Facebook Twitter Google +1     Admin

Se muestran los artículos pertenecientes a Julio de 2017.

 

Catro meses de expedición ao longo do río Okavango, desde as terras altas ao sur de Angola ata o deserto do Kalahari no corazón de África dentro do territorio de Botswana, dan para moito. Dan, por exemplo, para enfrontarse a mosquitos portadores de enfermidades, formigas carnívoras, abellas, escaravellos velenosos, arañas, un frío terrible e un sol abrasador. Tamén ao tifus, o cólera, a malaria, ósos rotos, cortes, queimaduras, deshidratación e unhas estrañas bacterias que devoran a carne das feridas. É o prezo que ten atoparse nun dos últimos espazos inexplorados do noso planeta. Un lugar que permaneceu practicamente igual durante miles de anos e onde poden acharse colonias salvaxes de elefantes, hipopótamos, búfalos, leóns ou leopardos, entre outras especies. Catro meses de percorrido dan tamén, como no caso de Steve Aboies, para namorarse profundamente deste lugar tan especial e dos Bayei, os habitantes do delta do río, xentes capaces de sobrevivir nunhas condicións durísimas afastadas do que os occidentais consideramos civilización.

Aboies é un biólogo e explorador do National Geographic que, á súa maneira, segue a tradición dos grandes expedicionarios africanos do século XIX. Algo así como unha versión moderna dun Richard Burton ou un David Livingston. Do mesmo xeito que a eles guíalle un desexo febril de coñecer lugares nunca antes descubertos e a profunda convicción de que é necesario respectalos e preservalos para que non desaparezan. No caso de Aboies, o seu traballo axudou para que o delta do río Okavango fose declarado patrimonio da Humanidade pola UNESCO, e as súas viaxes permitiron coñecer mellor este estraño río que non desemboca no mar, posto que as súas augas desaparecen evaporadas pola calor do deserto do Kalahari, constituíndo por este motivo un ecosistema único no mundo.

O proxecto Okavango Wilderness, liderado por Aboies, ten o obxectivo de protexer de forma eficaz a riqueza dun lugar inigualable. Para iso é importante coñecer en profundidade as súas concas hidrográficas e a diversidade do seu ecosistema. Desde o 2011 realízanse expedicións anuais que recompilan datos sobre insectos, peces, aves, réptiles e mamíferos da zona, ademais de realizar avaliacións periódicas da calidade da auga e os cambios que se producen na paisaxe. Esta fabulosa base de datos compártese a través da web Into the Okavango, onde tamén se puido seguir en directo unha expedición de 18 días e 345 quilómetros, na que científicos e exploradores auspiciados polo National Geographic publicaron imaxes e audios, recolleron información dos movementos dos animais e mediron variables como a temperatura do lugar, o caudal ou os niveis de PH da auga. Todos os datos están postos, ademais, a disposición de calquera que desexe estudar o Okavango e sacar conclusións da información achegada polos expedicionarios.

A forma en que Steve Aboies entende a conservación das zonas salvaxes vai máis aló do puro interese científico. A súa é unha mirada humanista, que busca mellorar o planeta en que vivimos a través do respecto ao medio ambiente e a aprendizaxe mutua que se propicia grazas ao contacto con outros seres humanos: "a xente que vive alí é a máis fermosa que xamais me atopei. Viven nunha contorna salvaxe, sen vacinas nin coidados médicos. Así que teñen que decidir como sobrevivir e a forma que teñen de facelo é a de ser pacíficos, traballar en comunidade e amar aos seus veciños. Saben que se a miña colleita fracasa, non hai supermercados, entón é o meu veciño quen ten que coidar de min. Por iso temos que ser os mellores amigos. E iso foi o que nos transmitiron. Cando chegamos alí abríronse, nunca pediron nada, só tiñan cousas que ofrecer porque querían que fósemos amigos. Non se trata de temor, trátase de amor".
 
FONTE: José L. Álvarez Cedena/Xornal El país

CALENDARIO ESCOLAR CURSO 2017/2018

Publicado: 02/07/2017 13:18 por vgomez en COMUNICADOS
20170702130734-2017060611101892616.jpg

O noso Centro / Imaxe: Atlántico Diario

A ORDE do 12 de xuño de 2017 establece o calendario escolar para o curso 2017/18 nos centros docentes sostidos con fondos públicos na Comunidade Autónoma de Galicia.

