar de que o primeiro home tratado experimentou unha gran melloría coas primeiras doses, morreu porque usaron con el toda a penicilina que conseguiran producir nun ano, e non tiñan máis.

E imos coa pregunta de hoxe...

18. O médico Edward Jenner está considerado como o descubridor das vacinas, pero sabes contra que enfermidade, que el mesmo sufrira de pequeno, loitaba Jenner?

- Cólera

- Ébola

- Sida

- Varíola

Maná a solución.

FONTE: nationalgeographic.com.es

No hay comentarios. Comentar. Más...

PREMIOS FRONTEIRAS DO COÑECEMENTO BIOMEDICINA X EDICIÓN

20180203093839-1517317843-674483-1517317971-noticia-grande.jpg

O inmunólogo estadounidense James P. Allison / F. BBVA 

O inmunólogo estadounidense James P. Allison (Texas, 1948) foi o gañador da décima edición dos Premio Fundación BBVA Fronteiras do Coñecemento na categoría de biomedicina.

As súas investigacións impulsaron o desenvolvemento de fármacos que utilizan o sistema inmune para combater o cancro. Por exemplo, o ipilimumab, o primeiro medicamento oncolóxico contra o melanoma metastásico. Este tratamento mostrou unha alta taxa de efectividade: a esperanza de vida medra de 11 meses ata 10 anos no 20% dos pacientes. 

A inmunoterapia baséase en potenciar a capacidade do sistema de defensa do organismo para combater e eliminar as células cancerosas de maneira específica. A finais dos anos 90, Allison demostrou con experimentos en ratos que, ao bloquear a molécula CTLA-4, desencadeábase unha reacción inmunolóxica capaz de destruír as células tumorales no organismo dos animais. Pero a aceptación dos seus achados por parte da comunidade científica non foi inmediata. O escepticismo inicial baseábase, segundo Allison, en que a inmunoterapia xerara “expectativas esaxeradas”: “Moitos lanzáronse a probar tratamentos sen comprender realmente que querían modificar, é dicir, sen realizar antes a ciencia básica necesaria”.

Os bos resultados dos ensaios con humanos, iniciados en 2001, deron a razón a Allison, que na actualidade é director do departamento de Inmunoloxía do centro Anderson da Universidade de Texas (EE UU). Dez anos máis tarde, en 2011, a Axencia do Medicamento de Estados Unidos (FDA) aprobou o primeiro fármaco: o ipilimumab. Allison explicou que este medicamento “non combate o cancro directamente, senón que fai que o sistema inmunitario atáqueo”.

A inmunoterapia é agora una das áreas de investigación máis activas en oncoloxía. Unha das súas vantaxes é que xera unha resposta de memoria no organismo, o que aumenta a protección fronte a recidivas. Ademais, os seus efectos secundarios son menores que os de terapias convencionais. A pesar destes beneficios, o propio Allison recoñece que a inmunoterapia non será a solución definitiva: “Non imos curar todos os tipos de cancro”. Con todo, as súas investigacións abriron a porta ao desenvolvemento doutros tratamentos antitumorais. Xa se aprobaron outros tres fármacos baseados na inhibición dos puntos de control para cancro renal, de vejiga ou de pulmón. Ademais de que este tratamento non é alcanzable para todo o mundo, xa que “o custo pode ser verdadeiramente alto”, a inmunoterapia só é efectiva nunha determinada porcentaxe de pacientes. Co fin de analizar a eficacia dos tratamentos, Allison está a traballar nun proxecto cun centenar de ensaios clínicos: “Estamos a estudar tecidos de pacientes para investigar casos nos que funciona e nos que non”.

O inmonólogo alertou de que a poboación mantén hábitos de vida pouco saudables que están a provocar un aumento dos casos de cancro en todo o mundo. Non fumar, realizar exercicio físico e evitar a obesidade prevén a aparición de catro de cada dez tumores, segundo o científico. "A mortalidade está a diminuír polo efecto dos novos fármacos, pero o mellor é a prevención do tumor e o estilo de vida saudable", sinalou.

Parabéns!

FONTE: Isabel Rubio / Xornal El País/Ciencia
No hay comentarios. Comentar. Más...

CANTO SABES SOBRE OS INVENTOS FIN

Varíola / Imaxe: skepticnorth.com

A resposta á pregunta do día anterior é VARÍOLA (VEXIGAS). Tras varios intentos errados como o de Lady Montagu , quen quixo copiar o método da inoculación dos turcos, e cando a varíola era unha epidemia cunha altísima mortalidade, Edward Jenner logrou perfeccionar a técnica. Este médico rural observou que os gandeiros en contacto coas vacas enfermas de vexigas contaxiábanse coa mesma enfermidade, con todo cando chegaba o brote de vexigas estes non a contraían, inmunizáronse. Comezou a inocular pus das bochas de enfermos a persoas sas conseguindo resultados que lle levaron a popularizar as primeiras vacinas cunha alta efectividade.

E así rematamos esta serie adicada aos inventos. Pronto volveremos cunha nova proposta adicada, neste caso, á LITERATURA.

Espero que fose do voso agrado e que servise para recordar.

FONTE: nationalgeographic.com.es

No hay comentarios. Comentar. Más...

O ASTEROIDE 2002 AJ129 CHEGA O 4 DE FEBREIRO

 

O asteroide 2002 AJ129 achegarase á Terra o próximo 4 de febreiro e pasará a unha distancia equivalente a dez veces a separación media entre a Lúa e o noso planeta, uns 4,2 millóns de quilómetros, segundo a NASA. O obxecto ten unhas dimensións de entre 0,5 e 1,2 quilómetros e, como mide máis de 140 metros e pasará a menos de 7,84 millóns de quilómetros da Terra, é considerado como un "Asteroide Potencialmente Perigoso" (PHA).

Con todo 2002 AJ129 supón un risco nulo para o planeta. Tal como informa space.com, 2002 AJ129 é un asteroide de tamaño medio que foi descuberto en 2002 polo sistema de seguimento de obxectos próximos á Terra do "Maui Space Surveillance Site", situado na illa de Haleakala, Hawai (EE. UU.)

O obxecto caracterízase pola súa elevada velocidade, superior á velocidade media dos asteroides, que no momento da máxima aproximación á Terra situarase ao redor dos 34 quilómetros por segundo. O motivo de que sexa tan rápido é que este asteroide pasa moi preto do Sol, a só 18 millóns de quilómetros.

FONTE: Xornal abc/ciencia
No hay comentarios. Comentar. Más...

CINE: "HANDIA"

20180204100513-1517683837-379368-1517703443-sumario-normal.jpg

 

A película "Handia" alzouse, na pasada noite, con 10 premios Goya na edición de 2018 dos galardóns da Academia Española de Cinema.

Handia é un relato sobre as raíces e o cambio. Rodada en eúscaro, ambientada no século XIX está dirixida por Aitor Arregi e Jon Garaño.

Este relato, cuxo título significa grande, baséase na historia do xigante de Altzo. A cinta conta a historia de encontros e desencontros de dous irmáns. Cando Martín regresa a Gipuzkoa tras loitar na Primeira Guerra Carlista, descobre que Xoaquín medrou moito máis do normal, ata superar amplamente os dous metros de altura. Con ton onírico e de gran factura técnica, a película mostra os camiños opostos e ao mesmo tempo converxentes dos dous irmáns protagonistas. Un desexa coñecer mundo, outro prefire quedar no caserío familiar. O xigantismo que sofre o menor deles convértese no principal sustento familiar. Por iso ambos inician unha viaxe de teatro en teatro a través de Europa, para explotar a rareza de Xoaquín, case inédita no continente.

Miguel Xoaquín Eléicegui (1818-1861) é o nome da persoa real na que se inspira a historia. Converteuse nun fenómeno internacional, ao medir 2,43 metros e pesar 203 quilos. En Altzo, o pobo de Gipuzkoa de 400 habitantes no que naceu, hai unha estatua que lembra a súa enorme figura.

Parabéns!

FONTE: Verne/Xornal El País
No hay comentarios. Comentar. Más...

CANTO SABES DE LITERATURA

20180131121845-554b19f80e93bce262b22c70-1447328595119.jpg

Literatura / Imaxe: line.do

A literatura é a "arte da expresión verbal" e, por tanto, abarca tanto textos escritos (literatura escrita) como falados ou cantados (literatura oral). O termo literatura designa tamén ao conxunto de producións literarias dunha lingua, dunha nación, dunha época ou mesmo dun xénero e ao conxunto de obras que versan sobre unha arte ou unha ciencia.

Pois ben, imos comprobar os teus coñecementos sobre grandes obras da literatura universal mediante unha serie de propostas diarias. Asi recordarás e poderás pescudar información, se o consideras.

Comezamos...

1. Un destes libros non foi escrito por Xullo Verne. Sabes cal?

- Viaxe ao centro da Terra

- Héctor Servadac

- O escaravello de ouro

- A illa misteriosa

Maná a solución e unha nova proposta.

FONTE: Sarah Romero /Revista Muy Interesante

No hay comentarios. Comentar. Más...

SOBREPROTECCIÓN AOS FILLOS

 

Mar Romera, Mestra en maiúsculas, confesa que o que máis lle gusta é que os seus nenos chámenlle "Seño". Traballou en todas as etapas educativas: educación infantil, primaria, secundaria, formación profesional e universidade. Esta licenciada en pedagoxía e psicopedagoxía, é unha das referencias en intelixencia emocional na educación española.

Mar reivindica á familia como a primeira escola das emocións e avisa que sobreprotexemos tanto aos nosos fillos que lles facemos débiles emocionalmente: “O mellor agasallo que podemos dar aos nosos nenos é ensinarlles a recoñecer e entender as súas emocións para que elixan a máis adecuada en cada momento".

No hay comentarios. Comentar. Más...

CANTO SABES DE LITERATURA II

Apple to launch interactive textbooks on Jan 19

Libro dixital / Imaxe: themobileindian.com

A resposta á pregunta do día anterior é O ESCARAVELLO DE OURO. "O escaravello de ouro" non é de Xullo Verne, senón doutro escritor, un dos mestres universais do relato curto, Edgar Allan Poe. "Viaxe ao centro da Terra" e "A illa misteriosa" atópanse entre as súas obras máis coñecidas. "Héctor Servadac" foi publicada en 1877 baixo o subtítulo de "Viaxes e aventuras a través do mundo solar".

E imos coa pregunta de hoxe...

2. A que libro pertence esta famosa frase?: "O esencial para o corazón é invisible aos ollos"

- A illa do tesouro

- Alicia no país das marabillas

- O mago de Oz

- O Principiño

Maná a solución e unha nova proposta.

FONTE: Sarah Romero/Revista Muy Interesante

No hay comentarios. Comentar. Más...

A FLOR DO ENTROIDO: A MIMOSA

Mimosa (Acacia dealbata) / Imaxe: jardineriacanna.com

Se o Entroido tivera unha flor, esta sería a da mimosa, pois nesas datas está, normalmente, florecida.

A mimosa (Acacia dealbata), tamén coñecida como acacia ou alcacia, está considerada como especie invasora en Galicia, que aínda que probablemente se introduciu moito antes, as primeiras citas da especie naturalizada no noso país son de 1945.

É unha árbore perennifolia orixinaria do sueste de Australia, concretamente de Nova Gales do Sur e de Vitoria. Caracterízase por medrar ata unha altura de 10-12 metros, con cortiza lisa ou algo gretada de cor grisácea. A súa follaxe é perenne e está formado por follas bipinnadas cuns 20-26 pares de pinnas cunha glándula no eixe de cada par. As pinnas teñen numerosos folíolos pequenos, lineares, de 5 mm. Inflorescencia en glomérulos globosos (similar aos pompóns) que, pola súa vez, se dispoñen en acios. As flores son de cor amarela intensa, olorosas. O froito é unha vaina de cor verde-azulado en cuxo interior se atopan de 4 a 5 sementes redondeadas.

FONTE: cmaot.xunta.gal

No hay comentarios. Comentar. Más...

CANTO SABES DE LITERATURA III


Fotograma da película "O Conde de montecristo" / Imaxe: fococinefilo.blogspot.com.es

 

A resposta á pregunta do día anterior é O PRINCIPIÑO. A obra máis famosa do escritor e aviador francés Antoine de Saint-Exupéry é na que se encadra esta frase. De feito, a novela está infestada de frases memorables como: "As persoas maiores nunca poden comprender algo por si soas e é moi aburrido para os nenos ter que darlles unha e outra vez explicacións" ou "Camiñando en liña recta non pode un chegar moi lonxe".

E imos coa pregunta de hoxe...

3. Marcel Proust escribiu "O Conde de Montecristo"

- Verdadeiro

- Falso

Maná a solución e unha nova proposta

FONTE: Sarah Romero/Revista Muy Interesante

    
No hay comentarios. Comentar. Más...

CONSTANTE DE CONWAY

20180203095850-1517476680-335052-1517476791-noticia-normal-recorte1.jpg

 

Cal é o seguinte número da secuencia 1, 11, 21, 1211, 111221, 312211… que aparece na imaxe?

O gran matemático británico John Conway (1937) estudou esta secuencia, denominada Look-and-See (mira e di) pola súa peculiar forma de xeración, e derivou dela a constante que leva o seu nome, que é un número irracional algebraico: 1,30357… (un número algebraico é solución dunha ecuación, e a constante de Conway é a única solución real positiva dunha ecuación de 71º grao).

Fíxate ben e a pola secuencia seguinte!  

Mañá a solución!

FONTE: Carlo Frabetti/O xogo da ciencia/Xornal El País
No hay comentarios. Comentar. Más...

CANTO SABES DE LITERATURA IV

Crónicas Vampíricas

 

A resposta á pregunta do día anterior é FALSO. Totalmente falso. A obra máis destacada de Marcel Proust  é “En busca do tempo perdido”. “O Conde de Montecristofoi escrita por Alejandro Dumas e é unha das novelas máis clásicas de aventuras na que se conta a historia e peripecias de Edmundo Dantés.

E imos coa pregunta de hoxe...

4. "Crónicas Vampíricas" é a súa obra máis coñecida, que foi levada á televisión e ao cinema. Falamos de...

- Bram Stoker

- Anne Rice

- Stephenie Meyer

- Poppy Z. Brite

Maná a solución e unha nova proposta.

FONTE: Sarah Romero/Revista Muy Interesante

No hay comentarios. Comentar. Más...

SOLUCIÓN Á SECUENCIA DE CONWAY

20180204130529-20180203095850-1517476680-335052-1517476791-noticia-normal-recorte1.jpg

 

A constante de Conway é unha constante matemática ligada á taxa de crecemento do número de cifras dunha sucesión coñecida como desintegración audioactiva (en inglés audioactive decay) ou Look- and- Say ("Mira e di"). Nesta sucesión, cada termo obtense agrupando as cifras iguais do anterior e recitándoas. Por exemplo, se x0=1  ("un un"), os seguintes termos serán:

X1=11 ("dous un : "21")

x2=21 ("un dous un un : 1211")

x3=1211 ("un un un dous dous us : 111221")

x4=111221 ("tres un dous dous un un : 312211")

x5=312211 ("un tres un un dous dous dous un : 13112221")

x6=13112221 ("un un un tres dous un tres dous un un : 1113213211") 

Polo tanto a serie seguinte da imaxe proposta o día anterior sería:

1113213211 ("tres un un tres un dous un un un tres un dous dous un") o que daría:

31131211131221

FONTE:Carlo Frabetti/O xogo da ciencia/Xornal El País e Wikipedia

No hay comentarios. Comentar. Más...

CANTO SABES DE LITERATURA V

parejas escritores

 

A resposta á pregunta do día anterior é ANNA RICE.    Todos eles son escritores nos que os protagonistas son vampiros, con todo, a autora da saga de Crónicas vampíricas (Lestat o vampiro, Entrevista co vampiro, A raíña dos condenados...) é a escritora estadounidense Anne Rice.

E imos coa pregunta de hoxe...

5. Unha destas parellas de escritores non é correcta. Saberías dicir cal?

- Octavio Paz e Anaïs Nin

- David Foster Wallace e Mary Karr

- Verá e Vladimir Nabokov

- Percy Bysshe Shelley e Mary Shelley
        

Maná a solución e unha nova proposta.

FONTE: Sarah Romero/Revista Muy Interesante

No hay comentarios. Comentar. Más...

INSÓLITAS IMAXES DE VENUS

A rexión ecuatorial observada no infravermello / JAXA/ISAS/DARTS/DAMIA BOUIC

A sonda xaponesa Akatsuki (Amencer), tamén chamada PLATET-C, lanzouse no ano 2010 e, cando chegou a Venus, sufriu un serio fallo técnico que a fixo pasar de longo deixando ao planeta moi atrás. Con todo, os enxeñeiros da Axencia Espacial Xaponesa (JAXA) idearon un plan de emerxencia que permitiu, tras cinco anos de dificultosos cálculos e probas, recuperar a nave e devolvela á órbita de Venus.

As manobras de JAXA funcionaron moi ben. A nave sobreviviu e atópase orbitando plácidamente ao redor de Venus desde o 9 de decembro de 2015. A súa órbita actual, moi elíptica, ten un período duns 10,5 días. O apoápside (punto de máximo afastamento do planeta) estabilizouse a uns 360.000 quilómetros de altura sobre a superficie de Venus, mentres que o periápside (punto de máximo achegamento) está a uns 10.000 quilómetros. A esta altitude os instrumentos de medida non poden ofrecer todo o detalle que se esperaba nun principio pero, aínda así, os datos obtidos son de gran relevancia para o estudo das nubes e dos seus movementos. Así o demostran as primeiras imaxes que nos chegan.

A nave vai equipada con varias cámaras que, traballando en diferentes lonxitudes de onda, poden penetrar a diferentes profundidades da densa atmosfera de Venus. Dúas destas cámaras, que traballaban no infravermello (a 1,7 e 2,3 micrómetros), quedaron fóra de operación en decembro de 2016. Pero mentres funcionaron, obtiveron imaxes da zona nocturna, concretamente da rexión a uns 50 quilómetros sobre a superficie do planeta, as nubes desa rexión son sensibles á topografía da superficie e, por tanto, poden dar unha idea dalgunhas características do terreo. Outras dúas cámaras traballando no ultravioleta (a 283 e 365 nanómetros) permiten ver as nubes máis altas iluminadas pola luz solar. Estas nubes conteñen acedo sulfúrico e dióxido de xofre, ademais doutro compoñente que absorbe a luz na banda de 365 nanómetros e que non foi identificado aínda.

No segundo semestre de 2017, os científicos de JAXA fixeron públicas as primeiras imaxes científicas obtidas pola sonda no Arquivo Ataksuki. Desde entón, Dama Bouic, unha especialista francesa no tratamento dixital de imaxes, vén procesando os datos ’brutos’ do arquivo para obter as espectaculares imaxes. Nas imaxes pode apreciarse a dinámica da atmosfera en toda a súa complexidade. Os cambios de cor mostran, no ultravioleta, variacións no dióxido de xofre e nesoutro compoñente descoñecido que absorbe estas lonxitudes de onda creando zonas escuras, así como os movementos convectivos que mesturan os gases. O dióxido de xofre pode fotodisociarse polo efecto da luz solar para formar monóxido de xofre, ou ben pode oxidarse para formar o trióxido que, en combinación con auga, acaba dando lugar a ácido sulfúrico. Con todo, aínda quedan moitas incógnitas por resolver para explicar todo os procesos químicos da atmosfera de Venus e, sen dúbida, a análise detallada de todas estas imaxes axudará a elucidar moitos destes fenómenos.

As imaxes procesadas por Bouic poden contemplarse nun artigo recente de Sky& Telescope.

FONTE: Rafael Bacharel/Xornal El Mundo/Ciencia
No hay comentarios. Comentar. Más...

XOGOS OLÍMPICOS DE INVERNO 2018

20180210075403-1393401052-db6ecfb9de5daa0adbabe2d38bfd8cbc.jpg

 

Os Xogos Olímpicos de Pyeongchang 2018, oficialmente coñecidos como XXIII Xogos Olímpicos de Inverno, é un evento multideportivo internacional que leva a cabo na cidade de Pyeongchang, Corea do Sur entre o 9 e o 25 de febreiro de 2018.

Esta competición conta con máis dun cento de eventos divididos entre as 15 disciplinas deportivas que participan: biatlón, bobsleigh, combinada nórdica, curling, hockey sobre xeo, luge, skeleton, snowboard, esquí alpino, esquí de fondo, esquí acrobático, salto de esquí, patinaxe de velocidade, patinaxe de velocidade en pista curta e patinaxe artística.

12 deportistas españois competirán nestes xogos olímpicos de inverno:

En Esquí alpino: Juan del Campo (eslalon e Eslalon xigante) e Quim Salarich (Eslalon)

En Esquí de fondo: Imanol Rojo (skiahtlon, sprint libre, 15 km libre e 50 clásico) e Marti Vigo (sprint libre, 15 km libre)

En Snowboard: Queralt Castellet (halfpipe), L. Eguibar, R. Hernández e L.Herrero (cross)

En Skeleton: Ander Mirambell

En Patinaxe artístico: Javier Fernández, Felipe Montoya, Sara Hurtado e Kirill Khaliavin (danza)

A delegación española só conseguíu na súa historia dúas medallas, en 1972 e 1992.

Para ter toda a información sobre istes eventos preme AQUÍ.

Que teñades moita sorte!

No hay comentarios. Comentar. Más...

CANTO SABES DE LITERATURA VI

20180208123233-guerra-y-paz.png

Guerra e Paz / Imaxe:aroma-literario.blogspot.com.es

A resposta á pregunta do día anterior é OCTAVIO PAZ E ANAIS NÏN. Cruzamos parellas. Todas elas son parellas de escritores famosos pero Octavio Paz casou con Elena Garro (coñecéronse na universidade) e Anaïs Nin mantivo unha relación con Henry Miller (a pesar de que os dous xa estaban casados).