Data de comezo do curso: 15 de setembro de 2017

Data de remate do curso: 21 de xuño de 2018

Períodos de vacacións:

Día do Ensino: 7 de decembro de 2017.

Vacacións Nadal: do 22 de decembro de 2017 ata o 7 de xaneiro de 2018, ambos inclusive.

Entroido: 12, 13 e 14 de febreiro de 2018

Semana Santa: do 24 de marzo ao 2 de abril de 2018, ambos inclusive.

Se queres consultar polo miudo a citada orde preme AQUÍ.

20170703073931-1498813164-129942-1498817261-miniatura-normal.jpg

Mapa da zona que acompañaba ao tuit / Etienne Kapikian

Segundo explica o blog do tempo Capital Weather Gang de The Washington Post, o pasado xoves, día 29 de xuño, Etienne Kapikian, un meteorólogo de MeteoFrance, publicou un tuit no que sostén que Ahvaz, capital de la provincia de Juzestán, no suroete de Irán, chegou aos 53,7 ºC (128,7 ºF) e que se trata dun "novo récord nacional absoluto" e a temperatura máis alta xamais rexistrada nun mes de xuño no continente asiático. O récord anterior de Irán era de 127,4 ºF.

Segundo Weather Underground, a temperatura publicada por Kapikian non foi en realidade o rexistro máis alto que se alcanzou o xoves en Ahvaz, que ten máis dun millón de habitantes. Na táboa por horas, esta web sostén que á 4.51 hora local chegáronse aos 129,2 ºF, é dicir, 54 ºC. A web precisa que, debido á humidade, o índice ou sensación de calor era moito máis sufocante: de 61,2 ºC.

Estes datos deben ser verificados pola Organización Meteorológica Mundial.

FONTE: Xornal El País/Ciencia

ESTAMOS NO AFELIO

Publicado: 04/07/2017 08:10 por vgomez en DOCENCIA

 

Pese á calor que hai e o que un podería pensar, estamos máis lonxe do Sol ca nunca. A órbita da Terra ao Sol non é moi excéntrica e non afecta tanto a distancia e eses 5 millóns de quilómetros de diferenza, como a inclinación do impacto dos raios do Sol. Por iso, no hemisferio Norte estamos con máis calor que nunca, pola verticalidad, pero non pola distancia.

FONTE:Protoon/Xornal El Mundo

O SER VIVO MÁIS VELENOSO QUE SE COÑECE

Publicado: 05/07/2017 07:46 por vgomez en ZONA VERDE

La cubomedusa australiana posee una carga mortífera que liquidaría al equivalente a una habitación llena de gente.  
A cubomedusa australiana posúe unha carga mortífera que liquidaría ao equivalente a unha habitación chea de xente / Getty Images


De outubro a maio, ninguén se mete na auga nas praias de Queensland, ao nordés de Australia. E non porque a auga estea fría, senón porque as cubomedusas (Chironex fleckeri), tamén coñecidas como medusas cofre ou avesporón de mar, achéganse á costa para reproducirse.

A pesar do seu aspecto inofensivo, esta criatura de entre dez e vinte centímetros é o ser vivo máis letal da Terra. Os seus tentáculos, de ao redor dun metro de longo, teñen miles de cnidoblastos, células urticantes cun filamento arponado e retráctil (nematocisto) que se disparan inxectando un potente veleno neurotóxico, cardiotóxico e citotóxico, "unha carga mortífera que liquidaría ao equivalente a unha habitación chea de xente". O máis leve rozamento produce unha súbita e indescritible dor, tan intensa que pode inducir un shock e facer que a vítima se afogue, de non morre antes por fallo respiratorio ou colapso cardiovascular.

FONTE: Isidoro Merino/Xornal El País

DISFRUTAR DA NATUREZA NO VERÁN

Publicado: 06/07/2017 08:15 por vgomez en ZONA VERDE
20170705115449-centro-de-turismo-as.jpg

Taramundi / Imaxe: TripAdvisor

España non é só turismo de sol e praia na época estival, senón que tamén propón gozar de toda clase de belas contornas naturais. Este artigo ofrece 10 plans de natureza para o verán: desde divertirse en parques naturais con praias e ver os mellores atardeceres, ata escoller os mellores sitios para ver as estrelas. Esta proposta parte da idea de que os lugares atópense preto de A Guarda.