E imos coa pregunta de hoxe...

6. "Guerra e Paz" foi escrita por Fiódor Dostoievski. 

- Verdadeiro

- Falso

Maná a solución e unha nova proposta.

FONTE: Sarah Romero/Revista Muy Interesante

No hay comentarios. Comentar. Más...

CANTO SABES DE LITERATURA VII

frase-libro

 

A resposta á pregunta do día anterior é FALSO. Fiódor Dostoievski escribiu "Crime e castigo" e foi, neste caso, León Tolstói quen escribiu "Guerra e paz". Esta obra xunto a "Ana Karenina" son as obras máis destacadas deste autor.

E imos coa pregunta de hoxe...

7. "Cando a pobreza entra pola porta, o amor vaise pola xanela". A que famoso libro pertence esta frase? 

- Orgullo e prexuízo

- O retrato de Dorian Grey

- As uvas da ira

- Madame Bovary
  

Maná a solución e unha nova proposta.

FONTE: Sarah Romero/Revista Muy Interesante

No hay comentarios. Comentar. Más...

DÍA INTERNACIONAL DA MULLER E DA NENA NA CIENCIA

20180211095604-sin-titulo.png

Áparte de Marie Curie ou Hipatia de Alexandría non son moitas as mulleres populares na historia da Ciencia. Con todo, si abundan os casos das que foron flagrantemente ninguneadas, tiveron que loitar contra o sexismo ou traballar en condicións miserables para que ao final, despois de tanto esforzo, os seus descubrimentos fosen atribuídos aos seus colegas masculinos e mesmo aos seus maridos!

O número de investigadoras premiadas cun Nobel desde que os galardóns comezasen a entregarse en 1901 non chega á vintena e a razón non só atópase en que menos mulleres accedan a carreiras científicas, senón tamén aos criterios moi discutibles da Academia Sueca ao longo dos anos. O prexuízo ten un nome, “efecto Matilda”, a tendencia para menosprezar os logros científicos se foron levados a cabo por mulleres.

Aquí lembramos algunhas delas, aínda que hai máis, con motivo do Día Internacional da Muller e a Nena na Ciencia, que se celebra hoxe, 11 de febreiro.

A xenetista estadounidense Nettie Stevens (1861-1912) realizou unha exhaustiva investigación con insectos cuxa principal conclusión revolucionaría o mundo da ciencia: son dous tipos de cromosomas, o X e o Y, os que determinan o sexo dun ser vivo, algo que a principios do século XX era completamente descoñecido. O seu traballo tamén proporcionou evidencias de como se obteñen os trazos hereditarios. Pero, mala sorte, Stevens publicou o seu traballo ao mesmo tempo que o seu prestixioso colega Edmund B.Wilson e é fácil saber quen levou a gloria.

Rosalind Franklin (1920-1958), unha mente brillante, cuxas achegas foron imprescindibles para o descubrimento da estrutura do ADN xunto a James Watson e Francis Crick. Pero os seus colegas masculinos non foron precisamente moi elegantes con ela. Para empezar, no artigo de "Nature" no que publicaban os seus achados, Franklin aparece citada no último parágrafo, no que lle agradecen os seus resultados experimentais non publicados e ideas, coma se fose unha especie de «bolseira». Anos despois, no libro "A dobre hélice", Watson referiuse a ela dicindo que o mellor lugar para unha feminista era o laboratorio doutra persoa.

A vida de Lise Meitner (1878-1968) é unha historia de desprezos e penalidades por unha dobre condición, a de ser muller e xudía. "Nai" da fisión nuclear (a ruptura dun átomo pesado noutros menos pesados e máis estables) e recibida en EE. UU. como unha celebridade despois da Segunda Guerra Mundial, hoxe en día apenas se lle coñece. Non compartiu o Nobel de Química co seu compañeiro de laboratorio Otto Hahn por razóns difíciles de entender. E encima nin sequera mencionouna cando recolleu o premio en 1947 a pesar dos seus 30 anos de colaboración. Esa foi posiblemente a cúspide dos moitos desaires que Meitner tivo que pasar durante a súa carreira científica. Meitner si recibiu outros recoñecementos importantes, como a medalla Max Planck en 1949, e un elemento da táboa periódica leva o seu nome na súa honra: o meitnerio.

A estadounidense Isabella Helen Lugski (1921-2017), máis coñecida como Isabella Karle, o seu apelido de casada, desenvolveu un serie de técnicas para determinar a estrutura tridimensional das moléculas por cristalografía de raios X. Pero o Premio Nobel de Química de 1985 levouno o seu esposo, o tamén químico Jerome Karle, e ao seu colaborador, Herbert A. Hauptman. Ela non contaba para o comité destes galardóns, que só entregaron o 3% dos premios a mulleres.

Para os membros da Academia Sueca de 1947 un matrimonio debía de ser algo así como unha entidade orgánica indivisible, ata o punto de que cando concederon o Nobel a Gerty e Carl Cori polo seu descubrimento do proceso da conversión catalítica do glucógeno, compartido co fisiólogo arxentino Bernardo Houssay, o diñeiro do galardón non se repartiu entre os tres premiados, senón que se dividiu en dous: unha parte para a parella e outra para Houssay. Polo menos, Gerty Cori (1896-1957) converteuse na primeira muller en todo o mundo en levar o Nobel de Medicina. Non lle foi fácil, tivo que lidar co sexismo durante toda a súa vida profesional. Algunhas universidades daban traballo ao seu esposo, pero negábanse a contratala a ela ou lle ofrecían soldos ridículos.

Sinais de vida intelixente interplanetaria? Non, son púlsares. Descubriunos a norirlandesa Jocelyn Bell Burnell (1943) mentres facía a súa tese doutoral na Universidade de Cambridge (Inglaterra). Tras analizar unha inxente cantidade de datos obtidos por un radiotelescopio que ela mesma axudou a construír, deu cos sinais destes cadáveres estelares que viran sobre si mesmos a gran velocidade. Con todo, o premio Nobel por ese descubrimento déronllo ao supervisor da súa tese, Anthony Hewish, e a Martin Ryle, tamén astrónomo en Cambridge. A propia Bell Burnell explicaba a National Geographic en 2013 que "a imaxe que a xente tiña nese momento de como se facía a ciencia era a dun home maior que tiña baixo o seu mando a unha chea de subalternos, de quen se esperaba que fixesen o que el dicía".

Chien-Shiung Wu (1912-1977), tamén coñecida como a "Marie Curie chinesa" ou "Madame Wu" é unha dos grandes físicos experimentais do século XX, o cal é todo un logro se se ten en conta que naceu nun pequeno pobo preto de Shangai nunha época na que as nenas non ían á escola e aínda se lles vendaban os pés. Grazas ao apoio da súa familia, Wu non só estudou, senón que alcanzou os niveis académicos máis altos. Recrutada na Universidade de Columbia na década de 1940 como parte do Proxecto Manhattan, realizou investigacións sobre a detección da radiación e o enriquecemento do uranio. Refutó a lei física de conservación da paridade xunto aos seus colegas Tsung-Dao Le e Chen Ning Yang, estudo que mereceu o Nobel en 1957. Pero unha vez máis a Academia premiou aos homes e esqueceu á muller. A decisión foi considerada por moitos escandalosa.

Cando Agnes Pockels (1862-1935) rematou os seus estudos as universidades alemás non admitían mulleres e, cando si o fixeron, os seus pais non a deixaron matricularse. Así que esta moza nada en Venecia dedicouse a coidar dos seus e non tivo máis emprego que o de ama de casa. Con todo, arranxoullas para estudar física cos libros do seu irmán, coñecementos que aplicaba ao que tiña máis a man: a auga de fregar os pratos. Desta forma, Pockels desenvolveu un dispositivo para medir a tensión superficial en substancias como aceites, graxas, xabóns e deterxentes. Os seus estudos foron publicados en "Nature", pero o mundo esqueceuna por completo e foi Irving Langmuir quen levou o Nobel en 1932 polo perfeccionamento da idea orixinal de Pockels.

Estas son algunhas desas "Matildas" ás que aínda hai que facer xustiza. Por fortuna, os tempos cambiaron (ou están niso), pero poida que a lista negra alónguese. Na última edición dos Nobel, unha vez máis, ningún nome feminino soou nos anuncios do fallo do xurado... e ninguén pode aducir que sexa por falta de candidatas.

Malo é o esquecemento!

FONTE: Xornal abc/ciencia


No hay comentarios. Comentar. Más...

CANTO SABES DE LITERATURA VIII

eucatastrofe

 

A resposta á pregunta do día anterior é "O RETRATO DE DORIAN GRAY". A frase pertence á obra do escritor irlandés Óscar Wilde (1854-1900) “O retrato de Dorian Gray”. A obra foi publicada o 20 de xuño de 1890 e causou gran controversia na sociedade da época. O libro foi levado á gran pantalla e tamén ao teatro en forma de musical.

E imos coa pregunta de hoxe...

8.  Un famoso autor de orixe surafricana acuñou o termo "eucatástrofe". Quen?

- George Orwell

- Nadine Gordimer

- J. R. R. Tolkien

- Walter Scott

 

Maná a solución e unha nova proposta.

FONTE: Sarah Romero/Revista Muy Interesante

No hay comentarios. Comentar. Más...

VIDEOXOGOS NOS QUE TI ELIXES PARTE DA HISTORIA

 

René Daumal, talvez o máis coñecido dos poetas descoñecidos franceses, escribiu nun dos seus textos máis fermosos: “O que vou facer non será un verdadeiro poema poético de poeta, porque se a palabra ‘guerra’ fose pronunciada nun verdadeiro poema, a guerra, a verdadeira guerra da que falaría o poeta, a guerra sen piedade, a guerra sen compromiso, acenderíase definitivamente nos nosos corazóns. Porque nun verdadeiro poema as palabras teñen as súas cousas”. Estas liñas da súa obra A guerra santa son unha reivindicación da palabra e, ao mesmo tempo, un recoñecemento ás súas limitacións. Unha aceptación de que hai cousas innombrables pero que merece a pena facer polo menos o intento de nomealas.

Poida que, como titulase Bertold Brecht, outro gran poeta en procura, non sexan estes bos tempos para a lírica, pero mesmo agora (cando ata as redes sociais renegan do texto polo engolosinamento da imaxe) hai quen se atreve a resaltar o valor das palabras. A necesidade de recuperalas como gran ferramenta para a construción de relatos e ficcións. E hai quen se atreve facelo, ademais, nun terreo tan pegado ao espectacular dos gráficos e as animacións como son os videoxogos.

Emily Short, guionista e creadora de videoxogos, é unha desas persoas: “co termo ficción interactiva adoitamos referirnos a un xogo que é case todo texto. Podes interactuar con el decidindo que vai pasar a continuación seleccionando unha ligazón para acceder a esa parte da historia, ou podes teclear comandos e dicir ao personaxe que vai ocorrer”. A quen pasou a súa infancia tecleando Basic para xogar cun Spectrum, un Commodore ou un Amstrad, a descrición de soaralles familiar. E, aínda que as chamadas ficcións interactivas xa non se limitan a liñas de letras verdes sobre fondo negro, a esencia deste tipo de xogos segue sendo a mesma: priman a historia e os personaxes. “Trátase de explorar ou resolver quebracabezas máis que de pegar tiros ou de gañar unha pelexa”, di Short. Na actualidade os xogos sustentados en texto son moito máis que unha limitada conversación cunha máquina. A intelixencia artificial e a proliferación de dispositivos móbiles auguran unha nova idade de ouro para este xénero. A través da AI, asegura Short, os personaxes poden mostrar distintos estados de ánimo dependendo de como avanza a historia, pero ademais tamén se pode “aplicar a intelixencia artificial ao fluxo narrativo. Esta decidiría que anaco de historia debe vir a continuación, en lugar de ter que crear ramificacións narrativas onde o autor previu todo o que pode pasar de forma secuencial”.

Resulta rechamante que nun campo, o dos videoxogos, no que é posible explorar mundos xigantescos ou alcanzar un nivel gráfico de detalle extraordinario, os personaxes continúen sendo maioritariamente planos e a profundidade da narración sexa escasa. Short espera que estes avances permitan a creación de videoxogos máis emocionais, con conflitos argumentais máis convincentes e que consigan transmitir ao xogador as mesmas emocións que logra o cinema ou a literatura. Para dar ese salto que talvez consiga instaurar, dunha vez por todas, aos videoxogos como a arte do século XXI, para conseguir expresar a complexidade e os matices presentes na psicoloxía humana, hai que volver mirar ao diálogo. En definitiva, á palabra.

FONTE: José L. Álvarez Cedena/Xornal El País
No hay comentarios. Comentar. Más...

CANTO SABES DE LITERATURA IX

un guijarro en el cielo

 

A resposta á pregunta do día anterior é J.R.R.TOLKIEN. Os libros de John Ronald Reuel Tolkien non só inspiraron (e seguen inspirando) moitos outros libros de fantasía, senón que acuñou termos como legendarium e eucatástrofe empregados en conexión coa súa obra. Eucatástrofe é un xiro repentino dos acontecementos que garante que o protagonista da historia non sexa finalmente vítima da súa propia misión ou destino. Tolkien foi nomeado Comendador da Orde do Imperio Británico pola raíña Isabel II o 28 de marzo de 1972.

 

E imos coa pregunta de hoxe...

9. Quen escribiu a novela de ciencia ficción "Un seixo no ceo"? 

- Isaac Asimov

- Arthur C. Clarke

- Herbert George Wells
 
- Phillip K. Dick
 

Maná a solución e unha nova proposta.

FONTE: Sarah Romero/Revista Muy Interesante

No hay comentarios. Comentar. Más...

A CAPA DE OZONO SEGUE RACHÁNDOSE

Evolución do buraco na capa de ozono sobre a Antártida en outubro entre 1979 e 2017 / NASA/GSFC

A capa de ozono que protexe a vida na Terra da radiación ultravioleta segue debilitándose. Aínda que a súa manifestación máis visible, o buraco sobre a Antártida, está pechándose, a concentración de ozono atmosférico noutras latitudes do planeta segue baixando. Os científicos aínda non saben que está a rachar o ceo protector, aínda que sinalan dous posibles culpables, ambos os humanos: partículas de orixe industrial ou o cambio climático.

O ozono é un perigoso contaminante na capa máis baixa da atmosfera, na troposfera onde se desenvolve a vida. Pero nas capas altas, na estratosfera, é unha bendición. Alí, a entre os 16 e os 50 quilómetros de altura, un filtro de moléculas de ozono (formadas por tres átomos de osíxeno, O3) atrapa ata o 99% dos raios ultravioleta e boa parte da radiación infravermella.

Cando en 1985 os científicos descubriron un xigantesco buraco neste manto sobre o casquete antártico saltaron todas as alarmas. En apenas dous anos, coa firma do Protocolo de Montreal, os gobernos de todo o mundo poñíanse de acordo para prohibir os clorofluorocarbonos (CFC). Estes compostos, presentes en frigoríficos, aparellos de aire acondicionado ou en aerosois, estaban a acabar co ozono. Aínda que a longa vida dos CFC prolongou a agonía, a concentración destas substancias xa se estaba reducindo. Diversos estudos estimaron que, para 2030, o ozono volvería aos niveis de 1980. Con todo, un estudo baseado en medicións de diversos satélites, globos atmosféricos e sofisticados modelos químico-climáticos acaba de desmontar aquelas estimacións.

Aínda que o ozono sobre os casquetes polares está a recuperarse e a súa concentración na parte superior da estratosfera aumentou nos últimos anos, nas capas medias e baixas da estratosfera a cantidade de O3 por metro cúbico de aire non deixou de reducirse. A data é importante, xa que foi o ano no que as emisións de CFC alcanzaron o seu máximo. Desde entón, a súa prohibición notouse na atmosfera pero non na recuperación do ozono que debía seguirlle. Así, segundo o estudo, publicado na revista da Unión de Geociencias Europea, a concentración de ozono na parte superior da estratosfera, por encima dos 30 quilómetros, subiu en 0,8 unidades Dobson, unha medida para o espesor da capa de ozono. Con todo, nas capas media e baixa produciuse un descenso de 2,6 unidades Dobson. A baixada, ademais, foi na maior parte do planeta, entre o paralelo 60º norte (que pasa polos países nórdicos) e o paralelo 60º sur, xusto por encima do océano Antártico. O estudo tamén desvela outro fenómeno que non parece tranquilizador. A concentración de ozono na capa máis baixa da atmosfera non deixou de aumentar nos últimos anos. De feito, o aumento de O3 na troposfera case iguala ao descenso observado na estratosfera. O problema é que, tan abaixo, o ozono fai máis dano que ben.

O problema é que os científicos non saben que está a impedir que, unha vez eliminados os CFC, a capa de ozono se recupere. Para os científicos hai dúas posibles causas. Por unha banda, unha serie de novos compostos, os VSLS (substancias de moi curta vida) que conteñen cloro e bromo, os mesmos químicos presentes nos CFC. Estas substancias úsanse como disolventes, decapantes ou desengrasantes. Se fosen estes VSLS todo podería solucionarse cun Protocolo de Montreal II. Pero hai outra posible causa: o cambio climático podería estar a alterar a circulación Brewer- Dobson, unhas correntes de aire que move o aire cara a e a través da estratosfera. De ser así, para resolver o problema da capa de ozono habería que afrontar o do cambio climático.

FONTE: M. Angel Criado/Xornal El País/Ciencia
 
No hay comentarios. Comentar. Más...

CANTO SABES DE LITERATURA X

Un famoso detective

 

A resposta á pregunta do día anterior é ISAAC ASIMOV. Neste caso, o autor de libro de ciencia ficción "Un seixo no ceo", é do escritor de orixe ruso Isaac Asimov (1920-1992). Foi a primeira novela escrita por Asimov aínda que posteriormente incorporouna como parte da "Saga da Fundación".

E imos coa pregunta de hoxe...

10.  Un famoso detective aparece como protagonista nas novelas de Agatha Christie.

- Sherlock Holmes

- Hercules Poirot

- Charles Auguste Dupin

- Philip Marlowe
        

Maná a solución e unha nova proposta.

FONTE: Sarah Romero/Revista Muy Interesante

No hay comentarios. Comentar. Más...

A ESCOLA E A CREATIVIDADE NOS NENOS

 

Di que non ten unha bóla de cristal pero afirma que "os profesores e as escolas do futuro xa existen aínda que non en número suficiente". Cristóbal Cobo (Santiago de Chile, 1976) é profesor e investigador en tecnoloxías novas e educacionaos. Cobo é unha referencia internacional en innovación, tecnoloxía e aprendizaxe. Foi distinguido polo Consello Británico de Investigación Económica e Social. É coautor dos libros "Planeta Web 2.0" e "Aprendizaxe Invisible". No seu último libro "A innovación pendente" analiza os desafíos da educación e a aprendizaxe nesta sociedade en permanente transformación. Para Cobo, a escola e o fogar son os escenarios máis importantes para o desenvolvemento da creatividade dos nenos.

No hay comentarios. Comentar. Más...

CANTO SABES DE LITERATURA XI

Jo March

 

A resposta á pregunta do día anterior é HÉRCULES POIROT. Todos eles son detectives famosos da literatura, pero o detective ficticio creado por Agatha Christie é Hercules Poirot. Aparece por primeira vez en "O misterioso caso de Styles" en 1920 e desaparece en 1975 por mor da súa morte no libro "Pano".

E imos coa pregunta de hoxe...

11.  Jo March é un dos personaxes femininos máis carismáticos desta historia de 1868. A que libro referímonos?

- As aventuras de Tom Sawyer

- Lolita

- Cumes Borrascosas

- Mullerciñas

 

Maná a solución e unha nova proposta.
  

FONTE: Sarah Romero/Revista Muy Interesante

No hay comentarios. Comentar. Más...

NOVOS CAMIÑOS PARA COMBATIR O CANCRO

O nanorrobot de ADN leva unha encima que coagula o sangue (morada) e está deseñado para que non ataque a células sas JASON DREES / ASU

As películas Viaxe fantastico (1966) e O chip prodixioso (1987) imaxinaron como sería meter dentro dunha persoa un submarino tripulado en miniatura capaz de viaxar polo torrente sanguíneo para reparar os tecidos danados dun cerebro. Desde hai anos, ese mesmo concepto, o de miniaturizar tratamentos e dirixilos cara a unha parte específica do corpo humano, está a investigarse en diversos laboratorios para detectar e combater enfermidades, coa vista posta especialmente no cancro.

Os avances, como o que presenta un equipo de investigadores de EEUU e China e publicado na revista Nature Biotechnology , son prometedores e suxiren que non estamos tan lonxe de facer realidade eses tratamentos de precisión grazas á chamada nanomedicina. En concreto, probar con éxito en ratos uns robots diminutos  (nanorrobots) programados para destruír tumores.

Primeiro introduciron nun rato células cancerígenas humanas para que o animal desenvolvese un tumor agresivo. Cando este medrou o suficiente, inxectaron por vía intravenosa os nanorrobots (mil veces máis pequenos que o grosor dun cabelo humano). Cada un deles está fabricado a partir dunha folla de origami de ADN que mide 90 por 60 nanómetros. Na súa superficie colocaron unha encima chamada trombina, que forma parte do proceso de coagulación do sangue e é capaz de bloquear o tumor cortando a subministración dos vasos sanguíneos que alimentan ao tumor e permítenlle medrar. O nanorrobot foi inxectado no rato e viaxou polo seu torrente sanguíneo ata chegar ao tumor. Co obxectivo de evitar que atacase ás células sas, colocaron na súa superficie un aptámero de ADN (un ácido nucleico) para que especificamente recoñecese unha proteína, chamada nucleína, que non está presente en células sas. Libera a encima trombina para coagular e interromper a circulación do sangue, prodúcese unha necrosis no tumor do rato.