1. Un parque natural que ademais ten praia

Monte ou praia? Nos parques naturais costeiros españois non fai falta enfrontarse a ese dilema, porque se pode gozar de ambas as contornas. Un par de exemplos: o complexo dunar de Corrubedo e lagoas de Carregal e Vixán (A Coruña) ou Lago de Sanabria (Zamora).

2. Un atardecer espectacular en plena natureza

Contemplar un atardecer nun belo espazo natural é unha das experiencias máis recomendables. Un exemplo: as Medulas, na zona do Bierzo (León).

3. Unha zona natural para ver ben as estrelas

Despois dun bonito atardecer, un final do día redondo pode ser gozar dun espazo natural baixo un ceo estrelado. Para conseguilo é necesario fuxir da contaminación lumínica dos núcleos urbanos e elixir algún sitio como Pena Trevinca (A Veiga, Ourense).

4. Unha excursión en barco para descubrir a natureza mariña

A escasas millas da costa de varias localidades do noso país pódense observar unha gran variedade de especies de cetáceos e de aves mariñas. Trátase dunha boa experiencia mentres se navega en barco e gózase do mar e a natureza do litoral. Diversas organizacións, institucións e empresas ofrecen excursións como O Grove (Pontevedra).

5. Unha zona rural para escaparse da cidade

Un plan estival alternativo aos clásicos poden ser as zonas rurais. Nelas pódense contemplar belas paisaxes sen aglomeracións de xente, probar todo tipo de actividades ao aire libre como o sendeirismo ou deleitarse con diversas propostas gastronómicas e culturais. Un par de exemplos: Ribadeo (Lugo) ou Tarmundi (Principado de Asturias).

6. Un baño nunha piscina natural

As piscinas naturais aproveitan as condicións da contorna como alternativa a destinos máis convencionais como as praias. España posúe unha gran variedade piscinas en plena natureza e nas que, como en calquera espazo natural, hai que comportarse de maneira ecolóxica para coidalas: A Chavasqueira (Ourense) é un bo exemplo.

7. Un paseo por unha Vía Verde

O Programa Vías Verdes transforma desde 1993 antigos trazados ferroviarios en percorridos cicloturistas e peonís. Na actualidade, hai 113 itinerarios e máis de 2.500 quilómetros dispoñibles en todo o país, con percorridos seguros e polo xeral por zonas chairas ou con suaves pendentes. Un exemplo: a Senda do Oso (Principado de Asturias).

8. Unha visita a unha reserva da biosfera

España é o país do mundo con máis reservas da biosfera recoñecidas pola Organización das Nacións Unidas para a Educación, a Ciencia e a Cultura (UNESCO), en concreto 48, incluídas tres transfronteirizas con Portugal e a única Reserva Intercontinental declarada ata a data, entre España e Marrocos. As posibilidades son por tanto moi variadas. Un par de exemplos: Geres-Xures (Portugal-Ourense) e Picos de Europa (Cantabria).

9. Un museo da natureza

Un plan de natureza sen saír da contorna urbana é visitar algún centro educativo ambiental. Segundo a cidade, as opcións son diversas: museos da ciencia e da natureza con exposicións, áreas recreativas, espazos lúdico-educativos, acuarios para descubrir a biodiversidade mariña; xardíns botánicos para coñecer as especies arbóreas e de flora, etc. Un exemplo: o Aquamuseu de Vilanova de Cerveira (Portugal)

10. Un hotel nunha árbore

A opción de hospedarse nun hotel de natureza pode ser aínda máis especial se se elixe unha cabana nunha árbore. Nelas pódese contemplar as vistas dunha contorna natural única, contan con todo tipo de servizos, tanto na propia habitación como no resto de instalacións, e intégranse no conxunto das árbores e os espazos naturais onde se sitúan. Un exemplo: Cabañitas del bosque (Outes-A Coruña).

Como vedes 10 posibilidades, preto de A Guarda, para escoller ou combinar durante este verán e disfrutar da natureza, sen olvidarnos da nosa localidade e a súa contorna que reune case todas as posbilidades citadas anteriormente.

Disfruta do verán na naturaza!

FONTE: Revista Consumer/Medio Ambiente



Archivos

Ms

contador de visitas

Blog creado con Blogia. Esta web utiliza cookies para adaptarse a tus preferencias y analítica web.
Blogia apoya a la Fundación Josep Carreras.

Contrato Coloriuris
Plantilla basada en el tema iDream de Templates Next