Esta tecnoloxía é unha estratexia que pode ser usada para tratar moitos tipos de tumores.

FONTE: Teresa Guerrero/Xornal El Mundo/Ciencia
No hay comentarios. Comentar. Más...

CANTO SABES DE LITERATURA XII

novelas ucrónicas

 

A resposta á pregunta do día anterior é MULLERCIÑAS. Jo March, Amy March, Beth March e Margaret -Meg-March son catro irmás que viven co pano de fondo da Guerra Civil nos Estados Unidos. Jo ou Josephine, é o personaxe máis ousado e curioso: adora a literatura, é un tanto masculina e un carácter forte e irónico. A súa autora é Louise May Alcott.

E imos coa pregunta de hoxe...

12.  É unha das novelas ucrónicas máis famosas. Gañou o Premio Hugo á mellor novela.

- O home no castelo de Phillip K. Dick

- Patria de Robert Harris

- Tempos de arroz e sal de Kim Stanley Robinson

- No día de hoxe de Jesús Torbado    

Maná a solución e unha nova proposta.

FONTE: Sarah Romero/Revista Muy Interesant

 
No hay comentarios. Comentar. Más...

COMEZA O ANO CHINO 4716: "CAN DA TERRA"

Horóscopo Chino

 O can 狗, animal diste ano chino / Imaxe: confuciomag.com

Hoxe, venres, 16 de febreiro, empeza a celebración do Ano Novo Chinés 2018, o 4716 para eles, unha das tradicións máis emblemáticas do país asiático, que representa a chegada da primavera, o fin dunha etapa e o inicio doutra. Será, ademais, o Ano do Can de Terra (o que nos deixa estivo dedicado ao Galo Vermello de Lume).

Baseado no calendario lunisolar​ tradicionalmente utilizado en China, as celebracións comezan o primeiro día do primeiro mes lunar e rematan o día quince, cando se celebra o Festival dos farois. Durante este período, prodúcese a maior migración humana do planeta, o "movemento de primavera", con millóns de persoas viaxando aos seus lugares de orixe para celebrar as festas coas súas familias,

Na antiga China, para enumerar os anos aplicábase o uso dos títulos dos emperadores e do sistema celeste ganzhi, así no ano 2937 a. C. elaborouse o primeiro calendario lunar chinés, segundo o cal cada signo consta de 60 anos (tempo do reinado do Emperador Amarelo), distribuídos en cinco ciclos de doce anos cada un. Foi a partir da dinastía Han do Leste (25-220), cando os chineses comezan a usar os doce signos de animais en orde: Rata, Boi, Tigre, Coello, Dragón, Serpe, Cabalo, Cabra, Mono, Galo, Can e Porco. Segundo os antigos filósofos chineses, os cinco elementos fundamentais do Universo que se combinan cos doce animais e inflúen na súa personalidade son: o metal, a madeira, a auga, o lume e a terra. Cada elemento reina dous anos, un baixo o signo do Yang e outro baixo o signo do Yin, establecéndose así un equilibrio perfecto. 

Na cultura chinesa existe a tradición de outorgar un signo do zodíaco aos recentemente nados. O signo que se lle adxudica a cada persoa depende do ano no cal naceu e as características do animal outorgado determinarán o carácter, os sucesos ou, mesmo, a sorte desa persoa durante o ano do seu signo.

Iste ano o animal é o can, e o seu horóscopo di que o can é un ser dedicado ao traballo, honesto, confiable, dilixente, cun gran sentido da xustiza e a lealdade. Cativa a todos coa súa personalidade excitante, o seu bo humor e a súa gran capacidade para escoitar os problemas dos demais e dar bos consellos. No amor son fieis e leais, aínda que moi celoso cando a súa parella non está na casa. Os nervios son o seu maior problema de saúde.

FONTE: abc.es e confuciomag.com
No hay comentarios. Comentar. Más...

ESPAÑA,TAN SIGULAR COMO PLURAL

 

Vídeo de promoción da Marca España para 2018, realizado por TVE, que pon en valor o potencial de España a través do amplo legado do Patrimonio e a historia do noso país.

Un plano aéreo da citania do monte Trega móstrase no minuto 00.36 do vídeo, como un dos mellores exemplos da cultura milenaria que herdou A Guarda e os seus habitantes.

Como non, no vídeo tamén hai momentos no que o resto de Galicia amosa o seu valor histórico e cultural: Catedral de Santiago...

Presumir do noso!

No hay comentarios. Comentar. Más...

CANTO SABES DE LITERATURA XIII

20180211205213-manuel-murguia-faro-de-vigo.jpg

Manuel Antonio Martínez Murguía / Imaxe: upload.wikimedia.org

 

A resposta á pregunta do día anterior é O HOME DO CASTELO. A ucronía (subxénero literario da ciencia ficción referido a un tempo inexistente, non por ocorrer no futuro senón por ser unha visión alternativa deste debido a que a historia da humanidade transcorrera de xeito diferente a como transcorre) está presente en todas elas pero sen dúbida referímonos a "O home no castelo" do escritor estadounidense Phillip K. Dick (1928-1982). Recentemente estreouse unha serie de TV co mesmo nome.

E imos coa pregunta de hoxe...

13.  Manuel Murguía, gran historiador de Galicia e primeiro presidente da Real Academia Galega, casou no ano 1858, en Madrid, cunha grandísima escritora galega. Cal era o seu nome?

- Pura Vázquez

- María Mariño

- Rosalía de Castro

- Xoana Torres    

Maná a solución e unha nova proposta.

 

FONTE: Adaptación propia á literartura gelaga da idea de Sarah Romero/Revista Muy Interesante/wikipedia

No hay comentarios. Comentar. Más...

ILUSIÓN ÓPTICA MULLER-LYER DINÁMICA


 

Trátase dunha versión doutra ilusión óptica clásica, descuberta por F. C. Muller-Lyer en 1889. O segmento que ten as puntas de frecha cara a fóra parece máis longo que o que ten as puntas cara a dentro, a pesar de que ambos miden o mesmo. A nosa atención vese atraída pola área que está entre as puntas de frecha, causando esta impresión de cambio de lonxitude. A ilusión mantense aínda que saibamos o que de verdade ocorre e mesmo en movemento, como se ve na versión radial en dorma de gifda creada polo artista visual italiano Gianni A. Sarcone.

 

FONTE: Jaime Rubio Hancock/Verne/Xornal El País 

No hay comentarios. Comentar. Más...

CANTO SABES DE LITERATURA XIV

20180212122433-irixoa-4.jpg

Piñeiros / Imaxe: campogalego.com

A resposta á pregunta do día anterior é ROSALÍA DE CASTRO. Manuel Murguía e Rosalía de Castro contraeron matrimonio o 10 de outubro de 1858 na igrexa parroquial de San Ildefonso de Madrid.

E imos coa pregunta de hoxe...

14.  Quen é o autor distas dúas etrofas?

Que din os rumorosos
na costa verdecente
ao raio transparente
do prácido luar?
Que din as altas copas
de escuro arume arpado
co seu ben compasado
monótono fungar?

Do teu verdor cinguido
e de benignos astros
confín dos verdes castros
e valeroso chan,
non des a esquecemento
da inxuria o rudo encono;
desperta do teu sono
fogar de Breogán.

- Pascual Veiga

- Rosalía de Castro

- Curros Enríquez

- Eduardo Pondal    

Maná a solución e unha nova proposta.

 FONTE: Adaptación propia á literartura gelaga da idea de Sarah Romero/Revista Muy Interesante/wikipedia 

No hay comentarios. Comentar. Más...

OS CITRICOS TEÑEN UNHA ORIXE ASIÁTICA

20180211200051-askorbinovaya-kislota-dlya-volos.jpg.jpg

Cítricos / Imaxe: volosylike.ru

De entre os moitos alimentos que se engloban dentro do paraugas da dieta mediterránea, os cítricos ocuparon, tradicionalmente, un lugar privilexiado. Con todo, unha investigación determinou que a súa verdadeira orixe non está nos cultivos da Europa máis occidental, senón que é asiático. É máis, todos eles teñen unha orixe común.

A pesar de que os cítricos son un dos tipos de froitas máis comercializados do mundo, había algo que despistaba aos científicos, e que dificultaba a súa clasificación: o seu alto nivel de hibridación. As laranxas, as mandarinas, os limóns, os pomelos… e así ata 60 variedades de cítricos foron analizados por un equipo de científicos, que concluíron que a súa procedencia era única: un tipo de árbore hai 8 millóns de anos, nunha rexión nas saias de Himalaya. En concreto, a área de procedencia desta árbore, do que se orixinaron todos os cítricos, era un bosque chuvioso de clima tropical ao sueste do Himalaya, nunha rexión que inclúe a zona oriental de Assam, ao norte de Myanmar e o oeste de Yunnan. "As nosas análises suxiren que as especies cítricas ancestrais sufriron un evento de especiación repentina durante o Mioceno tardío, hai uns 8 millóns de anos", detallan os investigadores no estudo, publicado pola revista Nature.

Esta especiación coincidiu cunha transición pronunciada das condicións do monzón húmido a un clima máis seco. Así, produciuse unha separación que deu lugar á complexa variedade de cítricos que existen na actualidade, distinguindo tipos puros e híbridos; o que implica, ademais, un complexo proceso de "domesticación" por parte do ser humano. "Os primeiros intentos de domesticar estes froitos baseáronse na propagación asexual a través de sementes sen fecundación e a selección deliberada de trazos específicos", revela o autor principal da investigación.

O novo traballo desafía as propostas anteriores para a taxonomía dos cítricos. De feito, os científicos comparan o complexo historial de mestura dos cítricos cultivados polo home co que experimentaron outros cultivos ben recoñecidos, como o arroz e o millo, e mesmo outras árbores froiteiras, como a mazá e a uva. Outros grupos de cítricos cultivados, os híbridos, orixináronse a partir de hibridaciones de dúas especies parentales puras.

En xeral, o traballo presenta ideas que dan a clave sobre a orixe, a evolución e a domesticación dos cítricos, e a xenealoxía das variedades silvestres e cultivadas máis importantes. Tomados en conxunto, estes achados trazan un novo marco evolutivo para estes cultivos froiteiros: un escenario que desafía os actuais pensamentos taxonómicos e filoxenéticos, e apunta cara a unha reformulación do xénero Citrus.

FONTE: Laura Marcos/Revista Muy Interesante
No hay comentarios. Comentar. Más...

CANTO SABES DE LITERATURA XV

Monasterio de San Salvador de Celanova - exterior

Fachada exterior do Monasterio de San Salvador de Celanova(Ourense) / Imaxe: cromacultura.com

A resposta á pregunta do día anterior é EDUARDO PONDAL. Estas dúas estrofas corresponde a "Os pinos" ou tamén "Breogán", un poema de Eduardo Pondal publicado dentro da súa obra " Queixumes dos pinos" en 1886. Consta de 10 estrofas, das cales as catro primeiras dan a letra ao actual Himno de Galicia, adoptado oficialmente tras a aprobación do Estatuto de Autonomía de Galicia de 1981, ao que puxo música, nun traballo conxunto con Pondal en 1890, Pascual Veiga.

E imos coa pregunta de hoxe...

15. Longa noite de pedra, 1962

O teito é de pedra.
De pedra son os muros
i as tebras.
De pedra o chan
i as reixas.
As portas,
as cadeas,
o aire,
as fenestras,
as olladas,
son de pedra.
Os corazós dos homes
que ao lonxe espreitan,
feitos están
tamén
de pedra.
I eu, morrendo
nesta longa noite
de pedra.

 O seu autor naceu en Celanova (Ourense) en 1912. de quen estamos a falar? 

- Antonio Norriega Varela

- Manuel Antonio

- Luis Amado carballo

- Celso Emilio Ferreiro    

 

Maná a solución e unha nova proposta.

 FONTE: Adaptación propia á literartura gelaga da idea de Sarah Romero/Revista Muy Interesante/wikipedia

No hay comentarios. Comentar. Más...

O NAVEGANTE QUE QUERE SALVAR OS OCÉANOS

 

Como Marini, o personaxe da Illa ao mediodía de Julio Cortázar, miramos case sempre as illas desde o alto. Puntos apenas distinguibles a través de portelos de avións, suspendidos a miles de metros de altura. E como Marini preguntámonos tamén que será dá xente de alá abaixo, como serán as súas vidas neses pedazos de terra illados do resto do mundo. Nós, a maioría continental, temos a ilusión de que basta con botar a andar (ou a rodar) para ir a calquera lado e antóllallenos estraña e afastada a existencia rodeados de auga. Ese mesma auga desde onde partiu a vida no planeta e que agora se atopa ameazada pola acción depredadora dun sistema económico que parece disposto a inmolarse se non cambia de dirección.

Nainoa Thompson, en cambio, sabe o que é vivir nunha illa porque naceu nunha, en Oahu. Un recoñecido destino turístico non medio do Pacífico. A primeira das illas de Hawai que colonizou James Cook en 1778. Tamén é lugar onde se atopa a base naval de Pearl Harbor, bombardeada polos xaponeses en decembro de 1941 provocando que Estados Unidos entrase na Segunda Guerra Mundial. Thompson é un polinesio orgulloso das tradicións do seu pobo e unha das persoas que máis fixo para manter a súa cultura e os seus costumes, pero sobre todo é un navegante empeñado en que todos nos comprometamos co coidado dos mares porque, sen eles, a vida enteira non planeta está ameazada.

A cruzada de Thompson, que na actualidade é presidente dá Sociedade de Navegación Polinesia, levoulle a embarcarse nunha aventura incrible: dar a volta ao mundo nunha embarcación tradicional polinesia utilizando os métodos de navegación herdados dos seus antepasados. Durante dous anos a súa tripulación percorreu máis de 110.000 quilómetros, visitou 23 países e fixo escala en 150 portos.

Thompson comezou as súas expedicións en 1976 a bordo dá Hokule’a (nome que significa estrela da alegría), a primeira embarcación construída seguindo os métodos dous seus antepasados polinesios en 600 anos. Para Thompson esa mirada cara ao pasado representa tamén unha imaxe cara ao futuro, debido a que cada unha das súas expedicións estivo sempre orientada cara a un mesmo propósito: tender pontes entre as culturas e as xentes de cada lugar para, a través da colaboración e o entendemento, dar un xiro á dirección insustentable que leva o sistema actual. Por iso é polo que, nun artigo publicado non Huffington Post, describise as súas viaxes como algo que vai máis aló da mera aventura: “ Non exploramos só os océanos, senón os límites da graza, a compaixón e a coraxe humanos”.

FONTE: José L. Álvarez Cedena/Xornal El país
No hay comentarios. Comentar. Más...

CANTO SABES DE LITERATURA XVI

Formigas / Imaxe: dicasdemulher.com.br

 

A resposta á pregunta do día anterior é CELSO EMILIO FERREIRO. "Longa noite de pedra" é unha obra poética de Celso Emilio Ferreiro, publicada en 1962. É a obra máis coñecida e representativa da lírica galega de posguerra, constituíndo un libro chave para entender a literatura galega contemporánea e unha referencia obrigada de toda unha xeración de autores e lectores.O tempo de "Longa noite de pedra" son os anos da posguerra e da ditadura franquista, quedando mesmo o título do libro fixado coma un dos nomes desa época, adverso para todo o que fose galeguismo, esquerda ou literatura galega.

E imos coa pregunta de hoxe...

16. O crepúsculo e as formigas  é un libro de 10 relatos publicado en 1961 pola Editorial Galaxia.

É o intre do crepúsculo. Agora é cando morre a lus e os perfiles das cousas deixan de ser concretos. Achego a miña cara á fiestra, aos vidrios da fiestra, e vexo a rúa longa, ateigada de xente informe, coma un carreiro de formigas que fervera estreitamente, escuramente. Os homes son coma formigas, na vila sen nome. E eu, niste intre do crepúsculo, véxoos desdebuxados, esvaídos, pois o alento da miña boca vai embazando progresivamente o cristal que se interpón antre os homes e a miña ollada.

Cal é o seu autor?

- Anxel Fole

- Álvaro Cunqueiro

- Méndez Ferrín

- Eduardo Blanco Amor    

Maná a solución e unha nova proposta.

 FONTE: Adaptación propia á literartura gelaga da idea de Sarah Romero/Revista Muy Interesante/Wikipedia

No hay comentarios. Comentar. Más...

ENFRONTARSE AO ACOSO ESCOLAR DENDE A CASA

 

Tiina Mäkelä é directora para España e América Latina do Programa KiVa contra o ’bullying’. Este método foi creado en 2007 a proposta do Goberno finlandés na Universidade de Turku pola investigadora Christina Salmivalli. Ofrece estratexias para identificar, combater e previr o bullying traballando sobre as condutas de agresores, público espectador e atención ás vítimas. Hoxe está presente en escolas de EEUU, Reino Unido, Alemaña, Latinoamérica, Sudáfrica e España. Os estudos realizados nestes países demostran a súa efectividade: só no primeiro ano de implantación, KiVa logra reducir entre un trinta e un cincuenta por cento os casos de bullying. Doutora en Ciencias da Educación, Makela ofrece as claves para saber se un neno está a sufrir "acoso escolar", así como a mellor maneira de intervir.
No hay comentarios. Comentar. Más...

CANTO SABES DE LITERATURA XVII

20180216125926-wallpaper-letras-galegas-eze.jpg

Letras Galegas / Imaxe: elblogdelmar.com

 

A resposta á pregunta do día anterior é MÉNDEZ FERRÍN. Xosé Luís Méndez Ferrín publicou en 1961 "O crepúsculo e as formigas", un libro de 10 relatos. Neles existe un ambiente de terror, no que as persoas camiñan como formigas en fileira, movidas por forzas cegas, que levan cara un tráxico destino. A brevidade e densidade dos relatos están apoiadas polas recorrencias do discurso que incorpora variados procedementos técnicos: o emprego da estrutura epistolar, do monólogo interior, da ruptura temporal ou da técnica cinematográfica. Os relatos, escritos cando Ferrín vivía en Madrid, están ambientados en espazos urbanos e rurais de Vigo (porto), Ourense (río Barbaña) e Santiago de Compostela.

E imos coa pregunta de hoxe...

17. O Día das Letras Galegas é unha data consagrada á exaltación e promoción da nosa literatura e da nosa lingua arredor da cal se celebran no noso país, e no estranxeiro, numerosas producións e eventos culturais de homenaxe á figura escollida. Comezou a celebrarse en 1963. Porque niste ano?

- Publicación de "Cousas da vida" de Castelao

- Centenario da publicación de "Cantares Gallegos" de Rosalía de Castro.

- Publicación de "Xente de aquí e de acolá" de Cunqueiro

Maná a solución e unha nova proposta.

 FONTE: Adaptación propia á literartura gelaga da idea de Sarah Romero/Revista Muy Interesante/Wikipedia

No hay comentarios. Comentar. Más...

A ORIXE DAS PALABRAS:

¿De dónde viene la expresión ‘¡vete a la porra!’?

Tres variantes da famosa "porra" que levaban os sarxentos dos exércitos españois / Imaxe: confilegal.com


"Vaite á porra!" Empregamos este modismo cando molestos, queremos que alguén nos deixe en paz.

Pero cal é a súa orixe? Pois provén do mundo castrense. O sarxento maior de cada Terzo de Flandes, a unidade de elite dos exércitos Habsburgo no século XVI e XVII, dirixía os compases dos seus homes movendo un gran garrote, unha especie de antecedente da batuta de orquestra que recibía o explícito nome de "porra". Cando unha columna en marcha facía un alto prolongado, o sarxento maior chantaba no chan o extremo inferior da súa porra distintiva para simbolizar a parada. Os soldados arrestados debían permanecer sentados ao redor da porra que o sarxento cravara ao principio. Iso equivalía por tanto a «enviar a alguén á porra» como sinónimo de arrestarlo.

FONTE: Xornal abc


No hay comentarios. Comentar. Más...

CANTO SABES DE LITERATURA XVIII

20180216143839-indice.jpg

Esqueletos / Imaxe: escribientes.com

A resposta á pregunta do día anterior é CENTENARIO DA PUBLICACIÓN DE "CANTARES GALLEGOS DE ROSALÍA DE CASTRO. O 20 de marzo de 1963, coincidindo co centenario da publicación de "Cantares Gallegos", de Rosalía de Castro, os académicos de número Francisco Fernández del Riego, Manuel Gómez Román e Xesús Ferro Couselo propuxeron a celebración do Día das Letras Galegas .O 28 de abril do mesmo ano, en Xunta ordinaria, a Academia resolveu, por unanimidade, aprobar esta proposta e declarar Día das Letras Galegas o 17 de maio de cada ano. Tratándose, xa que logo, do centenario da súa obra, foi Rosalía de Castro a primeira homenaxeada á que continuarían, desde esa data e sen interrupción, outras moitas figuras senlleiras da nosa cultura, elixidas en Xunta Ordinaria pola Academia.

E imos coa pregunta de hoxe...

18. A que autor o seguinte texto?

Eu nascín,  medrei e fíxenme home, e un bo día enfermóuseme un ollo. Fun aos médicos e lambéronme unha manchada de cartos e no remate de contas o ollo sandar sandou, pero quedoume grolo. Por aquel tempo tiña un galo tan amante que viña comer na miña man. Chamáballe Tenorio.

- Cunqueiro

- Rosalía

- Castelao

- Blanco Amor

Maná a solución e unha nova proposta.

FONTE: Adaptación propia á literartura gelaga da idea de Sarah Romero/Revista Muy Interesante/Wikipedia

No hay comentarios. Comentar. Más...

O TERREO EN CONDOMINIO MÁIS PEQUENO DO MUNDO

Supone una frontera natural entre España y Francia

A Illa dos Faisáns supón unha fronteira natural entre España e Francia / Imaxe: Google Maps

É posible que un territorio pertenza durante seis meses a un país e o resto do ano a outro? A resposta é si.

O exemplo, a Illa dos Faisanes, situada no río Bidasoa. Mide 213 metros de longo por 40 de ancho e ocupa case 7.000 metros cadrados. Ao carón do río atópase a cidade de Irún, ao outro, a francesa de Hendaia. Desde febreiro, este illote fluvial está baixo xurisdición española. Pero só será así durante seis meses. A outra metade do ano pertencerá a Francia.

Foi a finais o século XIX cando se chegou a este pacto de soberanía rotatoria de seis meses que converteu a este illote no territorio en condominio máis pequeno do mundo. Supón unha fronteira natural entre España e Francia.  Esta illa supuxo durante moito tempo unha importante fonte de conflitos entre os pescadores españois e franceses. Coa finalidade de evitar enfrontamentos e, á vez, impedir que o Illote se convertese nun terreo non lexislado, Francia e España decidiron repartirse durante seis meses ao ano a xurisdición da mesma. Neste illote é onde se asinou o 7 de novembro de 1659 o Tratado dos Pireneos, poñéndose fin á guerra entre España e Francia que se iniciou en 1635. A partir dese momento, os Pireneos pasaban a ser a fronteira natural entre os dous países. Desde finais do XIX existe esta soberanía rotatoria de seis meses entre España e Francia. Alí acordaríase tamén o matrimonio de Luís XIV con María Teresa de Austria, infanta de España. Un acordo matrimonial que un ano despois, en 1660, ratificarían na mesma illa ambos os monarcas: Luís XIV e Felipe IV.

FONTE: Xornal La Vanguardia
No hay comentarios. Comentar. Más...

CANTO SABES DE LITERATURA XIX

Retrato Rosalía de Castro

Rosalía de Castro / Imaxe: actualidadliteratura.com

A resposta á pregunta do día anterior é CASTELAO. Alfonso Daniel Rodríguez Castelao publicou en 1922 na Editorial Céltiga de Ferol un texto en prosa ao que pertence o anaco proposto na pregunta: "Un ollo de vidro. Memorias dun esquelete", que consta dunha serie de secuencias narrativas que acadan unidade estrutural grazas a seren produto dunha conversa entre un narrador, o esqueleto, que lembra secuencias da súa vida pasada, e dous paranarradores, colegas de cemiterio.

E imos coa pregunta de hoxe...

19. Rosalía de Castro foi a primeira escritora á que se lle adicou os DÍA DAS LETRAS GALEGAS en 1963. A quen se lle adicará iste ano?

- Carlos Casares

- Manuel María

- Xosé Filgueira

- Mª Victoria Moreno

Maná a solución.

FONTE: Adaptación propia á literartura gelaga da idea de Sarah Romero/Revista Muy Interesante/Wikipedia

No hay comentarios. Comentar. Más...

AXUDAR AOS RAPACES A ATOPAR A SÚA PAIXÓN

 

Son moitos os que reflexionan e propoñen melloras na educación, pero non tantos os que pode falar dende a experiencia. Richard Gerver é un deles. Premio nacional de ensino e mellor director de escola do Reino Unido, Gerver está considerado como un dos líderes educativos máis innovadores e inspiradores do noso tempo. A súa visión sobre a educación e o potencial humano foi solicitada en múltiples ocasións por organizacións de todo o mundo e numerosos deportistas de elite. É autor de libros como “Crear hoxe a escola do mañá”,"A educación e o futuro dos nosos fillos” e “Simple Thinking”. Para este Doutor en educación, profesor e escritor, a clave da educación é "axudar aos nenos para atopar o que lles apaixona”.


No hay comentarios. Comentar. Más...

"PAZ", UN ESPÍA ESPAÑOL NO ESPAZO

Paz, el primer satélite espía español, ya está en órbita

Representación artística do satélite Paz sobrevoando a Península Ibérica / Airbus

Tras sufrir toda unha coleción de contratempos e atrasos, o satélite español Paz de observación da Terra finalmente foi lanzado e posto en órbita con éxito onte dende a base militar de Vandenberg (California, EE. UU.). De momento haberá que esperar para comprobar o seu bo funcionamento, pero se é así supoñería un fito para España: entraría no selecto club dos países con capacidade de observación da Terra. En Europa, só Alemaña e Italia gozan deste privilexio.

O satélite dotará en pouco tempo ao Ministerio de Defensa español de funcións de seguridade non dispoñibles ata agora, como evitar o descarrilamento dun tren ao poder detectar o desprazamento milimétrico das vías ou loitar contra o narcotráfico.
Paz, que será capaz tamén de predicir comportamentos atmosféricos anormais, leva incorporado o AIS, un sistema de localización de tráfico marítimo mediante o cal, fusionando os seus datos cos do SAR, poderá controlar calquera movemento sospeitoso de barcos. Entre os posibles usos de Paz destacan, por exemplo, as aplicacións de intelixencia, cartografía, control fronteirizo, avaliación de catástrofes naturais, urbanismo e planificación do territorio, observación do medio ambiente e outros propósitos científicos. Paz poderá xerar ata 100 imaxes diarias de alta resolución que, grazas á tecnoloxía radar, poderán ser captadas en calquera momento do día sen depender da luz do Sol ou das condicións atmosféricas.

O satélite pesa uns 1.400 quilogramos e mide 5 metros de altura por 2,4 metros de diámetro. Está configurado para poder dar 15 voltas diarias á Terra a unha altura de 514 quilómetros.

FONTE: Xornal El Mundo/Ciencia
No hay comentarios. Comentar. Más...

CANTO SABES DE LITERATURA XX (FIN)

María Victoria Moreno - FOTO: Arquivo da familia de María Victoria Moreno

María Victoria Moreno/Arquivo da familia de María Victoria Moreno/elcorreogallego.es

A resposta á pregunta do día anterior é Mª VICTORIA MORENO. Día das Letras Galegas 2018 adicado a  María Victoria Moreno.

E con esta resposta rematamos esta serie adicada á Literatura. Pronto volveremos con outra materia, que o único que pretende é recordar, mediante a procura de información.

Ata a próxima!

 FONTE: Adaptación propia á literartura gelaga da idea de Sarah Romero/Revista Muy Interesante/Wikipedia

No hay comentarios. Comentar. Más...

A VISTA DE DRON: MOTILLA DE AZUER

 

A auga pode ser ás veces máis valiosa que o ouro e que calquera metal. As secas persistentes son sempre dramáticas. A fame e a sede sacan o peor de nós mesmos. Ao comezo da Idade do Bronce (2200-1300 antes de Cristo), en plena rexión da Mancha, un longo período de seca fixera que aumentasen os enfrontamentos, liderados por señores da guerra que fortificaran os poboados. Niso tivo moito que ver a metalurxia do bronce, que supuxo unha revolución nos modos de vida das tribos nómades, que se asentaron en poboados estables e comezaron a almacenar e intercambiar con outros grupos próximos. Tamén se empezaron a elaborar produtos artesanais derivados, como o queixo, documentado na Motilla de Azuer.

A Motilla de Azuer é unha excepcional fortificación, de máis de 4.000 anos, formada por varios muros circu­lareiras e concéntricos, con corredores entre eles a través dos cales se accedía ao interior. Dentro identificáronse silos e fornos, así como un patio no que se pode ver o pozo máis antigo da península Ibérica. Ese pozo, de máis de 14 metros de profundidade, fórono escavando segundo aumentaba a seca e descendían os niveis hídricos, buscando as capas máis baixas do nivel freático mediante ramplas. A Motilla do Azuer era, pois, unha auténtica fortaleza na cal gobernaría un señor da guerra que sen dúbida foi chamado na comarca o Señor da Auga.

A 11 kilómetros de Daimiel atópase Motilla de Azuer (Ciudad Real), que debe o seu nome ao río Azuer, afluente do río Guadiana.

Digno de ser visitado!

FONTE: elviajero.elpais.com
No hay comentarios. Comentar. Más...

CANTO SABES DE CIENCIAS DA NATUREZA?

Museu de Ciências Naturais de Houston

Museo de Ciencias Naturais de Houston / Imaxe:guiadoviajante.info


Como andamos de Ciencias da Natureza? Pois imos averigualo!

Todos os días propoñereiche unha cuestión. Só se trata de recordar e tamén facer pescudas se fose peciso. Ao día seguinte terás a solución.

Empezamos!

1. Cal destes dous materiais é un recurso non renovable?

- Carbón

- Vento

Mañá a solución e unha nova proposta.


No hay comentarios. Comentar. Más...

GPS EUROPEO: GALILEO

 

En literatura chámase sinécdoque a unha figura retórica que consiste en referirse a un todo nomeando unha das súas partes (“tocamos a dez euros por cabeza”). E moi raro será se esta figura non se utiliza, do modo en que se fai no titular desta noticia, para referirse a curto prazo ao sistema de navegación por satélite que a Axencia Espacial Europea ten previsto completar no ano 2020. Ao fin e ao cabo, desde a expansión dos smartphones, a utilización do GPS fíxose tan popular que nos conectamos co espazo exterior para orientarnos en mapas, saber os quilómetros percorridos nun adestramento, atopar posibles parellas sentimentais ao redor ou mesmo cazar pokemons. E será difícil convencernos de que chamemos ás cousas doutra forma.

En realidade, aínda que para nós sexa o máis popular, o GPS (Global Positioning System) non é o único sistema de posicionamento a través de satélites que existe. A antiga Unión Soviética tamén desenvolveu outro, GLONASS, actualmente controlado pola Federación Rusa, e China ten previsto completar o seu, BEIDOU, en datas similares a GALILEO. Como moitos outros avances, a orixe destas tecnoloxías atópase na industria militar: o GPS foi desenvolvido e instalado polo Departamento de Defensa de Estados Unidos antes de que se estendesen os seus usos civís. Tal é a importancia estratéxica e económica de posuír satélites propios que permitan desenvolver un sistema de posicionamento fiable, que Paul Wolfowitz, subsecretario de defensa de EEUU, escribiu unha carta aos ministros da Unión Europea cando se comezou a xestar Galileo tratando de disuadilos do proxecto. O argumento utilizado era que os satélites europeos interferirían nas necesidades da OTAN nunha época de retos de seguridade globais e compartidos.

Afortunadamente as presións non fixeron efecto e hoxe a ESA está moi preto de poñer en funcionamento o proxecto. Unha vez completado o sistema, contará con 24 satélites operativos e unha infraestrutura de terra para prover servizos de posicionamento, navegación e determinación da hora. Os dous primeiros satélites foron lanzados o 21 de outubro de 2011 e a intención da ESA é completar a constelación o próximo ano. Galileo está baixo control civil e está financiado pola Unión Europea. O español José Ángel Ávila, enxeñeiro de Sinal e Seguridade dentro do programa da ESA, cre que a aposta europea representará un importante avance na economía do continente: “Galileo vai abrir un abanico de mercados que ata este momento non existiran”. E, mirando ao futuro, arríscase a vaticinar a utilidade dos satélites en futuras misións espaciais: “Estamos condenados a movernos. A Terra é a nosa berce pero imos saír de aquí. A navegación por satélite e a navegación en xeral ten aínda moitos terreos por desenvolver e descubrir”.

FONTE: José L. Álvarez Cedena/Xornal El País
No hay comentarios. Comentar. Más...

REMATÁN OS XOGOS OLÍMPICOS DE INVERNO 2018

20180225195959-espanoles.png

Javier Fernández e Regino Hernández / Imaxe: Xornal El País

 
Os Xogos Olímpicos de Inverno chegaron á súa fin co mellor balance da historia para a delegación española. Ás medallas de bronce de Javier Fernández en patinaxe artística e Regino Hernández en snowboardcross súmase o sétimo posto de Queralt Castellet en Halfpipe.

No medalleiro final, Noruega foi o país con máis medallas (39), seguido de Alemaña (31) e Canada (29).

Os próximos Xogos Olímpicos de Inverno, na súa edición XXIV, serán entre o 4 e o 20 de febreiro de 2022 na cidade de Pekín, China.

No hay comentarios. Comentar. Más...

CANTO SABES DE CIENCIAS DA NATUREZA II

Hojas verdes Beneficios

Follas verdes / Imaxe: unisima.com

A resposta á pregunta do día anterior é CARBÓN. Os recursos non renovables, tamén coñecidos como recursos esgotables, son aqueles que existen en cantidades limitadas na natureza, sendo consumidos de maneira máis acelerada en comparación á vez que levan para formarse na natureza, é dicir, o seu proceso de formación pode tardar millóns de anos e a súa explotación chega á desaparición da súa fonte, o que leva ao esgotamento de certos recursos. Algúns exemplos dos recursos non renovables son o petróleo, os minerais, os metais, o gas natural.

E imos coa pregunta de hoxe...

2. Como se chama a substancia responsable da fotosíntesis?

- Pole

- Zume

- Clorofila

- Látex

Maná a solución e unha nova proposta.


No hay comentarios. Comentar. Más...

A COMUNICACIÓN COS FILLOS ADOLESCENTES

 

Patricia Ramírez é psicóloga do deporte e da saúde e máster en Psicoloxía clínica e da saúde. Foi nomeada a psicóloga máis influente de España nas redes sociais. É autora de sete libros, nos que aborda temas como a adolescencia, a comunicación entre pais e fillos ou a convivencia na familia, e entre os que destacan, "Conta contigo", "Por que eles soñan con ser futbolistas e elas princesas" ou o recentemente publicado "Se saíses a vivir…". Tamén traballou con deportistas de elite, adestradores e futbolistas de equipos como o Real Betis Balompé, RCD Mallorca e CB Selecta. Ademais, esta psicóloga é colaboradora habitual en medios de comunicación e congresos educativos nos que resalta a importancia de "Educar no esforzo, o respecto e a convivencia". Patricia Ramirez ofrécenos claves para resolver problemas de comunicación entre pais e fillos e dános consellos moi útiles para saber xestionar situacións difíciles na adolescencia.

No hay comentarios. Comentar. Más...

CANTO SABES DE CIENCIAS DA NATUREZA III

20180223115752-77.jpg

Seres vivos / Imaxe: greenarea.me/es

A resposta á pregunta do día anterior é CLOROFILA. As clorofilas son unha familia de pigmentos que se encontran nas cianobacterias e en todos aqueles organismos que conteñen plastos nas súas células, o que inclúe as plantas e os diversos grupos de protistas que se denominan algas. A fotosíntese é un proceso mediante o cal as plantas producen substancias orgánicas a partir de dióxido de carbono e auga en presenza de clorofila (captadora da enerxía solar).

E imos coa pregunta de hoxe...

3. Clasificamos os seres vivos en 5 reinos:

- Plantas

- Animais

- Fungos

Que 2 reinos faltan?

Maná a solución e unha nova proposta.


Pérdida de biodiversidad acelerada.

 

Read more at GreenArea.me: Pérdida de biodiversidad acelerada. http://greenarea.me/?p=1422

Pérdida de biodiversidad acelerada.

Read more at GreenArea.me: Pérdida de biodiversidad acelerada. http://greenarea.me/?p=142213
No hay comentarios. Comentar. Más...

ROBOTS INTUITIVOS

 

Charlie Brooker, o creador de Black Mirror, recoñeceu despois da estrea de Metalhead, o episodio que abría a cuarta tempada, que para o deseño das temibles máquinas protagonistas inspiráronse no can robótico deseñado por Boston Dynamics. Por iso é polo que a ninguén poida parecerlle estraño que, cando meses despois, a compañía estadounidense presentou o seu modelo SpotMini capaz de abrir portas, moitos fans da ciencia ficción asustáronse pensando que o pesadelo en branco e negro da serie estaba a piques de converterse en realidade. Pero alá onde os asustadizos ven ameazas, Daniela Rus ve oportunidades e avances tecnolóxicos que farán mellor o noso futuro. E é que sería estraño que a directora do laboratorio de intelixencia artificial do MIT, quen segundo a presigiosa publicación Techcrunchestá a liderar unha revolución robótica”, tivese medo do que esta tecnoloxía pode depararnos. Porque seguramente gran parte do que nos espera xa está planeado no seu cerebro: “encántame o feito de que aquí en CSAIL, todo o mundo vive no futuro”, explicaba RUS no artigo. “todo o mundo pensa en como facer o futuro mellor, que tipo de cousas imos necesitar. A xente ten ideas salvaxes e tolas e son divertidos. Estamos entusiasmados, estamos cheos de vida e amamos o que facemos; iso é o máis importante”.

O CSAIL, dirixido pola científica romanesa, orixinouse en 2003, cando se uniron os laboratorios de informática e intelixencia artificial, formando así o laboratorio de investigación interdepartamental máis grande do MIT. Rus coordina o traballo de 110 profesores e as investigacións de 750 alumnos en campos como bioloxía computacional, interacción máquina-humano, intelixencia artificial, machine learning ou criptografía e seguridade. Os obxectivos do laboratorio dirixido por Rus son conseguir que as súas investigacións teñan un impacto importante no coidado da saúde, a educación ou o transporte. Para iso Rus cre que os robots deben ser moito máis “fiables, robustos e intuitivos. Esta última capacidade, a intuición, é clave na consiguración das máquinas coas que conviviremos nos próximos anos: trátase de que os robots sexan capaces, como facemos os humanos, de tomar decisións correctas sen dispoñer de toda a información, baseándose en datos anteriores e as rutinas máis habituais. Algo que será imprescindible, por exemplo, para os coches de condución autónoma.

O outro gran reto que debe afrontar a robótica, segundo Rus, é a versatilidade: en lugar de ter un robot para cada acción, cre que será posible construír unha sorte de células robóticas que poidan adaptar as súas formas e funcións ás necesidades de cada momento. “Creo que aqueles que sabemos facer cousas e programalas para levalas á vida temos superpoderes, porque podemos imaxinar calquera cousa e facer que ocorra”, afirma Rus. Como escribiu Stan Le, un gran poder leva unha gran responsabilidade, e nas mans desta científica e o seu equipo está unha das maiores: dar forma ao futuro.

FONTE: José L. Álvarez Cedena/Xornal El País
No hay comentarios. Comentar. Más...

CANTO SABES DE CIENCIAS DA NATUREZA IV

 

A resposta á pregunta do día anterior é MONERAS E PROTISTAS. O reino Monera está formado organismos unicelulares coñecidos tamén como procariotas. Estes organismos son principalmente bacterias que están presentes en todo o espazo terrestre e que son, debido á súa estrutura unicelular, microscópicos. O reino Protista, tamén chamado ás veces Protoctista contén a todos os organismos eucariontes que non poden clasificarse dentro dalgún dos outros tres reinos eucarióticos: fungos, animais e plantas.

 

E imos coa pregunta de hoxe...

4.  Como se chama o fenómeno polo cal a auga pasa de estado gaseoso a líquido?

- Fusión

- Vaporización

- Sublimación

- Condensación

Maná a solución e unha nova proposta.


No hay comentarios. Comentar. Más...

PÓDESE APRENDER A SER FÉLIZ?

 

Tal Ben- Shahar é doutor en psicoloxía e filosofía. Ten o récord da materia con maior número de estudantes da historia da Universidade de Harvard: máis de 1400 alumnos por semestre. Grazas ao seu curso de Psicoloxía Positiva, o profesor Tal Ben- Shahar gañouse pronto entre os estudantes o alcume do "profesor da felicidade". As súas leccións desde a ciencia sobre como afrontar a vida con entusiasmo e alegría saltaron da aula para converterse en bestsellers de éxito mundial. É autor de libros como "Elixe a vida que queres" ou "Practicar a felicidade", entre outros, nos que nos fala sobre as emocións que e a aprendizaxe, a creatividade, a capacidade de innovación, e en definitiva, a mellora da vida diaria das persoas. As relacións sociais, a amizade, o manexo das emocións negativas ou as rutinas cotiás para aumentar a felicidade, son algunhas das claves que comparte nas súas clases sobre a ciencia da felicidade en universidades como IDC- Herzliya (Israel) e en conferencias de todo o mundo. Pódese aprender a ser feliz? A resposta de Ben- Shahar é "si, podemos cambiar os nosos niveis de felicidade", pero vai máis aló e reclama que deberiamos ensinar nas escolas para ser felices.

No hay comentarios. Comentar. Más...

HUMOR: "FARIÑA"

20180228111514-davila.jpg

 

O xenial Davila (Luis Davila, Pontevedra-1972) apunta certeiramente na súa viñeta de hoxe no xornal Faro de Vigo, ao relacionar a neve que hoxe está a caer en todo o país co estreo da serie nunha cadea de televisón que le a por título "Fariña", basada no libro co mesmo título sobre o narcotráfico galego dos anos oitenta e que foi prohibido pola xuíz Alejandra Pontana quen adoptou esta medida a petición do exalcalde do Grove (Pontevedra) José Alfredo Bea Gondar, quen demandou en xaneiro ao autor Nacho Carretero e a editorial Libros do KO por suposta vulneración do seu dereito á honra.

Nunca unha prohibición fixo tanta propaganda!


No hay comentarios. Comentar. Más...



Archivos

Ms

contador de visitas

Blog creado con Blogia. Esta web utiliza cookies para adaptarse a tus preferencias y analítica web.
Blogia apoya a la Fundación Josep Carreras.

Contrato Coloriuris
Plantilla basada en el tema iDream de Templates Next